Tijs Dragtsma (1992) - Two Faces One Light

Το Two Faces One Light ξεκινά με εγγύτητα. Ένα πρόσωπο άνδρα ακουμπά το μάγουλο μίας γυναίκας, τα μάτια της κλειστά, το κεφάλι της κεκλιμένο προς τα πίσω καθώς παραδίδεται στη στιγμή. Από το καθαρό μαύρο, τα χαρακτηριστικά τους αναδύονται σαν ένα πεδίο λεπτών γρατσουνιών, δύο ταυτότητες που μοιράζονται έναν κοινό πηγή φωτός.

Αυτό που διατηρεί το έργο είναι η οικειότητα αυτή καθεαυτή, ο τρόπος με τον οποίο το δέρμα, η αναπνοή και η ήσυχη εμπιστοσύνη μεταφράζονται σε ελεγχόμενη επιφανειακή ζημιά σε ακρυλικό γυαλί. Αυτό που αφήνει να φύγει είναι η ομοιότητα με την φωτογραφική έννοια, οι απαλές κλιμακώσεις και η τυχαιοποίηση της λεπτομέρειας ενός πορτρέτου. Αντί γι' αυτό, στέκεται κάτι περισσότερο στοιχειώδες, ένα ζευγάρι προσώπων κατασκευασμένων εξ ολοκλήρου από αφαίρεση, από σημάδια που πιάνουν και αφήνουν το φως να περάσει.

Βλέποντας από την άλλη άκρη ενός δωματίου, τα δύο πρόσωπα διαβάζονται ως ένα φωτεινό σώμα, το κολαροκοίλο της γυναίκας και το προφίλ του άνδρα ενώνονται σε ένα ενιαίο φως απέναντι στο σκοτάδι. Πλησιάζοντας, αυτό το φως διαλύεται σε ένα πεδίο ατομικών σημαδιών, κάθε ένα τοποθετημένο με πρόθεση.

Υπάρχει επίσης ένα συμβολικό βάρος εδώ. Δύο άνθρωποι, δύο ιστορίες, κρατούμενοι σε ένα φως που κανείς δεν κατέχει μόνo. Τα της μάτια της παραμένουν κλειστά, το βλέμμα του προς τα κάτω προς αυτήν, και είναι στον χώρο ανάμεσά τους όπου το πορτρέτο διατηρεί την ένταση του, στο κενό ενός σκοτεινού ματιού, στο λαμπερό καμπύλο ενός ώμου, στα μέρη που η επιφάνεια δεν αφήθηκε αμετάβλητη.

Ούτε χρώμα. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι.Η εικόνα γρατσουνίζεται στην επιφάνεια του ακρυλικού γυαλιού, και παρούσα είναι πάντα, με ή χωρίς άμεσο φως. Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Την ακονίζει, βαθαίνει τη αντίθεση και επιτρέπει στο κομμάτι να διαβαστεί διαφορετικά καθώς περνάτε από πάνω του, χωρίς ποτέ να χάσει τα δύο πρόσωπα στο κέντρο του.

Το Two Faces One Light συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, στην οποία την εικόνα την κατασκευάζει το ελεγχόμενο επιφανειακό πλήγμα αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Αυτό το έργο είναι μοναδικό.

"Η εγγύτητα, σε φως που ανήκει σε κανέναν και σε όλους ταυτόχρονα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch αποτελεί σώμα δουλειάς στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατσουνιών που πιάνουν το φως και βγάζουν σχήμα από το σκότος.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και πλήρης παρουσίας. Ωστόσο από κοντά, το έργο διαλύεται σε ένα πυκνό πεδίο ατομικών σημαδιών. Λεπτό, εύθραστο και σχεδόν αβάρως. Αυτό που φαινόταν ως στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ γραμμών, κάθε μία από τις οποίες μια σκόπιμη κίνηση, κάθε μία ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δεν δημιουργεί την εικόνα. Το ακονίζει. Ο μαύρος επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατσουνισμένες γραμμές ανακλούν. Όταν το φως αλλάζει διάστικτα στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από τη μια γωνιά η φιγούρα φαίνεται καθαρή και ορισμένη. Από την άλλη, μαλακώνει και επιστρέφει προς το σκότος από το οποίο προήλθε, χωρίς ποτέ να εξαφανιστεί. Κάτω από ένα εστιασμένο φως, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτή, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήσυχη του ένταση. Η πράξη της χαρακτής είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι μια απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι αυστηρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η φιγούρα ποτέ δεν είναι πλήρως δεσμευμένη. Μέσα από την αλληλεπίδραση της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μετακινείται με προοπτική και ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να βγαίνει από το μαύρο. Σε άλλες, επιστρέφει σε σιγή. Είναι μέσα σε αυτήν την κίνηση, ανάμεσα στην ευκρίνεια και την ηρεμία, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, ένα ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δεν σχηματίζουν απλά μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με κινητοποιεί η σταθερή επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου υλικό, δομή, φως και συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να προκαλέσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσων δημιουργώ.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα εμφανίζονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι η κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και συναισθήματος. Μεταξύ αυτού που φαίνεται και αυτού που μένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί στην προβληματισμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι εξερευνήσεις συγκεντρώνονται. Δεν αποτελεί μόνο στούντιο, αλλά έναν εξελισσόμενο καλλιτεχνικό ουρανό διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και το φιλοδοξία για δημιουργία έργου που αισθάνεται διακριτικό, συνειδητό και ζωντανό.

Αυτή η καταχώριση περιέχει οπτικοποιήσεις που παράχθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη. Παρακαλούμε ανατρέξτε στις αρχικές φωτογραφίες για να αξιολογήσετε την πραγματική κατάσταση του αντικειμένου.