Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale





15 € | ||
|---|---|---|
10 € | ||
1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 144879 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ο Giovanni Greco (1953) δημιούργησε το 2024 το πρωτότυπο έργο μικτής τεχνικής «Spazio dimensionale», διαστάσεων 50 × 50 εκ., με ιδιόχειρη υπογραφή.
Περιγραφή από τον πωλητή
Giovanni Greco (γεν. 1953, Κατάνια) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο σε καμβά
Υπογραφή του καλλιτέχνη μπροστά και πίσω· Πιστοποιητικό γνησιότητας από τον καλλιτέχνη
GOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κατάνια, την πόλη όπου ζει και εργάζεται. Μετά από ατελή βιολογικά σπουδές και περαιτέρω σπουδές στην τέχνη, γράφτηκε στη Scuola del Nudi στην Κατάνια και το 1980 ξεκίνησε την καριέρα του στη ζωγραφική, αντλώντας επιρροές από τον Magritte και αργότερα από τον De Chirico, όπου ήταν δυνατόν να αρθούν δύο φαινομενικά αντιφατικά επίπεδα—όνειρο και αντικειμενική πραγματικότητα—σε μια μορφή απόλυτης πραγματικότητας.
Στο κέντρο της έρευνάς του βρίσκεται μια έντονη επιθυμία να επιλύσει τα μεγάλα διλήμματα της ύπαρξης και τη σχέση ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο, επιχειρώντας να ερμηνεύσει συχνά το αινιγματικό «σκέψη» ως μέσο να ρίξει νέο φως στα θεμελιώδη προβλήματα από τα οποία το μυαλό μας αγωνίζεται συνεχώς να ελευθερωθεί, επιβάλλοντας οπτικό εκβιασμό, τον εκβιασμό της ψυχής. Αργότερα στράφηκε προς τη μεταφυσική ζωγραφική, κυρίως προς τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές του όσο για το βαθύ ενδιαφέρον του, που εκφράζεται με στιβαρή συνθετική δομή· τα αντικείμενα, τα πρόσωπα και ο ίδιος ο χώρος γίνονται ισχυρές μάζες που δημιουργούνται από σκοτεινούς, ήπιους χρωματικούς όγκους σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται να παγώνει και τα θέματα αιωρούνται ανάμεσα σε μεταφυσική επιρροή και νεοκλασικές αναφορές που αντλούνται από έργα του παρελθόντος, ταραγμένα από τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος του “èndonèxò”, ένας όρος που επινόησε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα αλλά ταυτόχρονα εκφράζει την επιθυμία του να κάνει τη ζωγραφική του να αισθάνεται πιο κοντά στην εμπειρία του παρατηρητή, ανεβάζοντάς την από τα έγκατα της ψυχής και σταδιακά αντικαθιστώντας, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους καθαρούς και απλούς χώρους της λογικής.
Giovanni Greco (γεν. 1953, Κατάνια) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο σε καμβά
Υπογραφή του καλλιτέχνη μπροστά και πίσω· Πιστοποιητικό γνησιότητας από τον καλλιτέχνη
GOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κατάνια, την πόλη όπου ζει και εργάζεται. Μετά από ατελή βιολογικά σπουδές και περαιτέρω σπουδές στην τέχνη, γράφτηκε στη Scuola del Nudi στην Κατάνια και το 1980 ξεκίνησε την καριέρα του στη ζωγραφική, αντλώντας επιρροές από τον Magritte και αργότερα από τον De Chirico, όπου ήταν δυνατόν να αρθούν δύο φαινομενικά αντιφατικά επίπεδα—όνειρο και αντικειμενική πραγματικότητα—σε μια μορφή απόλυτης πραγματικότητας.
Στο κέντρο της έρευνάς του βρίσκεται μια έντονη επιθυμία να επιλύσει τα μεγάλα διλήμματα της ύπαρξης και τη σχέση ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο, επιχειρώντας να ερμηνεύσει συχνά το αινιγματικό «σκέψη» ως μέσο να ρίξει νέο φως στα θεμελιώδη προβλήματα από τα οποία το μυαλό μας αγωνίζεται συνεχώς να ελευθερωθεί, επιβάλλοντας οπτικό εκβιασμό, τον εκβιασμό της ψυχής. Αργότερα στράφηκε προς τη μεταφυσική ζωγραφική, κυρίως προς τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές του όσο για το βαθύ ενδιαφέρον του, που εκφράζεται με στιβαρή συνθετική δομή· τα αντικείμενα, τα πρόσωπα και ο ίδιος ο χώρος γίνονται ισχυρές μάζες που δημιουργούνται από σκοτεινούς, ήπιους χρωματικούς όγκους σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται να παγώνει και τα θέματα αιωρούνται ανάμεσα σε μεταφυσική επιρροή και νεοκλασικές αναφορές που αντλούνται από έργα του παρελθόντος, ταραγμένα από τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος του “èndonèxò”, ένας όρος που επινόησε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα αλλά ταυτόχρονα εκφράζει την επιθυμία του να κάνει τη ζωγραφική του να αισθάνεται πιο κοντά στην εμπειρία του παρατηρητή, ανεβάζοντάς την από τα έγκατα της ψυχής και σταδιακά αντικαθιστώντας, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους καθαρούς και απλούς χώρους της λογικής.

