Tijs Dragtsma (1992) - A Small Cape Grows Giant

Μια πετσέτα μπάνιου, δεμένη χαλαρά στον λαιμό, είναι το μόνο κοστούμι που χρειάζεται αυτό το αγόρι. Βλεπόμενο από πίσω, με γυμνά πόδια σε καμωμένο φως, αντιμετωπίζει έναν τοίχο όπως κάθε παιδί τελικά αντιμετωπίζει ένα καθρέφτη, δοκιμάζοντας τι μπορεί να γίνει.

Η σκιά του αρχίζει ακριβώς όπου πρέπει να γίνει σκιά, επίπεδη και πιστή στα τακούνια του. Διασχίζει το δάπεδο, σκαρφαλώνει τον τοίχο μπροστά του και συνεχίζει να σκαρφαλώνει πολύ μετά το αγόρι του μεγέθους του. Μέχρι να καθίσει, η πετσέτα έχει μεταμορφωθεί σε ένα ρέον μανδύα, οι μικροί ώμοι έχουν γίνει ενός ήρωα, και ένα γροθιά υψώνεται ψηλά εναντίον του φωτός, αδιαμφισβήτητα Σούπερμαν, κομμένος ολόκληρος από ένα παιδικό παιχνίδι.

Τίποτα από το αγόρι δεν ζήτησε αυτό. Δεν πόζαρε, δεν γύρισε καν να κοιτάξει. Είναι μόνο σε μια σταθερή στάση σε ένα ακτίνα φωτός, και ο τοίχος έχει ήδη αποφασίσει να του απαντήσει πλήρως.

Ο δάπεδο και ο τοίχος που κρατούν αυτή τη στιγμή είναι φτιαγμένοι από ένα πεδίο λεπτών χαραγών, που πιάνουν το φως που υπάρχει και το κρατούν κοντά, ενώ η μεγαλοπρεπής μορφή από πάνω αφήνεται σχεδόν ανέπαφη, ένα καθαρό μαύρο σχήμα κομμένο από όλη αυτή τη λάμψη, σαν ένα θρύλος τόσο πλήρης που δεν χρειαζόταν τη ματιά του γυαλιού για να σταθεί πλήρης. Ο ίδιος ο αγόρι παγιδευμένος σε αυτή τη φωτεινή ιστική, μικρός, λίγο ασταθής στα πόδια, ακόμα γινόμενος όποιος θα γίνει.

Ούτε βάση ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα σχηματίζεται εξ ολοκλήρου από ελεγχόμενες χαράξεις που εργάζονται σε ακρυλικό γυαλί, μεγαλοπρεπής από απόσταση, ένα πεδίο από μεμονωμένες εγγραφές κοντά. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει, και η αντίθεση μεταξύ του αγοριού και της δανεικής του μεγαλοπρέπειας βαθαίνει όσο πλησιάζεις.

Ένα Μικρό Μανδύας Μεγαλώνει Γίγαντα ανήκει στο Look Twice, μια σειρά μέσα από το Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma στην οποία η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης, και στην οποία αυτή η ίδια φθορά γίνεται ένας τρόπος να ρωτήσει αν το μικρό σχήμα ή το γιγαντιαίο είναι η πληρέστερη ομοιότητα, και τα δύο χυτα από ένα ενιαίο, κοινό βλέμμα.

"Κάθε παιδί ήδη έχει τη σκιά. Απλώς περιμένει τον σωστό τοίχο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Λιθογραφημένη γραμμή μετά τη γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο εμφανίζεται μέσω αμέτρητων ακριβών χαράξεων που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από μεμονωμένες εγγραφές. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ελαφριές. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μια μια δ deliberate κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το όλο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο επιφάνει απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές απεικονίζουν. Καθώς το φως κινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα παραμένει σαφές και ορισμένο. Από άλλη γωνία απαλύνεται και επιστρέφει στη σιωπή από την οποία ήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Υπό κεντρική προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο καθηλωτικό είναι ο ήσυχος του αντίκτυπος. Η πράξη της βαθουλώματος είναι άμεση και αμετάκλητη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Και ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το προσωπογραφικό, το σχήμα ποτέ δεν σταθεροποιείται πλήρως. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά έξω από το μαύρο. Άλλες φορές, επανέρχεται στη σιωπή. Εκεί βρίσκεται μέσα σε αυτήν την κίνηση, ανάμεσα στην οξύτητα και τη γαλήνη, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χάδι. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή του φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τijs Dragtsma, ιδρυτή του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί συνεχώς η επιθυμία να διερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα έρχονται μαζί.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά ό,τι δημιουργώ.

Εντός του TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων αντιμετωπίζεται ως δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσα από την έλλειψη, τη σκιά, την αντανάκλαση ή την ένταση. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, διαύγεια και συναισθηματική παρουσία.

Είμαι μαγεμένος από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και αδυναμίας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συγχωνεύονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και φιλόδοξο να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, σκόπιμα και ζωντανά.

Αυτή η αναγραφή περιέχει οπτικοποιήσεις τεχνητής νοημοσύνης. Παρακαλούμε ανατρέξτε στις αυθεντικές φωτογραφίες για να αξιολογήσετε την πραγματική κατάσταση του αντικειμένου.