Αρχαία Ρωμαϊκή Μάρμαρο Πλάκα με επιγραφή. Πιθανώς πρόκειται για τιμητικό θραύσμα αφιερωμένο στον Λούκιο Μαξιμίνιο. - 26.7 cm

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Πέτρα με επιγραφή, πιθανότατα ένα τιμητικό τμήμα αφορώ Lucius Maximino.
ΥΛΙΚΟ: Μάρμαρο
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 2ος - 3ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 267 χλστ. x 536 χλστ. x 55 χλστ.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΑΤΑΓΩΓΗ: Από ευρωπαϊκή ιδιωτική συλλογή, Από H.A.C. Kunst der Antike (1984), Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, Dr. K. D., Φρανκφούρτη (1978 - 1983)

Παρέχεται μαζί με Πιστοποιητικό Γνησιότητας και Άδεια Εξαγωγής.

Οι Ρωμαϊκές επιτύμβιες πλάκες από μαρμάρινο υλικό αντιπροσωπεύουν ένα από τα μακροβιότερα κληροδοτήματα της μνημειακής παράδοσης της αυτοκρατορίας. Αυτοί οι δείκτες, συχνά αναφερόμενοι ως στήλες ή πλάκες, σχεδιάστηκαν να τοποθετούνται στους τοίχους κοινών κοιμητηρίων, όπως κολομβάρια, ή να τοποθετούνται πάνω σε ατομικούς τάφους. Η επιλογή του μαρμάρου ήταν μια συνειδητή δήλωση μόνιμου χαρακτήρα και κοινωνικής θέσης, προσφέροντας μια ομαλή, λαμπερή επιφάνεια που επέτρεπε υψηλής ποιότητας χαρακτική. Με την πάροδο του χρόνου, το σχέδιο αυτών των πλακών εξελίχθηκε από απλά ορθογώνια μπλοκ σε πιο διακοσμητικές μορφές που φιλοξενούσαν αρχιτεκτονικά στοιχεία όπως επιστύλια, πιλάστερ ή περίτεχνα πλαίσια που περιέγραφαν το κείμενο.

Οι επιγραφές σε αυτές τις πλάκες συνήθως ακολουθούν μια ιδιαίτερα τυποποιημένη νομική και κοινωνική φόρμουλα, συχνά αρχίζοντας με τη συντομογραφία D.M. (Diis Manibus), αφιερώνοντας το μνημείο στα “Manes” ή στα προγονικά πνεύματα του εκλιπόντος. Το κείμενο παρέχει πλούτο βιογραφικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου του πλήρους ονόματος του ατόμου, της ηλικίας κατά τον θάνατο (πολλές φορές καταγραφόμενης μέχρι τις ημέρες και τις ώρες), και της κοινωνικής κατάστασης ή επαγγέλματός του. Σε πολλές περιπτώσεις, η πλάκα ονομάζει επίσης το άτομο που παραγγήλε το μνημείο — συχνά έναν/μία σύζυγο, γονέα ή πρώην αφεντικό — προσφέροντας μια συγκινητική ματιά στους συγγενικούς και κοινωνικούς δεσμούς που καθόρισαν τη ρωμαϊκή ζωή.

Πέρα από το κυριολεκτικό νόημα των λέξεων, η παλαιογραφία και η δεξιότητα στην χαρακτική του ίδιου του γράμματος αποκαλύπτουν πολλά για τον ρωμαϊκό κόσμο. Επαγγελματίες λαξευτές χρησιμοποιούσαν το "capitalis monumentalis", ένα στυλ γραφής χαρακτηριστικό της γεωμετρικής ακρίβειας και της χρήσης σειμών, το οποίο βοηθούσε τα γράμματα να παραμένουν ευανάγνωστα ακόμα και από μεγάλη απόσταση ή υπό μεταβαλλόμενο φως. Πολλές πλάκες ενσωμάτωσαν επίσης συμβολικούς μοτίβα μαζί με το κείμενο, όπως κλάδοι δάφνης για τη νίκη επί του θανάτου, εργαλεία που αντιπροσώπευαν το επάγγελμα του εκλιπόντος ή μικρές προσωπογραφίες. Αυτές οι μαρμάρινες καταγραφές λειτούργησαν ως ζωτικής σημασίας μηχανισμός «κοινωνικής επιβίωσης», διασφαλίζοντας ότι το όνομα και η μνήμη του ατόμου θα διατηρηθούν στο δημόσιο βλέμμα μακροπρόθεσμα, ακόμη και μετά τον θάνατό του.


#sicillianpalazzo