Δυναστεία Κονμπάουνγκ - 18ος αιώνας - Βιρμά Ξύλο, βερνίκι, Χρυσός Βούδας - 43 cm

Άγαλμα του Βούδα
Δυναστεία Κονμπάουνγκ, 18ος αιώνας
Μυανμάρ
Ξύλινο γλυπτό, παραδοσιακό βερνίκι thitsi και χρυσό φύλλο
Διαστάσεις: 43 εκ. x 18,5 εκ. x 9 εκ.
Προέλευση: Kanaka The Collection, Πορτογαλία

Κάτω από τη δυναστεία Κονμπάουνγκ (18ος–19ος αιώνας), η ΜυανΜάρ γνώρισε περίοδο καλλιτεχνικού αναγεννησιακού ρεύματος, σημαδεμένη από την ανάπτυξη ενός εκλεπτυσμένου και πολυτελούς βουδιστικού τέχνης. Οι γλύπτες αυτής της εποχής διαπρέπουν στην κατεργασία του ξύλου, εμπλουτισμένου με τη λακκού thitsi. Αυτή η τέχνη μαρτυρεί τη θρησκευτική ευλάβεια και τη συστηματική χορηγία των βραχόνων μονάχων για τον καλλωπισμό των πολλών μοναστηριών και ιερών του βασιλείου.

Το πρόσωπο φέρει ήρεμα και ενδοσκοπικά σημεία, με στρογγυλεμένο πιόνι, φρύδια στραμμένα σε ανάβλυξη, μάτια ερμητικά στραμμένα με λεπτοτενείς γραμμές, μια ευθεία μύτη και ένα στολισμένο με λεπτό περίγραμμο στόμα που σχηματίζει μια διακριτική χαμόγελο. Το κεφάλι καλύπτεται από μικρές σφιχτές μπούκλες, οριοθετημένες στο μέτωπο από ένα λεπτό μετωπικό κεφάλι διακοσμημένο με γεωμετρικά και φυτικά μοτίφ. Η κορυφή φέρει ένα στενό κωνικό λοφίο, χαρακτηριστικό της βυρμανικής τέχνης της περιόδου αυτής. Οι λοβοί μακρύνονται, το αριστερό αυτί λείπει, αποκαλύπτοντας τη ρωγμή και το παλιό βερνίκι.

Ο Βούδας φαίνεται καθιστός, το δεξί χέρι λείπει και έχει υποστεί φθορά, άλλοτε εκτελώντας το τελετουργικό της απόδοσης της μαρτυρίας στη Γη, ενώ το αριστερό χέρι ακουμπά με την παλάμη προς τα επάνω στα γόνατα. Το δεξί ώμο είναι ελεύθερο, ενώ ο αριστερός ώμος καλύπτεται από ένα πλούσιο ένδυμα. Οι άκρες του ιματισμού διακοσμούνται με φράσεις και διακοσμημένα περιγράμματα με φυτικά και λουλουδικά ανάγλυφα. Το άγαλμα αναπαύεται σε υψηλό έδρανο, thaw-ka. Η βάση φέρει διακοσμήσεις, σειρές κυματιστών ρυθμών και αρχιτεκτονικές περιοχές εμπνευσμένες από τα βυρμανικά ιερών. Ο πυθμένας και το πίσω μέρος του θρόνου αποκαλύπτουν αρχιτεκτονική δομή υπόγειας κατασκευής, τυπική των βουδιστικών επιτελέσεων τα οποία προορίζονταν να αφεθούν ή να σφραγιστούν κατά την αγιασμό.

Κατάσταση συντήρησης: Η επιφάνεια διατηρεί σημαντικά υπόλοιπα χρυσού φύλλου που εφαρμόζεται πάνω σε στρώση μαύρου βερνικιού. Οι κρύσταλλοι ρηγματώσεων είναι πολύ έντονοι σε ολόκληρη την επιφάνεια, μαρτυρώντας τη φυσική διαστολή του ξύλου με το πέρασμα των αιώνων. Το ξύλο παρουσιάζει δομικές ρωγμές, ελλείψεις, ραγίσματα, χτυπήματα και το αντικείμενο έχει φθαρεί. Λείπει το αριστερό αυτί, το δεξί χέρι καθώς και το πίσω μέρος του θρόνου."}{