Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Τεχνική μικτή: ακρυλικό πάνω σε καμβά
Αποστολή με πλαίσιο
Υπογραφές Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Στη δημοτολογία Miriana Zanoskar, καλλιτεχνικό όνομα Jana Zanoskar. Αποφοίτησε το 1963 από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Λουμπλιάνας με πενταετή φοίτηση και την τελική μεταπτυχιακή εργασία με τον τίτλο «Το χρώμα στην τέχνη, οπτική, χημεία και φυσική». Με την άφιξή της στην Ιταλία εκθέθηκε στη Γκαλερί 14 στη Φλωρέντσα, λαμβάνοντας 2 χρυσά μετάλλια. τα επόμενα χρόνια πήρε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορα μέρη της Lunigiana, η τέχνη στην Τοσκάνη εκείνης της περιόδου ήταν ζωντανή και προσελκυε το κοινό. Πολλά χρόνια πέρασα ακολουθώντας τη Giulia Silato, εκθέτοντας σε ιστορικά παλάτια σε ολόκληρη την Ιταλία. Οι εκθέσεις ήταν καλά οργανωμένες σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιομνημόνευτους τόπους αλλά πριν από όλα χωρίς ένα μέλλον. Στον εικοστό πέμπτο εορτασμό εξέθεσα μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάνα, Κρανι και ακολούθως και Ρώμη. Με τον Stefano Sichel βρήκα μία καλλιτεχνική συμφωνία, τη δυνατότητα να εκθέσω και στο εξωτερικό και όλο τον χρόνο στη γκαλερί του.

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ, ποικίλουν ανάλογα με τις ιδέες της στιγμής, υπήρξα πάντα σουρεαλίστρια, φυσικά και αφατιστοκον- ανάλογα με τη νομοτέλεια και αναφορές στη ρεαλτικότητα, όπως νοητικά καλούπια. Τελευταία χρόνια επέστρεψα στον ρεαλισμό ζωγραφίζοντας γυμνούς με τατουάζ, και με τα μεγάλα έργα προσεγγιζόμουν στην κλιματική κατάσταση της Γης, όπως «Ο κόσμος που έχει χαθεί» και στον άγνωστο κόσμο της δικής μας ψυχής, όπως στο έργο «Οι πόρτες του χρόνου». Οι ΤΕΧΝΙΚΕΣ που χρησιμοποίησα κατά τη διάρκεια των ετών ποικίλλουν πολύ. Ξεκίνησα με ελαιογραφίες, μετά συνέχισα με ακρυλικά, με υλικά επαναχρησιμοποίησης που ενσωματώνονταν στη ζωγραφιά, παλιοί ρολόγοι, ξύλα γερμένα από τον χρόνο, βερνίκια γυαλιστερά, σχοινιά, καρφιά και σπάγκος.
(Αποστολή προς τον κύριο Cairo της Mondadori)

ΣΧΕΔΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ
επώνυμο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - καλλιτεχνικό Jana
Γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπιάννα, στη νυν Σλοβενία. Διαμένει στην Ιταλία, στη Celleno (Viterbo) στην κατοικία συνταξιούχων Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: jana.zanoskar@alice.it

Σχέσεις με γκαλερί τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Pisa
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές ανάέργο:
από 50 έως 80 εκ. 4.000,00 €
από 120x100 εκ. 6.000,00 €
από 250x230 εκ. 25.000,00 €

Τα έτη 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna στο Πίζα. Συνεχής έκθεση στη γκαλερί από τον Stefano Sichel και ομαδικές εκθέσεις σε εξωτερικό, πάντα με τον Stefano Sichel.

"H Jana Zanoskar, ζωγράφος μυστηριωρών στιγμών, χρησιμοποιεί με σοφία σχήματα, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει την πραγματικότητα σε lirically αντικειμενική οντότητα. Στις αφηρημένες της έρευνες, η καλλιτέχνις εμφανίζει συνείδηση διερευνητικής σκέψης, που εξεκινά σε εκφραστικές φόρμες πλήρως νέες. Διακηρύσσει τη σημασία της μορφής ως καθαρή ζωτικότητα, μαρτυρώντας τον ακουστικό ήχο του χρώματος και τον ρυθμό των όγκων, συνάπτοντας έναν ερωτικό διάλογο με την ύλη της χρωματικότητας".
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπιάνα, Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με το μύθο του Ιάσωνα και των Αργοναυτών, αλλά εδώ και πολλά χρόνια μετεγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Ζει και εργάζεται στην Podenzana, Lunigiana.
Ζωγραφική μαγική, ανάμεσα στην αφαίρεση και την υπαρξιακή πραγματικότητα.
Ο Klee εκμεταλλεύτηκε το Jungendstil, την γαλλική Art Nouveau. Και η Zanoskar αισθάνεται τις αντανακλάσεις του Floral και του Liberty, αλλά τις συγχωνεύει με το σπινθήρισμα της φαντασίας της, με το αίσθημα του φανταστικού, που οδηγεί όλη της την έρευνα σε ένα καλειδοσκόπιο μορφών που επιπλέουν και χρωμάτων που αλλάζουν ανάλογα με τους γωνιότριπους τρόπους. Μέσα στην της «ισμούς» του 20ου αιώνα, στο τοπίο της ζωγραφικής της Λιγουρίας - Τοσκάνης έρευνας, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar καταφέρνει να μαγέψει τον θεατή, όχι για άλλο λόγο από την αμηχανία που ποτέ δεν χωρίζεται από έναν πυρήνα ζωτικής ποίησης. Αναγνωρίζεται μόνο από αυτήν την ικανότητα μαγικών υπενθυμίσεων. Ζει και εργάζεται στη Lunigiana.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνης, καταγωγής Σλοβένικης, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Συμβολισμό, με μη εικονιστικό χαρακτήρα, και την δυτική εικονογραφία, της οποίας η σύνθεση είναι μοιραία γιατί επηρεάζει με μεταμορφωτικό τρόπο τις εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πλέον γνωστές τάσεις της Ευρωπαϊκής Πρωτοποίας. Τα έργα της εκπέμπουν μια μεσοευρωπαϊκή αίσθηση που τα κάνει ελκυστικά σε ένα ευ educated, ευαίσθητο και γνώστη κοινό των τάσεων του «μοντερνισμού». Η έκκριση της φόρμας σε αφηρημένα και γεωμετρικά σχήματα προέρχεται αβίαστα από τη γούστα στυλιστικό, δίνοντας ζωή στον Αστρατισμό και στον μεγάλη ζωγραφική του Βασίλι Καντσκίγι, που εμφανώς την επηρέασε. Στην περίπτωση της Jana είναι αληθές ότι η πλούτος ύλης που παράγει ενσωματώνοντας τη ζωγραφική με υλικά ποικιλόμορφης προέλευσης και η πληρότητα των χρωματικών πάστων, συνεχώς ανανεωμένων, αποκαλύπτει μια σίγουρη κυριαρχία μέσων έκφρασης, ικανών να αποδώσουν πλαστικότητα και όγκο, προνόμια του δικού μας Κλασικισμού (δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι η ζωγράφος διαμένει για πολύ καιρό κοντά σε ορεινή γη μαρμάρων του Μικελάντζελο). Και δεν είναι να ψάχνουμε τόσο να εξαναγκάσουμε οποιαδήποτε ανάγνωση ρασιοναλιστικού τύπου. Είναι φανερό ότι τα θέματα αντλούνται από μια συνεχής και αδιάκοπη πηγή που αναβλύζει με απεριόριστη ροή χωρίς να σταματά ποτέ... η Φαντασία, εδώ ιδιαίτερα απελευθερωμένη. Οδηγείται από το ανεξήγητο μυστήριο που είναι η Δημιουργικότητα. Αυτή ξεχειλίζει πάνω σε αυτές τις καμβάδες ένα κύμα έντονων χρωμάτων που διανέμεται με φαινομενικά τυχαίο τρόπο σύμφωνα με διατάξεις γεωμετρικές, διαφορετικές, όλες με χαρακτήρα φυτομορφικό... στρογγυλοί σχηματισμοί, γυρίσματα, ακανόνιστες διαδρομές και κυματισμοί, απροσδόκητες γωνίες... μια «τρομακτική» κτίση δείχνει τα δόντια της... αλλά είναι μόνο ένα ραβδάκι πίσω από αριθμητικές κινήσεις! Πινελιές ζωγραφικές και τολμητές πλαστικές κλίμακες, αυτές της Jana, αλλά πάντα βαθμονομημένες από πλήρεις και λαμπερές αποχρώσεις που μας υποδεικνύουν μια κοραλλιογενή φύση, έναν υποθαλάσσιο βυθό ή ένα χορτάρι και ανθισμένο κάλυμμα.
Ο τίτλος κάθε έργου, επαναλαμβανόμενος και εμφατικά συνδεδεμένος με την έννοια του «απαράδεκτου», παραπέμπει ρητά στο kandiskijϊκό «Χωρίς Τίτλο», αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να περιπλανηθεί κανείς σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο των θαλάσσιων, ουράνιων και γήινων τεράτων. Τρίγωνα, Τετράπλευρα, Κόμβοι, Σκακιέρες, Τετράγωνα, Σκίες, Κοχλίες (ή τριφύλλια ροκαϊέ); και όλα τα επιπλέον πράγματα που μπορεί λογικά να αντληθούν από αυτό το ανάγλυφο «πίνακων» και πλέον «γλυπτικής» μας εισάγουν σε μια Μυστική Κοσμογονία, που μόνο το «Τρίτο Ματι» της Διάνοιας μπορεί να φωτίσει.
- Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπλιάνας (Σλοβενία, πρώην Γιουγκοσλαβία)
Το 1965 άρχισα να εκθέτω στη Civica Galleria d'Arte Moderna της Λουμπιάνας, κερδίζοντας μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Στη δεκαετία του '70 μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος Φλωρεντίας μου απονέμει βραβεία και διακρίσεις σε σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και διαγωνισμών. Ξεκίνησα επίσης τη διδασκαλία Εικαστικών σε Γυμνάσια Δημοτικά, μετά τη μεταφορά της αρμοδιότητας από τη Λουμπιάνα, και ταυτόχρονα καλλιεργώ την Τεχνική της Κεραμικής με ειδικά μαθήματα. Είναι από τα χρόνια αυτά τα μεγάλα διακοσμητικά πάνελ κεραμικής, κατασκευές για τις προσόψεις πολλών δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Galleria 14, Φιερένζε
1975 Εκκλησία της Παναγίας της Βελανιδιάς - Κλίτος, Αούλλα (Μάσσα Κάρρα)
1976 Παλάτσο ντελ Κομουνέ - Αίθουσα Συμβουλίου, Αούλλα (Μάσσα Κάρρα)
1979 Arte Fiera, Κάρρα
1980 Γύρος της Γαλλίας με στάση στο Παρίσι
1996 Galleria Internacional, Viareggio (Lucca)
1996 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Αούλλα
1997 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Sarzana (La Spezia)
1998 Galleria "Il Navicello": Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galleria Internacional, Viareggio (Lucca)
1998 Ippodromo, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Κοίτος των TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Αζιέντα Προώθησης Τουρισμού, Massa
2000 Ξενοδοχείο Principe, Βενετία
2000 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galleria Internacional, Viareggio (Lucca)
2001 Galleria del Torchio, Roma
2001 Studio d'Arte, Βενετία
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Αζιέντα Προώθησης Τουρισμού, Massa
2001 Piccola Galleria, Kranj (Slovenija)
2001 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Κοιτώνας TAU, Altopascio (Lucca)
2001 Παλάτσο dei Capitani del Popolo, Repubblica di San Marino
2001 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Marina di Massa
2002 Αζιέντα Προώθησης Τουρισμού, Massa
2002 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)
2002 Galleria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Carnevale di Viareggio (Lucca)
2003 Παλάτσο ντελ Κομουνε - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)

Από το 1999, επαναδραστηριοποίηση από επαγγελματίες του κλάδου, ειδικά από τη Giulia Sillato, Ιστορικός της Τέχνης της Σχολής Longhiana, διεξάγω την εκθεσιακή μου δραστηριότητα μεταξύ των Ιστορικών Κατοικιών πιο περίφημων στην Ιταλία και Γκαλερί Τέχνης επιπέδου εθνικό που ζήτησαν τα έργα μου για να τα παρουσιάσουν σε σημαντικά οίκους δημοπρασιών.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale (Πιάνοτερρα της Απολαύματος Γκουλιέλμο Γκονζάγα), Mantova
1999 Fortezza Spagnola, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Palazzo dei Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Palazzo dei Priori, Assisi Perugia)
2000 Abbazia di San Nilo, Grottaferrata (Roma)
2001 Antico Castello sul Mare, Rapallo (Genova)
2001 Quattro celebri "Castelli Romani" in Contemporanea:
Villa Aldobrandini, Frascati (Roma)
Villa Tuscolana, Frascati (Roma)
Villa Falconieri, Frascati (Roma)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Roma)
2002 Palazzo Pallavicini Rospiglioso al Quirinale (Roma)
2002 Cripta della Basilica di Santa Croce (Firenze)
2002 Casina Pompeiana a Riva di Chiaia (Napoli)