Μια ξύλινη μάσκα - Gelede - Γιορούμπα - Μπενίν (χωρίς τιμή ασφαλείας)

02
ημέρες
13
ώρες
15
λεπτά
13
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 4
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 230 - € 270
FR
4 €
FR
3 €
NL
2 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145217 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Αυτή η αυθεντική μάσκα-κράνος Gelede των Γιορούμπα, με τίτλο «A wooden mask», είναι σκαλισμένη σε ξύλο και ζωγραφισμένη σε κόκκινο, μαύρο, λευκό και ώχρα· απεικονίζει ανθρώπινο πρόσωπο με μια μορφή ζώου στην κορυφή και προέρχεται από την περιοχή Αμπόμεϊ του Μπενίν.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Μάσκα-περικεφαλαία Γκελέντε με ζωόμορφη μορφή - Γιορούμπα, περιοχή Αμπομέι, Μπενίν

Πολιτισμός: Γιορούμπα, παράδοση Γκελέντε
Προέλευση: Περιοχή Αμπομέι, Δημοκρατία του Μπενίν

Υλικό: Ξύλο, σκαλιστό, πολυχρωμία σε κόκκινο, μαύρο, λευκό και ώχρα

Τύπος αντικειμένου: Μάσκα-περικεφαλαία (Γκελέντε) με ζωόμορφη επίστεψη

Πολιτισμικό πλαίσιο: Παράδοση μασκών Γκελέντε των Γιορούμπα στη νοτιοδυτική Νιγηρία και το νοτιοανατολικό Μπενίν

Περιγραφή

Η εξαιρετικά πολύχρωμη μάσκα-περικεφαλαία Γκελέντε από την περιοχή Αμπομέι του Μπενίν συνδυάζει μια σχηματοποιημένη απεικόνιση ανθρώπινου προσώπου με μια τρισδιάστατη μορφή ζώου που υψώνεται πάνω από το θολωτό κρανίο. Αυτός ο χαρακτηριστικός συνδυασμός ανθρωπόμορφων και ζωόμορφων στοιχείων συγκαταλέγεται στις πιο εντυπωσιακές εκφράσεις της τέχνης των μασκών Γκελέντε. Το ανθρώπινο κεφάλι έχει πλατύ, σχεδόν τραπεζοειδές σχήμα, με ελαφρώς στρογγυλεμένες πλευρές και έντονα διαμορφωμένο, επίπεδα ζωγραφισμένο πρόσωπο. Στην τολμηρή επιφάνεια, με αποχρώσεις από κοραλλιοκόκκινο έως ροζ, κυριαρχούν τα μεγάλα μάτια σε σχήμα αμυγδάλου, των οποίων τα λευκά βολβοειδή μέρη και οι μαύρες κόρες δημιουργούν ένα έντονο, σχεδόν διαπεραστικό βλέμμα. Τα μάτια πλαισιώνονται από σκούρες γραμμές περιγράμματος και είναι τοποθετημένα ελαφρώς ασύμμετρα, προσδίδοντας στο πρόσωπο ζωντανή εκφραστικότητα. Η πλατιά, σμιλεμένη μύτη καταλήγει σε ανοιχτό στόμα, όπου διακρίνονται καθαρά τα τονισμένα με λευκό δόντια. Εκατέρωθεν του στόματος υπάρχουν αρκετά μαύρα σημάδια, κατακόρυφα ή σε σχήμα ρόμβου, τα οποία μπορούν να ερμηνευθούν ως σχηματοποιημένες ουλές του προσώπου. Το άνω άκρο του ανθρώπινου κεφαλιού σχηματίζεται από μια ελαφρώς καμπύλη, βαμμένη μαύρη επιφάνεια, πάνω στην οποία εδράζεται η μορφή του ζώου. Η μορφή αυτή έχει στιβαρό σώμα, δυνατά μπροστινά πόδια και δυσανάλογα μεγάλο κεφάλι με διάπλατα ανοιχτό στόμα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα σαφώς διαμορφωμένα δόντια, τα ανασηκωμένα χαρακτηριστικά του προσώπου και το κυρτό εξάρτημα που δείχνει προς τα πάνω και μπορεί να αναπαριστά όρθια ουρά. Δεν είναι δυνατόν να γίνει με βεβαιότητα ακριβής ζωολογική ταυτοποίηση με βάση τα ορατά χαρακτηριστικά· ωστόσο, η απεικόνιση θυμίζει μεγάλο αιλουροειδές, πιθανώς λεοπάρδαλη. Η μορφή του ζώου έχει κοκκινωπό καφέ χρωματισμό με λευκές και μαύρες λεπτομέρειες, από τις οποίες η ανομοιόμορφη απολέπιση αποκαλύπτει την υποκείμενη ξύλινη επιφάνεια. Στο ανθρώπινο πρόσωπο παρατηρούνται επίσης σημαντική απώλεια χρώματος, γρατσουνιές και μικρές φθορές. Η μάσκα είναι τοποθετημένη σε σύγχρονη μαύρη μεταλλική βάση, η οποία αναδεικνύει τον γλυπτικό της χαρακτήρα, αλλά δεν αποτελεί μέρος του αρχικού σχεδιασμού.

Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση

Η παράδοση Γκελέντε συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες παραδόσεις μασκών και επιτελεστικών τεχνών του λαού των Γιορούμπα στη νοτιοδυτική Νιγηρία και το νοτιοανατολικό Μπενίν. Ιδίως στις δυτικές κοινότητες των Γιορούμπα, μεταξύ των οποίων οι Κέτου και συναφείς ομάδες, αναπτύχθηκε ένας σύνθετος συνδυασμός χορού, μουσικής, ποίησης, κοινωνικού σχολιασμού και γλυπτικής. Η γεωγραφική προέλευση από την Αμπομέι παραπέμπει σε μια σημαντική ιστορική πολιτισμική περιοχή του σημερινού Μπενίν, αλλά από μόνη της δεν επιτρέπει την ακριβή απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήριο Γκελέντε. Η παράδοση Γκελέντε έχει τις ρίζες της κυρίως στις κοινότητες που μιλούν γιορούμπα στο νοτιοανατολικό Μπενίν και διαφέρει από τις αυλικές καλλιτεχνικές παραδόσεις του ιστορικού Βασιλείου της Δαχομέης. Οι μάσκες Γκελέντε φοριούνταν παραδοσιακά από άνδρες χορευτές, οι οποίοι ενσάρκωναν διάφορους κοινωνικούς ρόλους και ιδανικά μέσω των ενδυμασιών, των ρυθμικών κινήσεων και των χορογραφημένων παραστάσεων. Η σκαλιστή ξύλινη κεφαλή αποτελούσε το ορατό άνω τμήμα μιας πολύ πιο περίτεχνης μάσκας. Χαρακτηριστική είναι η οριζόντια ή περικεφαλαιόμορφη κατασκευή, η οποία στερεωνόταν στο κεφάλι του χορευτή, ενώ το πραγματικό πρόσωπο συχνά καλυπτόταν από υφασμάτινα στοιχεία. Από την άποψη της ιστορίας της τέχνης, αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη εικονογραφική ελευθερία των γλυπτών Γκελέντε. Εκτός από σχετικά απλά ανθρώπινα πρόσωπα, δημιουργούνταν περίτεχνα στεφανωμένες μάσκες που απεικόνιζαν ζώα, καθημερινές σκηνές, μυθολογικές μορφές και αναπαραστάσεις κοινωνικών αλλαγών. Χάρη στη σμιλεμένη ζωόμορφη επίστεψή της, η μάσκα αυτή ανήκει στην ομάδα όπου το ανθρώπινο πρόσωπο λειτουργεί ως σταθερή καλλιτεχνική βάση, ενώ το άνω γλυπτό προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο νοήματος.

Συμβολισμός

Στον πυρήνα της παράδοσης Γκελέντε βρίσκεται η αναγνώριση και η εκτίμηση της πνευματικής και κοινωνικής δύναμης των γυναικών. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στις γυναικείες δυνάμεις που είναι γνωστές ως Àwọn Ìyá Wa, «οι μητέρες μας», η επιρροή των οποίων θεωρείται τόσο ζωογόνος όσο και δυνητικά επικίνδυνη. Οι παραστάσεις Γκελέντε έχουν, μεταξύ άλλων, σκοπό να τιμήσουν αυτές τις δυνάμεις, να προάγουν την αρμονία και να αντιμετωπίζουν συμβολικά τις εντάσεις στο εσωτερικό της κοινότητας. Η ανθρώπινη απόδοση του προσώπου της συγκεκριμένης μάσκας αποπνέει έντονη παρουσία χάρη στα μεγάλα μάτια και το τονισμένο στόμα. Οι μαύρες γραμμές στο πρόσωπο μπορούν να εκληφθούν ως σχηματοποιημένες ουλές, οι οποίες χρησιμοποιούνταν ιστορικά σε διάφορες κοινότητες των Γιορούμπα για να δηλώσουν κοινωνικούς και περιφερειακούς δεσμούς. Ωστόσο, η ειδική σημασία τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς τοπικά συγκριτικά παραδείγματα. Η πρόσθετη μορφή του ζώου διευρύνει σημαντικά το εικονογραφικό μήνυμα. Αν πρόκειται πράγματι για λεοπάρδαλη, θα μπορούσε να συνδέεται με έννοιες όπως η δύναμη, η εξουσία, ο κίνδυνος και οι εξαιρετικές ικανότητες. Η λεοπάρδαλη έχει έντονο συμβολικό νόημα σε διάφορους πολιτισμούς της Δυτικής Αφρικής και συχνά εμφανίζεται ως σύμβολο ιδιαίτερης ισχύος. Ωστόσο, η άμεση εφαρμογή αυτού του γενικού συμβολισμού στη συγκεκριμένη μάσκα Γκελέντε θα ήταν μεθοδολογικά προβληματική. Στην επιτελεστική κουλτούρα Γκελέντε, οι απεικονίσεις ζώων μπορεί επίσης να παραπέμπουν σε παροιμίες, τοπικές αφηγήσεις, ηθικά σχόλια ή συγκεκριμένες κοινωνικές περιστάσεις. Επομένως, το ακριβές νόημα της μορφής του ζώου πιθανότατα καθοριζόταν αρχικά από το πλαίσιο της παράστασης, τα συνοδευτικά άσματα και τις γνώσεις της εκάστοτε κοινότητας.

Τελετουργική λειτουργία

Οι παραστάσεις Γκελέντε συνδυάζουν θρησκευτικές πεποιθήσεις με δημόσια ψυχαγωγία και κοινωνική επικοινωνία. Μπορούν να πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια ετήσιων εορτών, ειδικών κοινοτικών εκδηλώσεων ή για την αντιμετώπιση κοινωνικών κρίσεων. Οι χορευτές επιτελούν ένα σύνθετο δρώμενο, συνδυάζοντας ρυθμούς τυμπάνων, άσματα, κινήσεις και μασκοφορεμένες μορφές. Στο πλαίσιο αυτό, η μάσκα δεν έχει αμιγώς διακοσμητική λειτουργία, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής επιτελεστικής παρουσίας. Η ζωόμορφη μορφή που φέρεται πάνω στη μάσκα θα μπορούσε, με τις κινήσεις του χορευτή κατά τη διάρκεια του χορού, να αποκτά πρόσθετη οπτική δυναμική. Ιδιαίτερα, τα προτεταμένα δόντια και η δυναμική στάση του ζώου δημιουργούν εντυπωσιακή αντίθεση με το σχετικά ήρεμο, μετωπικό ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν μπορεί να εξακριβωθεί οριστικά από τη φωτογραφία αν η συγκεκριμένη μάσκα χρησιμοποιήθηκε πράγματι σε παραστάσεις Γκελέντε ή δημιουργήθηκε για άλλο πλαίσιο. Τα σωζόμενα στρώματα χρώματος και τα ίχνη χρήσης μπορούν να προσφέρουν ενδείξεις για την ιστορία του αντικειμένου, αλλά χωρίς εξέταση της κατασκευής και του εσωτερικού του δεν είναι δυνατή η αξιόπιστη ανασύνθεση της χρήσης του.

Ιστορική και καλλιτεχνική εκτίμηση

Η ξεχωριστή καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της μάσκας-περικεφαλαίας Γκελέντε έγκειται στην εντυπωσιακή αλληλεπίδραση δύο διαφορετικών μορφών γλυπτικής έκφρασης. Το ανθρώπινο πρόσωπο χαρακτηρίζεται από καθαρά περιγράμματα, γενναιόδωρες χρωματικές επιφάνειες και έντονη μετωπική συμμετρία, ενώ η μορφή του ζώου αποπνέει δυναμισμό, σωματική πυκνότητα και σχεδόν δραματική παρουσία. Η αντιπαράθεση της ανθρώπινης ακινησίας με την εκφραστικότητα του ζώου δημιουργεί έντονη εικαστική ένταση. Παράλληλα, η μάσκα αναδεικνύει τη χαρακτηριστική σχεδιαστική αρχή της τέχνης Γκελέντε, όπου το ανθρώπινο κεφάλι αποτελεί αφετηρία για σύνθετες αφηγηματικές και συμβολικές προεκτάσεις. Η ζωηρή πολυχρωμία ενισχύει την οπτική εντύπωση και υπογραμμίζει τη σημασία των χρωματικών αντιθέσεων στις δημόσιες παραστάσεις με μάσκες. Οι ορατές απώλειες χρώματος προσδίδουν σήμερα στο έργο ιδιαίτερο υλικό βάθος, αν και δεν επιτρέπουν την οριστική χρονολόγηση ή τον προσδιορισμό της ιστορίας χρήσης του. Ως παράδειγμα της παράδοσης Γκελέντε, η μάσκα τεκμηριώνει μια μορφή τέχνης στην οποία η γλυπτική, ο κοινωνικός στοχασμός και η επιτελεστική πρακτική συνενώνονται σε μια εξαιρετικά πολυδιάστατη πολιτισμική έκφραση.

Βιβλιογραφία

Drewal, Henry John / Drewal, Margaret Thompson: Geledé: Art and Female Power among the Yoruba. Bloomington: Indiana University Press, 1983.
Lawal, Babatunde: The Geledé Spectacle: Art, Gender, and Social Harmony in an African Culture. Seattle: University of Washington Press, 1996.
Drewal, Henry John / Pemberton III, John / Abiodun, Rowland (eds.): Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought. New York: The Center for African Art, 1989.

Οι αναφερόμενες εκδόσεις συγκαταλέγονται στις θεμελιώδεις μελέτες της ιστορίας της τέχνης και της εθνογραφίας για την τέχνη των Γιορούμπα και την παράδοση Γκελέντε. Προσφέρουν, ειδικότερα, σημαντικά συγκριτικά δεδομένα για την εικονογραφία, την κοινωνική σημασία και την επιτελεστική χρήση των μασκών Γκελέντε. Ωστόσο, αυτό δεν συνιστά άμεση δημοσίευση ή ταυτοποίηση της συγκεκριμένης μάσκας.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες δημιουργήθηκαν με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Επιφυλάσσονται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.

Αρ. ευρ. MAZ33568

Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Μάσκα-περικεφαλαία Γκελέντε με ζωόμορφη μορφή - Γιορούμπα, περιοχή Αμπομέι, Μπενίν

Πολιτισμός: Γιορούμπα, παράδοση Γκελέντε
Προέλευση: Περιοχή Αμπομέι, Δημοκρατία του Μπενίν

Υλικό: Ξύλο, σκαλιστό, πολυχρωμία σε κόκκινο, μαύρο, λευκό και ώχρα

Τύπος αντικειμένου: Μάσκα-περικεφαλαία (Γκελέντε) με ζωόμορφη επίστεψη

Πολιτισμικό πλαίσιο: Παράδοση μασκών Γκελέντε των Γιορούμπα στη νοτιοδυτική Νιγηρία και το νοτιοανατολικό Μπενίν

Περιγραφή

Η εξαιρετικά πολύχρωμη μάσκα-περικεφαλαία Γκελέντε από την περιοχή Αμπομέι του Μπενίν συνδυάζει μια σχηματοποιημένη απεικόνιση ανθρώπινου προσώπου με μια τρισδιάστατη μορφή ζώου που υψώνεται πάνω από το θολωτό κρανίο. Αυτός ο χαρακτηριστικός συνδυασμός ανθρωπόμορφων και ζωόμορφων στοιχείων συγκαταλέγεται στις πιο εντυπωσιακές εκφράσεις της τέχνης των μασκών Γκελέντε. Το ανθρώπινο κεφάλι έχει πλατύ, σχεδόν τραπεζοειδές σχήμα, με ελαφρώς στρογγυλεμένες πλευρές και έντονα διαμορφωμένο, επίπεδα ζωγραφισμένο πρόσωπο. Στην τολμηρή επιφάνεια, με αποχρώσεις από κοραλλιοκόκκινο έως ροζ, κυριαρχούν τα μεγάλα μάτια σε σχήμα αμυγδάλου, των οποίων τα λευκά βολβοειδή μέρη και οι μαύρες κόρες δημιουργούν ένα έντονο, σχεδόν διαπεραστικό βλέμμα. Τα μάτια πλαισιώνονται από σκούρες γραμμές περιγράμματος και είναι τοποθετημένα ελαφρώς ασύμμετρα, προσδίδοντας στο πρόσωπο ζωντανή εκφραστικότητα. Η πλατιά, σμιλεμένη μύτη καταλήγει σε ανοιχτό στόμα, όπου διακρίνονται καθαρά τα τονισμένα με λευκό δόντια. Εκατέρωθεν του στόματος υπάρχουν αρκετά μαύρα σημάδια, κατακόρυφα ή σε σχήμα ρόμβου, τα οποία μπορούν να ερμηνευθούν ως σχηματοποιημένες ουλές του προσώπου. Το άνω άκρο του ανθρώπινου κεφαλιού σχηματίζεται από μια ελαφρώς καμπύλη, βαμμένη μαύρη επιφάνεια, πάνω στην οποία εδράζεται η μορφή του ζώου. Η μορφή αυτή έχει στιβαρό σώμα, δυνατά μπροστινά πόδια και δυσανάλογα μεγάλο κεφάλι με διάπλατα ανοιχτό στόμα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα σαφώς διαμορφωμένα δόντια, τα ανασηκωμένα χαρακτηριστικά του προσώπου και το κυρτό εξάρτημα που δείχνει προς τα πάνω και μπορεί να αναπαριστά όρθια ουρά. Δεν είναι δυνατόν να γίνει με βεβαιότητα ακριβής ζωολογική ταυτοποίηση με βάση τα ορατά χαρακτηριστικά· ωστόσο, η απεικόνιση θυμίζει μεγάλο αιλουροειδές, πιθανώς λεοπάρδαλη. Η μορφή του ζώου έχει κοκκινωπό καφέ χρωματισμό με λευκές και μαύρες λεπτομέρειες, από τις οποίες η ανομοιόμορφη απολέπιση αποκαλύπτει την υποκείμενη ξύλινη επιφάνεια. Στο ανθρώπινο πρόσωπο παρατηρούνται επίσης σημαντική απώλεια χρώματος, γρατσουνιές και μικρές φθορές. Η μάσκα είναι τοποθετημένη σε σύγχρονη μαύρη μεταλλική βάση, η οποία αναδεικνύει τον γλυπτικό της χαρακτήρα, αλλά δεν αποτελεί μέρος του αρχικού σχεδιασμού.

Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση

Η παράδοση Γκελέντε συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες παραδόσεις μασκών και επιτελεστικών τεχνών του λαού των Γιορούμπα στη νοτιοδυτική Νιγηρία και το νοτιοανατολικό Μπενίν. Ιδίως στις δυτικές κοινότητες των Γιορούμπα, μεταξύ των οποίων οι Κέτου και συναφείς ομάδες, αναπτύχθηκε ένας σύνθετος συνδυασμός χορού, μουσικής, ποίησης, κοινωνικού σχολιασμού και γλυπτικής. Η γεωγραφική προέλευση από την Αμπομέι παραπέμπει σε μια σημαντική ιστορική πολιτισμική περιοχή του σημερινού Μπενίν, αλλά από μόνη της δεν επιτρέπει την ακριβή απόδοση σε συγκεκριμένο εργαστήριο Γκελέντε. Η παράδοση Γκελέντε έχει τις ρίζες της κυρίως στις κοινότητες που μιλούν γιορούμπα στο νοτιοανατολικό Μπενίν και διαφέρει από τις αυλικές καλλιτεχνικές παραδόσεις του ιστορικού Βασιλείου της Δαχομέης. Οι μάσκες Γκελέντε φοριούνταν παραδοσιακά από άνδρες χορευτές, οι οποίοι ενσάρκωναν διάφορους κοινωνικούς ρόλους και ιδανικά μέσω των ενδυμασιών, των ρυθμικών κινήσεων και των χορογραφημένων παραστάσεων. Η σκαλιστή ξύλινη κεφαλή αποτελούσε το ορατό άνω τμήμα μιας πολύ πιο περίτεχνης μάσκας. Χαρακτηριστική είναι η οριζόντια ή περικεφαλαιόμορφη κατασκευή, η οποία στερεωνόταν στο κεφάλι του χορευτή, ενώ το πραγματικό πρόσωπο συχνά καλυπτόταν από υφασμάτινα στοιχεία. Από την άποψη της ιστορίας της τέχνης, αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη εικονογραφική ελευθερία των γλυπτών Γκελέντε. Εκτός από σχετικά απλά ανθρώπινα πρόσωπα, δημιουργούνταν περίτεχνα στεφανωμένες μάσκες που απεικόνιζαν ζώα, καθημερινές σκηνές, μυθολογικές μορφές και αναπαραστάσεις κοινωνικών αλλαγών. Χάρη στη σμιλεμένη ζωόμορφη επίστεψή της, η μάσκα αυτή ανήκει στην ομάδα όπου το ανθρώπινο πρόσωπο λειτουργεί ως σταθερή καλλιτεχνική βάση, ενώ το άνω γλυπτό προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο νοήματος.

Συμβολισμός

Στον πυρήνα της παράδοσης Γκελέντε βρίσκεται η αναγνώριση και η εκτίμηση της πνευματικής και κοινωνικής δύναμης των γυναικών. Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στις γυναικείες δυνάμεις που είναι γνωστές ως Àwọn Ìyá Wa, «οι μητέρες μας», η επιρροή των οποίων θεωρείται τόσο ζωογόνος όσο και δυνητικά επικίνδυνη. Οι παραστάσεις Γκελέντε έχουν, μεταξύ άλλων, σκοπό να τιμήσουν αυτές τις δυνάμεις, να προάγουν την αρμονία και να αντιμετωπίζουν συμβολικά τις εντάσεις στο εσωτερικό της κοινότητας. Η ανθρώπινη απόδοση του προσώπου της συγκεκριμένης μάσκας αποπνέει έντονη παρουσία χάρη στα μεγάλα μάτια και το τονισμένο στόμα. Οι μαύρες γραμμές στο πρόσωπο μπορούν να εκληφθούν ως σχηματοποιημένες ουλές, οι οποίες χρησιμοποιούνταν ιστορικά σε διάφορες κοινότητες των Γιορούμπα για να δηλώσουν κοινωνικούς και περιφερειακούς δεσμούς. Ωστόσο, η ειδική σημασία τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς τοπικά συγκριτικά παραδείγματα. Η πρόσθετη μορφή του ζώου διευρύνει σημαντικά το εικονογραφικό μήνυμα. Αν πρόκειται πράγματι για λεοπάρδαλη, θα μπορούσε να συνδέεται με έννοιες όπως η δύναμη, η εξουσία, ο κίνδυνος και οι εξαιρετικές ικανότητες. Η λεοπάρδαλη έχει έντονο συμβολικό νόημα σε διάφορους πολιτισμούς της Δυτικής Αφρικής και συχνά εμφανίζεται ως σύμβολο ιδιαίτερης ισχύος. Ωστόσο, η άμεση εφαρμογή αυτού του γενικού συμβολισμού στη συγκεκριμένη μάσκα Γκελέντε θα ήταν μεθοδολογικά προβληματική. Στην επιτελεστική κουλτούρα Γκελέντε, οι απεικονίσεις ζώων μπορεί επίσης να παραπέμπουν σε παροιμίες, τοπικές αφηγήσεις, ηθικά σχόλια ή συγκεκριμένες κοινωνικές περιστάσεις. Επομένως, το ακριβές νόημα της μορφής του ζώου πιθανότατα καθοριζόταν αρχικά από το πλαίσιο της παράστασης, τα συνοδευτικά άσματα και τις γνώσεις της εκάστοτε κοινότητας.

Τελετουργική λειτουργία

Οι παραστάσεις Γκελέντε συνδυάζουν θρησκευτικές πεποιθήσεις με δημόσια ψυχαγωγία και κοινωνική επικοινωνία. Μπορούν να πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια ετήσιων εορτών, ειδικών κοινοτικών εκδηλώσεων ή για την αντιμετώπιση κοινωνικών κρίσεων. Οι χορευτές επιτελούν ένα σύνθετο δρώμενο, συνδυάζοντας ρυθμούς τυμπάνων, άσματα, κινήσεις και μασκοφορεμένες μορφές. Στο πλαίσιο αυτό, η μάσκα δεν έχει αμιγώς διακοσμητική λειτουργία, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής επιτελεστικής παρουσίας. Η ζωόμορφη μορφή που φέρεται πάνω στη μάσκα θα μπορούσε, με τις κινήσεις του χορευτή κατά τη διάρκεια του χορού, να αποκτά πρόσθετη οπτική δυναμική. Ιδιαίτερα, τα προτεταμένα δόντια και η δυναμική στάση του ζώου δημιουργούν εντυπωσιακή αντίθεση με το σχετικά ήρεμο, μετωπικό ανθρώπινο πρόσωπο. Δεν μπορεί να εξακριβωθεί οριστικά από τη φωτογραφία αν η συγκεκριμένη μάσκα χρησιμοποιήθηκε πράγματι σε παραστάσεις Γκελέντε ή δημιουργήθηκε για άλλο πλαίσιο. Τα σωζόμενα στρώματα χρώματος και τα ίχνη χρήσης μπορούν να προσφέρουν ενδείξεις για την ιστορία του αντικειμένου, αλλά χωρίς εξέταση της κατασκευής και του εσωτερικού του δεν είναι δυνατή η αξιόπιστη ανασύνθεση της χρήσης του.

Ιστορική και καλλιτεχνική εκτίμηση

Η ξεχωριστή καλλιτεχνική ποιότητα αυτής της μάσκας-περικεφαλαίας Γκελέντε έγκειται στην εντυπωσιακή αλληλεπίδραση δύο διαφορετικών μορφών γλυπτικής έκφρασης. Το ανθρώπινο πρόσωπο χαρακτηρίζεται από καθαρά περιγράμματα, γενναιόδωρες χρωματικές επιφάνειες και έντονη μετωπική συμμετρία, ενώ η μορφή του ζώου αποπνέει δυναμισμό, σωματική πυκνότητα και σχεδόν δραματική παρουσία. Η αντιπαράθεση της ανθρώπινης ακινησίας με την εκφραστικότητα του ζώου δημιουργεί έντονη εικαστική ένταση. Παράλληλα, η μάσκα αναδεικνύει τη χαρακτηριστική σχεδιαστική αρχή της τέχνης Γκελέντε, όπου το ανθρώπινο κεφάλι αποτελεί αφετηρία για σύνθετες αφηγηματικές και συμβολικές προεκτάσεις. Η ζωηρή πολυχρωμία ενισχύει την οπτική εντύπωση και υπογραμμίζει τη σημασία των χρωματικών αντιθέσεων στις δημόσιες παραστάσεις με μάσκες. Οι ορατές απώλειες χρώματος προσδίδουν σήμερα στο έργο ιδιαίτερο υλικό βάθος, αν και δεν επιτρέπουν την οριστική χρονολόγηση ή τον προσδιορισμό της ιστορίας χρήσης του. Ως παράδειγμα της παράδοσης Γκελέντε, η μάσκα τεκμηριώνει μια μορφή τέχνης στην οποία η γλυπτική, ο κοινωνικός στοχασμός και η επιτελεστική πρακτική συνενώνονται σε μια εξαιρετικά πολυδιάστατη πολιτισμική έκφραση.

Βιβλιογραφία

Drewal, Henry John / Drewal, Margaret Thompson: Geledé: Art and Female Power among the Yoruba. Bloomington: Indiana University Press, 1983.
Lawal, Babatunde: The Geledé Spectacle: Art, Gender, and Social Harmony in an African Culture. Seattle: University of Washington Press, 1996.
Drewal, Henry John / Pemberton III, John / Abiodun, Rowland (eds.): Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought. New York: The Center for African Art, 1989.

Οι αναφερόμενες εκδόσεις συγκαταλέγονται στις θεμελιώδεις μελέτες της ιστορίας της τέχνης και της εθνογραφίας για την τέχνη των Γιορούμπα και την παράδοση Γκελέντε. Προσφέρουν, ειδικότερα, σημαντικά συγκριτικά δεδομένα για την εικονογραφία, την κοινωνική σημασία και την επιτελεστική χρήση των μασκών Γκελέντε. Ωστόσο, αυτό δεν συνιστά άμεση δημοσίευση ή ταυτοποίηση της συγκεκριμένης μάσκας.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες δημιουργήθηκαν με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Επιφυλάσσονται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.

Αρ. ευρ. MAZ33568

Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Indigenous object name
Gelede
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Γιορούμπα
Χώρα προέλευσης
Μπενίν
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden mask
Height
24 cm
Βάρος
960 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.22%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​