Masini Daniele - Marea

Η φιγούρα φαίνεται να αιωρείται σε έναν απροσδιόριστο χώρο, όπου ο χρόνος χάνει τη συνοχή του και αφήνει να αναδυθεί μια διάσταση βαθιά συναισθηματική. Οι ψυχροί τόνοι του φόντου συνομιλούν με τους θερμούς τόνους της σάρκας και με το ζωντανό κόκκινο που διασχίζει τη σύνθεση όπως μια ενεργειακή ροή, σύμβολο ζωής, μεταμόρφωσης και μνήμης.
Το έργο δεν απεικονίζει τη θάλασσα κυριολεκτικά, αλλά ερμηνεύει την πιο βαθιά της ουσία: η συνεχής αλλαγή των εσωτερικών καταστάσεων, η ένταση ανάμεσα σε ευθραυστότητα και αντίσταση, ανάμεσα σε εγκατάλειψη και αναγέννηση. Το σχήμα του σώματος, τυλιγμένο μέσα στον εαυτό του, φέρνει στην αντίληψη την ιδέα της προστασίας και ταυτόχρονα της μεταμόρφωσης, σαν να είχε παρασυρθεί και να έχει διαμορφωθεί από τα δικά του συναισθηματικά ρεύματα.