Anton Kaestner - #394 - XL - " 100% ".

#394 - XL - " 100% ".
Αντικείμενο μοναδικό, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήρι.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε πλάκα φελιζολ (plexiglass) 3mm (UV‑αντι) .
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλά στρώματα, με λαμπερό τελικό γυαλιστερό αποτέλεσμα που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Ίντσες 34,3 * 24,2 * 0,12 / cm 87 * 61,5 * 0,3 χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 ή 34N (Ίντσες 0,23 * 1,38 / cm 0,6 * 3,5) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 150€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Το πιστοποιητικό αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενο σκηνικό - Λωζάννη Beaulieu 7/10 Μαΐου 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για ό,τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με μάγευε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με το πέρασμα του χρόνου, και καθώς θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς ευθυγραμμίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για τρεις και πλέον δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τη θεώρησή μου, εκθέτοντας με σε μια ευρεία γκάμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθίζόμουν στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και συνέβαλλα με τη δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την εστίασή μου στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά σιγά να βράζει κάτω από την επιφάνεια. Αρκετές δεκαετίες, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα—ένας τρόπος να “σπάσω” από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αισθανόμουν τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προτείνω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα την κατοικία μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρει κατοικίες σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό CV

Η πρώτη ατομική έκθεσή μου, "Échos", που φιλοξενήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρύνοντας από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικούς και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξαγωμένου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαίρομαι. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” -ό,τι πάει- για να βάλουν τη λογική εκτός τροχιάς! να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεφτικά εφέ που δημιουργώ, και να μείνουν περιθώρια αποκάλυψης και ανακάλυψης όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / στερέωσης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω “αδήριτες αναγκαιότητες”, δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε συναισθήματα ούτε θεωρητικές αντιλήψεις αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε ιδεολογικοποίηση / πνευματική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για “ζωή στην καρδιά της ζωής”, το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου συχνά μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass (χρωμάτων βιτρό), παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass προσδίδει στη ζωγραφική μια περλέ επιδερμίδα όπου μπορείς να διακρίνεις τη δική σου σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και η έλλειψη στοιχείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ “λεπτομερειών κλειστών ματιών” και “απόστασης για το σύνολο” θα παροτρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη διαρκή διαδικασία ερωτημάτων και ανάπτυξης. Κάθε καινούργια δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περισσότερο τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Ιωάννης Μπαζάιν: "Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν."

Anton Kaestner.