Pedro Ravara (1964) - Sin título

Αρχική σεμιγραφία με μελάνι του Pedro Ravara, τυπωμένη το 2014 στο Atelier CPS της Λισαβόνας πάνω σε χαρτί Fabriano Tiepolo των 290 g/m², φύλλο 70 × 50 εκ. (27,6 × 19,7 ίντσες) και λεκές 62 × 42 εκ. Μία μάζα προσώπων και φιγούρων που απεικονίζονται με συνεχόμενη μαύρη γραμμή.

Ανήκει στο άλμπουμ 12 Σημιγραφίες Αρχιτεκτόνων, που εκδόθηκε το 2014 από το Centro Português de Serigrafia (CPS) και την Ordem dos Arquitectos de Portugal, με επιμέλεια του αρχιτέκτονα Manuel Graça Dias. Τα δώδεκα έργα τυπώθηκαν στο Atelier CPS της Λισαβόνας το 2014. Το άλμπουμ παρουσιάστηκε την Παγκόσμια Ημέρα Αρχιτεκτονικής το 2014 και εκτέθηκε ξανά στη Roca Lisboa Gallery το 2020.

Έκδοση: Αντίτυπο 79/115. Τιτλοφορία: 115 αντίτυπα αριθμημένα, 15 P.A. και 15 H.C., πιστοποιημένα με τη σφραγίδα σε στερεό του CPS. Υπογεγραμμένο με μολύβι στο περιθώριο κάτω δεξιά και αριθμημένο 79/115 αριστερά.

Κατάσταση: καινούργιο. Το φύλλο δεν έχει πλαίσιο ούτε εκτίθεται. Οι φωτογραφίες έχουν διορθωθεί ως προς το φως, το χρώμα και την προοπτική από λήψεις του ίδιου αντιγράφου· η θέα ολόκληρου του φύλλου και η προσομοίωση του πλαισίου εξαλείφουν τις πτυχές και τις σκιές της λήψης, οι οποίες δεν υπάρχουν στο χαρτί.

Το πωλεί ιδιώτης συλλέκτης. Αποστολή σε επίπεδη, σκληρή συσκευασία.

Ο Pedro Ravara εκπροσώπησε την Πορτογαλία στη 8η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής του Σάο Πάολο και υπήρξε Cass Gilbert Visiting Professor στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, δύο διακρίσεις που λίγοι αρχιτέκτονες της γενιάς του συγκεντρώνουν. Γεννήθηκε στη Λισαβόνα το 1964 και αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Λισαβόνας το 1988. Με υποτροφία Fulbright πραγματοποίησε μεταξύ 1991 και 1993 μεταπτυχιακό στη State University of New York, και το 2008 ολοκλήρωσε το διδακτορικό στη Λισαβόνα, όπου διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτονικής. Το 1998 υπήρξε Cass Gilbert Visiting Professor στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα. Το 1991 ίδρυσε μαζί με τον Nuno Vidigal το στούντιο BAIXA, και με τον συνεργάτη του εκπροσώπησε την Πορτογαλία στη 8η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής του Σάο Πάολο το 2009. Η σημιγραφία του αποτελεί την πιο πυκνή σελίδα του άλμπουμ: ένα πλήθος προσώπων και σωμάτων σχεδιασμένων με μια μόνο συνεχή γραμμή που γεμίζει σχεδόν ολόκληρο το φύλλο. Στο CPS έχει εξαντληθεί.