Anton Kaestner - #473 - L - " Radiate ".

#473 - L - « Ακτινοβολώ ».
Μονογραμμική σύνθεση, αυθεντικό έργο του Anton Kaestner, άμεσα από το Παρισινό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικό πάνω σε πλακάκι από Plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι φωτογραφία εκτύπωσης. Πρόκειται για ένα αυθεντικό ζωγραφικό έργο με γυαλιστερή απόδοση που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδικό.
Προσοχή: το μικρό γαλάζιο περίγραμμα κόβεται στη φωτογραφία αλλά επιστρέφει στον πίνακα. Τα χρώματα είναι εξαιρετικά όμορφα.

Διαστάσεις : Ίντσα 24,2 * 17,3 * 0,12 / 61,5 * 44 * 0,3 cm χωρίς καμβά.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς καμβά.
Κορυφαίο πλαίσιο γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Το πιστοποιητικό γνησιότητας συνοδεύει το έργο.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography
Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα δεν είχε καμία έλλειψη στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και έβαλε το σπόρο του πάθους που θα γινόταν αργότερα της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, δοκιμάζοντας αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικονογραφική ζωγραφιά και ο αφαιρετικός εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αυτά ευθυγραμμίζονταν με την αναζήτησή μου για τη ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τη γνώσεις μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου πήγαινα, εμβαθύνθηκα στις τοπικές σκηνές τέχνης και ενσωματώθηκα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη ήταν πάντοτε μέρος μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογής για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Πάντα μου έδινε τεράστια ικανοποίηση το να ζωγραφίζω. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να στοχαστούν για τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Δημιούργησα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα σε Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο plexiglass, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που αποδέχομαι. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματικές» ενέργειες—όλα επιτρέπονται για να διακόψουν τη λογική!—να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέφτισμα που δημιουργώ, και να αφήνουν περιθώριο αποκάλυψης όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που συνδέεται με την αποκάλυψη/σταθεροποίηση της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δένοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω τις «απαραίτητες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φωτεινοί.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / νοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση «ζωής στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου ενδέχεται κάποιες φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικό. Επιπλέον, το Plexiglass προσφέρει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και οι ελλείπουσες περιοχές, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η αντίθεση μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό» & «απόσταση για ολόκληρο» να παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους εσωστρεφείς διαδρομές.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διερώτηση και ανάπτυξη. Κάθε νέο δημιούργημα αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, πιέζοντάς με να τελειοποιήσω τις δεξιότητες και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω σημαντικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγαν ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner