Μνημειακή γλυπτική μπρούτζου με χύτευση με τη μέθοδο του χαμένου κεριού όπου ένας ιππότης νικά έναν Δυναμικό ύστερο-γοτθικό στυλ - Ύψος: 800 mm - Πλάτος: 720 mm- 48600 g - (1)

Χύτευση μπρούτζού με τη μέθοδο της χαμένης κεριού - 20ός αιώνας — Αυτή η επιβλητική γλυπτική σε μπρούτζο, φτιαγμένη στην Ιταλία τον 20ό αιώνα, παρουσιάζει μια ισχυρή απόδοση του διάσημου γκρουπ του Αγίου Γεωργίου και του Δράκοντα, εμπνευσμένη από το δεινότερο κομμάτι της ύστερο-γοττικής τέχνης του Μερντ Μπότκε (Bernt Notke). Το έργο, σε μέγεθος μνημειακό, αιχμαλωτίζει την τραγική και αφηγηματική ουσία της μάχης ανάμεσα στο καλό και το κακό, ένα εικονογραφικό θέμα μεγάλης γοητείας. Η σκηνή παγώνει στη μέγιστη της στιγμή, προσφέροντας μια θέα με εξαιρετική ένταση και δυναμισμό, που προορίζεται να γίνει το κεντρικό οπτικό σημείο οποιουδήποτε χώρου. Η σύνθεση κυριαρχείται από τη φιγούρα του αλόγου που ανεβαίνει σε γαλόνια, του σώματος του δυναμικώς τεντωμένου και της ισχυρής στροφής που μεταφέρει ένα αίσθημα ανεξέλεγκτης ενέργειας. Σε πάνω του, ο Άγιος Γεώργιος, απεικονισμένος ως ιππότης με πλήρη πανοπλία, προβάλλει μπρος, υψώνοντας το δόρυ με αποφασιστικότητα για να πλήξει τον δράκο. Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στις τρεις φιγούρες — ιππότης, άλογο και τέρας — δημιουργεί ένα στροβιλισμό κίνησης που αναπτύσσεται σε σπείρα, οδηγώντας το βλέμμα του παρατηρητή μέσα από κάθε λεπτομέρεια της μάχης. Το μανδύα του αγίου, φουσκωμένος από τον άνεμο, προσθέτει μια δόση θεατρικότητας στη γοτθική σοβαρότητα του συνόλου. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι αξιοσημείωτη και μαρτυρεί την ποιότητα της χύτευσης. Η πανοπλία του ιππότη είναι φινετσάτη, με διακοσμητικά κίνητρα που «ντύνουν» την επιφάνειά της, ενώ το ήρεμο και αυστηρό πρόσωπο εκφράζει την αποφασιστικότητα του ήρωα. Το σώμα του δράκου, στριμμένο σε αγωνία μπροστά στα πόδια του αλόγου, αποτελεί ένα αριστούργημα της μαντολάτας: οι κλίνονες αποδίδονται με ακρίβεια, οι φτερούγες μεμβρανώδεις απλώνουν απρόβλεπτα και τα ονόματα ανοιγοκλείνουν αποκαλύπτοντας μια απειλητική οδοντοστοιχία. Ακόμη και η βάθρα πέτρας, αναπόσπαστο μέρος της χύτευσης, συμβάλλει στην αίσθηση ρεαλισμού, στερεώνοντας τη σκηνή σε ένα τραχύ έδαφος. Φτιαγμένη με την πολύπλοκη τεχνική της χύτευσης με χαμένη κερί, η γλυπτική παρουσιάζει μια ζωντανή επιφάνεια, όπου το φως παίζει πάνω στους όγκους και στις διάφορες υφές. Η σκουρόχρωπη πατίνα, που κλίνει προς μαύρη λαμπρότητα, δεν προστατεύει μόνο το μέταλλο αλλά προσφέρει βάθος και δραματικότητα στο έργο, θυμίζοντας τη μορφή των μεγάλων μπρούτζινων χύσεων ιστορικών περιόδων. Αυτή η τελική επεξεργασία τονίζει τις αντιθέσεις ανάμεσα στις ομαλές επιφάνειες του σώματος του αλόγου και εκείνων με πλούσια διακόσμηση της πανοπλίας και του δέρματος του δράκου. Άμεση πηγή έμπνευσης αποτελεί το μεγαλοπρεπές γλυπτικό σύνολο από πολυχρωμικό ξύλο και κέρατα ελαφιού, ολοκληρωμένο από τον Bernt Notke το 1489 και συντηρούμενο στο Καθεδρικό Ναό της Στοκχόλμης (Storkyrkan). Εκείνο το έργο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα μετα-γοτθικής γλυπτικής της Β. Ευρώπης. Αυτή η εκδοχή σε μπρούτζο τιμά τη μεγαλοπρέπεια και τη δύναμη έκφρασης, μεταφράζοντας τη γλώσσα του σκαλισμένου ξύλου σε εκείνη, εξίσου ευγενή και διαρκή, του χυτού μετάλλου. Στο κάτω μέρος της γλυπτικής διακρίνεται ευκρινώς η επιγραφή «BERNT NOTKE». Αυτό το υπαινιχτικό στοιχείο δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως attribution στον ζωγράφο του 15ου αιώνα, αλλά ως ρητό φόρο τιμής στον δάσκαλο και στο αριστούργημά του. Υπογραμμίζει την πρόθεση για μια ουσιαστική επανερμηνεία του 20ού αιώνα που γιορτάζει την καλλιτεχνική κληρονομιά μιας από τις πλέον ισχυρές εικονογραφίες της Ευρώπης. Λόγω της ισχυρής θεαματικότητας και της εκλεπτυσμένης εκτέλεσής του, αυτό το γλυπτικό συγκρότημα αποτελεί εξαιρετικό κομμάτι συλλογής και ένα στοιχείο διακόσμησης μεγάλου κύρους. Ιδανικό για να πλουτίσει μια βιβλιοθήκη, ένα επαγγελματικό γραφείο ή μια αίθουσα, εντάσσεται με τέλεια εφαρμογή σε περιβάλλοντα που τιμούν την τέχνη και την ιστορία. Η naturaleza του έργου και η αφηγηματικότητα το καθιστούν επίσης έναν τέλειο υποψήφιο για ένα σύγχρονο «Cabinet of Curiosities» ή Wunderkammer.