Stefanie Schneider - Something Imaginary (Heavenly Falls)






Διαθέτει πάνω από δέκα χρόνια εμπειρία στην τέχνη, με εξειδίκευση στη μεταπολεμική φωτογραφία και τη σύγχρονη τέχνη.
1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 144785 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Κάτι φανταστικό (Ουράνιοι Καταρράκτες)
Αρχικό φιλFlo: Φωτογραφία από τη Γερμανίδα φωτογράφο Stefanie Schneider.
Αρχειακό κρεμ-Κ-Εκτύπωση σε φωτογραφικό χαρτί RC, βασισμένο σε Πολaroid.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 20 x 24 εκ.
Εξαιρετική κατάσταση.
Έκδοση 10/10.
Αριθμός αποθέματος καλλιτέχνη #19635.17.
Υπογραφή ετικέτας και Πιστοποιητικό.
Δεν έχει τοποθετηθεί.
Η Stefanie Schneider εργάζεται με τον χρόνο ως φυσική δύναμη αντί ως έννοια. Από τα πρώτα χρόνια των '90, έχει χρησιμοποιήσει φιλμ Πολaroid—συχνά ληγμένο και συχνά πλέον μη παραγωγόμενο—όχι ως νοσταλγική κίνηση, αλλά ως υλικό με περιορισμούς, αστάθεια και μνήμη. Οι φωτογραφίες της δεν τροποποιούνται μετά την έκθεση. Κάθε απόφαση λαμβάνεται εκ των προτέρων: τοποθεσία, φως, ηθοποιοί, σκηνικά, κλίμα και η συγκεκριμένη κατάσταση του ίδιου του φιλμ. Αυτό που φαίνεται ως αστάθεια ή αποσάθρωση είναι το άμεσο αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών. Η εικόνα καταγράφει τη συνέπεια.
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της Schneider γίνεται στην αμερικανική έρημο, ένα μέρος που λειτουργεί όχι ως τοπίο αλλά ως ενεργό μέρος. Η έρημος εισάγει διάρκεια, απομόνωση, επανάληψη και σιωπή. Οι χαρακτήρες επανέρχονται πάνω από χρόνια, μερικές φορές δεκαετίες, κατοικώντας χαλαρά συνδεόμενα αφηγήματα που αντιστέκονται στην επίλυση. Αντί για διακριτικές σειρές, το έργο της σχηματίζει συνεχές σώμα—μισό κινηματογραφική κατασκευή, μισό προσωπική μυθολογία—διαμορφωμένο από θέματα εκτοπισμού, επιθυμίας, ελέγχου και απώλειας.
Η Schneider άρχισε να εργάζεται εντατικά με την Πολaroid τη στιγμή που το μέσο άρχισε να αποσύρεται. Ως αποτέλεσμα, πολλά από τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή αυτών των έργων πια δεν υπάρχουν. Αυτό δίνει στις φωτογραφίες μια σταθερή και μη επαναληπτική κατάσταση. Δεν μπορούν να αναπαραχθούν, να τελειοποιηθούν ή να αναβαθμιστούν τεχνολογικά. Κάθε εικόνα φέρει το δικό της χρονικό περιορισμό και την ορατή απόδειξη γήρανσης, αποθήκευσης και χημικής μεταβολής.
Έργα όπως το The Girl Behind the White Picket Fence λειτουργούν ως ακρογωνιαίοι λίθοι στην πρακτική της, θέτοντας το ψυχολογικό και αφηγηματικό πλαίσιο από το οποίο προκύπτουν μετέπειτα σώματα έργου. Μέσα από στατικά και κινούμενα εικόνα, η Schneider διατηρεί μια ακριβή ένταση ανάμεσα στην ομορφιά και την ανησυχία, στη στήριξη και την ευαλωτότητα, στην πρόθεση και την αποδόμηση.
Σε μια σύγχρονη κουλτούρα εικόνας, που κυριαρχείται από ταχύτητα, ψηφιακή γλαφυρότητα και συνθετική παραγωγή, το έργο της Schneider επιμένει στη βραδύτητα, στην υλική ανάληψη ευθύνης και στην αυθεντικότητα. Αυτές οι φωτογραφίες δεν προσφέρουν συμπεράσματα. Φορτώνουν τον χρόνο σε αναστολή, αφήνοντας τη σημασία αβέβαιη. Αυτό που παραμένει δεν είναι απλώς μια εικόνα, αλλά ο ίχνους του χρόνου που διαπερνά τη μορφή της.
Κάτι φανταστικό (Ουράνιοι Καταρράκτες)
Αρχικό φιλFlo: Φωτογραφία από τη Γερμανίδα φωτογράφο Stefanie Schneider.
Αρχειακό κρεμ-Κ-Εκτύπωση σε φωτογραφικό χαρτί RC, βασισμένο σε Πολaroid.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 20 x 24 εκ.
Εξαιρετική κατάσταση.
Έκδοση 10/10.
Αριθμός αποθέματος καλλιτέχνη #19635.17.
Υπογραφή ετικέτας και Πιστοποιητικό.
Δεν έχει τοποθετηθεί.
Η Stefanie Schneider εργάζεται με τον χρόνο ως φυσική δύναμη αντί ως έννοια. Από τα πρώτα χρόνια των '90, έχει χρησιμοποιήσει φιλμ Πολaroid—συχνά ληγμένο και συχνά πλέον μη παραγωγόμενο—όχι ως νοσταλγική κίνηση, αλλά ως υλικό με περιορισμούς, αστάθεια και μνήμη. Οι φωτογραφίες της δεν τροποποιούνται μετά την έκθεση. Κάθε απόφαση λαμβάνεται εκ των προτέρων: τοποθεσία, φως, ηθοποιοί, σκηνικά, κλίμα και η συγκεκριμένη κατάσταση του ίδιου του φιλμ. Αυτό που φαίνεται ως αστάθεια ή αποσάθρωση είναι το άμεσο αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών. Η εικόνα καταγράφει τη συνέπεια.
Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της Schneider γίνεται στην αμερικανική έρημο, ένα μέρος που λειτουργεί όχι ως τοπίο αλλά ως ενεργό μέρος. Η έρημος εισάγει διάρκεια, απομόνωση, επανάληψη και σιωπή. Οι χαρακτήρες επανέρχονται πάνω από χρόνια, μερικές φορές δεκαετίες, κατοικώντας χαλαρά συνδεόμενα αφηγήματα που αντιστέκονται στην επίλυση. Αντί για διακριτικές σειρές, το έργο της σχηματίζει συνεχές σώμα—μισό κινηματογραφική κατασκευή, μισό προσωπική μυθολογία—διαμορφωμένο από θέματα εκτοπισμού, επιθυμίας, ελέγχου και απώλειας.
Η Schneider άρχισε να εργάζεται εντατικά με την Πολaroid τη στιγμή που το μέσο άρχισε να αποσύρεται. Ως αποτέλεσμα, πολλά από τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή αυτών των έργων πια δεν υπάρχουν. Αυτό δίνει στις φωτογραφίες μια σταθερή και μη επαναληπτική κατάσταση. Δεν μπορούν να αναπαραχθούν, να τελειοποιηθούν ή να αναβαθμιστούν τεχνολογικά. Κάθε εικόνα φέρει το δικό της χρονικό περιορισμό και την ορατή απόδειξη γήρανσης, αποθήκευσης και χημικής μεταβολής.
Έργα όπως το The Girl Behind the White Picket Fence λειτουργούν ως ακρογωνιαίοι λίθοι στην πρακτική της, θέτοντας το ψυχολογικό και αφηγηματικό πλαίσιο από το οποίο προκύπτουν μετέπειτα σώματα έργου. Μέσα από στατικά και κινούμενα εικόνα, η Schneider διατηρεί μια ακριβή ένταση ανάμεσα στην ομορφιά και την ανησυχία, στη στήριξη και την ευαλωτότητα, στην πρόθεση και την αποδόμηση.
Σε μια σύγχρονη κουλτούρα εικόνας, που κυριαρχείται από ταχύτητα, ψηφιακή γλαφυρότητα και συνθετική παραγωγή, το έργο της Schneider επιμένει στη βραδύτητα, στην υλική ανάληψη ευθύνης και στην αυθεντικότητα. Αυτές οι φωτογραφίες δεν προσφέρουν συμπεράσματα. Φορτώνουν τον χρόνο σε αναστολή, αφήνοντας τη σημασία αβέβαιη. Αυτό που παραμένει δεν είναι απλώς μια εικόνα, αλλά ο ίχνους του χρόνου που διαπερνά τη μορφή της.
