Anton Kaestner - #500 - S - " Skyphilia #1 ".

#500 - S - " Skyphilia #1 ".
Μονοφυές έργο, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πολυκρυστάλλου plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για αυθεντικό έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλαπλά στρώματα χρώματος και/ή σπρέι, όπου το λαμπερό φινίρισμα "glossy", παρόμοιο με την εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : Inch 11,0 * 8,7 * 0,12 / 27,7 * 22 * 0,3 εκ. χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας μάρκας γερμανικής Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση είναι καλυμμένη από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από τη Γενεύη, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στη Γενεύη, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμιόταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης μου παππούς, ένας τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή έσπειρε τον σπόρο γι' αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-φιγτικη ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν την προοπτική μου, ανοίγοντάς μου σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου και αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και επικοινωνούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά τον προσανατολισμό στην επιχειρηματική μου καριέρα,η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήρεμα βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντοτε βίωνε τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι εξ ολοκλύρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημοσιο που ακαδημαϊκή μου καριέρα στην τέχνη και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλο την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Εικόνα βιογραφίας

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωθημένου plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικά ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετίζω. Εποπτεύω “τυχαία πειραματισμούς” -ό,τι πάει- για να διακόψω τη λογική!-, ώστε να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα αντανάκλασης που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/εστίασης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ε enrich από τα στρώματα και διαφάνειες, αποδίδοντας ταυτόχρονα σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω “απαραίτητες, αδιάβλητες ανάγκες”, δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε στη σιωπή και το φως.
Κρατώ τη μέθοδό μου συνειδητά απλή. Ούτε "συναισθηματισμός" ούτε "θεωρητική αντίληψη" αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε "τάχιστη κατανάλωση" ούτε "διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή", αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων αφηγήσεών της. Η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έβαζε ο γαλλικός επιστημονικός-φυσικά συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα μια γυαλισμένη επιδερμίδα όπου μπορούμε να διακρίνουμε τη δική μας σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλείποντων μερών, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνιώδης συνδυασμός «λεπτομέρειες κοντά» και « απόσταση για ολόκληρο» να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωτερική πορεία.
Δεν υποστηρίζω ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήματος και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητες μου και να εξερευνήσω περαιτέρω όσα μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner.