Αρχαία Ελληνικά Μπρονζέ Ζεύγος καρφίτσες σε σχήμα φιόγκου (τύπου Φρυγίας) (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αρχαία Ελληνικά Ζεύγη Φιβούλων από Μπρούντζο σε σχήμα τόξου (τύπος Φρυγιανικός)

Κουλτούρα / Περίοδος: Αρχαία Ελληνικά
Ημερομηνία / Περίοδος: 8ος–6ος αιώνας π.Χ.
Υλικό: Μπρούντζο
Διαστάσεις: 27–36 χιλ.μ.
Κατάσταση: Καλή 상태

Αποστολή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιτρέπεται. Λόγω σύνθετης νομοθεσίας εξαγωγής πολιτιστικών αγαθών, αυτό το αντικείμενο δεν μπορεί να αποσταλεί έξω από την ΕΕ. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε διεύθυνση παράδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από τη συμμετοχή σε πλειστηριασμό.

Πληροφορίες Προέλευσης:
Αριθμός Καταχώρισης Αντικειμένου: 683

Ο τωρινός ιδιοκτήτης προμηθεύτηκε το αρχαίο ελληνικό ζεύγος φιβούλων από ιδιωτικό συλλέκτη, N.N.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης, ιδιωτικός συλλέκτης, N.N. από την Ολλανδία, ανέφερε ότι τα αντικείμενα ήταν στη συλλογή του από τη δεκαετία του 1990.

Σύμφωνα με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, τα αντικείμενα είχαν προηγουμένως βρεθεί σε ιδιωτική συλλογή στην Ολλανδία από τη δεκαετία του 1990.

Δεν ήταν διαθέσιμες περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την παλαιότερη ιστορία ιδιοκτησίας των αντικειμένων από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Γενικές Πληροφορίες:
Αυτό το ζεύγος μπρούντζινων φιβούλων ανήκει στον φρυγιανικό τύπο, μια καλά γνωστή μορφή αιχμής της πρώιμης εποχής του σιδήρου, ευρέως χρησιμοποιούμενη σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο και τη δυτική Ανατολία κατά τον 8ο–6ο αιώνα π.Χ. Οι καμπύλοι τόξοι, διακοσμημένοι με καλούπια λαιμούς και στρογγυλά τελικά, είναι χαρακτηριστικά στοιχεία αυτού του μακρόβιου και αναγνωρίσιμου σχεδίου.

Η φιβούλα λειτουργούσε ως πρακτικό κούμπωμα για μανδύες, κάπες και τουνίκια, καθιστώντας τα αναπόσπαστα αντικείμενα καθημερινού ενδύματος τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες. Εκτός από τον πρακτικό τους σκοπό, εξυπηρετούσαν επίσης ως προσωπικά διακοσμητικά, με παραλλαγές σε μορφή και διακόσμηση που αντανακλούν περιφερειακά στυλ και την ικανότητα των τοπικών μεταλλουργών ορείου. Ζεύγη φιβούλων φοριόντουσαν συχνά μαζί για τη στερέωση βαρύτερων ενδυμάτων.

Ο φρυγιανικός τύπος προέρχεται από την Κεντρική Ανατολία πριν εξαπλωθεί σε όλη τη ανατολική Μεσόγειο μέσω εμπορικών δικτύων και πολιτισμικής ανταλλαγής. Οι μεταλλουργοί του μπρούντζου κατασκεύασαν αυτά τα φιβούλια χρησιμοποιώντας ισχυρές τεχνικές χύτευσης, δημιουργώντας ανθεκτά αντικείμενα που συνδύαζαν λειτουργικότητα με διακοσμητική ελκυστικότητα. Παραπλήσια παραδείγματα έχουν βρεθεί σε οικισμούς, ιερά και ταφές σε ολόκληρη την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και τα Bαλκάνια, αποδεικνύοντας τη διαδεδομένη τους δημοτικότητα.

Η χρονολόγηση τοποθετεί αυτά τα φιβούλια στον 8ο–6ο αιώνα π.Χ., εποχή Αρχαϊκή, μια περίοδος με επέκταση του εμπορίου, τεχνολογική and καλλιτεχνική ανάπτυξη. Παρέχουν άμεση και απτή σύνδεση με τους ανθρώπους της αρχαιότητας, για τους οποίους τέτοια αντικείμενα αποτελούσαν ουσιώδες μέρος της καθημερινής ενδυμασίας, αντικατοπτρίζοντας παράλληλα την κοινοκτημοσύνη της κατασκευαστικής τεχνικής και των πολιτιστικών παραδόσεων του αρχαϊκού ελληνικού κόσμου.