Ένα μπρούτζινο ισχίο - Uhunmwu-Ẹkuẹ - Μενίν - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

07
ημέρες
11
ώρες
58
λεπτά
04
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 56
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 450 - € 530
PT
56 €
IT
51 €
PT
50 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 144879 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Το «A bronze hip» είναι ένα χάλκινο Uhunmwu-Ẹkuẹ ύψους 16 εκ. από το Μπενίν της Νιγηρίας, που περιγράφεται ως βασιλικό διακοσμητικό ισχίου σε στιλ Udo και αναφέρεται ως αναπαραγωγή.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Βασιλικό κόσμημα ισχίου (Uhunmwu-Ẹkuẹ), το λεγόμενο ύφος Udo,
Ορείχαλκος, χυτός με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, με βάση
Βασίλειο του Μπενίν, Νιγηρία
Ιδιωτική συλλογή

Αυτό το εξαιρετικό βασιλικό κόσμημα ισχίου (Uhunmwu-Ẹkuẹ) συγκαταλέγεται στα υψηλότερης ποιότητας σωζόμενα έργα των βασιλικών χυτηρίων του Μπενίν. Αντιπροσωπεύει το λεγόμενο ύφος Udo, μια αναγνωρίσιμη υφολογική ομάδα στο πλαίσιο της αυλικής τέχνης του Μπενίν, που χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα έντονη γλυπτική απόδοση, ζωηρή διακόσμηση και έντονη αίσθηση του χωρικού βάθους.

Το πρόσωπο παρουσιάζει την εξιδανικευμένη συμμετρία που χαρακτηρίζει τις βασιλικές απεικονίσεις, ζωντανεύει όμως χάρη στην έντονη πλαστική απόδοση και τις εκλεπτυσμένες επιμέρους λεπτομέρειες. Τα αμυγδαλωτά μάτια είναι βαθιά τοποθετημένα κάτω από προσεκτικά χαραγμένα βλέφαρα· δύο κάθετες γραμμές ουλών στο μέτωπο συνοδεύονται από λεπτά χαραγμένα φρύδια. Η έντονα διαμορφωμένη μύτη, το ελαφρώς ανοιχτό στόμα και η χαρακτηριστική απόδοση των χειλιών προσδίδουν στο πρόσωπο εντυπωσιακή παρουσία και έκφραση εσωτερικής έντασης.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του κοσμήματος είναι η εξαιρετικά πλούσια γλυπτική σύνθεσή του. Κατά μήκος των άκρων του προσώπου εκτείνονται λεπτοδουλεμένα φίδια, με τα καμπυλωτά σώματά τους να πλαισιώνουν κομψά τη σύνθεση. Κάτω από το στόμα εμφανίζονται ζεύγη κροκοδείλων, των οποίων τα σχηματοποιημένα σώματα διαμορφώνουν το κάτω πέρας του σχεδίου. Τα ζώα αυτά είναι πολύ περισσότερα από διακοσμητικά στοιχεία· ανήκουν στο βασιλικό συμβολικό σύστημα του Μπενίν και παραπέμπουν στην προστασία, τη δύναμη, τη σοφία και την ικανότητα του Όμπα να ελέγχει τα διάφορα πεδία του ορατού και του αόρατου κόσμου.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το ψηλό, διάτρητο κοραλλένιο στέμμα, περίτεχνα κατασκευασμένο ανάγλυφα. Πάνω από μια διακοσμημένη στεφάνη υψώνεται μια πλούσια διαρθρωμένη κατασκευή με διάτρητα ανοίγματα και λεπτοδουλεμένα μοτίβα, που θυμίζει βασιλικό στέμμα αρχικά καλυμμένο με κοραλλένιες χάντρες. Στο κέντρο υψώνεται μια έντονα συστραμμένη απόληξη που θυμίζει κοράλλι, της οποίας το γλυπτικό αποτέλεσμα ενισχύεται περαιτέρω από την ανοικτή κατασκευή. Αυτή η σύνθετη τεχνική διάτρητης χύτευσης συγκαταλέγεται στα τεχνικά απαιτητικότερα επιτεύγματα των βασιλικών χυτηρίων του Μπενίν και μαρτυρά εξαιρετική δεξιοτεχνία στη μέθοδο χύτευσης του χαμένου κεριού.

Ιδιαίτερη γοητεία ασκεί η επιφάνεια, η οποία έχει διαμορφωθεί στη διάρκεια αρκετών αιώνων. Σκούρες καφέ περιοχές του μετάλλου εναλλάσσονται με μια λεπτά εξελιγμένη, από λαδοπράσινη έως ανοιχτοπράσινη, ευγενή πατίνα, η οποία διατηρείται ιδίως στα βυθισμένα σημεία και κατά μήκος των γλυπτών διακοσμητικών στοιχείων. Αυτή η φυσική διαδικασία γήρανσης προσδίδει στον ορείχαλκο εξαιρετικό βάθος και αναδεικνύει με αξιοσημείωτη καθαρότητα τις λεπτές ανάγλυφες δομές.

Στην αυλική τέχνη του Μπενίν διακρίνονται αρκετές διαφορετικές υφολογικές παραδόσεις. Ενώ τα περίφημα κοσμήματα ισχίου του κλασικού ύφους του Μπενίν —και ιδιαίτερα τα παραδείγματα που είναι γνωστά ως προσωπεία Idia— χαρακτηρίζονται από ήρεμες επιφάνειες, σαφή γεωμετρία και σχεδόν αρχιτεκτονική λιτότητα, το λεγόμενο ύφος Udo ακολουθεί μια σαφώς πιο δυναμική αισθητική αρχή. Τα πρόσωπα παρουσιάζουν εντονότερη γλυπτική απόδοση και μεγαλύτερο χωρικό βάθος· η διακόσμηση των περιγραμμάτων είναι πιο ζωντανή και οργανική· οι απεικονίσεις ζώων είναι πιο περίτεχνες και ενσωματώνονται στενότερα στη συνολική σύνθεση. Το αποτέλεσμα ενισχύεται περαιτέρω από περίτεχνα, συχνά διάτρητα στέμματα με σύνθετες γλυπτικές κατασκευές. Ενώ τα κλασικά προσωπεία Idia αντλούν την επίδρασή τους κυρίως από την τέλεια ισορροπία των αναλογιών τους, τα έργα του ύφους Udo ασκούν την ιδιαίτερη γοητεία τους μέσω του συνδυασμού βασιλικής μνημειακότητας με εξαιρετικό διακοσμητικό πλούτο και γλυπτική αφθονία.

Ο όρος «ύφος Udo» πρέπει να νοείται ως σύγχρονος όρος εργασίας της ιστορίας της τέχνης. Δεν αποτελεί ιστορικά τεκμηριωμένο υφολογικό όρο από το ίδιο το Βασίλειο του Μπενίν, αλλά χρησιμεύει για την ταξινόμηση μιας ομάδας συγγενών χάλκινων έργων, των οποίων η μορφολογική γλώσσα διαφέρει αισθητά από το κλασικό αυλικό ύφος. Προς το παρόν δεν είναι γνωστή κάποια σύγχρονη ονομασία για αυτό το εργαστήριο ή αυτή την υφολογική παράδοση. Ο όρος έχει καθιερωθεί κυρίως μεταξύ των ειδικών του Μπενίν, στο διεθνές εμπόριο έργων τέχνης και στην έρευνα συλλογών, αν και ο ακριβής ορισμός του δεν έχει ακόμη καθιερωθεί ομοιόμορφα στην επιστημονική βιβλιογραφία. Συνεπώς, η χρήση του πρέπει να νοείται ως σύγχρονη τυπολογική ταξινόμηση και όχι ως ιστορικά καταγεγραμμένη ονομασία.

Αυτή η ομάδα έργων καταδεικνύει, ωστόσο, με πειστικό τρόπο ότι τα βασιλικά χυτήρια του Μπενίν δεν ακολουθούσαν έναν άκαμπτο καλλιτεχνικό κανόνα. Αντιθέτως, στη βασιλική τέχνη υπήρχε αξιοσημείωτη υφολογική ποικιλομορφία, στο πλαίσιο της οποίας διαφορετικά εργαστήρια ή ομάδες καλλιτεχνών ανέπτυσσαν τα δικά τους μορφολογικά χαρακτηριστικά, διατηρώντας παράλληλα τις εικονογραφικές και τελετουργικές λειτουργίες των βασιλικών εμβλημάτων. Είναι πιθανό το λεγόμενο ύφος Udo να αντιπροσωπεύει είτε μια ανεξάρτητη εργαστηριακή παράδοση είτε μια μεταγενέστερη εξελικτική φάση στο πλαίσιο των βασιλικών χυτηρίων. Ωστόσο, λόγω της ελλιπούς ιστορικής τεκμηρίωσης, αυτή η ερμηνεία πρέπει να παραμείνει υπόθεση της ιστορίας της τέχνης.

Τα Uhunmwu-Ẹkuẹ δεν ήταν προσωπεία με την κυριολεκτική έννοια, αλλά τελετουργικά κοσμήματα ισχίου του Όμπα. Φοριούνταν στερεωμένα σε ζώνη κατά τη διάρκεια σημαντικών αυλικών τελετών και λειτουργούσαν ως αναφορές σε σεβαστούς προγόνους ή διακεκριμένα μέλη της βασιλικής δυναστείας. Ο όρος «μάσκα ισχίου», που χρησιμοποιείται ευρέως στη δυτική βιβλιογραφία, περιγράφει μόνο τον τρόπο με τον οποίο φοριούνταν αυτά τα αντικείμενα· η αρχική ονομασία που έχει διασωθεί στην προφορική παράδοση του Μπενίν είναι Uhunmwu-Ẹkuẹ.

Ο συνδυασμός της ύψιστης τεχνικής δεξιοτεχνίας στη χύτευση του μπρούντζου, του σύνθετου εικονογραφικού συμβολισμού, της εξαιρετικά καλά διατηρημένης ιστορικής πατίνας και της ιδιαίτερης μορφολογικής γλώσσας του λεγόμενου ύφους Udo καθιστά αυτό το κόσμημα εξαιρετικό τεκμήριο της αυλικής τέχνης του Βασιλείου του Μπενίν και ένα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα αυτής της σπάνιας υφολογικής ομάδας.

Αρ. ευρετηρίου MAZ18783

Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για παραδοσιακά ή αρχαία αφρικανικά έργα τέχνης. Οι Όροι μας και οι Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τη γνησιότητα, την προέλευση και τη νόμιμη προέλευση των αντικειμένων τους, καθώς και, όπου εφαρμόζεται, τα σχετικά δικαιολογητικά. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα δικαιολογητικά αυτά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που έχει εκδοθεί ανεξάρτητα.

Όταν ένας πωλητής παρέχει πιστοποιητικό ή δήλωση αυθεντικότητας που έχει εκδώσει ο ίδιος, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν πρέπει να θεωρείται ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν η καταχώριση αναφέρει ρητά ότι μαζί με το αντικείμενο θα παραδοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας, αναμένεται από τον πωλητή να παράσχει το έγγραφο όπως περιγράφεται.

Οι ειδικοί της Catawiki διενεργούν εικονικό έλεγχο με βάση τις πληροφορίες, τις φωτογραφίες, τα στοιχεία προέλευσης και τα δικαιολογητικά που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη ταυτοποίηση ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει ταυτοποιήσει το αντικείμενο με φυσική ή επιστημονική εξέταση, έχει αναλύσει την πατίνα του ή έχει προσδιορίσει τη χρονολόγησή του. Σύμφωνα με τους Όρους μας και τις Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής εξακολουθεί να φέρει την ευθύνη για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και τη γνησιότητα του αντικειμένου, καθώς και για τις πληροφορίες που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Βασιλικό κόσμημα ισχίου (Uhunmwu-Ẹkuẹ), το λεγόμενο ύφος Udo,
Ορείχαλκος, χυτός με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, με βάση
Βασίλειο του Μπενίν, Νιγηρία
Ιδιωτική συλλογή

Αυτό το εξαιρετικό βασιλικό κόσμημα ισχίου (Uhunmwu-Ẹkuẹ) συγκαταλέγεται στα υψηλότερης ποιότητας σωζόμενα έργα των βασιλικών χυτηρίων του Μπενίν. Αντιπροσωπεύει το λεγόμενο ύφος Udo, μια αναγνωρίσιμη υφολογική ομάδα στο πλαίσιο της αυλικής τέχνης του Μπενίν, που χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα έντονη γλυπτική απόδοση, ζωηρή διακόσμηση και έντονη αίσθηση του χωρικού βάθους.

Το πρόσωπο παρουσιάζει την εξιδανικευμένη συμμετρία που χαρακτηρίζει τις βασιλικές απεικονίσεις, ζωντανεύει όμως χάρη στην έντονη πλαστική απόδοση και τις εκλεπτυσμένες επιμέρους λεπτομέρειες. Τα αμυγδαλωτά μάτια είναι βαθιά τοποθετημένα κάτω από προσεκτικά χαραγμένα βλέφαρα· δύο κάθετες γραμμές ουλών στο μέτωπο συνοδεύονται από λεπτά χαραγμένα φρύδια. Η έντονα διαμορφωμένη μύτη, το ελαφρώς ανοιχτό στόμα και η χαρακτηριστική απόδοση των χειλιών προσδίδουν στο πρόσωπο εντυπωσιακή παρουσία και έκφραση εσωτερικής έντασης.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του κοσμήματος είναι η εξαιρετικά πλούσια γλυπτική σύνθεσή του. Κατά μήκος των άκρων του προσώπου εκτείνονται λεπτοδουλεμένα φίδια, με τα καμπυλωτά σώματά τους να πλαισιώνουν κομψά τη σύνθεση. Κάτω από το στόμα εμφανίζονται ζεύγη κροκοδείλων, των οποίων τα σχηματοποιημένα σώματα διαμορφώνουν το κάτω πέρας του σχεδίου. Τα ζώα αυτά είναι πολύ περισσότερα από διακοσμητικά στοιχεία· ανήκουν στο βασιλικό συμβολικό σύστημα του Μπενίν και παραπέμπουν στην προστασία, τη δύναμη, τη σοφία και την ικανότητα του Όμπα να ελέγχει τα διάφορα πεδία του ορατού και του αόρατου κόσμου.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το ψηλό, διάτρητο κοραλλένιο στέμμα, περίτεχνα κατασκευασμένο ανάγλυφα. Πάνω από μια διακοσμημένη στεφάνη υψώνεται μια πλούσια διαρθρωμένη κατασκευή με διάτρητα ανοίγματα και λεπτοδουλεμένα μοτίβα, που θυμίζει βασιλικό στέμμα αρχικά καλυμμένο με κοραλλένιες χάντρες. Στο κέντρο υψώνεται μια έντονα συστραμμένη απόληξη που θυμίζει κοράλλι, της οποίας το γλυπτικό αποτέλεσμα ενισχύεται περαιτέρω από την ανοικτή κατασκευή. Αυτή η σύνθετη τεχνική διάτρητης χύτευσης συγκαταλέγεται στα τεχνικά απαιτητικότερα επιτεύγματα των βασιλικών χυτηρίων του Μπενίν και μαρτυρά εξαιρετική δεξιοτεχνία στη μέθοδο χύτευσης του χαμένου κεριού.

Ιδιαίτερη γοητεία ασκεί η επιφάνεια, η οποία έχει διαμορφωθεί στη διάρκεια αρκετών αιώνων. Σκούρες καφέ περιοχές του μετάλλου εναλλάσσονται με μια λεπτά εξελιγμένη, από λαδοπράσινη έως ανοιχτοπράσινη, ευγενή πατίνα, η οποία διατηρείται ιδίως στα βυθισμένα σημεία και κατά μήκος των γλυπτών διακοσμητικών στοιχείων. Αυτή η φυσική διαδικασία γήρανσης προσδίδει στον ορείχαλκο εξαιρετικό βάθος και αναδεικνύει με αξιοσημείωτη καθαρότητα τις λεπτές ανάγλυφες δομές.

Στην αυλική τέχνη του Μπενίν διακρίνονται αρκετές διαφορετικές υφολογικές παραδόσεις. Ενώ τα περίφημα κοσμήματα ισχίου του κλασικού ύφους του Μπενίν —και ιδιαίτερα τα παραδείγματα που είναι γνωστά ως προσωπεία Idia— χαρακτηρίζονται από ήρεμες επιφάνειες, σαφή γεωμετρία και σχεδόν αρχιτεκτονική λιτότητα, το λεγόμενο ύφος Udo ακολουθεί μια σαφώς πιο δυναμική αισθητική αρχή. Τα πρόσωπα παρουσιάζουν εντονότερη γλυπτική απόδοση και μεγαλύτερο χωρικό βάθος· η διακόσμηση των περιγραμμάτων είναι πιο ζωντανή και οργανική· οι απεικονίσεις ζώων είναι πιο περίτεχνες και ενσωματώνονται στενότερα στη συνολική σύνθεση. Το αποτέλεσμα ενισχύεται περαιτέρω από περίτεχνα, συχνά διάτρητα στέμματα με σύνθετες γλυπτικές κατασκευές. Ενώ τα κλασικά προσωπεία Idia αντλούν την επίδρασή τους κυρίως από την τέλεια ισορροπία των αναλογιών τους, τα έργα του ύφους Udo ασκούν την ιδιαίτερη γοητεία τους μέσω του συνδυασμού βασιλικής μνημειακότητας με εξαιρετικό διακοσμητικό πλούτο και γλυπτική αφθονία.

Ο όρος «ύφος Udo» πρέπει να νοείται ως σύγχρονος όρος εργασίας της ιστορίας της τέχνης. Δεν αποτελεί ιστορικά τεκμηριωμένο υφολογικό όρο από το ίδιο το Βασίλειο του Μπενίν, αλλά χρησιμεύει για την ταξινόμηση μιας ομάδας συγγενών χάλκινων έργων, των οποίων η μορφολογική γλώσσα διαφέρει αισθητά από το κλασικό αυλικό ύφος. Προς το παρόν δεν είναι γνωστή κάποια σύγχρονη ονομασία για αυτό το εργαστήριο ή αυτή την υφολογική παράδοση. Ο όρος έχει καθιερωθεί κυρίως μεταξύ των ειδικών του Μπενίν, στο διεθνές εμπόριο έργων τέχνης και στην έρευνα συλλογών, αν και ο ακριβής ορισμός του δεν έχει ακόμη καθιερωθεί ομοιόμορφα στην επιστημονική βιβλιογραφία. Συνεπώς, η χρήση του πρέπει να νοείται ως σύγχρονη τυπολογική ταξινόμηση και όχι ως ιστορικά καταγεγραμμένη ονομασία.

Αυτή η ομάδα έργων καταδεικνύει, ωστόσο, με πειστικό τρόπο ότι τα βασιλικά χυτήρια του Μπενίν δεν ακολουθούσαν έναν άκαμπτο καλλιτεχνικό κανόνα. Αντιθέτως, στη βασιλική τέχνη υπήρχε αξιοσημείωτη υφολογική ποικιλομορφία, στο πλαίσιο της οποίας διαφορετικά εργαστήρια ή ομάδες καλλιτεχνών ανέπτυσσαν τα δικά τους μορφολογικά χαρακτηριστικά, διατηρώντας παράλληλα τις εικονογραφικές και τελετουργικές λειτουργίες των βασιλικών εμβλημάτων. Είναι πιθανό το λεγόμενο ύφος Udo να αντιπροσωπεύει είτε μια ανεξάρτητη εργαστηριακή παράδοση είτε μια μεταγενέστερη εξελικτική φάση στο πλαίσιο των βασιλικών χυτηρίων. Ωστόσο, λόγω της ελλιπούς ιστορικής τεκμηρίωσης, αυτή η ερμηνεία πρέπει να παραμείνει υπόθεση της ιστορίας της τέχνης.

Τα Uhunmwu-Ẹkuẹ δεν ήταν προσωπεία με την κυριολεκτική έννοια, αλλά τελετουργικά κοσμήματα ισχίου του Όμπα. Φοριούνταν στερεωμένα σε ζώνη κατά τη διάρκεια σημαντικών αυλικών τελετών και λειτουργούσαν ως αναφορές σε σεβαστούς προγόνους ή διακεκριμένα μέλη της βασιλικής δυναστείας. Ο όρος «μάσκα ισχίου», που χρησιμοποιείται ευρέως στη δυτική βιβλιογραφία, περιγράφει μόνο τον τρόπο με τον οποίο φοριούνταν αυτά τα αντικείμενα· η αρχική ονομασία που έχει διασωθεί στην προφορική παράδοση του Μπενίν είναι Uhunmwu-Ẹkuẹ.

Ο συνδυασμός της ύψιστης τεχνικής δεξιοτεχνίας στη χύτευση του μπρούντζου, του σύνθετου εικονογραφικού συμβολισμού, της εξαιρετικά καλά διατηρημένης ιστορικής πατίνας και της ιδιαίτερης μορφολογικής γλώσσας του λεγόμενου ύφους Udo καθιστά αυτό το κόσμημα εξαιρετικό τεκμήριο της αυλικής τέχνης του Βασιλείου του Μπενίν και ένα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα αυτής της σπάνιας υφολογικής ομάδας.

Αρ. ευρετηρίου MAZ18783

Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για παραδοσιακά ή αρχαία αφρικανικά έργα τέχνης. Οι Όροι μας και οι Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τη γνησιότητα, την προέλευση και τη νόμιμη προέλευση των αντικειμένων τους, καθώς και, όπου εφαρμόζεται, τα σχετικά δικαιολογητικά. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα δικαιολογητικά αυτά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που έχει εκδοθεί ανεξάρτητα.

Όταν ένας πωλητής παρέχει πιστοποιητικό ή δήλωση αυθεντικότητας που έχει εκδώσει ο ίδιος, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν πρέπει να θεωρείται ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν η καταχώριση αναφέρει ρητά ότι μαζί με το αντικείμενο θα παραδοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας, αναμένεται από τον πωλητή να παράσχει το έγγραφο όπως περιγράφεται.

Οι ειδικοί της Catawiki διενεργούν εικονικό έλεγχο με βάση τις πληροφορίες, τις φωτογραφίες, τα στοιχεία προέλευσης και τα δικαιολογητικά που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη ταυτοποίηση ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει ταυτοποιήσει το αντικείμενο με φυσική ή επιστημονική εξέταση, έχει αναλύσει την πατίνα του ή έχει προσδιορίσει τη χρονολόγησή του. Σύμφωνα με τους Όρους μας και τις Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής εξακολουθεί να φέρει την ευθύνη για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και τη γνησιότητα του αντικειμένου, καθώς και για τις πληροφορίες που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Indigenous object name
Uhunmwu-Ẹkuẹ
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Benin
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze hip
Height
16 cm
Βάρος
640 g
Γνησιότητα
Αντίγραφο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​