Φομπ ρολογιού διπλής όψης του 19ου αιώνα - Μπρούτζος - Γλυπτό ανοιχτής εργασίας με παιδάκι-άγγελο - Κρεμαστό κόσμημα - Αποκλειστικό

Δυνάμει του στυλ, των κατασκευαστικών χαρακτηριστικών και των τεχνικών επιλογών, το αντικείμενο αποδίδεται στην βρετανική χρυσοχοΐα βιομηχανία της ύστερης γεωργιανής/πρώτης βικτωριανής εποχής (περιοχή Μπίρμιγχαμ ή Λονδίνο), χρονολογικά μεταξύ 1820 και 1850.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΜΗ ΔΙπλής-ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ:
Η λαβή του μενταγιόν διαμορφώνεται ως καλλιτεχνική σκάλιστη γλυπτική διατρητή με ημέρα που αναπαράγει αρχαιοελληνικό μινωικό θέμα σε στυλ Νεοκλασικού Αναβίωσης, βαθιά επηρεασμένο από τα αρχαιολογικά γούστα που διαδίδονταν από τα ταξίδια του Grand Tour: ένα έφιππο παιδί με φτερά (Άγγελος Αφροδίτης-Cupidus) που παίζει λύρα, καθισμένο πάνω στην ράχη ενός μεγαλοπρεπούς φίνγκε.
Η ιδιαίτερη χαρακτηριστική της βιομηχανίας έγκειται στη δομή ολόκληρα διπλής όψης προς τα εμπρός: ολόκληρη η φιγούρα δεν είναι ένα οριζόντιο ανάγλυφο ή μια κενή κοιλότητα προτυπωμένη σε μια μόνο πλευρά, αλλά αναπαράγεται με συμμετρικό τρόπο και στις δύο πλευρές. Πρόσωπο και πίσω διατηρούν την ίδια πλαστική ακρίβεια, τη φυσιογνωμία των τριχών, το φτέρωμα των φτερών και τη φινιρίσματα των λεπτομερειών.
Από την εικονογραφική άποψη, το θέμα ενσαρκώνει την κλασική αλληγορία του «Έρωτας και Τέχνη (ο Κούπιν με τη λύρα) που υπακούν και υποτάσσουν τη Σκληρή Δύναμη και το Αίνιγμα (η Σφίγγα)».

Ιστορικό-ταυτότητα του Ιδιοκτήτη:
Με βάση την απουσία ιδιωτικού συμβόλου-σφραγίδας και την πολυπλοκότητα του θέματος, αυτό το αντικείμενο πιθανότατα ανήκε σε έναν Ντάντι της υψηλής κοινωνίας ή σε έναν νέο ευγενή με σπουδές της εποχής. Δεδομένου ότι το ανδρικό ένδυμα του 19ου αιώνα άρχιζε να γίνεται σκληρό και σκοτεινό, το watch fob αποτελούσε το μοναδικό πραγματικό κόσμημα που επιτρεπόταν για να επιδεικνύει κανείς το κοινωνικό του status και το πολιτιστικό του επίπεδο, προερχόμενο από τις κλασικές σπουδές και τα ταξίδια του Grand Tour.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟ-ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ:
Το αντικείμενο υιοθετεί την τετμημένη κατηγορία που ονομάζεται «ψεύτικο περιστρεφόμενο» (faux swivel fob), όπου το σκελετικό πλαίσιο γεννήθηκε σταθερό για να εξασφαλίσει τη σταθερότητα του πλαστουργικού διπλής όψης μηχανισμού. Η εκτελεστική πολυπλοκότητα αναδεικνύεται με μια μακροσκοπική εξέταση των διαχωρισμών:
* Εσωτερική επιφάνεια χαραγμένη με χαλκοσείρα: Οι εσωτερικές μεταλλικές επιφάνειες, ορατές μέσα από τα διατρήματα της γλυπτικής, είναι ολόκληρα διακοσμημένες με ανάγλυφη διακόσμηση και τελειωμένες με λεπτομερή βαφή με μικρά σημεία (stippling) χειροποίητα.
* Χαραγμός Guilloché: Το φόντο που περικλείεται από τους γυαλιστερούς καμπυλωτούς περιβάλλοντες και την κορη κάτω φαίνεται μια πυκνή και γεωμετρική εργασία με μικρο-ανάδρασεις παράλληλες σε στυλ γκιγιουά χελιών, συντονισμένη με λεπτομερείς γραμμές κάθετες κάτω από την κοιλιά του γρύλου.
Αυτές οι μικροσκοπικές εργασίες μαρτυρούν μια ελίτ εκτέλεση που έγινε κατόπιν παραγγελίας για να δημιουργήσει εκλεπτυσμένους αντιθέσεις ανάκλασης του φωτός και να ενισχύσει τους όγκους λαμπερών ανάγλυφων.

Η ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΚΑΤΑΛΕΠΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΚΑΜΠΥΛΟΤΑΤΗ:
Η βάση φέρει μια παχιά πλάκα από γυάλινη πάστα αδιαφανή σε γνωστή απόχρωση «Robin's Egg Blue» (μπλε αυγού στρουθοκάμηλου), την πιο ευγενή και εξεζητημένη απόχρωση της βικτωριανής κοσμηματοποιίας. Υπό διαφανή φως φαίνονται προφανώς οι χαρακτηριστικές ομαλές κυματοειδείς κηλίδες από χύτευση της εποχής (swirl marks).
Το λίθο παρουσιάζει μια πρόθεση ομαλής κωνικής σκλήρυνσης κάτω που δίνει στο αντικείμενο ένα γοητευτικό αποτέλεσμα καμπύλωσης παρόμοιο με ένα «misirizzo» (roly-poly/tumbler). Αν τοποθετηθεί όρθιο σε μια λεία επιφάνεια, το pendant ταλαντώνεται και αιωρείται κομψά χωρίς να πέφτει ποτέ, ισορροπημένο τέλεια από τα 17,5 γραμμάρια βάρους του.
Αυτή η δυναμική εξηγεί λαμπρά την απουσία εγχάρακτου οικολογικού συμβόλου στο πίσω μέρος της πέτρας: η επιφάνεια είχε επιμελώς λεiorγθεί και αφέθηκε ομαλή από τον τεχνίτη για να επιτρέψει μια ομαλή κίνηση χωρίς τριβές πάνω στο τραπέζι, διατηρώντας ταυτόχρονα το υλικό από πρώιμες φθορές ή σπασίματα. Μια εξαιρετική μηχανική λεπτομέρεια της εποχής, σχεδιασμένη τόσο ως διακοσμητικό παιχνίδι-πρόληψη από την επιβάρυνση του τραπεζιού κατά τη γραφή, όσο και ως ενεργό προστασία της πέτρας στην επιφάνεια.
* Εποχή: 19ος αιώνας (περίπου 1820-1850).
* Απόδοση: Βρετανική χρυσοχοΐα (Μπέρμιγχαμ / Λονδίνο).
* Κατασκευή: Διπλής όψης διαθεσιμότητα γλυπτικής σκαφτής με αντίστροφη όψη.
* Εργασία: Αρχική χρυσή επικάλυψη, γεωμετρικοί εγχάρακτοι γκιλλαγχέ, ανάγλυφο με χαλκοσείρα.
* Υλικά: Χαλυβώδη/ορφά μπρούντζος με παλαιά χρυσή επικάλυψη, γυάλινη πάστα «Robin's Egg Blue».
* Συνολικό βάρος: 17,5 γραμμάρια (ιδιαίτερα πυκνό και συμπαγές για αυτή την κατηγορία).
* Κατάσταση διατήρησης: Εξαιρετική δομική κατάσταση. Διατηρεί την αρχική χρυσή επικάλυψη με συνεπή, ήπια φθορά στα ανάγλυφα και από τις δύο πλευρές. Στα εσωτερικά κενά υπάρχουν οι φυσικοί οξειδωτικοί πράσινοι δακτύλιοι (verde), εξαιρετικός αποδεικτικός πατίνα ιστορικής γνησιότητας. Η πάστα γυαλιού είναι τέλεια ακεραία, χωρίς σπασίματα ή ινισμούς.
Ένα κομμάτι υψηλής συλλεκτικής αξίας και τεκμηριωμένα σπάνιο αισθητικά, κατάλληλο για συλλέκτες ή για μετατροπή σε αποκλειστικό pendant statement για αλυσίδες και παχιά βραχιόλια αρχαίων αντικειμένων.