Anton Kaestner - #475 - L - " Overlap ".

#475 - L - "Επικάλυψη".
Μονοκόμματι, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, Directly από το Παρίσι του εργαστηρίου.

Σπρέι ακρυλικό σε πλάκα πολυπροπυλενικού plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα αυθεντικό έργο ζωγραφισμένο με γυαλιστερό φινιρίσμα που μοιάζει με επικάλυψη ρητίνης και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 24,2 * 17,3 * 0,12 / 61,5 * 44 * 0,3 εκ. χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) προτεινόμενος και διαθέσιμος κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Τοποθετείται πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο του πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο εκλιπών μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και μετέπειτα Α3. Αρχικά με γοήτευε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνω πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα την οπτική μου, exposing σε μια ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και αν πήγαινα, εμβάθυνα στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και συμμετείχα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίασή μου στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε ένας τύπος μυστικής διαλογιστικής για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα βίωνα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αντλήσουν σκέψεις για τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποχώρησα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφιερώθηκα εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Ιδρύσα την εργασία μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, η δουλειά μου κινήθηκε γρήγορα προς αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαιτέρως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, την Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά ιχνογράμματα, και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξώτυπου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές ευαίσθητη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—ένα πράγμα που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - Anything goes to short-circuit reason !- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις & τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που συνυφαίνει με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, προσδίδοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω “μη αναγκαίες ανάγκες”, δηλαδή αυτά που πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε "συναίσθημα" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "ταχεία κατανάλωση" ούτε "πνευματισμός / πνευματική κατοχή", αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί επιδίωξη της "ζωής στον πυρήνα της ζωής", το «le vif» όπως θα το έθετε ο Γαλλος μάστρ SF Αλαν Νταμαζιό.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να προκαλεί τη διαφάνεια και το φως αντίθεσης του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Πλέον, το plexiglass δίνει στη ζωγραφική ένα γυαλιστερό δέρμα όπου κανείς μπορεί να διακρίνει τη δική του σκιά, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτισμού, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η παιγνιώδης αλληλεπίδραση ανάμεσα σε "λεπτομέρειες για κοντινό θέαμα" & "απόσταση για το σύνολο" να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωστρεφείς διαδρομές.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχόμενη διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω το τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή δεξιότητα, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να προκαλέσεις ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.