Ρωμανο-Αιγυπτιακός Nile Clay Βωφόμορφη φιγούρα του Χαρποκράτη, με το αποτύπωμα του δακτύλου του κατασκευαστή στην πίσω όψη (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μια πήλινη, καλουπισμένη φιγούρα από τερακότα, που παριστάνει έναν όρθιο γυμνό άνδρα, πιθανότατα τον Χαρποκράτη, χρονολογούμενο στη Ρωμαϊκο-Αιγυπτιακή περίοδο, περ. 30 π.Χ. – 200 μ.Χ.

Αξιοσημείωτο είναι ότι το ανάποδο διατηρεί ένα αποτύπωμα δακτύλου, που πιθανώς ανήκει στο αρχαίο άτομο που φιλοτέχνησε το εκμαγείον αυτό.

Το έργο χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά στιλιζαρισμένη, πλήρως σιδηρά, ριζικά ελεγχόμενη πρόσληψη σώματος με στενή κολωνοειδή κατώτερη περιοχή και δύο ορισμένα πόδια. Το δεξί χέρι κρέμεται κάθετα κατά μήκος του πλευρού προς τους γοφούς, ενώ το αριστερό χέρι γέρνει διαγώνια πάνω από το άνω στήθος με ένα δάχτυλο υψωμένο στα χείλη.

Το λαϊκό πήλινο φιγούρι διατήρησε μια διακριτή, απαλή σιλουέτα, τα πρωτότυπα ανυψωμένα χαρακτηριστικά βαθμιαία ομαλοποιήθηκαν από τον αιώνιο ενταφιασμό. Το ανάποδο πλευρό είναι πλήρως επίπεδο, αμόρφωτο και ακαλλωπίστες, αποκαλύπτοντας τα διαγνωστικά χαρακτηριστικά μιας μόνο ανοικτής-πρόσωπης διαδικασίας καλουπώματος.

Το ύφασμα είναι συνεπές με πήλινο υλικό από τερακότα, πιθανώς ιλύς του Νείλου. Η επιφάνεια εμφανίζει σχετικά ομοιόμορφη φθορά ενταφιασμού, με μικρές επικαθίσεις και οικοδομήματα.

Στην Ρωμαϊκή Αιγύπτο, μικρές τάφιστικες τερακότες όπως αυτή ήταν ιδιαίτερα προσωπικά αντικείμενα μαζικής παραγωγής από τοπικά εργαστήρια για τους κοινούς πολίτες. Τοποθετούνταν συνήθως σε λαρια (οικιακά ιερά) ως προστατευτικά φυλαχτά για την αποτροπή κακών πνευμάτων ή άφηναν σε τοπικά ιερά ως εκφράσεις ευγνωμοσύνης για τη διασφάλιση θεϊκής εύνοιας, υγείας και καλής τύχης.

Λεπτομερείς πληροφορίες δείγματος:

Δείγμα: Τάφιστικη φιγούρα του Χαρποκράτη
Προέλευση: Αίγυπτος, Βόρεια Αφρική
Ηλικία/ Περίοδος: περ. 30 – 295 π.Χ.
Σύνθεση: Τερακότα, πιθανώς ιλύς του Νείλου
Διαστάσεις: Ύψος 97 mm
Κατάσταση: Το δείγμα είναι ακέραιο και πλήρες, διατηρεί το πλήρες ύψος χωρίς σπασμένα άκρα ή σύγχρονες επιδιορθώσεις. Η επιφάνεια φέρει βαριά, ομοιόμορφη φθορά από μακρόχρονο ενταφιασμό, που έχει εξομαλύνει τα πρωτότυπα μορφοκινούμενα χαρακτηριστικά σε μια μαλακή σιλουέτα. Υπάρχει ένα μικρό σπάσιμο στο πρόσωπο. Το ίδιο το ύφασμα παραμένει δομικά υγιές και σταθερό, διατηρώντας μια αυθεντική, ανενοποιημένη εμφάνιση, με μικρές επικαθίσεις και αποτυπώματα σε όλους τους οπές.

Κτηματολόγιο: Μέρος ιδιωτικής συλλογής από την Αγγλία στα τέλη του 1ου μ.αι.20ού αιώνα. Ακολούθως σε ιδιωτική συλλογή με έδρα το Κεντ, Αγγλία.

Συγκρίσιμα δείγματα (ως αναφορά):

Αριθμός Μουσείου 1982,0301.1 - Το Βρετανικό Μουσείο