Ένα ξύλινο γλυπτό - Lobi - Μπουρκίνα Φάσο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

00
ημέρες
21
ώρες
31
λεπτά
20
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 14
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 230 - € 270
DE
14 €
NL
11 €
NL
3 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145414 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ξύλινο γλυπτό των Λόμπι από την Μπουρκίνα Φάσο, ύψους 32 εκ. και με τίτλο «A wooden sculpture», που απεικονίζει μια όρθια ανθρωπόμορφη μορφή και συνοδεύεται από βάση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Ανθρωπόμορφο γλυπτό των Λόμπι – Μπατέμπα

Πολιτισμός: Λόμπι
Προέλευση: Περιοχή Γκαουά, νοτιοδυτικό Μπουρκίνα Φάσο

Υλικό: Ξύλο, σκούρα καφέ έως μαυριδερή πατίνα, με ορατή την επιφάνεια του ξύλου σε ορισμένα σημεία, συμπεριλαμβανομένης της βάσης.
Τύπος αντικειμένου: Ανθρωπόμορφη όρθια μορφή, πιθανώς μπατέμπα με προστατευτική ή τελετουργική λειτουργία

Περιγραφή

Αυτό το λεπτό, κατακόρυφο ξύλινο γλυπτό, που προέρχεται από το πολιτισμικό περιβάλλον των Λόμπι στο νοτιοδυτικό Μπουρκίνα Φάσο, εντυπωσιάζει με την έντονη καθετότητά του, την ασύμμετρη στάση και τον γλυπτικό σχεδιασμό του, ο οποίος είναι ταυτόχρονα μινιμαλιστικός και εκφραστικός. Το επιμήκες σώμα αναδύεται από μια πλατιά, σχεδόν σφηνοειδή βάση, που προσφέρει κοινό σημείο στήριξης και για τα δύο πόδια. Τα πόδια χωρίζονται μόνο από μια στενή, βαθιά χαραγμένη αυλάκωση και ενώνονται σχεδόν ανεπαίσθητα με τον λεπτό κορμό. Η μέση παρουσιάζει μια ελαφρά διεύρυνση στην περιοχή των γοφών, ενώ οι ώμοι φαίνονται σχετικά στενοί και στρογγυλεμένοι. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι η διαφορετική θέση των χεριών: το ένα είναι λυγισμένο και κρατιέται μπροστά από τον κορμό, με το χέρι ή τον πήχη να φαίνεται πως ακουμπά στο στήθος. Το άλλο κρέμεται τεντωμένο στο πλάι και καταλήγει σε ένα στενό, πιθανώς φθαρμένο χέρι. Αυτή η ασύμμετρη χειρονομία προσδίδει στη μορφή μια ασυνήθιστη αίσθηση εσωτερικής κίνησης και διασπά την κατά τα άλλα αυστηρά κατακόρυφη σύνθεση. Το σχετικά μικρό κεφάλι στηρίζεται σε κοντό λαιμό και είναι ελαφρώς στραμμένο ή γερμένο. Το πρόσωπο έχει χαρακτηριστική, επιμήκη μύτη, μεγάλα μάτια αμυγδαλωτού σχήματος, σαφώς σχηματισμένα χείλη και αυτιά που προεξέχουν πλευρικά. Το επίπεδο, ελαφρώς ακανόνιστο περίγραμμα του κρανίου ενισχύει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της απεικόνισης. Η σκούρα καφέ έως μαυριδερή επιφάνεια φέρει κατά τόπους πυκνή πατίνα, ενώ σε πιο ανοιχτόχρωμα, φθαρμένα σημεία στα χέρια, στα πόδια και στη βάση διακρίνεται το ξύλο. Λεπτές ρωγμές, ίχνη εργαλείων και ανωμαλίες της επιφάνειας μαρτυρούν την υλική σύσταση του αντικειμένου. Η μαύρη βάση έκθεσης φαίνεται να αποτελεί μέρος της σύγχρονης μουσειακής ή γκαλερίστικης παρουσίασης και όχι τμήμα του αρχικού γλυπτού.

Ιστορικοκαλλιτεχνική ανάλυση

Οι Λόμπι ζουν κυρίως στο νοτιοδυτικό Μπουρκίνα Φάσο, ιδίως στην περιοχή γύρω από την Γκαουά, καθώς και σε γειτονικές περιοχές της σημερινής Ακτής Ελεφαντοστού και της Γκάνας. Οι παραδοσιακές θρησκευτικές τους πεποιθήσεις χαρακτηρίζονται από μια σύνθετη σχέση μεταξύ ανθρώπων, προγόνων και υπερφυσικών δυνάμεων. Οι πνευματικές δυνάμεις που είναι γνωστές ως Τίλα κατέχουν κεντρική θέση, λειτουργώντας ως μεσολαβητές ανάμεσα στη θεϊκή τάξη και την ανθρώπινη κοινότητα. Σε αυτό το θρησκευτικό πλαίσιο δημιουργήθηκαν πολυάριθμες ανθρωπόμορφες ξύλινες μορφές, γνωστές ως Μπατέμπα. Τα γλυπτά αυτά δεν ερμηνεύονταν αποκλειστικά ως απεικονίσεις ανθρώπων, αλλά μπορούσαν επίσης να λειτουργούν ως υλικά μέσα εκδήλωσης πνευματικής παρουσίας και ως εργαλεία ρύθμισης της σχέσης ανάμεσα στον ορατό και τον αόρατο κόσμο. Η παρούσα μορφή παρουσιάζει βασικά τυπικά χαρακτηριστικά που συνδέονται με την παράδοση των Μπατέμπα: το επιμήκες σώμα, την έμφαση σε λίγα ανατομικά χαρακτηριστικά, την εκφραστική όψη του προσώπου και την ιδιαίτερη σημασία της θέσης των χεριών. Στη γλυπτική των Λόμπι υπάρχει αξιοσημείωτη ποικιλία ατομικών προσεγγίσεων, οι οποίες δεν μπορούν να περιοριστούν σε ένα ενιαίο υφολογικό σχήμα. Η καλλιτεχνική ανεξαρτησία είναι ιδιαίτερα εμφανής στον χειρισμό των αναλογιών του σώματος, των χειρονομιών και των χαρακτηριστικών του προσώπου. Η μορφή από την περιοχή της Γκαουά ενσαρκώνει εντυπωσιακά αυτή την ελευθερία. Η λεπτή σιλουέτα και η σχεδόν κιονοειδής μορφή της έρχονται σε δυναμική αντίθεση με τα ασύμμετρα τοποθετημένα χέρια και το ελαφρώς εμψυχωμένο κεφάλι. Έτσι προκύπτει μια σύνθεση που μοιάζει ταυτόχρονα στατική και ζωντανή.

Συμβολισμός και τελετουργική λειτουργία

Στη θρησκευτική κοσμοαντίληψη των Λόμπι, οι μορφές Μπατέμπα μπορούσαν να επιτελούν διάφορους ρόλους, οι οποίοι εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τον ειδικό τελετουργικό σκοπό τους και τη σχέση τους με τα Τίλα (θρησκευτικές κοινότητες). Συνδέονταν με την προστασία, την αποτροπή επιβλαβών επιρροών, τη διαφύλαξη της οικογενειακής ευημερίας και την αποκατάσταση διαταραγμένων σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και πνευματικών δυνάμεων. Η αποτελεσματικότητά τους δεν βασιζόταν μόνο στη γλυπτική τους μορφή, αλλά και στην ένταξή τους σε ένα θρησκευτικό σύστημα πρακτικών, το οποίο μπορούσε να περιλαμβάνει προσφορές, επικλήσεις και φροντίδα από υπεύθυνα άτομα. Η στάση του λυγισμένου χεριού στο παρόν γλυπτό αξίζει ιδιαίτερη προσοχή. Στη γλυπτική των Λόμπι, τα χέρια φέρουν νοήματα που υπερβαίνουν την καθαρά ανατομική τους διάσταση. Μορφές με ανασηκωμένα, τεντωμένα, λυγισμένα ή τραβηγμένα προς το σώμα χέρια μπορούν να επιτελούν διάφορες τελετουργικές λειτουργίες. Η χειρονομία που παρατηρείται εδώ, με κατεύθυνση προς το στήθος, μπορεί να ερμηνευθεί ως έκφραση αυτοκυριαρχίας, εσωστρέφειας ή μιας ιδιαίτερης προστατευτικής στάσης. Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί με βεβαιότητα η μορφή σε μια συγκεκριμένη κατηγορία Μπατέμπα μόνο βάσει της εξωτερικής της εμφάνισης. Ειδικότερα, θα ήταν μεθοδολογικά προβληματικό να συναχθεί ένα σταθερό τελετουργικό νόημα απευθείας από τη θέση του χεριού. Ο ασύμμετρος σχεδιασμός του σώματος θα μπορούσε εξίσου να οφείλεται σε ατομική καλλιτεχνική επιλογή. Η σκούρα, ανομοιόμορφα φθαρμένη επιφάνεια υποδηλώνει ότι το αντικείμενο έχει μακρά ιστορία, αλλά χωρίς περαιτέρω διερεύνηση δεν επιτρέπει την εξαγωγή αξιόπιστων συμπερασμάτων σχετικά με την ηλικία του, την τελετουργική χρήση του ή την αρχική του θέση.

Ιστορικοκαλλιτεχνική αποτίμηση

Η ιδιαίτερη ποιότητα αυτού του γλυπτού των Λόμπι έγκειται στην εξαιρετική μορφολογική του συμπύκνωση. Ο γλύπτης απέφυγε σε μεγάλο βαθμό τις ανατομικές λεπτομέρειες και ανέπτυξε αντί γι’ αυτές μια γλυπτική γλώσσα, της οποίας το αποτέλεσμα προκύπτει από τη σχέση ανάμεσα στο μήκος, τον όγκο, τη χειρονομία και την υφή της επιφάνειας. Τα λεπτά, σχεδόν ενωμένα πόδια, μαζί με τον επιμήκη κορμό, σχηματίζουν έναν συνεχή κατακόρυφο άξονα, τον οποίο ζωντανεύουν αποτελεσματικά το λυγισμένο χέρι και η ελαφριά στροφή του κεφαλιού. Παρά τον απλοποιημένο σχεδιασμό, το πρόσωπο διαθέτει ξεχωριστή ατομικότητα. Τα μεγάλα μάτια, η έντονα προεξέχουσα μύτη και τα χαρακτηριστικά χείλη προσδίδουν στη μορφή μια συγκεντρωμένη, σχεδόν εσωστρεφή παρουσία. Ακριβώς αυτός ο συνδυασμός αρχαϊκής αυστηρότητας και διακριτικής κίνησης καθιστά το γλυπτό αξιοσημείωτο δείγμα της παραστατικής τέχνης των Λόμπι. Αναδεικνύει μια γλυπτική παράδοση στην οποία ο αισθητικός σχεδιασμός και η πνευματική λειτουργία ήταν ιστορικά στενά συνυφασμένα, χωρίς να περιορίζεται η καλλιτεχνική αυτονομία του κάθε έργου. Η εκφραστική λιτότητα και η ασυνήθιστη στάση προσδίδουν στο γλυπτό ιδιαίτερη γλυπτική δύναμη μέσα στην ποικιλόμορφη παράδοση των Μπατέμπα.

Βιβλιογραφία
Meyer, Piet: Art and Religion of the Lobi. Ζυρίχη: Museum Rietberg, 1981.
Meyer, Piet: Art and Religion of the Lobi. Νέα Υόρκη: Museum of African Art, 1989.
Bognolo, Daniela: Lobi. Μιλάνο: 5 Continents Editions, 2007.

Οι παραπάνω δημοσιεύσεις παρέχουν θεμελιώδεις εθνογραφικές και ιστορικοκαλλιτεχνικές πληροφορίες σχετικά με τη γλυπτική παράδοση των Λόμπι, τις μορφές Μπατέμπα και τα θρησκευτικά τους συμφραζόμενα. Χρησιμεύουν για συγκριτική ανάλυση· δεν τεκμηριώνεται άμεση δημοσίευση του γλυπτού που περιγράφεται εδώ.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των αντίστοιχων δικαιούχων.

Αρ. ευρετηρίου MAZ33255

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Ανθρωπόμορφο γλυπτό των Λόμπι – Μπατέμπα

Πολιτισμός: Λόμπι
Προέλευση: Περιοχή Γκαουά, νοτιοδυτικό Μπουρκίνα Φάσο

Υλικό: Ξύλο, σκούρα καφέ έως μαυριδερή πατίνα, με ορατή την επιφάνεια του ξύλου σε ορισμένα σημεία, συμπεριλαμβανομένης της βάσης.
Τύπος αντικειμένου: Ανθρωπόμορφη όρθια μορφή, πιθανώς μπατέμπα με προστατευτική ή τελετουργική λειτουργία

Περιγραφή

Αυτό το λεπτό, κατακόρυφο ξύλινο γλυπτό, που προέρχεται από το πολιτισμικό περιβάλλον των Λόμπι στο νοτιοδυτικό Μπουρκίνα Φάσο, εντυπωσιάζει με την έντονη καθετότητά του, την ασύμμετρη στάση και τον γλυπτικό σχεδιασμό του, ο οποίος είναι ταυτόχρονα μινιμαλιστικός και εκφραστικός. Το επιμήκες σώμα αναδύεται από μια πλατιά, σχεδόν σφηνοειδή βάση, που προσφέρει κοινό σημείο στήριξης και για τα δύο πόδια. Τα πόδια χωρίζονται μόνο από μια στενή, βαθιά χαραγμένη αυλάκωση και ενώνονται σχεδόν ανεπαίσθητα με τον λεπτό κορμό. Η μέση παρουσιάζει μια ελαφρά διεύρυνση στην περιοχή των γοφών, ενώ οι ώμοι φαίνονται σχετικά στενοί και στρογγυλεμένοι. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είναι η διαφορετική θέση των χεριών: το ένα είναι λυγισμένο και κρατιέται μπροστά από τον κορμό, με το χέρι ή τον πήχη να φαίνεται πως ακουμπά στο στήθος. Το άλλο κρέμεται τεντωμένο στο πλάι και καταλήγει σε ένα στενό, πιθανώς φθαρμένο χέρι. Αυτή η ασύμμετρη χειρονομία προσδίδει στη μορφή μια ασυνήθιστη αίσθηση εσωτερικής κίνησης και διασπά την κατά τα άλλα αυστηρά κατακόρυφη σύνθεση. Το σχετικά μικρό κεφάλι στηρίζεται σε κοντό λαιμό και είναι ελαφρώς στραμμένο ή γερμένο. Το πρόσωπο έχει χαρακτηριστική, επιμήκη μύτη, μεγάλα μάτια αμυγδαλωτού σχήματος, σαφώς σχηματισμένα χείλη και αυτιά που προεξέχουν πλευρικά. Το επίπεδο, ελαφρώς ακανόνιστο περίγραμμα του κρανίου ενισχύει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της απεικόνισης. Η σκούρα καφέ έως μαυριδερή επιφάνεια φέρει κατά τόπους πυκνή πατίνα, ενώ σε πιο ανοιχτόχρωμα, φθαρμένα σημεία στα χέρια, στα πόδια και στη βάση διακρίνεται το ξύλο. Λεπτές ρωγμές, ίχνη εργαλείων και ανωμαλίες της επιφάνειας μαρτυρούν την υλική σύσταση του αντικειμένου. Η μαύρη βάση έκθεσης φαίνεται να αποτελεί μέρος της σύγχρονης μουσειακής ή γκαλερίστικης παρουσίασης και όχι τμήμα του αρχικού γλυπτού.

Ιστορικοκαλλιτεχνική ανάλυση

Οι Λόμπι ζουν κυρίως στο νοτιοδυτικό Μπουρκίνα Φάσο, ιδίως στην περιοχή γύρω από την Γκαουά, καθώς και σε γειτονικές περιοχές της σημερινής Ακτής Ελεφαντοστού και της Γκάνας. Οι παραδοσιακές θρησκευτικές τους πεποιθήσεις χαρακτηρίζονται από μια σύνθετη σχέση μεταξύ ανθρώπων, προγόνων και υπερφυσικών δυνάμεων. Οι πνευματικές δυνάμεις που είναι γνωστές ως Τίλα κατέχουν κεντρική θέση, λειτουργώντας ως μεσολαβητές ανάμεσα στη θεϊκή τάξη και την ανθρώπινη κοινότητα. Σε αυτό το θρησκευτικό πλαίσιο δημιουργήθηκαν πολυάριθμες ανθρωπόμορφες ξύλινες μορφές, γνωστές ως Μπατέμπα. Τα γλυπτά αυτά δεν ερμηνεύονταν αποκλειστικά ως απεικονίσεις ανθρώπων, αλλά μπορούσαν επίσης να λειτουργούν ως υλικά μέσα εκδήλωσης πνευματικής παρουσίας και ως εργαλεία ρύθμισης της σχέσης ανάμεσα στον ορατό και τον αόρατο κόσμο. Η παρούσα μορφή παρουσιάζει βασικά τυπικά χαρακτηριστικά που συνδέονται με την παράδοση των Μπατέμπα: το επιμήκες σώμα, την έμφαση σε λίγα ανατομικά χαρακτηριστικά, την εκφραστική όψη του προσώπου και την ιδιαίτερη σημασία της θέσης των χεριών. Στη γλυπτική των Λόμπι υπάρχει αξιοσημείωτη ποικιλία ατομικών προσεγγίσεων, οι οποίες δεν μπορούν να περιοριστούν σε ένα ενιαίο υφολογικό σχήμα. Η καλλιτεχνική ανεξαρτησία είναι ιδιαίτερα εμφανής στον χειρισμό των αναλογιών του σώματος, των χειρονομιών και των χαρακτηριστικών του προσώπου. Η μορφή από την περιοχή της Γκαουά ενσαρκώνει εντυπωσιακά αυτή την ελευθερία. Η λεπτή σιλουέτα και η σχεδόν κιονοειδής μορφή της έρχονται σε δυναμική αντίθεση με τα ασύμμετρα τοποθετημένα χέρια και το ελαφρώς εμψυχωμένο κεφάλι. Έτσι προκύπτει μια σύνθεση που μοιάζει ταυτόχρονα στατική και ζωντανή.

Συμβολισμός και τελετουργική λειτουργία

Στη θρησκευτική κοσμοαντίληψη των Λόμπι, οι μορφές Μπατέμπα μπορούσαν να επιτελούν διάφορους ρόλους, οι οποίοι εξαρτώνταν σε μεγάλο βαθμό από τον ειδικό τελετουργικό σκοπό τους και τη σχέση τους με τα Τίλα (θρησκευτικές κοινότητες). Συνδέονταν με την προστασία, την αποτροπή επιβλαβών επιρροών, τη διαφύλαξη της οικογενειακής ευημερίας και την αποκατάσταση διαταραγμένων σχέσεων μεταξύ ανθρώπων και πνευματικών δυνάμεων. Η αποτελεσματικότητά τους δεν βασιζόταν μόνο στη γλυπτική τους μορφή, αλλά και στην ένταξή τους σε ένα θρησκευτικό σύστημα πρακτικών, το οποίο μπορούσε να περιλαμβάνει προσφορές, επικλήσεις και φροντίδα από υπεύθυνα άτομα. Η στάση του λυγισμένου χεριού στο παρόν γλυπτό αξίζει ιδιαίτερη προσοχή. Στη γλυπτική των Λόμπι, τα χέρια φέρουν νοήματα που υπερβαίνουν την καθαρά ανατομική τους διάσταση. Μορφές με ανασηκωμένα, τεντωμένα, λυγισμένα ή τραβηγμένα προς το σώμα χέρια μπορούν να επιτελούν διάφορες τελετουργικές λειτουργίες. Η χειρονομία που παρατηρείται εδώ, με κατεύθυνση προς το στήθος, μπορεί να ερμηνευθεί ως έκφραση αυτοκυριαρχίας, εσωστρέφειας ή μιας ιδιαίτερης προστατευτικής στάσης. Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί με βεβαιότητα η μορφή σε μια συγκεκριμένη κατηγορία Μπατέμπα μόνο βάσει της εξωτερικής της εμφάνισης. Ειδικότερα, θα ήταν μεθοδολογικά προβληματικό να συναχθεί ένα σταθερό τελετουργικό νόημα απευθείας από τη θέση του χεριού. Ο ασύμμετρος σχεδιασμός του σώματος θα μπορούσε εξίσου να οφείλεται σε ατομική καλλιτεχνική επιλογή. Η σκούρα, ανομοιόμορφα φθαρμένη επιφάνεια υποδηλώνει ότι το αντικείμενο έχει μακρά ιστορία, αλλά χωρίς περαιτέρω διερεύνηση δεν επιτρέπει την εξαγωγή αξιόπιστων συμπερασμάτων σχετικά με την ηλικία του, την τελετουργική χρήση του ή την αρχική του θέση.

Ιστορικοκαλλιτεχνική αποτίμηση

Η ιδιαίτερη ποιότητα αυτού του γλυπτού των Λόμπι έγκειται στην εξαιρετική μορφολογική του συμπύκνωση. Ο γλύπτης απέφυγε σε μεγάλο βαθμό τις ανατομικές λεπτομέρειες και ανέπτυξε αντί γι’ αυτές μια γλυπτική γλώσσα, της οποίας το αποτέλεσμα προκύπτει από τη σχέση ανάμεσα στο μήκος, τον όγκο, τη χειρονομία και την υφή της επιφάνειας. Τα λεπτά, σχεδόν ενωμένα πόδια, μαζί με τον επιμήκη κορμό, σχηματίζουν έναν συνεχή κατακόρυφο άξονα, τον οποίο ζωντανεύουν αποτελεσματικά το λυγισμένο χέρι και η ελαφριά στροφή του κεφαλιού. Παρά τον απλοποιημένο σχεδιασμό, το πρόσωπο διαθέτει ξεχωριστή ατομικότητα. Τα μεγάλα μάτια, η έντονα προεξέχουσα μύτη και τα χαρακτηριστικά χείλη προσδίδουν στη μορφή μια συγκεντρωμένη, σχεδόν εσωστρεφή παρουσία. Ακριβώς αυτός ο συνδυασμός αρχαϊκής αυστηρότητας και διακριτικής κίνησης καθιστά το γλυπτό αξιοσημείωτο δείγμα της παραστατικής τέχνης των Λόμπι. Αναδεικνύει μια γλυπτική παράδοση στην οποία ο αισθητικός σχεδιασμός και η πνευματική λειτουργία ήταν ιστορικά στενά συνυφασμένα, χωρίς να περιορίζεται η καλλιτεχνική αυτονομία του κάθε έργου. Η εκφραστική λιτότητα και η ασυνήθιστη στάση προσδίδουν στο γλυπτό ιδιαίτερη γλυπτική δύναμη μέσα στην ποικιλόμορφη παράδοση των Μπατέμπα.

Βιβλιογραφία
Meyer, Piet: Art and Religion of the Lobi. Ζυρίχη: Museum Rietberg, 1981.
Meyer, Piet: Art and Religion of the Lobi. Νέα Υόρκη: Museum of African Art, 1989.
Bognolo, Daniela: Lobi. Μιλάνο: 5 Continents Editions, 2007.

Οι παραπάνω δημοσιεύσεις παρέχουν θεμελιώδεις εθνογραφικές και ιστορικοκαλλιτεχνικές πληροφορίες σχετικά με τη γλυπτική παράδοση των Λόμπι, τις μορφές Μπατέμπα και τα θρησκευτικά τους συμφραζόμενα. Χρησιμεύουν για συγκριτική ανάλυση· δεν τεκμηριώνεται άμεση δημοσίευση του γλυπτού που περιγράφεται εδώ.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των αντίστοιχων δικαιούχων.

Αρ. ευρετηρίου MAZ33255

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Lobi
Χώρα προέλευσης
Μπουρκίνα Φάσο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
32 cm
Βάρος
500 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.22%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​