Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 7 (1/9)

Ο Sebastian Bieniek (γεννημένος το 1975 στην Πολωνία) είναι γνωστός για έργα που πραγματεύονται τη δυαδικότητα και την αμφιθυμία, τα οποία έγιναν viral αρκετές φορές από το 2013 και δημοσιεύτηκαν σε κορυφαία περιοδικά σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με την ισπανική έκδοση του περιοδικού VOGUE, ακόμη και η Madonna τού ζήτησε το 2016 να δημιουργήσει το εξώφυλλο του νέου της άλμπουμ, όμως ο εκκεντρικός καλλιτέχνης, όπως συχνά έκανε, αρνήθηκε και προτίμησε να μείνει μόνος.

______

Πωλείται:

Πρωτότυπη φωτογραφία (υψηλής ποιότητας εκτύπωση Fine Art) από τη σειρά Doublefaced (2013) του Sebastian Bieniek.

Υπάρχουν μόνο 9 πρωτότυπα αυτής της δουλειάς (Doublefaced No. 7), αριθμημένα και υπογεγραμμένα ένα προς ένα. Εδώ διατίθεται το 1/9.

Τα περισσότερα πρωτότυπα βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές ανά τον κόσμο, μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ισπανία, το Βασίλειο του Μπαχρέιν, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία και το Χονγκ Κονγκ.

Το έργο αυτό πωλείται από τον ίδιο τον καλλιτέχνη ως το προτελευταίο από τα εναπομείναντα.

Ο νικητής της δημοπρασίας θα λάβει επίσης πιστοποιητικό γνησιότητας, εκδοθέν από τον καλλιτέχνη στο όνομά του.

_____

Λεπτομέρειες για το έργο τέχνης:

ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ! ΔΙΠΛΑΣΙΟ ΠΛΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΨΟΣ

- Τίτλος: Doublefaced No. 7 (1/9)
- Έτος: 2013
- Μέγεθος: 57,5 x 83 εκ. (Η φωτογραφία έχει λευκό περιθώριο πλάτους 4 εκ. γύρω της. Οι διαστάσεις περιλαμβάνουν το λευκό περιθώριο)
- Χαρακτηριστικά: πρόκειται για φωτογραφία (δεν είναι επικολλημένη σε υπόστρωμα ούτε κορνιζαρισμένη)
- Χαρτί: Baryta canson
- Μέθοδος εκτύπωσης: C-Print
- Υπογραφή: υπογεγραμμένη, τιτλοφορημένη, χρονολογημένη και σφραγισμένη στο κάτω μέρος της μπροστινής πλευράς

_____

Κατάσταση της φωτογραφίας:

Καλή κατάσταση.

_____

Αποστολή:

Η φωτογραφία θα αποσταλεί τυλιγμένη σε ρολό.

_______

Σχετικά με τη σειρά Doublefaced:

Η φωτογραφική σειρά Doublefaced του καλλιτέχνη από το Βερολίνο, Sebastian Bieniek, θεωρείται αναμφισβήτητα μία από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές φωτογραφικές σειρές της εποχής του διαδικτύου. Αποτελεί το τέλειο παράδειγμα σύγχρονης τέχνης που όχι μόνο κατανοεί το σύγχρονο πνεύμα της εποχής, αλλά το αντικατοπτρίζει στην πιο αγνή μορφή του. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από την ψηφιακή αυτοπαρουσίαση, τη συνεχή επανεφεύρεση του εγώ και τον κατακερματισμό της ταυτότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Bieniek άγγιξε με τα έργα του ένα ευαίσθητο σημείο της κοινωνίας. Τα έργα του αποτύπωσαν τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να είμαστε ταυτόχρονα καλυμμένοι και ορατοί μέσα στον ψηφιακό θόρυβο, καθιστώντας οπτικά απτή τη δυαδικότητα της σύγχρονης ύπαρξής μας.

Η μινιμαλιστική, αλλά βαθιά ανησυχητική ιδέα —δεύτερα πρόσωπα σχεδιασμένα στα μάγουλα μοντέλων με eyeliner και κραγιόν— διαδόθηκε viral τη δεκαετία του 2010 και επηρέασε καθοριστικά την παγκόσμια ποπ κουλτούρα και τη μόδα. Το πόσο εύστοχα αυτή η καλλιτεχνική ώθηση ανταποκρίθηκε στο πνεύμα της εποχής φαίνεται από την τεράστια απήχησή της σε παγκοσμίου φήμης είδωλα. Η «Βασίλισσα της Ποπ» Madonna γοητεύτηκε τόσο από την υπνωτιστική εικονογραφία της, ώστε επέλεξε μια φωτογραφία της σειράς για το εξώφυλλο του άλμπουμ της Madame X. Η ιδέα άφησε επίσης βαθιά ίχνη στη μουσική και την ποπ κουλτούρα: στο επίσημο μουσικό βίντεο του Pharrell Williams για την επιτυχία του Marilyn Monroe, η εμβληματική ιδέα της ψευδαίσθησης του διπλού προσώπου αντιγράφηκε και παρουσιάστηκε σε εκατομμύρια θεατές.

Την πιο εντυπωσιακή ίσως γέφυρα ανάμεσα στην πρωτοποριακή τέχνη του σώματος και τον κόσμο της υψηλής μόδας δημιούργησε η σειρά στις πασαρέλες της γαλλικής μητρόπολης. Ο σχεδιαστής μόδας Simon Porte Jacquemus διέκρινε τη δυναμική των έργων, που αποτύπωναν το πνεύμα της εποχής, και παρουσίασε το συγκεκριμένο ύφος στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού, σε άμεση συνεργασία με τον Sebastian Bieniek. Η συλλογή, εμπνευσμένη από την τέχνη του Bieniek, έκανε πάταγο στον κόσμο της μόδας και συνέβαλε ώστε ο Jacquemus να κερδίσει το περίβλεπτο LVMH Special Jury Prize, το οποίο συνοδευόταν από χρηματικό έπαθλο 150.000 ευρώ. Μέσα από αυτή τη σύμπραξη του διαδικτυακού φαινομένου, της ποπ κουλτούρας και της υψηλής ραπτικής, η σειρά Doublefaced απέδειξε εντυπωσιακά πώς η παραδοσιακή τέχνη μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του αναλογικού και να γίνει η καθολική οπτική γλώσσα μιας ολόκληρης γενιάς.

_____

Σχετικά με τον καλλιτέχνη:

Ο Γερμανός εννοιολογικός καλλιτέχνης, ζωγράφος και φωτογράφος Sebastian Bieniek (1975) θεωρείται μία από τις πιο ριζοσπαστικές μορφές της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής, που κινούνται στα όριά της. Το σύνολο του έργου του υπήρξε ένας διαρκής, προκλητικός χορός πάνω στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και την εξαπάτηση.

Γεννημένος στην Άνω Σιλεσία, ο Bieniek ήρθε στη Γερμανία το 1989 ως επαναπατρισμένος μετανάστης και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Μπράουνσβαϊγκ. Εκεί σπούδασε Ελεύθερες Τέχνες υπό εξαιρετικά αντίθετες επιρροές: της παγκοσμίως γνωστής πρωτοπόρου της περφόρμανς Marina Abramović και του Ελβετού εννοιολογικού καλλιτέχνη John M. Armleder. Αργότερα μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως αριστούχος, ενώ παράλληλα σπούδαζε σκηνοθεσία στη Γερμανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Βερολίνου. Ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στο θρυλικό καλλιτεχνικό κέντρο Tacheles του Βερολίνου, από όπου γρήγορα εξελίχθηκε σε καθιερωμένη μορφή. Το 2013, η viral φωτογραφική σειρά Doublefaced τού χάρισε τελικά τη διεθνή αναγνώριση, και στη συνέχεια έγκριτα περιοδικά τον χαρακτήρισαν έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του Βερολίνου.

Ήδη από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, ο Bieniek ξεχώρισε με δράσεις που προκαλούσαν βαθιά αναστάτωση στο κοινό και στους παραδοσιακούς θεσμούς της τέχνης. Εμπνευσμένος από τις σωματικές δοκιμασίες της μέντοράς του, Abramović, χρησιμοποίησε το ίδιο του το σώμα ως υλικό και, σε ένα πρώιμο έργο, άνοιγε καθημερινά για μέρες μια νέα πληγή στο χέρι του, ώστε να καταγράψει σωματικά την παροδικότητα. Παράλληλα με αυτές τις επώδυνες διαδικασίες, διοργάνωσε προκλητικά κοινωνικά πειράματα σε δημόσιους χώρους: χωρίς άδεια, τοποθετούσε για μεγάλες αποστάσεις ταινία σήμανσης, αποκλείοντας εισόδους του μετρό ή πλατείες στο Βερολίνο. Έτσι έδειχνε πόσο άκριτα υπακούν οι άνθρωποι στην οπτική και κρατική εξουσία. Με το βιβλίο του Realfake, που κυκλοφόρησε το 2011, επέκτεινε αυτά τα πειράματα στον ψηφιακό χώρο: δημιουργώντας δεκάδες ψεύτικα προφίλ, χειραγώγησε σκόπιμα αλγόριθμους, μέσα ενημέρωσης και την κοινή γνώμη — πολύ πριν το φαινόμενο των «Εναλλακτικών Γεγονότων» φτάσει στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

Η απόλυτη και πιο ριζοσπαστική κορύφωση αυτού του διεπιστημονικού έργου ήταν η σκηνοθεσία του ίδιου του θανάτου του ως τελικής καλλιτεχνικής περφόρμανς. Ο Bieniek, που σε όλη του τη ζωή εξέταζε τους μηχανισμούς της δημοσιότητας, της ψηφιακής ταυτότητας και της εξαπάτησης, επέκτεινε αυτή την αρχή στο έσχατο όριο της ανθρώπινης ύπαρξης. Παραποίησε και οργάνωσε ειδήσεις για τον ίδιο του τον θάνατο, συνοδεύοντάς τες με εννοιολογικά βιντεομηνύματα, όπως το Apology for being dead, και βύθισε έτσι τον κόσμο της τέχνης και το κοινό σε κατάσταση σοκ. Με αυτή την πράξη προχώρησε διεπιστημονικά πολύ περισσότερο από κάθε άλλον καλλιτέχνη πριν από αυτόν. Δεν χρησιμοποίησε πια μόνο τον καμβά, την κάμερα ή το ζωντανό σώμα, αλλά ανήγαγε την ολοκληρωτική εξαφάνιση, το παιχνίδι με τη μετά θάνατον ζωή και την επακόλουθη μιντιακή υστερία στο ίδιο το έργο τέχνης. Ο Bieniek απέδειξε οριστικά ότι στην εποχή των ψηφιακών δικτύων ακόμη και τα όρια ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο μπορούν να χειραγωγηθούν, να διαμορφωθούν και, τελικά, να αποτελέσουν μέρος μιας υπερρεαλιστικής σκηνοθεσίας.