Arthur Rothstein - Minstrel Showbill

Τυπωμένο: Gelatin ασημένιο εκτύπωμα σε βαρυτά (2015), 30x24cm, από αρχικό αρνητικό (σάρωση) – Galerie Bilderwelt, αρχείο εκθεσιακών εκτυπώσεων, #2 από έκδοση 5 – Σε πολύ καλή συντήρηση.
Walker Evans (1903 – 1975)
Minstrel Showbill (– επίσης καταγραφεί ως Movie and Minstrel Show Posters on Brick Wall, Demopolis, Alabama; Minstrel Poster, Alabama; και άλλες παραλλαγές)
Ημερομηνία: Δεκέμβριος 1935 – Ιανουάριος 1936
Τόπος: Αλαμπάμα· Demopolis, Marengo County (καταγραφή του Metropolitan Museum) – «Alabama» στα υπόλοιπα
Τυπώματος: Gelatin ασημένιο εκτύπωμα σε βαρυτά (2015), 30x24cm, από σάρωση αρχικού αρνητικού – Galerie Bilderwelt, αρχείο εκθεσιακών εκτυπώσεων, #1 από έκδοση 5

---

Η καρτέλα συλλογής παρακάτω μπορεί να ακολουθηθεί ανά ενότητα για πληροφορίες σχετικά με την ίδια την εικόνα. Πρόκειται για καταχωρήσεις από το αρχείο της συλλογής μου — συγκεντρωμένες όταν το υλικό καταλογοποιήθηκε για ιδιωτικό πλαίσιο, ελαφρώς ενημερωμένες για τη σημερινή προσφορά. Δεν γράφτηκαν ή επιμεληθήκαν ως κείμενο καταλόγου ή έκθεσης· αυτό το πλαίσιο ανήκει στην φωτογραφική εκτύπωση και στην ιστορία της ως τμήμα της ιστορίας έκθεσης Galerie Bilderwelt και του αρχείου της. Διατίθεται εδώ ως ιδιωτικό υπόβαθρο πληροφοριών και προς το καλύτερο της γνώσης μου.

---

Πλαίσιο εικόνας.
Η αφίσα διαφημίζει μια “Colored” τέντα — μια ύπουλη απόρριψη από αραβικό σχήμα κάτω από λευκή διεύθυνση, με δική της διαφήμιση να υπόσχεται “γλυκά τραγουδιστές, γρήγορους χορευτές, αστεία κωμικούς” και τα “Famous New Orleans Brown Skin Models.” Η φωτογραφία καταγράφει επομένως κάτι πιο επιλεκτικό από ένα λευκό ρεπερτόριο γελοιοποίησης: Μαύροι καλλιτέχνες μέσα σε ένα ρατσιστικό είδος ψυχαγωγίας. Οι minstrel shows υπήρξαν κυρίαρχη μορφή αμερικανικής λαϊκής ψυχαγωγίας από τη δεκαετία του 1830· άρχισαν με λευκούς καλλιτέχνες σε μαύρη μάσκα, και από τη δεκαετία του 1840 εμφανίστηκαν οι Μαύρες εταιρείες, διαμορφώνοντας και στις δύο περιπτώσεις τους ανθρώπους Μαύρους ως αντικείμενα γελοιοποίησης. Όπως αναφέρει η καταχώρηση του MoMA, τα minstrel shows ήταν «μια εκμεταλλευτική μορφή λαϊκής ψυχαγωγίας σε ολόκληρη την επικράτεια των ΗΠΑ από τον 19ο αιώνα μέχρι τη δεκαετία του 1950, που ενίσχυε την κυριαρχία των λευκών.»

Ε legend εικόνας (κεντρικά μοτίβα, κλειδιά & αναφορές).
Αντιγραφές λαϊκής γλώσσας — ο τοίχος από τούβλα λειτουργεί ως δημόσιο οπτικό πεδίο ευρέως διατεταγμένων πόλεων της Αλαμπάμα κατά τη διάρκεια της Ύφεσης, όπου οι εμπορικές αφίσες συνιστούσαν το κοινό οπτικό περιβάλλον. Η σκονισμένη επιφάνεια και η τραχεία υφή συνδέουν την εορταστική εικόνα με τις πραγματικές συνθήκες στη διαχωρισμένη Νότια. Δύο οικονομίες ψυχαγωγίας — τα Χόλιγουντ Γουέστερν και οι περιοδεύοντες minstrel shows, και οι δύο σχηματίζουν τη συλλογική αυτοαντίληψη. Η φθορά του minstrel bill (φουσκωμένο χαρτί, εκτεθειμένο τούβλο) εκτελεί μια αργή εξάλειψη που συγκρούεται με την συνεχιζόμενη ευανάγνωστη ρατσιστική απεικόνιση.

Αρχική ανάγνωση.
Ο Evans φωτογραφίζει το μηχάνημα της ψυχαγωγίας ως επιφάνεια — χαρτί, κόλλα, τοίχος — παγιδευμένος τη στιγμή που αποτυγχάνει. Παίρνει ένα μαζικής αγοράς θέαμα βασισμένο σε φυλετική καλλιτεχνική σάτιρα και το επαναπλαθεύει υπό τον ψυχρό, αναλυτικό βλέμμα του φωτογραφικού μοντερνισμού. Οι ιδεολογικές γραμμές της κουλτούρας αποτυπώνονται απευθείας σε έναν τοίχο σε μια μικρή πόλη της Αλαμπάμα. Αυτό που πράττει με αυτό το υλικό δεν είναι ουδεμία ουδέτερη περιγραφή ούτε διορθωτικό σχόλιο: η εικόνα καταγράφει ρατσιστική ιεραρχία ακριβώς τη στιγμή που η διαφήμισή της φθείρεται από τον τοίχο.

Θέση στο έργο του Evans.
Μέσα στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ο αντικείμενός του είχε καθοριστεί. Όπως εξηγεί το λογαριασμό του Metropolitan Museum, «ο κύριος αντικείμενός του ήταν ο λαϊκός — οι γηγενείς εκφράσεις ενός λαού που βρίσκει κανείς σε πάγκους κατά μήκος του δρόμου, φθηνά καφέ, διαφημίσεις, απλά υπνοδωμάτια και κεντρικούς δρόμους μικρών πόλεων.» Ένας τοίχος με κολλημένες αφίσες είναι αυτό το αντικείμενο σε σχεδόν καθαρή μορφή: όχι η εκδήλωση που διαφημίζεται αλλά το χαρτί που την ανακοινώνει, η επιφάνεια πάνω στην οποία δημοσιοποιείται η δημόσια ζωή μιας πόλης και φθείρεται. Ο ίδιος ο Evans αντέτεινε τη λέξη «ντοκουμέντο», προτιμώντας τον όρο “documentary style”: «Ένα ντοκουμέντο έχει χρήση, ενώ η τέχνη είναι πραγματικά άχρηστη. Επομένως η τέχνη δεν είναι ποτέ ντοκουμέντο, αν και μπορεί να υιοθετήσει αυτό το στυλ.» Αυτή η φωτογραφία υιοθετεί το στυλ και αποδίδει τη χρήση.

Απόδοση/Αξιολόγηση.
Ο John Szarkowski, εισάγοντας το ρετροσπεκτίβ του MoMA του 1971, έγραψε ότι οι φωτογραφίες του Evans «παράχθηκαν ευρύτερα την ικανή οπτική παράδοση και έχουν επηρεάσει τον τρόπο που βλέπουμε σήμερα όχι μόνο άλλες φωτογραφίες, αλλά επίσης διαφημιστικά πινακίδες, αχρησιμοποημένα οχήματα, καρτ-ποστάλ, πρατήρια καυσίμων, λαϊκή αρχιτεκτονική, κεντρικούς δρόμους και τους τοίχους των δωματίων.» Εκείνη η πρόταση περιγράφει σχεδόν επακριβώς το θέμα αυτής της φωτογραφίας. Ο-Clément Chéroux χαρακτήρισε την λαϊκή προσέγγιση του Evans ως «την τέχνη του οξυμωρού», βρίσκοντας μορφολογική κομψότητα σε πρακτικά σήματα· εδώ αυτή η κομψότητα κάνει ντοκουμέντο εργασία πάνω σε ρατσιστική ιεραρχία, και τα δύο δεν διαχωρίζονται στο τελικό εικόνας.

Απόδοση και ημερομηνία.
Η εικόνα τυπικά καταλογοποιείται στο 1935 ή 1936, και με τα παρόντα στοιχεία αυτό είναι όσο πιο ειλικρινές μπορεί να είναι. Η Αρχεία Walker Evans του Metropolitan Museum χρονολογεί το αρνητικό της στις 20 ή 30 Δεκεμβρίου 1935, τοποθετώντας το στο Demopolis, Marengo County. Η λεζάντα της Library of Congress — προέρχεται από τους πεδία σημειώσεων του φωτογράφου, μια σύγχρονη καταγραφή — χρονολογεί ένα συνημμένο πλαίσιο Ιανουάριο του 1936. Το ένα σκληρό δεδομένο που εκτυπώνεται μέσα στην εικόνα είναι το one-night stand της minstrel τα μεσημέρι της Παρασκευής, 25 Οκτωβρίου, ημερομηνία που ταιριάζει με το 1935. Η δίκαιη δήλωση: η εικόνα τραβήχτηκε στην Αλαμπάμα το χειμώνα του 1935–1936, πιο πιθανό Δεκέμβριος 1935 ή Ιανουάριος 1936.

Η εικόνα υπάρχει σε δύο framing — την πληρέστερη σύνθεση που εμφανίζει και τα δύο φύλλα (το παρόν τεμάχιο) και ένα στενότερο περικομένο που καταγράφεται ως Minstrel Showbill Detail, αναπαραγμένο σε American Photographs (1938). Αυτή η δομική δυικότητα — δύο διακριτά κομμάτια που κυκλοφορούν υπό σχετικούς τίτλους — εξηγεί μεγάλο μέρος της ποικιλίας στην θεσμική χρονολόγηση και στην απόδοση τοποθεσίας.

Δημοσίευση, έκθεση, ιστορικό συλλογής.
Το Minstrel Showbill Detail (το στενότερο κομμένο) περιλαμβάνεται στο Walker Evans: American Photographs, MoMA, Νέα Υόρκη (Σεπτεμβριο – Νοέμβριο 1938), αναπαραγμένο υπό τον υπότιτλο «Minstrel showbill detail, 1936.» Η πλήρης σύνθεση περιλήφθηκε σε μεταγενέστερες εγκαταστάσεις γκαλερί MoMA (2013 – 14; 2019 – 22). Εκτυπώσεις που ανήκουν στο MoMA, στο Metropolitan Museum of Art, στη National Gallery of Art, στο Art Institute of Chicago και στο University of Michigan Museum of Art, μεταξύ άλλων.

Επιλεγμένη βιβλιογραφία.
Walker Evans: American Photographs (MoMA, 1938) — το μοτίβο αναπαράγεται ως «Minstrel showbill detail, 1936.»
Svetlana Alpers, Walker Evans: Starting from Scratch (Princeton University Press), σελ. 124, 135 — αναλύει την εμπλοκή του Evans με λαϊκής χρήσης επιγραφές και επιφάνειες.
Judith Keller, Walker Evans: The Getty Museum Collection (1995) — τεκμηριώνει την περίοδο FSA και τις νότιες ακολουθίες.

* «Publication, exhibition, collection history» εδώ είναι για πληροφοριακούς σκοπούς και δεν συνδέεται με την προέλευση για ένα προσφερόμενο φύλλο, το οποίο αναφέρεται στη κεφαλίδα.