Μάγια, Πετεν-Αρέα, Γουατεμάλα Κύλινδρος Τρίποδας των Μάγια (με ισπανική άδεια εισαγωγής) - 16.5 cm

ΜΑΪΑΝΙΚΟΣ ΤΡΥΠΙΔΙΚΟΣ ΚΥΛΙΝΔΡΟΣ

Μαϊανός · Κλασική Περίοδος, 600 - 900 μ.Χ.

Υλικό: Τερρακότα, Κεραμική

Μέγεθος: Ύψος 16,5 εκ. και διάμετρος 13 εκ

Κτήση
- Γκαλερί Gerdes Prakolumbische Kunst, Μόναχο, Γερμανία, 1970 – 1980.
- Ιδιωτική συλλογή, Δρ. Ludwig Jansen (1919 - 2020), Γερμανία.

Κατάσταση
Καλή κατάσταση, παρουσιάζει τρεις κάθετες γραμμές ρωγμών και μια διαμήκη στη βάση, επαγγελματικά αποκατεστημένες.

Κυλινδρικό γυάλινο σώμα με ελαφρώς ανοιχτό στόμα, με τρίποδη στήριξη, κατασκευασμένο από πολύ λεπτό τοίχωμα κεραμικού, με καύση μαύρης επιφάνειας εξωτερικά και ανάγλυφα μοτίφ με αποσκαμμένο υπόστρωμα, τονισμένα στο φυσικό χρώμα του πηλού. Αυτά τα σχέδια οργανώνονται σε δύο τετράγωνα, ένα για κάθε προσόψεις του γυαλιού, και σχηματίζουν επίσης μια συνεχόμενη ζώνη κάτω από το στόμιο. Αυτή η άνω ζώνη εμφανίζει απλά μοτίβα, εναλλάσσοντας κάθετες και οριζόντιες μορφές. Τα τετράγωνα, από την άλλη, φιλοξενούν ένα σύνθετο σχέδιο, ομοιόμορφο και στις δύο όψεις, που περιλαμβάνει τη κεντρική μορφή ενός φιδιού.

Κατά τη διάρκεια της Κλασικής περιόδου, οι Μάγια δημιούργησαν τρεις θεότητες που συμβολίζονταν από το ζώο αυτό: ο Οφιοειδής Οφθαλμιστής, ο Οφιοειδής Πολεμιστής και ο Οφιοειδής Φυτό-Νύμφη-Νερό (Water Lily Snake).

Ο πρώτος επικαλείτο κατά τη διάρκεια τελετών ώστε οι πρόγονοι να φτάσουν στο Xibalbá και για να κατέβουν οι ουράνιοι θεοί και να δώσουν συμβουλές στους ιερείς. Τέτοιες τελετές περιελάμβαναν παρακεντήματα του δέρματος, συνήθως στα αυτιά, τα χείλη, τη γλώσσα ή τα γεννητικά όργανα, τα οποία γίνονταν με αγκάθια ή blade από πράσινο οψιδιανό. Το αίμα έπεφτε σε κομμάτια φάρδους που αργότερα καίγονταν. Από αυτόν τον πυκνό καπνό προέκυψε η εικόνα ενός φιδιού, που τους ονόμαζαν «Όραμα» — η απώλεια αίματος, επιπλέον, προκαλούσε έναν τύπο έκστασης. Από αυτήν την αφήγηση, οι Μάγια μπορούσαν να μιλούν με τους προγόνους τους.

Οι φιδίοι Guerrera και Nenúfar πιστεύεται ότι προέκυψαν από την επαφή με τους Teotihuacans. Ο Πολεμιστής θεωρούνταν προστάτης εκείνων που πήγαιναν στη μάχη. Ο Φίδι-Νύμφη-Νερό συνδέεται με ήρεμα ύδατα, με φιδάκια που κολυμπάνε στον βυθό και με υδάτινα νούφαρα που επιπλέουν στην επιφάνεια. Λίγα είναι γνωστά για το συμβολισμό που αυτά τα δύο στοιχεία έχουν μαζί, εκτός από το ότι το φυτό αυτό αντιπροσωπεύει τη διαίρεση ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και τον κόσμο των νεκρών. Το γεγονός ότι οι Μάγια απεικόνισαν το φίδι δίπλα στο νούφαρο σημαίνει ότι πίστευαν ότι ήταν πολύ ισχυρό.

Στον κόσμο των Μάγια υπάρχουν εκατοντάδες φιγούρες που παραπέμπουν σε φίδια. Τα γλυφικά ακόμη ήταν τα εμβλήματα σημαντικών τόπων - όπως στο Βασίλειο Kan, το Βασίλειο του Φιδιού στην περιοχή El Mirador, Petén - αφού αντιπροσώπευε τον θεό Dzacab Bolon. Εμφανίζεται επίσης στους μανεκέν, τεκμήρια εξουσίας που βρίσκονται στα χέρια των ρυθμιστών πολλών στέλων και μνημείων της Τελευταίας Κλασικής περιόδου.

Οι φιγούρες φιδιών καταγράφηκαν επίσης σε κεραμικά σκεύη, ανάγλυφα και γλυπτά σκαλισμένα σε πέτρα και καλουπωμένα επίστρωση σε ούτω τις κτίρια. Οι τελευταίες αναπαραστάσεις αυτού του ζώου έγιναν μέχρι την άφιξη των Ισπανών στις αμερικανικές γαίες.

Τα Mάγια σκεύη ή κύλινδροι συνιστούν μια αστείρευτη πηγή πληροφόρησης για τον πολιτισμό τους. Είναι μια προνομιούχα στήριξη όπου γνώριζαν να εκφράζουν τη φαντασία τους με εξαιρετική μαεστρία: πληροφορούν για την ιστορία και τη ζωή της ελίτ, αλλά, πάνω απ’ όλα, είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την κατανόηση της μυθολογίας· τόσο οι εικόνες των θεών όσο και οι μύθοι, συχνά συνοδευόμενα από γλυφίδες που υποδεικνύουν το όνομα του προσώπου ή του θεού, που καθορίζουν ποια δραστηριότητα αντιπροσωπεύουν. Μερικές φορές εμφανίζονται και άλλοι τύποι επιγραφών στα σκεύη των Μάγια, οι λεγόμενες αφοσιώσεις, που ονοματίζουν ποιος πλήρωσε για τη δημιουργία του σκεύους, για ποιο σκοπό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, το όνομα του δημιουργού. Με αυτόν τον τρόπο είναι γνωστό ποιο σχήμα χρησιμοποιήθηκε για τη φύλαξη ποιων ρευστών· οι κοίλοι και κωνικοί περιέκτες προορίζονταν για αποθήκευση ποτών εντός τους προς κατανάλωση κατά τη διάρκεια των γιορτών των προνομιούχων τάξεων—ιδιαίτερα για τη σοκολάτα. Αυτά τα εξαιρετικά αξιόλογα σκεύη ανταλλάχθηκαν μεταξύ τους για τους πελάτες ή δώρα.

Αν και προέλευση τους ήταν ταφική, η συντριπτική πλειοψηφία κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιείται ζωντανά, αν και ήταν συνήθη να μεταφέρονται τα ίδια ή αντίστοιχα σε τάφους για να συμπεριληφθούν στο γαμήλιο τους φορτίο. Πάντα ήταν κομμάτια κατασκευασμένα με μελέτη, καθώς αυτή η κουλτούρα δεν γνώρισε το τόρνο. Τα χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πάντα εντοιχισμοί με άργιλο, και τα σκεύη πυρώνονταν σε χαμηλή θερμοκρασία, περίπου 800º C.

Στην περίοδο της Αρχαϊκής Κλασικής, οι καλλιτέχνες δούλευαν ευκολότερα ξεφτίζοντας και βυθίζοντας την ακόμα υγρή πηλό, έτσι ώστε μετά το κάψιμο να προκύψει ένα είδος κεραμικού αντίστοιχου διακόσμησης τεχνικά παρόμοιο με τις ανάγλυφες χαράξεις των μνημείων. Την εποχή εκείνη ήταν πολυχρωματισμένα, το συνήθιζαν να το κάνουν με τον ίδιο τρόπο που ζωγράφιζαν τους τοίχους, δηλαδή με κρύο χρώμα σε ασβέστη κονίαμα ή γύψο, καλύπτοντας το κομμάτι κατά μία διαδικασία που δεν φαίνεται να είναι πρωτότυπη από την περιοχή των Μάγια αλλά αντί Teotihuacan. Στην Περίοδο της Πρόσφατης Κλασικής, ο διάκοσμος ζωγραφίζεται με με άργιλο ή λονοί που εφαρμόζονται πριν το κάψιμο. Η γκάμα χρωμάτων αυτών των σκεύων είναι πολύ ζωντανή και πολύχρωμη, ενώ μερικά άλλα, τα λεγόμενα αγγεία τύπου Codex, εμφανίζουν απλές μαύρες γραμμές σε λευκό υπόβαθρο.

Σημειώσεις:
- Το κομμάτι περιλαμβάνει πιστοποιητικό γνησιότητας.
- Το κομμάτι περιλαμβάνει Άδεια Εισαγωγής από Ισπανία.
- Ο πωλητής εγγυάται ότι απέκτησε αυτό το κομμάτι σύμφωνα με όλους τους εθνικούς και διεθνείς νόμους που σχετίζονται με την κατοχή πολιτιστικής κληρονομιάς.