Francisco Farreras (1927) - Collage

Francisco Farreras
Μαδρίτη 1971
30x30
Galería Juana Mordó

Ο Francisco Farreras είναι ένας Ισπανός ζωγράφος, που γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1927. Δύσκολος ο χαρακτηρισμός της δουλειάς του μέσα σε κινήσεις της τέχνης της εποχής του· μπορεί να συμπεριληφθεί στην γεωμετρική αφηρημένη τέχνη, τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό και τον ανεπίσημο (informalismo). Κάποιοι βλέπουν στη δουλειά του «εσωστρέφεια, ευαισθησία και διακριτικότητα».

Βιογραφία:

Πριν από τα χρόνια:
Ξεκινά νωρίς την καλλιτεχνική δραστηριότητα υπό τη διεύθυνση του ζωγράφου Antonio Gómez Cano από τη Μουρσία (1940) και του Mariano de Cossío στην Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων της Santa Cruz de Tenerife (1941). Ακολουθεί σπουδές Καλών Τεχνών στη Σχολή San Fernando της Μαδρίτης, όπου το 1949 obtainer τη θέση του Καθηγητή Σχεδίου. Κατά τα έτη 1952 και 1954 πραγματοποίησε μελέτες ταξιδεύοντας στο Παρίσι, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Από το 1954 ξεκινά επαγγελματικά την πορεία του καλλιτεχνικά, συμμετέχοντας σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις και αρχίζοντας να πραγματοποιεί ατομικές και επίσης στο εξωτερικό.

Το 1956 κερδίζει σε διαγωνισμό το έργο και την εκτέλεση δεκατριών τοιχογραφιών για τον θόλο της εκκλησίας της κάστρου των Las Navas del Marqués στην Άβιλα, και φιλοτεχνεί βιτρό στους Ντομινικανούς της Alcobendas και στην Τάντζερ, στην Εκκλησία της Κορώνα της Βιτόρια και στην ισπανική Παναγία της Καθεδρικής του Μανίλα.

Μεταξύ των ετών 1958 και 1959, ο πίνακάς του είναι βασικά γεωμετρικός και με παχείς ύλες.

Οι κολάζ
Θα είναι στα τέλη της δεκαετίας του 1950 όταν αρχίζει να χρησιμοποιεί το γήινο χαρτί ρούχων και τις δυνατότητες που αυτό προσφέρει. Η πλαστικότητα του χαρτιού, οι διαφάνειες και μια περιορισμένη αλλά πλούσια σε αποχρώσεις χρωματική γκάμα συνυπάρχουν με οξειδώσεις του χαρτιού ή με τα αποτελέσματα της φρέσκιας κόλλας. Εκθέτει σε διάφορα μέρη της Ισπανίας, στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1958 και το 1960 και στο MoMA, επίσης το ίδιο έτος. Το 1962 το κάνει στη Tate Gallery. Το 1963 ταξιδεύει μέσω Σκανδιναβίας και Μεξικού για να μετακομίσει τελικά στη Νέα Υόρκη, όπου θα διαμένει δύο χρόνια. Εκτελεί κατόπιν παραγγελίας για τον Ισπανικό Περίφημο Κήπο της Παγκόσμιας Έκθεσης της Νέας Υόρκης ένα μεγάλο τοιχοκολλητικό-κολάζ. Κατά τα χρόνια αυτά έρχεται σε επαφή με τη γκαλερί Bertha Schaefer, με την οποία θα εκθέσει περιοδικά το έργο του. Κατά τα χρόνια εκείνα εργάστηκε στην Ισπανία με τη γκαλερί Juana Mordó, υπογράφοντας μαζί της σύμβαση αποκλειστικότητας για το έργο του. Το 1966 επιστρέφει στην Ισπανία και εγκαθίσταται στα προάστια της Μαδρίτης, όπου θα ορίσει την μόνιμη διαμονή του το 1971 και όπου κατοικεί μέχρι σήμερα.

Οι κουδροράδες (coudrages)
Το 1982 αναλαμβάνει την κατασκευή ενός μεγάλου τοιχοκολλητικού-κολάζ για το Αεροδρόμιο Μαδρίτης–Μαδρίβας-Μπαράχας. Αυτή η εργασία θα αποτελέσει την στιγμιαία ρήξη με το κολάζ, προκαλώντας ριζική αλλαγή στην καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Οι όγκοι, μέχρι τότε «υποσχόμενοι» στις επίπεδες επιφάνειες του πίνακα, τον οδήγησαν να αναζητήσει τον τύπο που θα μετατρέψει αυτούς σε φυσικούς όγκους. Θα ακολουθήσουν αρκετά χρόνια δοκιμών και πειραμάτων. Θα ξεκινήσει με μια έντονη παραγωγή όγκιων έργων που ονομάζει coudrages, κατασκευασμένων με ξύλα και ρόλους ραφής. Η ευθραυστότητα του υλικού τον οδήγησε να abandoning την τεχνική.

Οι ανάγλυφοι
Από το 1988 θα εγκαταλείψει οριστικά το κολάζ για να αφιερωθεί ολόψυχα και μόνο στους ανάγλυφους από ξύλο, κατασκευασμένους από παλιά ξύλα προερχόμενα από αποσυναρμολογήσεις και από from σκουπίδια. Δίπλα στο ανάγλυφο εμφανίζεται η σκιά που το δημιουργεί και, μαζί με αυτήν, η ελαιογραφία. Το χρωματισμός παραμένει όπως πάντα, πολύ ήπιος. Το 1990 εκθέτει μεγάλο μέρος αυτών των έργων στη Galerie Scheffel του Bad Homburg στη Γερμανία. Με αφορμή την Έκθεση Παγκόσμιας Ειρήνης της Σεβίλλης (1992) δημιουργεί ένα τοιχοανάγλυφο για το ξενοδοχείο Príncipe de Asturias στο νησί Cartuja, που θα του προσφέρει εμπειρία για την ανάληψη έργων σε μεγάλης κλίμακας ξύλο.

Ταυτόχρονα πραγματοποιεί ατομικές εκθέσεις σε Santander, Σεβίλλη, Κόρδοβα και Γρανάδα. Ολοκληρωμένες οι περιοδείες στην Ανδαλουρία, προετοιμάζει μια δεύτερη έκθεση το 1992 στη Galería Scheffel του Bad Homburg στη Γερμανία.

Το 1993 πραγματοποιεί δεύτερη έκθεση στη Galería Detursa της Μαδρίτης, με έργα μεγάλης κλίμακας και συμμετέχει στις περιοδείες εκθέσεις που οργάνωνε η Iberia σε διάφορες λατινοαμερικανικές χώρες.

Σε στενή συνεργασία με τη Galería Scheffel του Bad Homburg, συμμετέχει το 1994 σε διάφορες διεθνείς εμποροπανηγύρεις σε Κολωνία, Σικάγο, Φραϊμφόρτ του Μένο. Ταξιδεύει και πάλι στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου πραγματοποιεί έκθεση ανάγλυφων στη Galería Peyton-Wright στη Santa Fe, Νέο Μεξικό. Το ίδιο έτος εκθέτει στη Galería Rieder του Μόναχο και στο Παλαιό Δημαρχείο του Lahr (Ντιρκόδη, Δάση της Μαύρης) στη Γερμανία.

Το 1995 συμμετέχει στην έκθεση ARCO της Μαδρίτης με ανάγλυφο μεγάλης κλίμακας, για το οποίο η Ένωση Κριτικών Τέχνης του απονέμει το δεύτερο βραβείο διεθνούς χαρακτήρα ως η καλύτερη εργασία που εκτέθηκε σε αυτόν τον διαγωνισμό. Και πάλι διεθνείς εκθέσεις σε Σικάγο, Κολωνία και Φραϊμφόρτ του Μένου, και νέες εξορμήσεις στη Γαλλία, την Ελβετία και τη Γερμανία για έκθεση στη Galerie Marie Louise Wirth της Ζυρίχης και στη Galerie Voght του Χέρτεν.

Η Galerie Margarita Summers της Μαδρίτης θα πραγματοποιήσει περιορισμένη έκθεση αναδρομικού χαρακτήρα το 1996. Επίσης εκθέτει τα έργα της στην Galerie Estatal de Jena, Γερμανία.

Το 1997 εκθέτει στη Galerie Gunar Barthel του Βερολίνου και συμμετέχει στην έκθεση ARCO της Μαδρίτης. Εκθέτει στην Caja de Pamplona για τα 125 χρόνια της οντότητας και στη Fundación Carlos de Amberes, της Μαδρίτης.

Το 1998 εκθέτει στο Centro Atlántico de Arte της La Coruña.

Το 1999 συμμετέχει σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις σε Santander, Μαδρίτη, Πάμπονα, La Coruña και Βερολίνο και πραγματοποιεί ένα μεγάλο ταξίδι προς τη νοτιοδυτική Αμερική.

Τέλος του ίδιου έτους, το Centro Cultural de la Villa της Μαδρίτης οργάνωσε μια εκτενή αναδρομική έκθεση για αρκετούς μήνες, η οποία έλαβε το Μετάλλιο της Asociación Madrileña de Críticos de Arte για την καλύτερη έκθεση του έτους.

Τα έργα σε ανάγλυφο που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια αρχίζουν να παρουσιάζουν κάποια κόπωση, οπότε ξεκινά ένα νέο στάδιο κατά το οποίο ο όγκος, κατά ένα βαθμό, τελειώνει να είναι περιθωριοποιημένος. Από το 2004 ξεκινά μια σειρά πειραμάτων πάνω σε επιφάνειες σχεδόν επίπεδες και με σαφή πρόθεση συνθετικής προσέγγισης και χρήσης νέων υλικών. Δεν εκθέτει μέχρι το 2006. Πολλές εκθέσεις θα πραγματοποιηθούν στη Μαδρίτη από τότε και μετά (λαμβάνει το Μετάλλιο της Asociación Madrileña de Críticos de Arte για την καλύτερη έκθεση του έτους 2006). Επίσης εκθέτει στη Casa da Cerca (Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Αλμάδα, Πορτογαλία), στη Galerie Prova d’Artista της Λισαβόνας, στη Galerie Van Dyck, της Γιιχών, στη Galerie da Miguel Bombarda του Πόρτο, Πορτογαλία και, εκ νέου, στη Galerie Rieder του Μόναχο, Γερμανία.