Φανάρι - Μέταλλο

Αρχαία χειροκίνητη σιδηροδρομική λυχνία σήμανσης με πετρέλαιο.
Ένα γοητευτικό αντικείμενο βιομηχανικής αρχαιολογίας, χρησιμοποιούμενο από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τη μέση του 20ού αιώνα. Αυτά τα εργαλεία ήταν ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια, χρησιμοποιούμενα από τους σιδηροδρομικούς υπαλλήλους (όπως οι μηχανικούς ή οι σταθμάρχες) για να επικοινωνούν με τους μηχανοδηγούς των διερχόμενων τρένων.

• Σύστημα σήμανσης με χρώματα: Τα περισσότερα από αυτά τα φανάρια επέτρεπαν την αλλαγή του χρώματος του φως που εξέπεμπε γυρίζοντας ένα μοχλάκι, ένα εσωτερικό σώμα ή ενεργοποιώντας έγχρωμα φίλτρα. Τα πρότυπα χρώματα ήταν το κόκκινο (για ένδειξη στάσης ή κινδύνου), το πράσινο (ελεύθερη δίοδος) και το λευκό/κίτρινο (φως υπηρεσίας ή χειρισμού).

• Ανθεκτική κατασκευή: Ήταν κατασκευασμένα από βαρύ μέταλλο (συνήθως λαμαρίνα σιδήρου, ορείχαλκι ή χαλκό) για να αντέχουν στα χτυπήματα, στις καιρικές συνθήκες και στην εντατική χρήση. Πολλά παρουσιάζουν σχήμα στρογγυλεμένο στην οροφή με ειδικές χαραγμαές/ φορμές, σχεδιασμένες να επιτρέπουν τη διαφυγή των θερμών καπνών της καύσης χωρίς ο άνεμος ή η βροχή να σβήνουν τη φλόγα.

• Λειτουργία με καύση: Στον εσωτερικό χώρο φιλοξενείται ένα αποσπώμενο δοχείο για πετρέλαιο (ή κηροζίνη), ένας καυστήρας και ένα φυτίλι από βαμβάκι ρυθμιζόμενο μέσω ενός μικρού εξωτερικού ή εσωτερικού τροχού για τη ρύθμιση της εντάσεως του φωτός.