Άγαλμα, Colonial Saint Anne Trinity - 36 cm - Ξύλο - 1730

Σπάνιο και μοναδικό παράδειγμα δημοφιλούς ( Naive/λαϊκής) θρησκευτικής γλυπτικής από την κούσκα ισπανική αποικιακή σχολή του Κούσκο.

Ημερομηνία από το πρώτο ήμισυ του 18ου αιώνα, περού.
Ξύλο και πολύχρωμη επιχρωμάτωση.

Αυτό το ξύλινο αγαλματάκι απεικονίζει τη «Αγιότατη Άννα Τριάδα»

Μια κοινή χριστιανική εικονογραφική αναπαράσταση που δείχνει την Αγία Άννα (η γιαγιά), τη Θεοτόκο Μαρία (μητέρα) και το Θείο Βρέφος Ιησού στις τρεις γενιές.

Το γλυπτό αποθεώνει την Αγία Άννα ως τη μεγαλύτερη μορφή, καθιστή με την Παρθένο Μαρία στην αγκαλιά της, η οποία με τη σειρά της κρατά το βρέφος Ιησού. Αυτή η διάταξη τονίζει τη μητριότροφη καταγωγή του Χριστού και αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη ευλάβεια προς την Αγία Άννα στην ύστερη μεσαιωνική Ευρώπη. Κάθε μορφή φορεί στέμμα, που σηματοδοτεί τον βασιλικό και θεϊκό τους status.

Εκτίθεται σε ένα χαριτωμένο λαϊκό ή “ naïve ” στυλ, χαρακτηριστικό εργοστασιακής παραγωγής σε γύρω από την περιοχή του Κούσκο. Οι φιγούρες έχουν απλοποιημένες, στρογγυλεμένες μορφές και λίγο ανισόρροπα χαρακτηριστικά, δίνοντάς τους μια γοητευτική, προσβάσιμη ποιότητα. Αυτό το λαϊκό αισθητικό αποτυπώνει την εργασία τοπικών τεχνιτών αντί για τα υψηλής τέχνης κέντρα, φέρνοντας την θρησκευτική απεικόνιση κοντύτερα στους απλούς ανθρώπους.

Η λαϊκή τέχνη αυτού του τύπου έπαιξε κρίσιμο ρόλο στη διάδοση της χριστιανικής εικονογραφίας και των ευλαβικών πρακτικών μεταξύ του ευρύτερου πληθυσμού. Αυτά τα πιο ρουστίκ αντικείμενα συχνά κατασκευάζονταν για αγροτικές ενορίες, μικρές chapels ή ιδιωτικά σπίτια όπου οι ενορίτες θα μπορούσαν να αναπτύξουν μια πιο προσωπική σχέση με τις ιερές μορφές που απεικονίζονται.

Η naïve στυλ, με την έλλειψη αυστηρής ανατομικής ακρίβειας και της ιδεαλισμένης ομορφιάς, αντίφατα καθιστά τους θείους χαρακτήρες πιο προσιτούς και σχετικούς με τους καθημερινούς λατρευτές. Οι ελαφρώς φουσκωμένα πρόσωπα, οι μεγάλες χέρια και οι ζεστές εκφράσεις προσκαλούν ένα αίσθημα οικειότητας και άνεσης.

Για τους πιστούς, αυτή η εικόνα προσφέρει ένα απτό κέντρο προσευχής και contemplatation του μυστηρίου της Ενσάρκωσης. Συνδέει τον θεατή με τη γήινη οικογένεια του Χριστού, ενώ τονίζει τον ουράνιο τους status.

Η Σχολή του Κούσκο ήταν ένα εξέχον κίνημα μονοφυλικών και μεικτής καταγωγής τέχνης με βάση τον Κούσκο, Περού, που έφτασε στην ακμή και τη δημιουργική αυτονομία κατά τον 18ο αιώνα.

Κατάσταση
Το ξύλινο γλυπτό εμφανίζει σημάδια παλαίωσης, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας λίπους και μικρές φθορές. Υπάρχει ορατή ζημία από νεκρούς Xilophages, ιδιαίτερα στη βάση, ΟΧΙ ΕΝΕΡΓΟ. Οι στέμματα φαίνονται ότι είναι μεταγενέστερες προσθήκες. Συνολικά το έργο παραμένει σε ικανοποιητική κατάσταση δεδομένης της ηλικίας του.