Ιταλική σχολή (XIX) - Interno del Duomo di Milano

Ιταλική Λομβαρδία Σχολή του 19ου αιώνα
Εσωτερικό της Καθεδρικού Ναού του Μιλάνου
Λάδι σε καμβά, διαστάσεις 79 x 53 cm – Με κάδρο, 93 x 83 cm

Το έργο απεικονίζει τον εσωτερικό χώρο του Καθεδρικού Ναού του Μιλάνου τη στιγμή της πιο ζωντανής λατρευτικής δραστηριότητας, με τον ναό γεμάτο πιστούς συντυχισμένους σε προσευχή, καθώς από τον γυναικωνιό φαίνεται μια ομάδα εκκλησιαστικών προσώπων. Η σύνθεση δομείται σύμφωνα με προοπτική καθοδική/ανερχόμενη που εξυψώνει τη β vertical meter ity των φασιφωτισμένων κίων και τη φούκα των γοτθικών αψίδων προς το βάθος - ροζονέ στο φόντο - φιλτράροντας ένα χρυσό φως που διαπερνά τις σκιές της κεντρικής στοάς, φωτίζοντας τις ομάδες πιστών στο πρώτο πλάνο με θεατρικό αποτέλεσμα. Η λεπτομερή και αναλυτική πινελιά, προσεκτική στην αναπαραγωγή της πολυχρωμίας του μαρμάρου, της χρυσοχρωσίας των επίπλων και της ορμή της ανθρώπινης φιγούρας, μαρτυρεί μια γερή ακαδημαϊκή εκπαίδευση, προσανατολισμένη στην πιστή και τεκμηριωμένη απόδοση του μνημείου περισσότερο από μια ελεύθερη μεταμόρφωση ρομαντικού χαρακτήρα.

Αυτή η στοχοπροσηλωμένη προσοχή στη δομή του αρχιτεκτονικού στοιχείου, σε συνδυασμό με την ικανότητα να ζωντανέψει τον ιερό χώρο με σκηνές καθημερινής και θρησκευτικής ζωής, παραπέμπει αναπόφευκτα στο έργο που ο Luigi Bisi φιλοτέχνησε μεταξύ 1838 και 1840 κατόπιν παραγγελίας του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Α’ της Αυστσαρίας, με αφορμή τον coronation ως βασιλιά του Λομβαρδοβενετοίου: ένας πίνακας που παρέμεινε εκτεθειμένος στη Βιέννη, στην Γκαλερία Μπελβεντέρ, μέχρι την πτώση της Αυστριακής μοναρχίας, όταν πωλήθηκε σε δημοπρασία το 1929 και σήμερα φυλάσσεται στη συλλογή των Γκαλλερίες ντι Ιταλία στο Μιλάνο. Εκείνος ο πίνακας, διάσημος για την καλλιτεχνική σκηνική απόδοση και ταυτόχρονα για την πιστή απόδοση του ναού, αποτέλεσε αδιαπέραστο μοντέλο για ολόκληρη τη γενιά ζωγράφων προοπτικής που δρούσαν στο Μιλάνο στο δεύτερο ήμισυ του αιώνα.

Το είδος αυτής της εσωτερικής θέασης, που ρίζες του στη συνταγή του 18ου αιώνα και ειδικά στην εμπειρία του Giovanni Migliara (1785–1837), βρήκε λοιπόν στον Bisi τον πιο εκφραστικό ερμηνευτή του. Εφόσον ο Migliara είχε επιλέξει αρχιτεκτονικές συχνά εφεύρεσης, ο Bisi επέβαλε μια προσκόλληση σχεδόν τεκμηριώσιμη στο πραγματικό μνημείο, στηριζόμενη σε σχολαστική προοπτική μελέτη που καλλιεργήθηκε και από τη διδασκαλία που κράτησε στη Διδασκαλία της Προοπτικής της Ακαδημίας Brera από το 1851, και συνεχίστηκε ως διευθυντής της ίδιας Ινστιτούτου από το 1880. Η εκτελεστική ποιότητα αυτού του έργου, η ασφάλεια στην κατασκευή του χώρου και η ευαισθησία στην επεξεργασία του φωτός καθιστούν πιθανό ότι πρόκειται για έργο απευθείας μαθητή του Bisi, που μορφώθηκε ακριβώς στο Braidaine περιβάλλον κάτω από την καθοδήγησή του, ικανός να αφομοιώσει πλήρως τη γλώσσα και τη συνθετική μεθοδολογία του, χωρίς ωστόσο να φτάσει στην απόλυτη τεχνική τελειότητα του διδασκάλου. Το έργο έτσι τοποθετείται πλήρως στην ευνοούμενη λατινική παράδοση Lombard της ζωγραφικής των ιερών θεάσεων, μαρτυρώντας τη ζωτικότητα μιας σχολής που κατάφερε να συνδυάσει τη σχολαστικότητα της προοπτικής και την καλλιτεχνική ευαισθησία στην απεικόνιση των μιλανέζικων ιεροσυλών χώρων.

Η κορνίζα παρέχεται ως φόρος τιμής, συνεπώς δεν μπορεί να αποτελεί λόγο επαναφοράς ή διαμαρτυρίας.

Για τους πίνακες αγοράστηκαν στο εξωτερικό: μετά την πληρωμή θα ξεκινήσει η διαδικασία για την απόκτηση άδειας εξαγωγής (ALC). Όλοι οι παλαιοί πίνακες που αποστέλλονται έξω από την Ιταλία χρειάζονται το εν λόγω έγγραφο, που χορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμικών Αγαθών. Η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 5 εβδομάδες από την αίτηση, οπότε μόλις έχουμε το έγγραφο θα σταλεί ο πίνακας."