Ένα ξύλινο γλυπτό - Kuba - Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (χωρίς τιμή ασφαλείας)
00
ημέρες
21
ώρες
32
λεπτά
27
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 93
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 230 - € 270
 | 93 € | |
|---|---|---|
 | 86 € | |
| 83 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145414 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αυτό το σκαλιστό ξύλινο προσκέφαλο των Κούμπα, με τίτλο «A wooden sculpture», προέρχεται από την περιοχή Κασάι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και φέρει εγχάρακτη γεωμετρική διακόσμηση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Στήριγμα αυχένα των Κούμπα – Σκαλιστό υποκέφαλο με γεωμετρική διακόσμηση
Προέλευση: Περιοχή Κασάι, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Πολιτισμική απόδοση: Κούμπα, αποδιδόμενο
Υλικό: Ξύλο, σκαλιστό, με σκούρα καφέ έως κοκκινοκάστανη πατίνα και εγχάρακτη γεωμετρική διακόσμηση
Περιγραφή
Αυτό το υποκέφαλο από την περιοχή Κασάι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό χαρακτηρίζεται από την ισορροπημένη αρχιτεκτονική κατασκευή του, τις κομψά καμπύλες γραμμές και την εκλεπτυσμένη εγχάρακτη γεωμετρική διακόσμηση. Το ξύλινο αντικείμενο αποτελείται από μια φαρδιά, ελαφρώς κοίλη άνω επιφάνεια, δύο στιβαρά στηρίγματα με εσοχή προς τα μέσα και μια σχεδόν ωοειδή, απαλά καμπυλωτή βάση. Η άνω επιφάνεια έχει επίμηκες σχήμα που θυμίζει σέλα, με τα πλευρικά άκρα να ανασηκώνονται απαλά και να καταλήγουν σε στρογγυλεμένες απολήξεις. Το ελαφρώς εσοχικό κέντρο ακολουθεί την ανατομική καμπύλη του ανθρώπινου κεφαλιού και υποδηλώνει την αρχική χρήση του ως υποστηρίγματος για τον ύπνο ή τον αυχένα. Τα δύο στηρίγματα αναδύονται από την πλατιά βάση και στενεύουν προς το κέντρο, προτού πλατύνουν ξανά κάτω από την επιφάνεια στήριξης. Το καμπύλο σχήμα τους δημιουργεί ένα ανοιχτό, σχεδόν τραπεζοειδές κενό, προσδίδοντας στο κατά τα άλλα συμπαγές αντικείμενο αξιοσημείωτη χωρική ελαφρότητα. Οι εξωτερικές επιφάνειες των στηριγμάτων διακοσμούνται με εγχάρακτα γεωμετρικά μοτίβα, όπως αλληλοσυνδεόμενες γωνίες, ρόμβους και τεθλασμένες γραμμές. Η διακόσμηση είναι ιδιαίτερα πλούσια στην περιοχή της βάσης, όπου τα εγχάρακτα σχέδια συνενώνονται σε μια συνεχή διακοσμητική ταινία. Η επιφάνεια έχει σκούρα καφέ πατίνα, κατά τόπους με κοκκινωπές αποχρώσεις, πιο ανοιχτόχρωμα σημεία φθοράς και διακριτικές ανομοιομορφίες. Στα υπερυψωμένα τμήματα και κατά μήκος των ακμών διακρίνονται απαλά στρογγυλεμένες μεταβάσεις. Ο συνδυασμός λειτουργικής κατασκευής, διακοσμητικής άρθρωσης και σχολαστικής επεξεργασίας της επιφάνειας προσδίδει στο υποκέφαλο μοναδική γλυπτική ποιότητα.
Πολιτισμικό και γεωγραφικό πλαίσιο
Οι Κούμπα αποτελούν ιστορική συνομοσπονδία διαφορετικών εθνοτικών ομάδων στην κεντρική περιοχή Κασάι της σημερινής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Από τον 17ο αιώνα και έπειτα, το Βασίλειο των Κούμπα εξελίχθηκε σε σημαντικό πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο της Κεντρικής Αφρικής. Η ιστορία του συνδέεται ιδιαίτερα με τη βασιλεία του Νυίμ, του βασιλιά, καθώς και με ένα περίπλοκο σύστημα αυλικών αξιωμάτων, κοινωνικών ιεραρχιών και καλλιτεχνικών ειδικεύσεων. Σε αυτό το πολιτισμικό περιβάλλον, η ξυλογλυπτική, η τέχνη της υφαντουργίας, η καλαθοπλεκτική και η κατασκευή περίτεχνα διακοσμημένων καθημερινών αντικειμένων απέκτησαν εξαιρετική σημασία. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τέχνης των Κούμπα συγκαταλέγονται τα γεωμετρικά κοσμήματα, των οποίων οι σύνθετες ρυθμικές δομές εμφανίζονται τόσο σε ξύλινα αντικείμενα όσο και στα περίφημα υφάσματα από ράφια. Ο σχεδιασμός των καθημερινών αντικειμένων δεν περιοριζόταν σε καμία περίπτωση στην πρακτική τους λειτουργία. Αντιθέτως, η μορφή, το υλικό, η διακόσμηση και η δεξιοτεχνία μπορούσαν ταυτόχρονα να μεταφέρουν πληροφορίες για την κοινωνική θέση, την αισθητική καλλιέργεια και την πολιτισμική ταυτότητα. Τα υποκέφαλα συγκαταλέγονται στα αντικείμενα της ευρύτερης περιοχής της Κεντρικής Αφρικής στα οποία οι λειτουργικές και αναπαραστατικές πτυχές μπορούν να συνυφαίνονται ιδιαίτερα στενά. Η πολιτισμική απόδοση αυτού του υποκέφαλου στους Κούμπα φαίνεται εύλογη με βάση την καταγεγραμμένη προέλευσή του και τη γεωμετρική διακόσμησή του, αλλά παραμένει προσωρινή, ελλείψει πρόσθετων πληροφοριών προέλευσης ή επιβεβαιωμένων συγκρίσιμων έργων.
Λειτουργία και κοινωνική σημασία
Τα στηρίγματα κεφαλής και αυχένα χρησίμευαν σε διάφορες αφρικανικές κοινωνίες για να ανασηκώνουν ελαφρώς το κεφάλι κατά την ανάπαυση. Αυτή η στάση μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία περίτεχνων χτενισμάτων και να αποτρέψει την επαφή του κεφαλιού με το έδαφος. Ταυτόχρονα, τέτοια αντικείμενα μπορούσαν να αποτελούν προσωπικά αποκτήματα, των οποίων ο σχεδιασμός ξεπερνούσε την άμεση χρηστική τους αξία. Αυτό το υποκέφαλο συνδυάζει μια ανατομικά διαμορφωμένη επιφάνεια στήριξης με μια σταθερή, φαρδιά βάση. Τα δύο καμπύλα στηρίγματα εξασφαλίζουν στιβαρή κατασκευή, ενώ το ανοιχτό κέντρο μειώνει το βάρος και χαρίζει στο αντικείμενο κομψή σιλουέτα. Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί αν το έργο κατασκευάστηκε για τακτική προσωπική χρήση, ως σύμβολο κύρους ή για κάποιο συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο. Στο πολιτισμικό περιβάλλον των Κούμπα, τα προσεκτικά σκαλισμένα και διακοσμημένα αντικείμενα μπορούσαν να εκφράζουν κοινωνικό κύρος. Επομένως, ο περίτεχνος σχεδιασμός αυτού του υποκέφαλου ενδέχεται να εξυπηρετούσε, πέρα από την πρακτική του χρήση, και έναν αντιπροσωπευτικό σκοπό. Ωστόσο, δεν έχει τεκμηριωθεί κάποια συγκεκριμένη τελετουργική σημασία για το αντικείμενο. Ούτε μπορεί να συναχθεί μόνο από την ορατή διακόσμηση η ένταξη σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, αυλικό αξίωμα ή προσωπικότητα.
Διακόσμηση και συμβολισμός
Η γεωμετρική διακόσμηση αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της καλλιτεχνικής σύνθεσης. Οι εγχάρακτες γραμμές ακολουθούν εν μέρει τα καμπύλα περιγράμματα των στηριγμάτων και εξελίσσονται σε μια πυκνότερη, ρυθμικά οργανωμένη διακοσμητική δομή στην περιοχή της βάσης. Ρομβοειδή πεδία, αλληλοσυνδεόμενες γωνίες και διαγώνιες γραμμές δημιουργούν μια δυναμική αλληλεπίδραση ανάμεσα στην επανάληψη και την παραλλαγή. Τέτοιες γεωμετρικές συνθετικές αρχές είναι χαρακτηριστικές πολλών μορφών τέχνης των Κούμπα. Σύνθετα σχέδια, των οποίων το αισθητικό αποτέλεσμα προκύπτει από τον συνδυασμό συμμετρίας, μετατόπισης και ρυθμικής επανάληψης, συναντώνται ιδιαίτερα στα υφάσματα από ράφια, αλλά και σε ξύλινα αγγεία, κουτιά, κύπελλα και άλλα σκαλιστά αντικείμενα. Στην ιστοριογραφία της τέχνης, αυτή η διακοσμητική παράδοση συζητείται συχνά σε συνάρτηση με το λεγόμενο σχέδιο των Κούμπα, το οποίο χαρακτηρίζεται από εξαιρετική ποικιλία γεωμετρικών συνδυασμών. Μεμονωμένα μοτίβα μπορεί να έχουν δικές τους ονομασίες ή πολιτισμικές συνδηλώσεις σε συγκεκριμένες τοπικές παραδόσεις. Μια οριστική συμβολική ερμηνεία των σχεδίων που διακρίνονται σε αυτό το υποκέφαλο θα ήταν εικασία, ελλείψει αντίστοιχης εθνογραφικής τεκμηρίωσης. Η σημασία τους έγκειται κυρίως στη σκόπιμη οργάνωση της επιφάνειας και στην οπτική σύνδεση των επιμέρους στοιχείων. Η διακόσμηση ενισχύει τη γλυπτική άρθρωση, τονίζοντας τις μεταβάσεις ανάμεσα στη βάση, τα στηρίγματα και την επιφάνεια, ενώ ταυτόχρονα ενοποιεί τη συνολική μορφή.
Ιστορικοτεχνική ανάλυση
Από ιστορικοτεχνική σκοπιά, το υποκέφαλο αποτελεί αξιοσημείωτο παράδειγμα σύζευξης λειτουργικού αντικειμένου και αυτόνομου γλυπτικού σχεδιασμού. Η σύνθεσή του βασίζεται σε μια σαφή κατασκευαστική αρχή: μια οριζόντια, κοίλα καμπυλωτή επιφάνεια συνδέεται με μια φαρδιά βάση μέσω δύο κατακόρυφων στηριγμάτων με εσοχή προς τα μέσα. Η κατασκευή αυτή δημιουργεί μια ισορροπημένη ένταση ανάμεσα στις οριζόντιες και τις κατακόρυφες δυνάμεις. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η έντονη στένωση των δύο στηριγμάτων, η οποία δημιουργεί μια δυναμική κίνηση. Τα καμπύλα εξωτερικά περιγράμματα προσδίδουν στο αντικείμενο σχεδόν οργανική όψη, ενώ τα εγχάρακτα γεωμετρικά σχέδια δημιουργούν μια σκόπιμα οργανωτική αντίρροπη κίνηση. Το ανοιχτό κέντρο δεν είναι απλώς ένα δομικό κενό, αλλά ουσιώδες στοιχείο της γλυπτικής σύνθεσης. Επιτρέπει στο φως να διαπερνά το αντικείμενο και υπογραμμίζει την αυτοτέλεια των δύο στηριγμάτων. Η τεχνική κατασκευής φανερώνει αξιοσημείωτη ευαισθησία ως προς τη σχέση μάζας και κενού. Ενώ η φαρδιά βάση αποπνέει σταθερότητα, το άνω στήριγμα μοιάζει ανάλαφρο και σχεδόν αιωρούμενο. Η εγχάρακτη διακόσμηση ενσωματώνεται στη γλυπτική μορφή χωρίς να διαταράσσει το καθαρό περίγραμμά της. Σε σύγκριση με άλλα υποκέφαλα της Κεντρικής Αφρικής, ορισμένα από τα οποία διαθέτουν παραστατικά ή αρχιτεκτονικά περίπλοκα στηρίγματα, αυτό το έργο ξεχωρίζει για τη σταθερή έμφαση σε μια αφαιρετική μορφή, θεμελιωμένη στη δομή. Η διακοσμητική του σύνθεση το συνδέει με την έντονη γεωμετρική αισθητική της περιοχής Κασάι, αν και η ακριβέστερη ταξινόμησή του μεταξύ των διαφόρων ομάδων των Κούμπα παραμένει ανοιχτή, ελλείψει περαιτέρω συγκριτικών μελετών.
Ιστορικοτεχνική αποτίμηση
Η εξαιρετική ποιότητα αυτού του υποκέφαλου έγκειται στον αρμονικό συνδυασμό λειτουργικότητας, γλυπτικής κομψότητας και διακοσμητικής εκλέπτυνσης. Τα καμπύλα στηρίγματα, η απαλά κοίλη άνω επιφάνεια και η φαρδιά, προσεκτικά διαρθρωμένη βάση συγκροτούν μια ισορροπημένη σύνθεση, της οποίας η αισθητική επίδραση ξεπερνά κατά πολύ την αρχική της λειτουργία. Τα εγχάρακτα γεωμετρικά σχέδια προσδίδουν στο αντικείμενο επιπλέον οπτικό βάθος και παραπέμπουν στη σημαντική διακοσμητική παράδοση της κεντρικής περιοχής Κασάι. Ως παράδειγμα μιας μορφής τέχνης στην οποία τα καθημερινά αντικείμενα γίνονται φορείς εκλεπτυσμένου γλυπτικού σχεδιασμού, το υποκέφαλο έχει αυτοτελή ιστορικοτεχνική σημασία. Καταδεικνύει ότι τα καλλιτεχνικά επιτεύγματα των Κούμπα δεν περιορίζονταν σε μνημειακά ή αυλικά γλυπτά, αλλά επεκτείνονταν και στην επιμελή κατασκευή προσωπικών αντικειμένων. Λόγω έλλειψης συμπληρωματικής τεκμηρίωσης, η χρονολόγηση και η ακριβέστερη περιφερειακή ή εργαστηριακή προέλευση παραμένουν αβέβαιες.
Βιβλιογραφία
Jan Vansina: The Children of Woot: A History of the Kuba Peoples. University of Wisconsin Press, Madison, 1978.
Georges Meurant: Kuba: Art and History. Thames & Hudson, London, 1987.
David A. Binkley and Pat Ricarcia Darish: Cuba. 5 Continents Editions, Milan, 2009.
Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται παρέχουν ένα γενικό ιστορικοτεχνικό και πολιτισμικοϊστορικό πλαίσιο για την τέχνη των Κούμπα. Ωστόσο, δεν τεκμηριώνουν άμεση δημοσίευση ή καταγεγραμμένη απόδοση του συγκεκριμένου υποκέφαλου.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.
Αρ. ευρ. MAZ31076
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΣτήριγμα αυχένα των Κούμπα – Σκαλιστό υποκέφαλο με γεωμετρική διακόσμηση
Προέλευση: Περιοχή Κασάι, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Πολιτισμική απόδοση: Κούμπα, αποδιδόμενο
Υλικό: Ξύλο, σκαλιστό, με σκούρα καφέ έως κοκκινοκάστανη πατίνα και εγχάρακτη γεωμετρική διακόσμηση
Περιγραφή
Αυτό το υποκέφαλο από την περιοχή Κασάι της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό χαρακτηρίζεται από την ισορροπημένη αρχιτεκτονική κατασκευή του, τις κομψά καμπύλες γραμμές και την εκλεπτυσμένη εγχάρακτη γεωμετρική διακόσμηση. Το ξύλινο αντικείμενο αποτελείται από μια φαρδιά, ελαφρώς κοίλη άνω επιφάνεια, δύο στιβαρά στηρίγματα με εσοχή προς τα μέσα και μια σχεδόν ωοειδή, απαλά καμπυλωτή βάση. Η άνω επιφάνεια έχει επίμηκες σχήμα που θυμίζει σέλα, με τα πλευρικά άκρα να ανασηκώνονται απαλά και να καταλήγουν σε στρογγυλεμένες απολήξεις. Το ελαφρώς εσοχικό κέντρο ακολουθεί την ανατομική καμπύλη του ανθρώπινου κεφαλιού και υποδηλώνει την αρχική χρήση του ως υποστηρίγματος για τον ύπνο ή τον αυχένα. Τα δύο στηρίγματα αναδύονται από την πλατιά βάση και στενεύουν προς το κέντρο, προτού πλατύνουν ξανά κάτω από την επιφάνεια στήριξης. Το καμπύλο σχήμα τους δημιουργεί ένα ανοιχτό, σχεδόν τραπεζοειδές κενό, προσδίδοντας στο κατά τα άλλα συμπαγές αντικείμενο αξιοσημείωτη χωρική ελαφρότητα. Οι εξωτερικές επιφάνειες των στηριγμάτων διακοσμούνται με εγχάρακτα γεωμετρικά μοτίβα, όπως αλληλοσυνδεόμενες γωνίες, ρόμβους και τεθλασμένες γραμμές. Η διακόσμηση είναι ιδιαίτερα πλούσια στην περιοχή της βάσης, όπου τα εγχάρακτα σχέδια συνενώνονται σε μια συνεχή διακοσμητική ταινία. Η επιφάνεια έχει σκούρα καφέ πατίνα, κατά τόπους με κοκκινωπές αποχρώσεις, πιο ανοιχτόχρωμα σημεία φθοράς και διακριτικές ανομοιομορφίες. Στα υπερυψωμένα τμήματα και κατά μήκος των ακμών διακρίνονται απαλά στρογγυλεμένες μεταβάσεις. Ο συνδυασμός λειτουργικής κατασκευής, διακοσμητικής άρθρωσης και σχολαστικής επεξεργασίας της επιφάνειας προσδίδει στο υποκέφαλο μοναδική γλυπτική ποιότητα.
Πολιτισμικό και γεωγραφικό πλαίσιο
Οι Κούμπα αποτελούν ιστορική συνομοσπονδία διαφορετικών εθνοτικών ομάδων στην κεντρική περιοχή Κασάι της σημερινής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Από τον 17ο αιώνα και έπειτα, το Βασίλειο των Κούμπα εξελίχθηκε σε σημαντικό πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο της Κεντρικής Αφρικής. Η ιστορία του συνδέεται ιδιαίτερα με τη βασιλεία του Νυίμ, του βασιλιά, καθώς και με ένα περίπλοκο σύστημα αυλικών αξιωμάτων, κοινωνικών ιεραρχιών και καλλιτεχνικών ειδικεύσεων. Σε αυτό το πολιτισμικό περιβάλλον, η ξυλογλυπτική, η τέχνη της υφαντουργίας, η καλαθοπλεκτική και η κατασκευή περίτεχνα διακοσμημένων καθημερινών αντικειμένων απέκτησαν εξαιρετική σημασία. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τέχνης των Κούμπα συγκαταλέγονται τα γεωμετρικά κοσμήματα, των οποίων οι σύνθετες ρυθμικές δομές εμφανίζονται τόσο σε ξύλινα αντικείμενα όσο και στα περίφημα υφάσματα από ράφια. Ο σχεδιασμός των καθημερινών αντικειμένων δεν περιοριζόταν σε καμία περίπτωση στην πρακτική τους λειτουργία. Αντιθέτως, η μορφή, το υλικό, η διακόσμηση και η δεξιοτεχνία μπορούσαν ταυτόχρονα να μεταφέρουν πληροφορίες για την κοινωνική θέση, την αισθητική καλλιέργεια και την πολιτισμική ταυτότητα. Τα υποκέφαλα συγκαταλέγονται στα αντικείμενα της ευρύτερης περιοχής της Κεντρικής Αφρικής στα οποία οι λειτουργικές και αναπαραστατικές πτυχές μπορούν να συνυφαίνονται ιδιαίτερα στενά. Η πολιτισμική απόδοση αυτού του υποκέφαλου στους Κούμπα φαίνεται εύλογη με βάση την καταγεγραμμένη προέλευσή του και τη γεωμετρική διακόσμησή του, αλλά παραμένει προσωρινή, ελλείψει πρόσθετων πληροφοριών προέλευσης ή επιβεβαιωμένων συγκρίσιμων έργων.
Λειτουργία και κοινωνική σημασία
Τα στηρίγματα κεφαλής και αυχένα χρησίμευαν σε διάφορες αφρικανικές κοινωνίες για να ανασηκώνουν ελαφρώς το κεφάλι κατά την ανάπαυση. Αυτή η στάση μπορούσε να βοηθήσει στην προστασία περίτεχνων χτενισμάτων και να αποτρέψει την επαφή του κεφαλιού με το έδαφος. Ταυτόχρονα, τέτοια αντικείμενα μπορούσαν να αποτελούν προσωπικά αποκτήματα, των οποίων ο σχεδιασμός ξεπερνούσε την άμεση χρηστική τους αξία. Αυτό το υποκέφαλο συνδυάζει μια ανατομικά διαμορφωμένη επιφάνεια στήριξης με μια σταθερή, φαρδιά βάση. Τα δύο καμπύλα στηρίγματα εξασφαλίζουν στιβαρή κατασκευή, ενώ το ανοιχτό κέντρο μειώνει το βάρος και χαρίζει στο αντικείμενο κομψή σιλουέτα. Είναι αδύνατο να προσδιοριστεί αν το έργο κατασκευάστηκε για τακτική προσωπική χρήση, ως σύμβολο κύρους ή για κάποιο συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο. Στο πολιτισμικό περιβάλλον των Κούμπα, τα προσεκτικά σκαλισμένα και διακοσμημένα αντικείμενα μπορούσαν να εκφράζουν κοινωνικό κύρος. Επομένως, ο περίτεχνος σχεδιασμός αυτού του υποκέφαλου ενδέχεται να εξυπηρετούσε, πέρα από την πρακτική του χρήση, και έναν αντιπροσωπευτικό σκοπό. Ωστόσο, δεν έχει τεκμηριωθεί κάποια συγκεκριμένη τελετουργική σημασία για το αντικείμενο. Ούτε μπορεί να συναχθεί μόνο από την ορατή διακόσμηση η ένταξη σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, αυλικό αξίωμα ή προσωπικότητα.
Διακόσμηση και συμβολισμός
Η γεωμετρική διακόσμηση αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της καλλιτεχνικής σύνθεσης. Οι εγχάρακτες γραμμές ακολουθούν εν μέρει τα καμπύλα περιγράμματα των στηριγμάτων και εξελίσσονται σε μια πυκνότερη, ρυθμικά οργανωμένη διακοσμητική δομή στην περιοχή της βάσης. Ρομβοειδή πεδία, αλληλοσυνδεόμενες γωνίες και διαγώνιες γραμμές δημιουργούν μια δυναμική αλληλεπίδραση ανάμεσα στην επανάληψη και την παραλλαγή. Τέτοιες γεωμετρικές συνθετικές αρχές είναι χαρακτηριστικές πολλών μορφών τέχνης των Κούμπα. Σύνθετα σχέδια, των οποίων το αισθητικό αποτέλεσμα προκύπτει από τον συνδυασμό συμμετρίας, μετατόπισης και ρυθμικής επανάληψης, συναντώνται ιδιαίτερα στα υφάσματα από ράφια, αλλά και σε ξύλινα αγγεία, κουτιά, κύπελλα και άλλα σκαλιστά αντικείμενα. Στην ιστοριογραφία της τέχνης, αυτή η διακοσμητική παράδοση συζητείται συχνά σε συνάρτηση με το λεγόμενο σχέδιο των Κούμπα, το οποίο χαρακτηρίζεται από εξαιρετική ποικιλία γεωμετρικών συνδυασμών. Μεμονωμένα μοτίβα μπορεί να έχουν δικές τους ονομασίες ή πολιτισμικές συνδηλώσεις σε συγκεκριμένες τοπικές παραδόσεις. Μια οριστική συμβολική ερμηνεία των σχεδίων που διακρίνονται σε αυτό το υποκέφαλο θα ήταν εικασία, ελλείψει αντίστοιχης εθνογραφικής τεκμηρίωσης. Η σημασία τους έγκειται κυρίως στη σκόπιμη οργάνωση της επιφάνειας και στην οπτική σύνδεση των επιμέρους στοιχείων. Η διακόσμηση ενισχύει τη γλυπτική άρθρωση, τονίζοντας τις μεταβάσεις ανάμεσα στη βάση, τα στηρίγματα και την επιφάνεια, ενώ ταυτόχρονα ενοποιεί τη συνολική μορφή.
Ιστορικοτεχνική ανάλυση
Από ιστορικοτεχνική σκοπιά, το υποκέφαλο αποτελεί αξιοσημείωτο παράδειγμα σύζευξης λειτουργικού αντικειμένου και αυτόνομου γλυπτικού σχεδιασμού. Η σύνθεσή του βασίζεται σε μια σαφή κατασκευαστική αρχή: μια οριζόντια, κοίλα καμπυλωτή επιφάνεια συνδέεται με μια φαρδιά βάση μέσω δύο κατακόρυφων στηριγμάτων με εσοχή προς τα μέσα. Η κατασκευή αυτή δημιουργεί μια ισορροπημένη ένταση ανάμεσα στις οριζόντιες και τις κατακόρυφες δυνάμεις. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η έντονη στένωση των δύο στηριγμάτων, η οποία δημιουργεί μια δυναμική κίνηση. Τα καμπύλα εξωτερικά περιγράμματα προσδίδουν στο αντικείμενο σχεδόν οργανική όψη, ενώ τα εγχάρακτα γεωμετρικά σχέδια δημιουργούν μια σκόπιμα οργανωτική αντίρροπη κίνηση. Το ανοιχτό κέντρο δεν είναι απλώς ένα δομικό κενό, αλλά ουσιώδες στοιχείο της γλυπτικής σύνθεσης. Επιτρέπει στο φως να διαπερνά το αντικείμενο και υπογραμμίζει την αυτοτέλεια των δύο στηριγμάτων. Η τεχνική κατασκευής φανερώνει αξιοσημείωτη ευαισθησία ως προς τη σχέση μάζας και κενού. Ενώ η φαρδιά βάση αποπνέει σταθερότητα, το άνω στήριγμα μοιάζει ανάλαφρο και σχεδόν αιωρούμενο. Η εγχάρακτη διακόσμηση ενσωματώνεται στη γλυπτική μορφή χωρίς να διαταράσσει το καθαρό περίγραμμά της. Σε σύγκριση με άλλα υποκέφαλα της Κεντρικής Αφρικής, ορισμένα από τα οποία διαθέτουν παραστατικά ή αρχιτεκτονικά περίπλοκα στηρίγματα, αυτό το έργο ξεχωρίζει για τη σταθερή έμφαση σε μια αφαιρετική μορφή, θεμελιωμένη στη δομή. Η διακοσμητική του σύνθεση το συνδέει με την έντονη γεωμετρική αισθητική της περιοχής Κασάι, αν και η ακριβέστερη ταξινόμησή του μεταξύ των διαφόρων ομάδων των Κούμπα παραμένει ανοιχτή, ελλείψει περαιτέρω συγκριτικών μελετών.
Ιστορικοτεχνική αποτίμηση
Η εξαιρετική ποιότητα αυτού του υποκέφαλου έγκειται στον αρμονικό συνδυασμό λειτουργικότητας, γλυπτικής κομψότητας και διακοσμητικής εκλέπτυνσης. Τα καμπύλα στηρίγματα, η απαλά κοίλη άνω επιφάνεια και η φαρδιά, προσεκτικά διαρθρωμένη βάση συγκροτούν μια ισορροπημένη σύνθεση, της οποίας η αισθητική επίδραση ξεπερνά κατά πολύ την αρχική της λειτουργία. Τα εγχάρακτα γεωμετρικά σχέδια προσδίδουν στο αντικείμενο επιπλέον οπτικό βάθος και παραπέμπουν στη σημαντική διακοσμητική παράδοση της κεντρικής περιοχής Κασάι. Ως παράδειγμα μιας μορφής τέχνης στην οποία τα καθημερινά αντικείμενα γίνονται φορείς εκλεπτυσμένου γλυπτικού σχεδιασμού, το υποκέφαλο έχει αυτοτελή ιστορικοτεχνική σημασία. Καταδεικνύει ότι τα καλλιτεχνικά επιτεύγματα των Κούμπα δεν περιορίζονταν σε μνημειακά ή αυλικά γλυπτά, αλλά επεκτείνονταν και στην επιμελή κατασκευή προσωπικών αντικειμένων. Λόγω έλλειψης συμπληρωματικής τεκμηρίωσης, η χρονολόγηση και η ακριβέστερη περιφερειακή ή εργαστηριακή προέλευση παραμένουν αβέβαιες.
Βιβλιογραφία
Jan Vansina: The Children of Woot: A History of the Kuba Peoples. University of Wisconsin Press, Madison, 1978.
Georges Meurant: Kuba: Art and History. Thames & Hudson, London, 1987.
David A. Binkley and Pat Ricarcia Darish: Cuba. 5 Continents Editions, Milan, 2009.
Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται παρέχουν ένα γενικό ιστορικοτεχνικό και πολιτισμικοϊστορικό πλαίσιο για την τέχνη των Κούμπα. Ωστόσο, δεν τεκμηριώνουν άμεση δημοσίευση ή καταγεγραμμένη απόδοση του συγκεκριμένου υποκέφαλου.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.
Αρ. ευρ. MAZ31076
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Kuba
Χώρα προέλευσης
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
15 cm
Βάρος
330 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
