Tijs Dragtsma (1992) - Two Shadows Learning to Waltz

Two Shadows Learning to Waltz κρατά ένα ζευγάρι ακριβώς τη στιγμή που εξαφανίζεται στην ίδια του σιλουέτα. Οι χορευτές οι ίδιοι ποτέ δεν μπαίνουν στο πλαίσιο, μόνο το σχήμα που ρίχνουν στον τοίχο, μια αγκαλιά, ένα υψωμένο χέρι, μια φούστα που αιωρείται στη μέση της περιστροφής. Τι μας δίνεται είναι όχι ομοίωση αλλά ίχνος, και το ιχνος αυτό αρκεί για να μεταφέρει ολόκληρη την οικειότητα του χορού.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Η εικόνα γράφεται με γρατζουνιές στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, ένα πεδίο από μεμονωμένα σημάδια που μαζεύονται σε ένα φωτεινό πεδίο φωτός γύρω από δύο σκοτειστά, αδιατάρακτα σχήματα. Ο τοίχος γίνεται φωτεινός καθώς οι χορευτές παραμένουν ακριβώς εκεί που ανήκουν οι σκιές, κομμένες από το φως, διατηρώντας τη στάση τους στο σκοτάδι.

Η εικόνα παρούσα πάντα, με φως ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν τη δημιουργεί· τη ακονίζει, κάτω από μια εστιασμένη πηγή οι γρατζουνιές πιάνουν και η αντίθεση βαθαίνει, η λάμψη γύρω από το ζευγάρι αποκτά βάθος, και ο δάπεδο όπου τα βήματά τους έχουν αφήσει ένα δρόμο φωτός γίνεται ακόμα λαμπρότερο. Διαβάζεται διαφορετικά από διαφορετικές γωνίες, χωρίς ποτέ να χάνει τον χορό στο κέντρο του.

Από μακριά η εργασία διαβάζεται ως ένα ενιαίο φωτεινό χέρι, δύο φιγούρες που γυρίζουν μέσα σε μια λίμνη φωτός. Κοντά στη θέα αυτή η λάμψη διαλύεται σε ένα πεδίο λεπτών γρατζουνιών, μικρά σημάδια που ποτέ δεν συγκλίνουν σε ένα πρόσωπο. Το ζευγάρι διατηρεί την ιδιωτικότητά του. Ανάμεσά μας λαμβάνουμε τον ρυθμό τους, την κλίση του ενός σώματος προς τον άλλον, τη στιγμή λίγο πριν ή λίγο μετά μια στροφή.

Αυτός ο κατέχων είναι το ήσυχο κεντρικό θέμα του κομματιού. Μια σκιά είναι αυτό που μένει από ένα άτομο μόλις οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες εξαφανιστούν, τα χαρακτηριστικά, η ταυτότητα, ακόμα και η προσανατολισμός που ακολουθούσε. Το υπόλοιπο είναι καθαρή σύνδεση, δύο σχήματα που έχουν νόημα μόνο μαζί, μαθαίνοντας το ίδιο βήμα ταυτόχρονα.

Two Shadows Learning to Waltz συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς της επιφάνειας αντί με χρωστήρα ή εκτύπωση. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Κάποια πράγματα φαίνονται μόνο όταν αφήσεις στην άκρη την ανάγκη να δεις ένα πρόσωπο."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και βγάζουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο από μεμονωμένα σχήματα. Λεπτό, τρυφερό και σχεδόν ελαφρύ. Αυτά που φαινόταν στέρεα αποκαλύπτονται ως ευαίσθητο δίκτυο γραμμών, κάθε μία μια ζωντανή κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατζούλες αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται πάνω από την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η φιγούρα παραμένει καθαρή και ορισμένη. Από μια άλλη, απαλύνει και γυρίζει προς το σκοτάδι από το οποίο ήρθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από εστιασμένη προβολή, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μορφή, σχεδόν γλυπτή, φωτεινότερη.

Αυτό που κάνει το μέσα αυτό τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση. Η πράξη της γρατζουνίσματος είναι άμεση και μη αντίστροφη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Παρ' όλα αυτά το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή σε δημιουργία. Η απουσία σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν βρίσκεται πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κάποια στιγμή, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα έξω από το μαύρο. Άλλες στιγμές, επανέρχεται σε μια ακινησία. Μέσα σε αυτήν την κίνηση, μεταξύ οξύτητας και ηρεμίας, ζει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρνει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Για τον καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια διαρκή επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα προκύπτουν μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση για πρωτοτυπία, σαφήνεια και συναισθηματική παρουσία.

Μεριάζομαι από αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι αναζητήσεις συνενώνονται. Είναι όχι μόνο ένα γκαλερί, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που σχηματίζεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακριτικά, συνειδητά και ζωντανά.

Αυτή η καταχώρηση περιέχει οπτικοποιήσεις που παράχθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη. Παρακαλώ ανατρέξτε στις αρχικές φωτογραφίες για να εκτιμήσετε την πραγματική κατάσταση του αντικειμένου.