Alejandro Carballosa - Bailarina

Σε αυτό το έργο διερευνώ το σώμα ως τόπο εγκλεισμού, έναν χώρο όπου η ύλη μοιάζει να ταλαντεύεται ανάμεσα στην ορμή της διαστολής και στην αδυναμία να υπερβεί τα ίδια της τα όρια. Η μορφή, μαζεμένη στον εαυτό της, αποκτά μια σχεδόν εσωστρεφή διάσταση: δεν αποτυπώνει απλώς μια σωματική στάση, αλλά μια κατάσταση συνείδησης.
Η σπείρα που αναδύεται στον κορμό εισάγει μια συμβολική διάσταση εσωτερικότητας, σαν μια δύναμη που απορροφά, μεταμορφώνει και στρέφει ξανά το άτομο προς το ίδιο του το κέντρο. Το σώμα παύει να είναι μια απλή ανατομική παρουσία και μετατρέπεται σε μεταφορά της ύπαρξης, των αντιφάσεών της και των αόρατων ορίων που καθορίζουν τη σχέση μας με τον κόσμο.
Η μονοχρωμία και η σκοτεινή ατμόσφαιρα εντείνουν αυτή την ένταση, τοποθετώντας τη μορφή σε έναν αμφίσημο χώρο, μετέωρο ανάμεσα στην ευαλωτότητα και την αντίσταση.
Ο Εγκλεισμός δεν παραπέμπει μόνο στη στέρηση της ελευθερίας, αλλά και σε εκείνη τη σιωπηλότερη και πιο σύνθετη μορφή περιορισμού που γεννιέται μέσα στον ίδιο μας τον εαυτό.