Tijs Dragtsma (1992) - Two Faces Held in Light

Two Faces Held in Light είναι έργο που έρχεται μετά το American Gothic του Grant Wood, που φιλοτεχνήθηκε το 1930 και σήμερα φυλάσσεται από το Art Institute of Chicago, πιθανώς η πιο πολυυμνημένη εικόνα που παρήγαγε ποτέ η Αμερική και, ακόμα και έτσι, αναγνωρίζεται αμέσως με μια ματιά. Εδώ η αναγνώριση δοκιμάζεται στα όριά της: ο χρωματισμός έχει φύγει, το αγρόσπιτο, το γιακά και οι τζιν παντελόνες έχουν επιστρέψει στο μαύρο, και μόνο μερικά έντονα σημάδια έμειναν για να μεταφέρουν ολόκληρη τη σύνθεση.

Ο Wood έχτισε τον πίνακα πάνω σε δύο μοντέλα, την αδερφή του και τον οδοντίατρό του, ντυμένους ως σύζυγος και σύζυγος, ή ως πατέρας και κόρη, όποιον αφηγηθείς προτιμάς, μπροστά σε ένα ήπιο ξύλινο σπίτι με το αψιδωτό του παράθυρο υψωμένο πάνω από αυτούς σαν ήσυχη προσβολή. Εκείνο το ζευγάρι επιβιώνει εδώ σχεδόν ολόκληρο, δύο κεφάλια γυρισμένα προς τον θεατή, αρκετά κοντά για να αγγιχτούν, καθένα σχηματισμένο από ένα πεδίο λεπτών χαράξεων που κρατούνται στην επιφάνεια του ιριδίζοντος γυαλιού ακρυλικό αντί να εφάπτονται επάνω του.

Τα πρόσωπα συσσωρεύουν το περισσότερο φως ολόκληρο το έργο, τα γυαλιά του δύο αδύνατοι φωτεινοί κύκλοι, τα μαλλιά της μαζευμένα σε ένα απαλό, αχνοπαρατιθέμενο κύμα. Μεταξύ τους ο δάιδαλος, η λεπτομέρεια που όλοι θυμούνται πρώτα, παραδίδεται σχεδόν ολόκληρη στο σκουρόμαυρο, μια στενή μαύρη σιλουέτα που το φως ελάχιστα αγγίζει, έτσι ώστε το χέρι που το αγκρατώνει, στο άκρο του κάδρου, να γίνει το πιο φωτεινό και πιο παράξενο σχήμα στο κάτω ήμισυ του έργου. Πάνω από τα δύο κεφάλια το σπίτι διατηρεί το γωνιώδες παράθυρό του, το γαβάλι του ανακαινισμένο σε λεπτές ακτινωτές γραμμές, μια δεύτερη μικρή αρχιτεκτονική της φωτός να αιωρείται πάνω από τα δύο πρόσωπα σαν μια συγκρατημένη ανάσα.

Όλα τα υπόλοιπα, το σκούρο φόρεμα, το σκούρο παλτό, το ιδιαίτερο στρώμα ενός τοίχου αγροικίας, παραδίδονται στο μαύρο. Τι απομένει δεν είναι μια αντιγραφή του πίνακα του Wood αλλά μια νέα ανάγνωση του, χτισμένη σημείο-σημείο στην επιφάνεια ακρυλικού γυαλιού αντί να βαφτεί ή να εκτυπωθεί επάνω του. Εικόνα πάντα παρούσα, με ή χωρίς άμεσο φως· μια αλλαγή γωνίας δεν την ενεργοποιεί, το μόνο που κάνει είναι να επιτρέπει στα χαράγματα να πιαστούν, έτσι ώστε η αντίθεση να βαθαίνει και τα δύο πρόσωπα να φαίνονται να κλίνουν περισσότερο προς τα εμπρός από το σκοτάδι.

Two Faces Held in Light ανήκει στο After the Masters, μια σειρά εντός Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς στην επιφάνεια αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης, και στην οποία αυτή η ίδια φθορά γίνεται τρόπος να ρωτάς πόσο λίγη από ένα αριστούργημα χρειάζεται για να επιβιώσει προτού το μάτι το αναγνωρίσει ούτως ή άλλως, και τι έχει μείνει όρθιο μόλις η χρωματική του ουσία αφαιρεθεί.

Κοιτώντας το πάλι έτσι, η φημισμένη επιβλητικότητα μαλακώνει σε κάτι πιο κοντά στην επαγρύπνιση, δύο πρόσωπα να φυλάνε σκοπιά στο σκοτάδι, να κρατούν το έδαφός τους μόνο στο φως. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Two faces, one light, and a house that keeps its window open to the dark."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν τοιχογραφείται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο μεμονωμένων σημαδιών. Συνετά, εύθραυστα και σχεδόν βαρύτητας-ελάχιστα. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτεπίλεπτο δίκτυο γραμμών, καθεμία μία με επίτηδες μια κίνηση, καθεμία απαραίτητη για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την οξύνονεί. Το μαύρο υλικό απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται αντανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το άτομο φαίνεται καθαρό και οριστικό. Από άλλη, απαλύνει και επιστρέφει προς τη σκιά από όπου προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, θαμμένη στο φως ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι ο ήσυχος του τόνος. Η πράξη της χάραξης είναι άμεση και ανεξίτηλη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα γίνεται απαλότητα. Η καταστροφή γίνεται δημιουργία. Η απουσία γίνεται παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το πρόσωπο δεν καθίσταται ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Άλλες φορές, υποχωρεί σε ακινησία. Εκείνη η κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και την ηρεμία, είναι που ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χειρονομία. Μαζί διαμορφώνουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναισθήμα συντέμνονται.

Η δουλειά μου συνήθως αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην αυθεντικότητα, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ ορατού και αυτών που αφήνονται ανοικτά σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις ενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και φιλοδοξία να δημιουργήσω έργα που αισθάνονται διακριτά, δintentional και ζωντανά.

Αυτός ο κατάλογος περιέχει οπτικές αναπαραστάσεις που έχουν παραχθεί με ΤΝ. Παρακαλώ ανατρέξτε στις πρωτότυπες φωτογραφίες για την εκτίμηση της πραγματικής κατάστασης του αντικειμένου.