Stamped Émile Auguste Ouchard - Δοξάρι βιολιού





13 € | ||
|---|---|---|
10 € | ||
9 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 146014 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αυτό το λειτουργικό δοξάρι βιολιού μεγέθους 4/4 ζυγίζει 58 g, φέρει τη σφραγίδα Émile Auguste Ouchard και έχει στρογγυλό ξύλο pernambuco.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ένα εξαιρετικά λεπτό δοξάρι βιολιού 4/4 παλαιού μάστορα,
με σφραγίδα Émile Auguste Ouchard
(1900 – 1969)
Είναι στρογγυλό, από pernambuco με ενδιαφέροντα νερά, βαθύ βυσσινί στο χρώμα, και συνδυάζει δύναμη με ελαστικότητα. Το καρύδι από έβενο έχει παρισινό μάτι και εξαρτήματα από νικέλιο.
Το στέλεχος είναι ίσιο και δεν έχει ρωγμές.
Βάρος 58 γρ. χωρίς τρίχες, συνολικό μήκος 73,8 εκ.
======================
Ο Émile Auguste Ouchard γεννήθηκε στο Mirecourt το 1900. Άρχισε να μαθαίνει την κατασκευή δοξαριών σε ηλικία 13 ετών, κοντά στον πατέρα του, Émile François Ouchard. Εκείνη την εποχή ο Émile François εργαζόταν στο εργαστήριο του Eugene Cuniot-Hury. Έπειτα από 10 χρόνια, πατέρας και γιος άνοιξαν το δικό τους εργαστήριο.
Η δουλειά του Auguste Ouchard βελτιώθηκε κατά την επόμενη δεκαετία, ώσπου απομακρύνθηκε από το ύφος και τον σχεδιασμό του πατέρα του. Τελικά μετακόμισε στο Παρίσι για να εργαστεί ανεξάρτητα. Από το 1938 έως το 1946 εργάστηκε εκεί, υπογράφοντας τα έργα του με τη δική του ετικέτα.
Το 1942 κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού. Με την παρότρυνση των συνεργατών του, ο Ouchard μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1946 και εργάστηκε στο κατάστημα του Lazare Rudié στη Νέα Υόρκη έως το 1948. Στη συνέχεια, προσκλήθηκε να εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στην εταιρεία William Lewis & Son στο Σικάγο. Αργότερα επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και, τελικά, στο Παρίσι, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.
Η μαθητεία του Ouchard στο εργαστήριο Lamy τον συνόδευσε σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Η παραμονή του στην Αμερική εδραίωσε τη διεθνή του φήμη και τον βοήθησε να συνδυάσει τεχνικές από την Αμερική και τη Γαλλία, αυξάνοντας τη ζήτηση για τα έργα του.
Τα βιολιά και τα δοξάρια που περιγράφονται ως «πιστοποιημένα» ή «αποδιδόμενα» περιλαμβάνουν εικόνες των πιστοποιητικών τους και, συνεπώς, θεωρείται ότι διαθέτουν υψηλότερο βαθμό τεκμηριωμένης βεβαιότητας ως προς τον κατασκευαστή, την προέλευση και την ηλικία τους, σε σύγκριση με τα όργανα που περιγράφονται μόνο ως «με ετικέτα» (βιολιά) ή «με σφραγίδα» (δοξάρια), για τα οποία δεν παρέχουμε καμία εγγύηση
Ένα εξαιρετικά λεπτό δοξάρι βιολιού 4/4 παλαιού μάστορα,
με σφραγίδα Émile Auguste Ouchard
(1900 – 1969)
Είναι στρογγυλό, από pernambuco με ενδιαφέροντα νερά, βαθύ βυσσινί στο χρώμα, και συνδυάζει δύναμη με ελαστικότητα. Το καρύδι από έβενο έχει παρισινό μάτι και εξαρτήματα από νικέλιο.
Το στέλεχος είναι ίσιο και δεν έχει ρωγμές.
Βάρος 58 γρ. χωρίς τρίχες, συνολικό μήκος 73,8 εκ.
======================
Ο Émile Auguste Ouchard γεννήθηκε στο Mirecourt το 1900. Άρχισε να μαθαίνει την κατασκευή δοξαριών σε ηλικία 13 ετών, κοντά στον πατέρα του, Émile François Ouchard. Εκείνη την εποχή ο Émile François εργαζόταν στο εργαστήριο του Eugene Cuniot-Hury. Έπειτα από 10 χρόνια, πατέρας και γιος άνοιξαν το δικό τους εργαστήριο.
Η δουλειά του Auguste Ouchard βελτιώθηκε κατά την επόμενη δεκαετία, ώσπου απομακρύνθηκε από το ύφος και τον σχεδιασμό του πατέρα του. Τελικά μετακόμισε στο Παρίσι για να εργαστεί ανεξάρτητα. Από το 1938 έως το 1946 εργάστηκε εκεί, υπογράφοντας τα έργα του με τη δική του ετικέτα.
Το 1942 κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού. Με την παρότρυνση των συνεργατών του, ο Ouchard μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1946 και εργάστηκε στο κατάστημα του Lazare Rudié στη Νέα Υόρκη έως το 1948. Στη συνέχεια, προσκλήθηκε να εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στην εταιρεία William Lewis & Son στο Σικάγο. Αργότερα επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και, τελικά, στο Παρίσι, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.
Η μαθητεία του Ouchard στο εργαστήριο Lamy τον συνόδευσε σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Η παραμονή του στην Αμερική εδραίωσε τη διεθνή του φήμη και τον βοήθησε να συνδυάσει τεχνικές από την Αμερική και τη Γαλλία, αυξάνοντας τη ζήτηση για τα έργα του.
Τα βιολιά και τα δοξάρια που περιγράφονται ως «πιστοποιημένα» ή «αποδιδόμενα» περιλαμβάνουν εικόνες των πιστοποιητικών τους και, συνεπώς, θεωρείται ότι διαθέτουν υψηλότερο βαθμό τεκμηριωμένης βεβαιότητας ως προς τον κατασκευαστή, την προέλευση και την ηλικία τους, σε σύγκριση με τα όργανα που περιγράφονται μόνο ως «με ετικέτα» (βιολιά) ή «με σφραγίδα» (δοξάρια), για τα οποία δεν παρέχουμε καμία εγγύηση

