Tijs Dragtsma (1992) - A Fall Scratched From Feathers

Ένα νέο σώμα πέφτει με το κεφάλι μπροστά από το απόλυτο μαύρο, τα χέρια πεταγμένα πλατιά, και η επιφάνεια διατηρεί μόνο ό,τι θα είχε πιάσει το φως: το μακρύ τείχος κάθε βραχίονα, η ράχη δύο φτερών, το ήσυχο επίπεδο ενός προσώπου που δεν έχει αλλάξει την έκφρασή του στον δρόμο προς τα κάτω. Όλα τ’ άλλα μένουν με το σκοτάδι. Εκείνη η επιλογή είναι ολόκληρη η εικόνα.

Τα φτερά ήδη εγκαταλείπουν αυτόν. Εκεί που μια γλυπτή αίσθηση φτερού θα είχε παραμείνει στερεωμένη στο μάρμαρο, εδώ η άκρη του πάνω μέρους διασπάται σε ένα σκορπίζονται μικρές λαμπερές μορφές που αιωρούνται προς τα πάνω, σαν ο φθόγγος να τραντάζει τον ίδιο του τον εαυτό από τη μορφή του. Ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών χτίζει κάθε φτέρι και κάθε επίπεδο του σώματος, ώστε από κοντά η μορφή διαλύεται σε ατομικά σημεία και μόνο από απόσταση αποτυπώνεται εκ νέου ως άνθρωπος, όπως ένα αστρικό σύμπλεγμα διαβάζεται μόνο ως σχήμα από αρκετά μακριά.

Το πρόσωπο είναι το ήσυχο κέντρο του κομματιού. Δεν φοβάται. Ενώ τα φτερά σκορπίζονται και τα χέρια αγγίζουν τίποτα, τα χαρακτηριστικά κρατούν τη σιωπή τους, ηρεμούν όπως η κλασική γλυπτική ηρεμεί, συντίθεται το σώμα πριν κατανοήσει ότι έχει ήδη αφήσει. Εκείνο το κενό ανάμεσα σε αυτό που κάνει η πόζα και σε αυτό που το πρόσωπο επιτρέπει να φανεί είναι όπου ζει το έργο.

Χωρίς μπογιά, χωρίς εκτύπωση, χωρίς μελάνι. Η εικόνα χτίζεται από ελεγχόμενες γρατζουνιές δουλευμένες στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο ατομικών σημείων που αντικαθιστούν το μάρμαρο, το φτέρωμα, τη σκόνη που πέφτει. Η εικόνα είναι πάντα παρούσα, μέρα ή νύχτα. Το φως δεν τη δημιουργεί. Την ακονίζει, έτσι ώστε η αντίθεση να βαθαίνει κάτω από άμεση πηγή και το σώμα να διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες χωρίς ποτέ να χάσει τη μορφή του.

Ένα Πτώση Χαραγμένη από Φτερά ανήκει στο The Unmaking, μια σειρά εντός του Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου οι εικόνες απευθύνονται μέσα από ελεγχόμενο επιφανειακό ζημιά, παρά μέσω χρωστικής ή εκτύπωσης, και στην οποία αυτή η ίδια η ζημιά γίνεται τρόπος να ρωτήσει τι αποτελεί η συνοχή τη στιγμή που ένα σώμα αφήνει πίσω ακριβώς το πράγμα που κάποτε το ανάγαγε. Αυτή η δουλειά είναι μοναδική.

「Δεν χάνεται. Απλώς πέφτει, και έχει αποφασίσει να το κάνει καλά.”

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένες γραμμές προς γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο ξεπροβάλει μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα εμφανίζεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Όμως κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημείων. Λεπτή, εύθραυστη και σχεδόν αβαρής. Αυτό που φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ευαίσθητο πλέγμα γραμμών, καθεμία μια σκόπιμη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Το μαύρο επιφανεια απορροφά, ενώ οι γρατζουνιές ανακλούν. Καθώς το φως αλλάζει κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το πρόσωπο φαίνεται καθαρό και οριστικό. Από άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκοτάδι από όπου ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιακό προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτή τη μέση τόσο ελκυστική είναι ο ήρεμος της τόνος. Το χτύπημα της γρατζούνιας είναι άμεσο και αμετάκλητο. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση την οποία δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το σώμα δεν είναι ποτέ πλήρως σταθερό. Μέσα από τη σχέση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επανέρχεται σε ηρεμία. Σε αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ευκρίνεια και την ηρεμία, ζει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί τους δεν σχηματίζεται απλώς μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, οδηγούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνονται.

Η εργασία μου συχνά αρχίζει με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς ο σκληρός τόνος μπορεί να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια δημιουργεί συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην αρχαιότητα, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγνητίζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ ορατού και ανοιχτού σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να φέρω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τη σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συντίθενται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν φτιαγμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται ξεχωριστά, σκόπιμα και ζωντανά.

Αυτή η καταχώριση περιέχει οπτικοποιήσεις που παράχθηκαν με AI. Παρακαλώ ανατρέξτε στις πρωτότυπες φωτογραφίες για να αξιολογήσετε την πραγματική κατάσταση του αντικειμένου.