Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Obgoni - Γιορούμπα - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)
00
ημέρες
21
ώρες
59
λεπτά
03
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 60
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 1,100 - € 1,400
 | 60 € | |
|---|---|---|
| 55 € | |
 | 48 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145414 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Γιορούμπα – Ζεύγος τελετουργικών μορφών των Ογκμπόνι (Ẹdan Ògbóni)
Προέλευση: Γιορούμπα, νοτιοδυτική Νιγηρία
Πολιτισμική απόδοση: Κοινωνία Ογκμπόνι / Οσούγκμπο
Υλικό: Χυτό κράμα χαλκού με καφέ και πράσινη πατίνα· πιθανά σιδερένια εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένης της βάσης
Χρονολόγηση: Πιθανότατα 19ος έως αρχές 20ού αιώνα (προσωρινή εκτίμηση)
Αρ. ευρ. MAZ34174
Διαστάσεις και βάρος: Ύψος: 33 cm, 34 cm, Βάρος: 2 kg, 2,2 kg
Περιγραφή
Αυτό το ξεχωριστό ζεύγος μορφών Ογκμπόνι των Γιορούμπα απεικονίζει έναν άνδρα και μια γυναίκα, όμοιους ως προς τη μορφή, αλλά διακριτούς ως προς τα γνωρίσματά τους. Και οι δύο έχουν επιμήκη κυλινδρικά σώματα, δυσανάλογα μεγάλα κεφάλια, έντονα στρογγυλά μάτια, προεξέχουσες μύτες και στόματα με ανεπαίσθητο χαμόγελο. Ανάγλυφα γεωμετρικά μοτίβα κοσμούν τα μέτωπά τους, ενώ περίτεχνα διάτρητα κοσμήματα, αποτελούμενα από επαναλαμβανόμενα κυκλικά στοιχεία, κατεβαίνουν κατά μήκος των δύο πλευρών των κεφαλιών. Κάθε μορφή επιστέφεται από κρίκο ανάρτησης πάνω από χαμηλό, διαμορφωμένο κάλυμμα κεφαλής. Τα λεπτά χέρια τους καμπυλώνουν προς το στήθος, ενώ τα πόδια τους, λυγισμένα απότομα, εκτείνονται πάνω από πεπλατυσμένα κατώτερα τμήματα που κοσμούνται με πρόσθετες διάτρητες μπορντούρες. Η ανδρική μορφή κρατά προς το στόμα ένα λεπτό αντικείμενο που μοιάζει με πίπα, ενώ η γυναικεία φαίνεται να κρατά στην αγκαλιά της ένα μικρό παιδί, παραπέμποντας στη μητρότητα και τη γονιμότητα. Οι μορφές συνδυάζουν έντονα διαπλασμένα χαρακτηριστικά του προσώπου με σχεδόν γραμμικά ανατομικά στοιχεία, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή αλληλεπίδραση ανάμεσα στον γλυπτικό όγκο και τη διακοσμητική αφαίρεση. Οι επιφάνειές τους παρουσιάζουν πλούσια, ανομοιόμορφη καφέ, λαδοπράσινη και τυρκουάζ-πράσινη πατίνα, η οποία τονίζει τη διαμόρφωση και υποδηλώνει σύνθετη υλική ιστορία.
Ιστορικό της τέχνης
Οι μορφές ανήκουν στην παράδοση των Ẹdan Ògbóni, τελετουργικών μεταλλικών εμβλημάτων που συνδέονται με την Κοινωνία Ογκμπόνι, έναν σημαντικό θρησκευτικό, δικαστικό και πολιτικό θεσμό μεταξύ των Γιορούμπα της νοτιοδυτικής Νιγηρίας. Ιστορικά, η κοινωνία διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της κοινωνικής τάξης, την επίλυση διαφορών και τη ρύθμιση της πολιτικής εξουσίας. Τα Ẹdan κατασκευάζονταν παραδοσιακά με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, συχνά με πυρήνες από πηλό και, ορισμένες φορές, με σιδερένια εξαρτήματα. Η ξεχωριστή καλλιτεχνική τους γλώσσα δίνει έμφαση στη συμβολική έκφραση αντί στον ανατομικό ρεαλισμό. Τα υπερμεγέθη κεφάλια, τα έντονα μάτια, τα επιμήκη σώματα και τα γεωμετρικά διατεταγμένα κοσμήματα αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Όπως επισημαίνουν οι Denis Williams και Babatunde Lawal, η γλυπτική των Ογκμπόνι διακρίνεται για τον ιερατικό χαρακτήρα της, την τυπική αφαίρεση και τη στενή σχέση ανάμεσα στην καλλιτεχνική μορφή και την πνευματική εξουσία. Συγκρίσιμα έργα βρίσκονται στις συλλογές του Μουσείου Τέχνης του Κλίβελαντ, του Μουσείου Τέχνης Χάι και του Εθνικού Μουσείου Αφρικανικής Τέχνης του Σμιθσόνιαν. Το παρόν ζεύγος συνάδει στενά με αυτή την παράδοση, αν και η ακριβής περιφερειακή ή χρονολογική απόδοσή του απαιτεί περαιτέρω έρευνα.
Συμβολισμός και τελετουργική χρήση
Το ζεύγος ανδρικών και γυναικείων μορφών ενσαρκώνει τις συμπληρωματικές δυνάμεις που είναι θεμελιώδεις για την κοσμολογία των Ογκμπόνι. Οι αρχές αυτές συνδέονται στενά με την Onílẹ̀, προσωποποίηση της Γης, η οποία αντιπροσωπεύει την πνευματική εξουσία, τη γονιμότητα, την ηθική ευθύνη και την κοινωνική ισορροπία. Η γυναικεία μορφή που κρατά παιδί μπορεί να συμβολίζει τη μητρότητα, τη συνέχεια και την αναγεννητική δύναμη της Γης. Το αντικείμενο που μοιάζει με πίπα και κρατά η ανδρική μορφή μπορεί να παραπέμπει σε τελετουργική ή κοινωνική θέση, αν και η ακριβής σημασία του παραμένει αβέβαιη. Τα υπερμεγέθη μάτια τους υποδηλώνουν εγρήγορση, γνώση και ικανότητα να αντιλαμβάνονται πέρα από τα συνηθισμένα φαινόμενα. Οι μορφές Ẹdan χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά ως εμβλήματα ιδιότητας μέλους ή εξουσίας και μπορούσαν να συμμετέχουν σε τελετές, ορκωμοσίες και δικαστικές διαδικασίες. Οι ανδρικές και γυναικείες μορφές συχνά συνδέονταν με μεταλλική αλυσίδα και φοριούνταν ή μεταφέρονταν κατά τη διάρκεια επίσημων εκδηλώσεων. Οι κρίκοι ανάρτησης του παρόντος ζεύγους συνάδουν με αυτή την πρακτική, αν και δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι αρχικά υπήρχε συνδετική αλυσίδα. Η σημασία τους έγκειται στην ένωση του πνευματικού συμβολισμού με τη θεσμική εξουσία.
Αισθητική αποτίμηση
Το ζεύγος ξεχωρίζει για την εκφραστική διαμόρφωση των προσώπων, τις κομψές αναλογίες και τον περίτεχνο διάτρητο διάκοσμο. Η αντίθεση ανάμεσα στα μνημειακά κεφάλια, τους λεπτούς κορμούς και τα δυναμικά καμπυλωμένα άκρα δημιουργεί έναν εξαιρετικά ιδιαίτερο γλυπτικό ρυθμό. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η ενσωμάτωση της τρισδιάστατης διαμόρφωσης με τη διακοσμητική μεταλλοτεχνία, που καταδεικνύει την καλλιτεχνική εκλέπτυνση των παραδόσεων χύτευσης των Γιορούμπα. Η συμπληρωματική εικονογραφία των ανδρικών και γυναικείων μορφών ενισχύει την ενότητά τους ως τελετουργικού ζεύγους. Παρότι η ακριβής χρονολόγηση και η αρχική τελετουργική τους ιστορία δεν είναι τεκμηριωμένες, τα αντικείμενα αποτελούν αξιόλογο δείγμα των συμβολικών και γλυπτικών χαρακτηριστικών που συνδέονται με την τέχνη Ογκμπόνι των Γιορούμπα.
Βιβλιογραφία
Williams, Denis: «The Iconology of the Yoruba Edan Ogboni», Africa, Τόμ. 34, αρ. 2, 1964, σσ. 139–166.
Lawal, Babatunde: «À Yà Gbó, À Yà Tó: New Perspectives on Edan Ògbóni», African Arts, Τόμ. 28, αρ. 1, 1995, σσ. 36–49, 98–100.
Συγκριτικά παραδείγματα: Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ, αρ. καταχώρισης 1973.220 και 1996.403· Μουσείο Τέχνης Χάι, Ατλάντα, αρ. καταχώρισης 2007.277· Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης, Ίδρυμα Σμιθσόνιαν, αρ. καταχώρισης 94-19-1.1 και 94-19-1.2.
ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
Αντικείμενο: Ζεύγος μορφών Ογκμπόνι των Γιορούμπα (Ẹdan Ògbóni)
Υλικό: Χυτό κράμα χαλκού
Εξέταση: Φωτογραφική αξιολόγηση βάσει έντεκα εικόνων
Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου 2026
Γενική κατάσταση
Και οι δύο μορφές φαίνεται να διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό, με τα κύρια γλυπτικά και εικονογραφικά χαρακτηριστικά τους ακέραια. Οι επιφάνειές τους παρουσιάζουν εκτεταμένη, ανομοιογενή πατίνα, τοπικά προϊόντα διάβρωσης, ατέλειες χύτευσης και σημεία που φαίνεται να έχουν φθαρεί. Σκούρα καφέ, πράσινα και τυρκουάζ κατάλοιπα κατανέμονται ανομοιόμορφα στις μεταλλικές επιφάνειες. Σε ορισμένα προεξέχοντα σημεία οι επιφάνειες είναι πιο λείες και ανοιχτόχρωμες, πιθανώς λόγω χειρισμού ή παλαιότερου καθαρισμού. Τα κατώτερα τμήματα και των δύο μορφών εμφανίζουν ακανόνιστες ακμές και πιθανές απώλειες υλικού. Δεν είναι δυνατόν να διακριθούν από τις φωτογραφίες και μόνο οι αρχικές ατέλειες της χύτευσης από μεταγενέστερες φθορές.
Ανδρική μορφή
Η ανδρική μορφή διατηρεί τα βασικά χαρακτηριστικά του προσώπου, τα διάτρητα κοσμήματα, τα καμπυλωμένα χέρια και το αντικείμενο που μοιάζει με πίπα. Τοπικά επιφανειακά κατάλοιπα και μικρές ανωμαλίες είναι ορατά γύρω από τα μάτια, το μέτωπο και τον κορμό. Οι λεπτές συνδέσεις ανάμεσα στα χέρια, τα μπράτσα και το αντικείμενο χρειάζονται εξέταση για πιθανές ρωγμές ή αδυναμίες της χύτευσης. Το κατώτερο άκρο φαίνεται ακανόνιστο και πιθανώς ελλιπές, με τοπικά σημεία που υποδηλώνουν απώλεια υλικού. Τα διάτρητα κοσμήματα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ακέραια, αλλά εμφανίζουν ανομοιόμορφα περιγράμματα και αλλοιώσεις στην επιφάνεια.
Γυναικεία μορφή
Η γυναικεία μορφή παρουσιάζει έντονη πρασινοκάστανη πατίνα με τοπικά ορυκτά κατάλοιπα, ιδίως γύρω από το κεφάλι, τον κορμό και το κάτω μέρος του σώματος. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και το παιδόμορφο στοιχείο παραμένουν αναγνωρίσιμα, αν και οι επικαθίσεις στην επιφάνεια αποκρύπτουν εν μέρει τις λεπτότερες λεπτομέρειες. Οι συνδέσεις ανάμεσα στα χέρια και τη μικρή μορφή θα πρέπει να εξεταστούν ως προς τη δομική τους σταθερότητα. Το κατώτερο τμήμα εμφανίζει ακανόνιστες ακμές, ανοίγματα και πιθανές απώλειες. Τα πλευρικά διάτρητα κοσμήματα φαίνεται να διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό, με τοπικές φθορές της επιφάνειας.
Ελλείποντα στοιχεία και στήριξη
Και οι δύο μορφές διατηρούν τους άνω κρίκους ανάρτησης, αλλά δεν υπάρχει συνδετική αλυσίδα. Καθώς τέτοιες αλυσίδες απαντούν συχνά σε ζεύγη Ẹdan, η απουσία της θα πρέπει να καταγραφεί χωρίς να θεωρηθεί δεδομένο ότι ήταν αρχικά προσαρτημένη. Τα κατώτερα άκρα ενδέχεται επίσης να έχουν υποστεί απώλειες, αν και η αρχική τους διαμόρφωση παραμένει αβέβαιη. Και οι δύο μορφές στηρίζονται σε σύγχρονες μεταλλικές βάσεις, προσαρτημένες σε ορθογώνιες ξύλινες βάσεις. Τα σημεία επαφής θα πρέπει να ελεγχθούν για ζημιές από πίεση, γδαρσίματα και σταθερότητα.
Συστάσεις συντήρησης
Συνιστάται επαγγελματική εξέταση από συντηρητή μεταλλικών αντικειμένων, με έμφαση στη σταθερότητα της διάβρωσης, τη δομική ακεραιότητα και την κατάσταση των ευαίσθητων διάτρητων στοιχείων. Η ανάλυση φθορισμού ακτίνων Χ θα μπορούσε να βοηθήσει στον προσδιορισμό της σύστασης του κράματος, ενώ η ακτινογραφία ενδέχεται να αποκαλύψει εσωτερικές δομές, σιδερένια εξαρτήματα, ρωγμές ή παλαιότερες επισκευές. Η υφιστάμενη πατίνα θα πρέπει να διατηρηθεί και να αποφεύγονται ο λειαντικός ή ο χημικός καθαρισμός. Συνιστώνται σταθερές περιβαλλοντικές συνθήκες και περιοδική παρακολούθηση για ενεργή διάβρωση. Κάθε επέμβαση συντήρησης θα πρέπει να είναι ελάχιστη, αναστρέψιμη όπου είναι εφικτό και να τεκμηριώνεται πλήρως.
Συνολική αξιολόγηση
Το ζεύγος βρίσκεται σε γενικά συνεκτική αλλά εμφανώς γερασμένη κατάσταση, με εκτεταμένη πατίνα, τοπικές αλλοιώσεις της επιφάνειας και πιθανές απώλειες στα κατώτερα τμήματα. Τα βασικά καλλιτεχνικά και εικονογραφικά χαρακτηριστικά του παραμένουν ευδιάκριτα. Χωρίς άμεση εξέταση δεν μπορεί να εξαχθεί οριστικό συμπέρασμα σχετικά με ενεργή διάβρωση, την εσωτερική σταθερότητα ή την έκταση του αρχικού υλικού. Με την επιφύλαξη αυτών των περιορισμών, τα αντικείμενα διατηρούν τις κύριες γλυπτικές τους ποιότητες και την ιστορική τους σημασία.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των αντίστοιχων δικαιούχων.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΓιορούμπα – Ζεύγος τελετουργικών μορφών των Ογκμπόνι (Ẹdan Ògbóni)
Προέλευση: Γιορούμπα, νοτιοδυτική Νιγηρία
Πολιτισμική απόδοση: Κοινωνία Ογκμπόνι / Οσούγκμπο
Υλικό: Χυτό κράμα χαλκού με καφέ και πράσινη πατίνα· πιθανά σιδερένια εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένης της βάσης
Χρονολόγηση: Πιθανότατα 19ος έως αρχές 20ού αιώνα (προσωρινή εκτίμηση)
Αρ. ευρ. MAZ34174
Διαστάσεις και βάρος: Ύψος: 33 cm, 34 cm, Βάρος: 2 kg, 2,2 kg
Περιγραφή
Αυτό το ξεχωριστό ζεύγος μορφών Ογκμπόνι των Γιορούμπα απεικονίζει έναν άνδρα και μια γυναίκα, όμοιους ως προς τη μορφή, αλλά διακριτούς ως προς τα γνωρίσματά τους. Και οι δύο έχουν επιμήκη κυλινδρικά σώματα, δυσανάλογα μεγάλα κεφάλια, έντονα στρογγυλά μάτια, προεξέχουσες μύτες και στόματα με ανεπαίσθητο χαμόγελο. Ανάγλυφα γεωμετρικά μοτίβα κοσμούν τα μέτωπά τους, ενώ περίτεχνα διάτρητα κοσμήματα, αποτελούμενα από επαναλαμβανόμενα κυκλικά στοιχεία, κατεβαίνουν κατά μήκος των δύο πλευρών των κεφαλιών. Κάθε μορφή επιστέφεται από κρίκο ανάρτησης πάνω από χαμηλό, διαμορφωμένο κάλυμμα κεφαλής. Τα λεπτά χέρια τους καμπυλώνουν προς το στήθος, ενώ τα πόδια τους, λυγισμένα απότομα, εκτείνονται πάνω από πεπλατυσμένα κατώτερα τμήματα που κοσμούνται με πρόσθετες διάτρητες μπορντούρες. Η ανδρική μορφή κρατά προς το στόμα ένα λεπτό αντικείμενο που μοιάζει με πίπα, ενώ η γυναικεία φαίνεται να κρατά στην αγκαλιά της ένα μικρό παιδί, παραπέμποντας στη μητρότητα και τη γονιμότητα. Οι μορφές συνδυάζουν έντονα διαπλασμένα χαρακτηριστικά του προσώπου με σχεδόν γραμμικά ανατομικά στοιχεία, δημιουργώντας μια εντυπωσιακή αλληλεπίδραση ανάμεσα στον γλυπτικό όγκο και τη διακοσμητική αφαίρεση. Οι επιφάνειές τους παρουσιάζουν πλούσια, ανομοιόμορφη καφέ, λαδοπράσινη και τυρκουάζ-πράσινη πατίνα, η οποία τονίζει τη διαμόρφωση και υποδηλώνει σύνθετη υλική ιστορία.
Ιστορικό της τέχνης
Οι μορφές ανήκουν στην παράδοση των Ẹdan Ògbóni, τελετουργικών μεταλλικών εμβλημάτων που συνδέονται με την Κοινωνία Ογκμπόνι, έναν σημαντικό θρησκευτικό, δικαστικό και πολιτικό θεσμό μεταξύ των Γιορούμπα της νοτιοδυτικής Νιγηρίας. Ιστορικά, η κοινωνία διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της κοινωνικής τάξης, την επίλυση διαφορών και τη ρύθμιση της πολιτικής εξουσίας. Τα Ẹdan κατασκευάζονταν παραδοσιακά με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, συχνά με πυρήνες από πηλό και, ορισμένες φορές, με σιδερένια εξαρτήματα. Η ξεχωριστή καλλιτεχνική τους γλώσσα δίνει έμφαση στη συμβολική έκφραση αντί στον ανατομικό ρεαλισμό. Τα υπερμεγέθη κεφάλια, τα έντονα μάτια, τα επιμήκη σώματα και τα γεωμετρικά διατεταγμένα κοσμήματα αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Όπως επισημαίνουν οι Denis Williams και Babatunde Lawal, η γλυπτική των Ογκμπόνι διακρίνεται για τον ιερατικό χαρακτήρα της, την τυπική αφαίρεση και τη στενή σχέση ανάμεσα στην καλλιτεχνική μορφή και την πνευματική εξουσία. Συγκρίσιμα έργα βρίσκονται στις συλλογές του Μουσείου Τέχνης του Κλίβελαντ, του Μουσείου Τέχνης Χάι και του Εθνικού Μουσείου Αφρικανικής Τέχνης του Σμιθσόνιαν. Το παρόν ζεύγος συνάδει στενά με αυτή την παράδοση, αν και η ακριβής περιφερειακή ή χρονολογική απόδοσή του απαιτεί περαιτέρω έρευνα.
Συμβολισμός και τελετουργική χρήση
Το ζεύγος ανδρικών και γυναικείων μορφών ενσαρκώνει τις συμπληρωματικές δυνάμεις που είναι θεμελιώδεις για την κοσμολογία των Ογκμπόνι. Οι αρχές αυτές συνδέονται στενά με την Onílẹ̀, προσωποποίηση της Γης, η οποία αντιπροσωπεύει την πνευματική εξουσία, τη γονιμότητα, την ηθική ευθύνη και την κοινωνική ισορροπία. Η γυναικεία μορφή που κρατά παιδί μπορεί να συμβολίζει τη μητρότητα, τη συνέχεια και την αναγεννητική δύναμη της Γης. Το αντικείμενο που μοιάζει με πίπα και κρατά η ανδρική μορφή μπορεί να παραπέμπει σε τελετουργική ή κοινωνική θέση, αν και η ακριβής σημασία του παραμένει αβέβαιη. Τα υπερμεγέθη μάτια τους υποδηλώνουν εγρήγορση, γνώση και ικανότητα να αντιλαμβάνονται πέρα από τα συνηθισμένα φαινόμενα. Οι μορφές Ẹdan χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά ως εμβλήματα ιδιότητας μέλους ή εξουσίας και μπορούσαν να συμμετέχουν σε τελετές, ορκωμοσίες και δικαστικές διαδικασίες. Οι ανδρικές και γυναικείες μορφές συχνά συνδέονταν με μεταλλική αλυσίδα και φοριούνταν ή μεταφέρονταν κατά τη διάρκεια επίσημων εκδηλώσεων. Οι κρίκοι ανάρτησης του παρόντος ζεύγους συνάδουν με αυτή την πρακτική, αν και δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι αρχικά υπήρχε συνδετική αλυσίδα. Η σημασία τους έγκειται στην ένωση του πνευματικού συμβολισμού με τη θεσμική εξουσία.
Αισθητική αποτίμηση
Το ζεύγος ξεχωρίζει για την εκφραστική διαμόρφωση των προσώπων, τις κομψές αναλογίες και τον περίτεχνο διάτρητο διάκοσμο. Η αντίθεση ανάμεσα στα μνημειακά κεφάλια, τους λεπτούς κορμούς και τα δυναμικά καμπυλωμένα άκρα δημιουργεί έναν εξαιρετικά ιδιαίτερο γλυπτικό ρυθμό. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η ενσωμάτωση της τρισδιάστατης διαμόρφωσης με τη διακοσμητική μεταλλοτεχνία, που καταδεικνύει την καλλιτεχνική εκλέπτυνση των παραδόσεων χύτευσης των Γιορούμπα. Η συμπληρωματική εικονογραφία των ανδρικών και γυναικείων μορφών ενισχύει την ενότητά τους ως τελετουργικού ζεύγους. Παρότι η ακριβής χρονολόγηση και η αρχική τελετουργική τους ιστορία δεν είναι τεκμηριωμένες, τα αντικείμενα αποτελούν αξιόλογο δείγμα των συμβολικών και γλυπτικών χαρακτηριστικών που συνδέονται με την τέχνη Ογκμπόνι των Γιορούμπα.
Βιβλιογραφία
Williams, Denis: «The Iconology of the Yoruba Edan Ogboni», Africa, Τόμ. 34, αρ. 2, 1964, σσ. 139–166.
Lawal, Babatunde: «À Yà Gbó, À Yà Tó: New Perspectives on Edan Ògbóni», African Arts, Τόμ. 28, αρ. 1, 1995, σσ. 36–49, 98–100.
Συγκριτικά παραδείγματα: Μουσείο Τέχνης του Κλίβελαντ, αρ. καταχώρισης 1973.220 και 1996.403· Μουσείο Τέχνης Χάι, Ατλάντα, αρ. καταχώρισης 2007.277· Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης, Ίδρυμα Σμιθσόνιαν, αρ. καταχώρισης 94-19-1.1 και 94-19-1.2.
ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
Αντικείμενο: Ζεύγος μορφών Ογκμπόνι των Γιορούμπα (Ẹdan Ògbóni)
Υλικό: Χυτό κράμα χαλκού
Εξέταση: Φωτογραφική αξιολόγηση βάσει έντεκα εικόνων
Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου 2026
Γενική κατάσταση
Και οι δύο μορφές φαίνεται να διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό, με τα κύρια γλυπτικά και εικονογραφικά χαρακτηριστικά τους ακέραια. Οι επιφάνειές τους παρουσιάζουν εκτεταμένη, ανομοιογενή πατίνα, τοπικά προϊόντα διάβρωσης, ατέλειες χύτευσης και σημεία που φαίνεται να έχουν φθαρεί. Σκούρα καφέ, πράσινα και τυρκουάζ κατάλοιπα κατανέμονται ανομοιόμορφα στις μεταλλικές επιφάνειες. Σε ορισμένα προεξέχοντα σημεία οι επιφάνειες είναι πιο λείες και ανοιχτόχρωμες, πιθανώς λόγω χειρισμού ή παλαιότερου καθαρισμού. Τα κατώτερα τμήματα και των δύο μορφών εμφανίζουν ακανόνιστες ακμές και πιθανές απώλειες υλικού. Δεν είναι δυνατόν να διακριθούν από τις φωτογραφίες και μόνο οι αρχικές ατέλειες της χύτευσης από μεταγενέστερες φθορές.
Ανδρική μορφή
Η ανδρική μορφή διατηρεί τα βασικά χαρακτηριστικά του προσώπου, τα διάτρητα κοσμήματα, τα καμπυλωμένα χέρια και το αντικείμενο που μοιάζει με πίπα. Τοπικά επιφανειακά κατάλοιπα και μικρές ανωμαλίες είναι ορατά γύρω από τα μάτια, το μέτωπο και τον κορμό. Οι λεπτές συνδέσεις ανάμεσα στα χέρια, τα μπράτσα και το αντικείμενο χρειάζονται εξέταση για πιθανές ρωγμές ή αδυναμίες της χύτευσης. Το κατώτερο άκρο φαίνεται ακανόνιστο και πιθανώς ελλιπές, με τοπικά σημεία που υποδηλώνουν απώλεια υλικού. Τα διάτρητα κοσμήματα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ακέραια, αλλά εμφανίζουν ανομοιόμορφα περιγράμματα και αλλοιώσεις στην επιφάνεια.
Γυναικεία μορφή
Η γυναικεία μορφή παρουσιάζει έντονη πρασινοκάστανη πατίνα με τοπικά ορυκτά κατάλοιπα, ιδίως γύρω από το κεφάλι, τον κορμό και το κάτω μέρος του σώματος. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και το παιδόμορφο στοιχείο παραμένουν αναγνωρίσιμα, αν και οι επικαθίσεις στην επιφάνεια αποκρύπτουν εν μέρει τις λεπτότερες λεπτομέρειες. Οι συνδέσεις ανάμεσα στα χέρια και τη μικρή μορφή θα πρέπει να εξεταστούν ως προς τη δομική τους σταθερότητα. Το κατώτερο τμήμα εμφανίζει ακανόνιστες ακμές, ανοίγματα και πιθανές απώλειες. Τα πλευρικά διάτρητα κοσμήματα φαίνεται να διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό, με τοπικές φθορές της επιφάνειας.
Ελλείποντα στοιχεία και στήριξη
Και οι δύο μορφές διατηρούν τους άνω κρίκους ανάρτησης, αλλά δεν υπάρχει συνδετική αλυσίδα. Καθώς τέτοιες αλυσίδες απαντούν συχνά σε ζεύγη Ẹdan, η απουσία της θα πρέπει να καταγραφεί χωρίς να θεωρηθεί δεδομένο ότι ήταν αρχικά προσαρτημένη. Τα κατώτερα άκρα ενδέχεται επίσης να έχουν υποστεί απώλειες, αν και η αρχική τους διαμόρφωση παραμένει αβέβαιη. Και οι δύο μορφές στηρίζονται σε σύγχρονες μεταλλικές βάσεις, προσαρτημένες σε ορθογώνιες ξύλινες βάσεις. Τα σημεία επαφής θα πρέπει να ελεγχθούν για ζημιές από πίεση, γδαρσίματα και σταθερότητα.
Συστάσεις συντήρησης
Συνιστάται επαγγελματική εξέταση από συντηρητή μεταλλικών αντικειμένων, με έμφαση στη σταθερότητα της διάβρωσης, τη δομική ακεραιότητα και την κατάσταση των ευαίσθητων διάτρητων στοιχείων. Η ανάλυση φθορισμού ακτίνων Χ θα μπορούσε να βοηθήσει στον προσδιορισμό της σύστασης του κράματος, ενώ η ακτινογραφία ενδέχεται να αποκαλύψει εσωτερικές δομές, σιδερένια εξαρτήματα, ρωγμές ή παλαιότερες επισκευές. Η υφιστάμενη πατίνα θα πρέπει να διατηρηθεί και να αποφεύγονται ο λειαντικός ή ο χημικός καθαρισμός. Συνιστώνται σταθερές περιβαλλοντικές συνθήκες και περιοδική παρακολούθηση για ενεργή διάβρωση. Κάθε επέμβαση συντήρησης θα πρέπει να είναι ελάχιστη, αναστρέψιμη όπου είναι εφικτό και να τεκμηριώνεται πλήρως.
Συνολική αξιολόγηση
Το ζεύγος βρίσκεται σε γενικά συνεκτική αλλά εμφανώς γερασμένη κατάσταση, με εκτεταμένη πατίνα, τοπικές αλλοιώσεις της επιφάνειας και πιθανές απώλειες στα κατώτερα τμήματα. Τα βασικά καλλιτεχνικά και εικονογραφικά χαρακτηριστικά του παραμένουν ευδιάκριτα. Χωρίς άμεση εξέταση δεν μπορεί να εξαχθεί οριστικό συμπέρασμα σχετικά με ενεργή διάβρωση, την εσωτερική σταθερότητα ή την έκταση του αρχικού υλικού. Με την επιφύλαξη αυτών των περιορισμών, τα αντικείμενα διατηρούν τις κύριες γλυπτικές τους ποιότητες και την ιστορική τους σημασία.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των αντίστοιχων δικαιούχων.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Indigenous object name
Obgoni
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Γιορούμπα
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
34 cm
Βάρος
4.2 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
