Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Nok - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

00
ημέρες
21
ώρες
40
λεπτά
40
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 60
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 500 - € 650
IT
60 €
NL
57 €
NL
50 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145414 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Πολιτισμός Nok, περιοχή Kaduna, Νιγηρία
Καθιστή ανθρωπόμορφη μορφή
Τερακότα

Η έντονα πλασμένη αυτή μορφή από τερακότα μπορεί εύλογα να ενταχθεί στην ευρύτερη γλυπτική παράδοση που συνδέεται με το πολιτισμικό σύμπλεγμα Nok της κεντρικής Νιγηρίας, εφόσον η απόδοση στην περιοχή Kaduna τεκμηριώνεται από την προέλευσή της. Ανάμεσα στη σημαντική μορφολογική ποικιλομορφία της γλυπτικής Nok, το έργο φαίνεται να ανήκει σε μια σχετικά συμπαγή και ογκώδη ομάδα καθιστών ή συσπειρωμένων μορφών, και όχι στους πιο περίτεχνα διακοσμημένους και λεπτομερώς διαμορφωμένους τύπους. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να γίνει ακριβής χρονολογική απόδοση αποκλειστικά βάσει του ύφους· γι’ αυτήν απαιτείται να συνεκτιμηθούν η προέλευση, το αρχαιολογικό πλαίσιο, εφόσον είναι διαθέσιμο, και η ανάλυση θερμοφωταύγειας.

Η μορφή απεικονίζεται σε μια ασυνήθιστα δυναμική καθιστή ή συσπειρωμένη στάση. Το σώμα υψώνεται από μια περίπου κυλινδρική βάση, η οποία διευρύνεται ελαφρώς προς τα κάτω. Το ένα πόδι είναι έντονα λυγισμένο και ανασηκωμένο ψηλά μπροστά από τον κορμό, με το πέλμα να προβάλλει πάνω από τη βάση, ενώ το δεύτερο πόδι τοποθετείται αρκετά χαμηλότερα και ενσωματώνεται εν μέρει στη συνολική γλυπτική μάζα. Αυτή η ασύμμετρη διάταξη εισάγει μια έντονη διαγώνια κίνηση, η οποία αντισταθμίζει την κατά τα άλλα ισχυρά κατακόρυφη διάταξη της μορφής.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η σχέση ανάμεσα στο κεφάλι και το σώμα. Το δυσανάλογα μεγάλο, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι στηρίζεται σε έναν σχετικά μακρύ και στενό λαιμό. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι έντονα αφαιρετικά και γεωμετρικά οργανωμένα. Τα μεγάλα, αμυγδαλωτά έως τριγωνικά μάτια έχουν διάτρητες κόρες· τα τονισμένα άνω βλέφαρα και τα τοξωτά φρύδια κυριαρχούν στο επάνω μέρος του προσώπου, ενώ μια κοντή, πλατιά μύτη με ανοιχτά ρουθούνια και ένα μικρό, πλαστικά διαμορφωμένο στόμα καταλαμβάνουν το κάτω μέρος. Αυτή η γεωμετρική οργάνωση του προσώπου, και ιδίως η χαρακτηριστική απόδοση των ματιών και των κορών, συγκαταλέγεται στα πλέον αναγνωρίσιμα στοιχεία του γλυπτικού λεξιλογίου Nok.

Η απόδοση της κόμμωσης ή του καλύμματος κεφαλής είναι αξιοσημείωτα συγκρατημένη σε σύγκριση με τα περίτεχνα χτενίσματα που συναντώνται σε πολλές κεφαλές Nok. Μια στενή ανάγλυφη ταινία εκτείνεται κατά μήκος του μετώπου και προς τους κροτάφους, διαχωρίζοντας τον πλατύ, ομαλά στρογγυλεμένο όγκο του κρανίου από το πρόσωπο. Επιμήκη, κάθετα αρθρωμένα στοιχεία δίπλα στο κεφάλι μπορεί να απεικονίζουν σχηματοποιημένες τούφες μαλλιών, κοσμήματα ή τμήματα ενός καλύμματος κεφαλής. Η σχετική απλότητά τους ενισχύει τη μνημειακή συνοχή του κεφαλιού, αντί να τη διασπά με εκτεταμένη επιφανειακή διακόσμηση.

Ένας πλατύς, στρογγυλεμένος γιακάς ή μια σειρά κοσμημάτων περιβάλλει τη βάση του λαιμού, ενώ αρκετές οριζόντιες ταινίες διαμορφώνουν τη μέση. Τα χέρια είναι τοποθετημένα ασύμμετρα. Το ένα προβάλλει πλάγια δίπλα στο σώμα, ενώ το αντίθετο παραμένει πιο στενά ενσωματωμένο στον κορμό. Τα χέρια αποδίδονται σχηματικά, με παράλληλες χαράξεις να υποδηλώνουν τα δάχτυλα. Η λιτότητα με την οποία αποδίδονται τέτοιες ανατομικές λεπτομέρειες συνάδει με την ευρύτερη τάση του γλυπτού να υποτάσσει τη λεπτομέρεια στην οργάνωση των μεγάλων όγκων.

Ο συνδυασμός του κυρίαρχου κεφαλιού, των γεωμετρικά διαμορφωμένων ματιών, των διάτρητων κορών, των ανοιχτών ρουθουνιών, των αφαιρετικών χαρακτηριστικών του προσώπου, του κοσμήματος στον λαιμό και της έντονα αρθρωμένης καθιστής στάσης εντάσσει τη μορφή στο καθιερωμένο μορφολογικό ρεπερτόριο της γλυπτικής Nok από τερακότα. Ταυτόχρονα, δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι η γλυπτική Nok ακολουθεί έναν ενιαίο, αυστηρό υφολογικό κανόνα. Η αρχαιολογική έρευνα έχει καταδείξει σημαντικές διαφοροποιήσεις στην κλίμακα, την πλαστική διαμόρφωση, τον διάκοσμο και τη σύλληψη των μορφών σε όλη την πολιτισμική περιοχή Nok.

Η στάση έχει ιδιαίτερη σημασία από αυτή την άποψη. Στο γνωστό σύνολο έργων Nok απαντούν όρθιες, γονατιστές και καθιστές μορφές, μεταξύ των οποίων και συνθέσεις όπου το ένα γόνατο ανασηκώνεται έντονα προς τον κορμό. Επομένως, η παρούσα μορφή αποτελεί καθιερωμένη εκδοχή της εικονιστικής γλυπτικής Nok και όχι εικονογραφική εξαίρεση. Το ανασηκωμένο πόδι είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη σύνθεση, καθώς δημιουργεί μια οπτική σχέση ανάμεσα στο κάτω μέρος του σώματος, τα χέρια και τον όρθιο κορμό.

Ωστόσο, το γλυπτό διαφέρει αισθητά από τις πιο περίτεχνα σχεδιασμένες μορφές που παραδοσιακά συνδέονται με την περιοχή Katsina-Ala, οι οποίες μπορεί να έχουν σύνθετες κομμώσεις, εκτεταμένα κοσμήματα από χάντρες και άλλα στολίδια, καθώς και λεπτομερέστερα διαφοροποιημένη απόδοση του σώματος. Εδώ ο διάκοσμος είναι σχετικά περιορισμένος και η πλαστική διαμόρφωση πολύ πιο συμπαγής. Αντίθετα, ο γλύπτης συνθέτει τη μορφή μέσα από μια διαδοχή ισχυρών, σχετικά αυτοτελών όγκων: το σφαιρικό κεφάλι, τον επιμήκη λαιμό, τον όρθιο κορμό, το έντονα ανασηκωμένο πόδι και την κυλινδρική βάση. Αυτή η σύλληψη γίνεται ιδιαίτερα εμφανής σε πλάγια όψη. Ο στρογγυλεμένος όγκος του κρανίου, το σχεδόν κατακόρυφο σώμα και η διαγώνια προέκταση του ανασηκωμένου ποδιού δημιουργούν μια προσεκτικά ισορροπημένη ακολουθία μορφών. Αυτή η ογκομετρική οργάνωση αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά μορφολογικά γνωρίσματα του γλυπτού.

Κάθε πιο συγκεκριμένη εικονογραφική ερμηνεία θα πρέπει να διατυπώνεται με επιφύλαξη. Ούτε το φύλο ούτε η κοινωνική ή τελετουργική ταυτότητα της μορφής μπορούν να προσδιοριστούν με βεβαιότητα μόνο από την εμφάνισή της. Επομένως, η στάση δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται αυτομάτως ως εκείνη ενός ηγεμόνα, ιερέα, αξιωματούχου ή του λεγόμενου «στοχαστή». Παρότι οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν προσφέρει αυξανόμενες ενδείξεις για τη σκόπιμη θραύση και απόθεση των ειδωλίων Nok από τερακότα, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα γλυπτά συμμετείχαν σε τελετουργικές ή κοινωνικά σημαντικές πρακτικές, η ακριβής λειτουργία και σημασία των επιμέρους μορφών παραμένουν αβέβαιες.

Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πλαστική διαμόρφωση γύρω από το ανασηκωμένο πόδι και το αντίθετο χέρι. Από τις φωτογραφίες και μόνο είναι δύσκολο να διαπιστωθεί αν αυτά τα στοιχεία είναι αποκλειστικά ανατομικά ή αν η μορφή είχε συλληφθεί σε σχέση με κάποιο αντικείμενο. Ελλείψει περαιτέρω τεκμηρίων, είναι προτιμότερο να διατηρηθεί μια περιγραφική ερμηνεία, αντί να αποδοθεί συγκεκριμένο εικονογραφικό νόημα.

Απαιτείται αντίστοιχη επιφύλαξη και ως προς τη χρονολόγηση. Ο συμβατικός προσδιορισμός της γλυπτικής Nok ως έργου περίπου της περιόδου 500 π.Χ.–200 μ.Χ. παραμένει ευρέως διαδεδομένος, αλλά η αρχαιολογική έρευνα των τελευταίων δεκαετιών έχει διαμορφώσει μια πολύ πιο διαφοροποιημένη χρονολόγηση του πολιτισμικού φαινομένου Nok. Για ένα αντικείμενο χωρίς τεκμηριωμένο αρχαιολογικό πλαίσιο, μπορεί επομένως να προτιμηθεί μια ευρύτερη απόδοση στο πολιτισμικό σύμπλεγμα Nok, από την πρώτη χιλιετία π.Χ. έως την πρώτη χιλιετία μ.Χ., εκτός εάν τα αποτελέσματα της θερμοφωταύγειας ή η ασφαλώς τεκμηριωμένη προέλευση υποστηρίζουν στενότερο χρονολογικό προσδιορισμό.

Επιλεγμένη βιβλιογραφία

Bernard Fagg, Nok Terracottas, Λονδίνο και Λάγος, 1990.

Joseph F. Jemkur, Aspects of the Nok Culture, Zaria, 1992.

Angela Fagg, «Thoughts on Nok», African Arts, τόμ. 27, αρ. 3, 1994, σσ. 79–83, 103.

Bernard de Grunne, The Birth of Art in Africa: Nok Statuary in Nigeria, Παρίσι, 1998.

Claire Boullier και Alain Person, «Male Statuary of Nok: An Iconography of Seated Male Figures», Tribal Arts, αρ. 21, 1999, σσ. 98–113.

Nicole Rupp, James Ameje και Peter Breunig, «New Studies on the Nok Culture of Central Nigeria», Journal of African Archaeology, τόμ. 3, αρ. 2, 2005, σσ. 283–290.

Peter Breunig, επιμ., Nok: African Sculpture in Archaeological Context, Φρανκφούρτη επί του Μάιν, 2014.

Peter Breunig και Nicole Rupp, «An Outline of Recent Studies on the Nigerian Nok Culture», Journal of African Archaeology, τόμ. 14, αρ. 3, 2016, σσ. 237–255.

Gabriele Franke, «A Chronology of the Central Nigerian Nok Culture – 1500 BC to the Beginning of the Common Era», Journal of African Archaeology, τόμ. 14, αρ. 3, 2016, σσ. 257–289.

Tanja M. Männel και Peter Breunig, «The Nok Terracotta Sculptures of Pangwari», Journal of African Archaeology, τόμ. 14, αρ. 3, 2016, σσ. 313–329.

Μέρος των πληροφοριών έχει παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζεται σε δημοσιευμένες πηγές στους τομείς της εθνογραφίας, της αρχαιολογίας και της ιστορίας της τέχνης.

Αρ. ευρετηρίου MAZ26990

Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για παραδοσιακά ή αρχαία αντικείμενα αφρικανικής τέχνης. Οι Όροι μας και οι Οδηγίες Υποβολής για την Παραδοσιακή Αφρικανική Τέχνη απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την αυθεντικότητα, την προέλευση και τη νόμιμη κατοχή των αντικειμένων τους, καθώς και τα σχετικά δικαιολογητικά, όπου εφαρμόζεται. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα δικαιολογητικά αυτά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που έχει εκδοθεί ανεξάρτητα.

Όταν ο πωλητής παρέχει πιστοποιητικό ή δήλωση που έχει εκδώσει ο ίδιος σχετικά με την αυθεντικότητα, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή ως πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν στην καταχώριση αναφέρεται ρητά ότι θα παραδοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας μαζί με το αντικείμενο, ο πωλητής αναμένεται να παράσχει το έγγραφο όπως περιγράφεται.

Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική αξιολόγηση βάσει των πληροφοριών, των φωτογραφιών, της προέλευσης και των δικαιολογητικών που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αντικειμένου αφρικανικής τέχνης σε δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη επαλήθευση ή πιστοποίηση από την Catawiki ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει επαληθεύσει την αυθεντικότητα του αντικειμένου διά ζώσης ή επιστημονικά, έχει αναλύσει την πατίνα του ή το έχει χρονολογήσει. Σύμφωνα με τους Όρους μας και τις Οδηγίες Υποβολής για την Παραδοσιακή Αφρικανική Τέχνη, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου, καθώς και για τις πληροφορίες που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Πολιτισμός Nok, περιοχή Kaduna, Νιγηρία
Καθιστή ανθρωπόμορφη μορφή
Τερακότα

Η έντονα πλασμένη αυτή μορφή από τερακότα μπορεί εύλογα να ενταχθεί στην ευρύτερη γλυπτική παράδοση που συνδέεται με το πολιτισμικό σύμπλεγμα Nok της κεντρικής Νιγηρίας, εφόσον η απόδοση στην περιοχή Kaduna τεκμηριώνεται από την προέλευσή της. Ανάμεσα στη σημαντική μορφολογική ποικιλομορφία της γλυπτικής Nok, το έργο φαίνεται να ανήκει σε μια σχετικά συμπαγή και ογκώδη ομάδα καθιστών ή συσπειρωμένων μορφών, και όχι στους πιο περίτεχνα διακοσμημένους και λεπτομερώς διαμορφωμένους τύπους. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να γίνει ακριβής χρονολογική απόδοση αποκλειστικά βάσει του ύφους· γι’ αυτήν απαιτείται να συνεκτιμηθούν η προέλευση, το αρχαιολογικό πλαίσιο, εφόσον είναι διαθέσιμο, και η ανάλυση θερμοφωταύγειας.

Η μορφή απεικονίζεται σε μια ασυνήθιστα δυναμική καθιστή ή συσπειρωμένη στάση. Το σώμα υψώνεται από μια περίπου κυλινδρική βάση, η οποία διευρύνεται ελαφρώς προς τα κάτω. Το ένα πόδι είναι έντονα λυγισμένο και ανασηκωμένο ψηλά μπροστά από τον κορμό, με το πέλμα να προβάλλει πάνω από τη βάση, ενώ το δεύτερο πόδι τοποθετείται αρκετά χαμηλότερα και ενσωματώνεται εν μέρει στη συνολική γλυπτική μάζα. Αυτή η ασύμμετρη διάταξη εισάγει μια έντονη διαγώνια κίνηση, η οποία αντισταθμίζει την κατά τα άλλα ισχυρά κατακόρυφη διάταξη της μορφής.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η σχέση ανάμεσα στο κεφάλι και το σώμα. Το δυσανάλογα μεγάλο, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι στηρίζεται σε έναν σχετικά μακρύ και στενό λαιμό. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είναι έντονα αφαιρετικά και γεωμετρικά οργανωμένα. Τα μεγάλα, αμυγδαλωτά έως τριγωνικά μάτια έχουν διάτρητες κόρες· τα τονισμένα άνω βλέφαρα και τα τοξωτά φρύδια κυριαρχούν στο επάνω μέρος του προσώπου, ενώ μια κοντή, πλατιά μύτη με ανοιχτά ρουθούνια και ένα μικρό, πλαστικά διαμορφωμένο στόμα καταλαμβάνουν το κάτω μέρος. Αυτή η γεωμετρική οργάνωση του προσώπου, και ιδίως η χαρακτηριστική απόδοση των ματιών και των κορών, συγκαταλέγεται στα πλέον αναγνωρίσιμα στοιχεία του γλυπτικού λεξιλογίου Nok.

Η απόδοση της κόμμωσης ή του καλύμματος κεφαλής είναι αξιοσημείωτα συγκρατημένη σε σύγκριση με τα περίτεχνα χτενίσματα που συναντώνται σε πολλές κεφαλές Nok. Μια στενή ανάγλυφη ταινία εκτείνεται κατά μήκος του μετώπου και προς τους κροτάφους, διαχωρίζοντας τον πλατύ, ομαλά στρογγυλεμένο όγκο του κρανίου από το πρόσωπο. Επιμήκη, κάθετα αρθρωμένα στοιχεία δίπλα στο κεφάλι μπορεί να απεικονίζουν σχηματοποιημένες τούφες μαλλιών, κοσμήματα ή τμήματα ενός καλύμματος κεφαλής. Η σχετική απλότητά τους ενισχύει τη μνημειακή συνοχή του κεφαλιού, αντί να τη διασπά με εκτεταμένη επιφανειακή διακόσμηση.

Ένας πλατύς, στρογγυλεμένος γιακάς ή μια σειρά κοσμημάτων περιβάλλει τη βάση του λαιμού, ενώ αρκετές οριζόντιες ταινίες διαμορφώνουν τη μέση. Τα χέρια είναι τοποθετημένα ασύμμετρα. Το ένα προβάλλει πλάγια δίπλα στο σώμα, ενώ το αντίθετο παραμένει πιο στενά ενσωματωμένο στον κορμό. Τα χέρια αποδίδονται σχηματικά, με παράλληλες χαράξεις να υποδηλώνουν τα δάχτυλα. Η λιτότητα με την οποία αποδίδονται τέτοιες ανατομικές λεπτομέρειες συνάδει με την ευρύτερη τάση του γλυπτού να υποτάσσει τη λεπτομέρεια στην οργάνωση των μεγάλων όγκων.

Ο συνδυασμός του κυρίαρχου κεφαλιού, των γεωμετρικά διαμορφωμένων ματιών, των διάτρητων κορών, των ανοιχτών ρουθουνιών, των αφαιρετικών χαρακτηριστικών του προσώπου, του κοσμήματος στον λαιμό και της έντονα αρθρωμένης καθιστής στάσης εντάσσει τη μορφή στο καθιερωμένο μορφολογικό ρεπερτόριο της γλυπτικής Nok από τερακότα. Ταυτόχρονα, δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι η γλυπτική Nok ακολουθεί έναν ενιαίο, αυστηρό υφολογικό κανόνα. Η αρχαιολογική έρευνα έχει καταδείξει σημαντικές διαφοροποιήσεις στην κλίμακα, την πλαστική διαμόρφωση, τον διάκοσμο και τη σύλληψη των μορφών σε όλη την πολιτισμική περιοχή Nok.

Η στάση έχει ιδιαίτερη σημασία από αυτή την άποψη. Στο γνωστό σύνολο έργων Nok απαντούν όρθιες, γονατιστές και καθιστές μορφές, μεταξύ των οποίων και συνθέσεις όπου το ένα γόνατο ανασηκώνεται έντονα προς τον κορμό. Επομένως, η παρούσα μορφή αποτελεί καθιερωμένη εκδοχή της εικονιστικής γλυπτικής Nok και όχι εικονογραφική εξαίρεση. Το ανασηκωμένο πόδι είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη σύνθεση, καθώς δημιουργεί μια οπτική σχέση ανάμεσα στο κάτω μέρος του σώματος, τα χέρια και τον όρθιο κορμό.

Ωστόσο, το γλυπτό διαφέρει αισθητά από τις πιο περίτεχνα σχεδιασμένες μορφές που παραδοσιακά συνδέονται με την περιοχή Katsina-Ala, οι οποίες μπορεί να έχουν σύνθετες κομμώσεις, εκτεταμένα κοσμήματα από χάντρες και άλλα στολίδια, καθώς και λεπτομερέστερα διαφοροποιημένη απόδοση του σώματος. Εδώ ο διάκοσμος είναι σχετικά περιορισμένος και η πλαστική διαμόρφωση πολύ πιο συμπαγής. Αντίθετα, ο γλύπτης συνθέτει τη μορφή μέσα από μια διαδοχή ισχυρών, σχετικά αυτοτελών όγκων: το σφαιρικό κεφάλι, τον επιμήκη λαιμό, τον όρθιο κορμό, το έντονα ανασηκωμένο πόδι και την κυλινδρική βάση. Αυτή η σύλληψη γίνεται ιδιαίτερα εμφανής σε πλάγια όψη. Ο στρογγυλεμένος όγκος του κρανίου, το σχεδόν κατακόρυφο σώμα και η διαγώνια προέκταση του ανασηκωμένου ποδιού δημιουργούν μια προσεκτικά ισορροπημένη ακολουθία μορφών. Αυτή η ογκομετρική οργάνωση αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά μορφολογικά γνωρίσματα του γλυπτού.

Κάθε πιο συγκεκριμένη εικονογραφική ερμηνεία θα πρέπει να διατυπώνεται με επιφύλαξη. Ούτε το φύλο ούτε η κοινωνική ή τελετουργική ταυτότητα της μορφής μπορούν να προσδιοριστούν με βεβαιότητα μόνο από την εμφάνισή της. Επομένως, η στάση δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται αυτομάτως ως εκείνη ενός ηγεμόνα, ιερέα, αξιωματούχου ή του λεγόμενου «στοχαστή». Παρότι οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν προσφέρει αυξανόμενες ενδείξεις για τη σκόπιμη θραύση και απόθεση των ειδωλίων Nok από τερακότα, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα γλυπτά συμμετείχαν σε τελετουργικές ή κοινωνικά σημαντικές πρακτικές, η ακριβής λειτουργία και σημασία των επιμέρους μορφών παραμένουν αβέβαιες.

Αξιοσημείωτη είναι επίσης η πλαστική διαμόρφωση γύρω από το ανασηκωμένο πόδι και το αντίθετο χέρι. Από τις φωτογραφίες και μόνο είναι δύσκολο να διαπιστωθεί αν αυτά τα στοιχεία είναι αποκλειστικά ανατομικά ή αν η μορφή είχε συλληφθεί σε σχέση με κάποιο αντικείμενο. Ελλείψει περαιτέρω τεκμηρίων, είναι προτιμότερο να διατηρηθεί μια περιγραφική ερμηνεία, αντί να αποδοθεί συγκεκριμένο εικονογραφικό νόημα.

Απαιτείται αντίστοιχη επιφύλαξη και ως προς τη χρονολόγηση. Ο συμβατικός προσδιορισμός της γλυπτικής Nok ως έργου περίπου της περιόδου 500 π.Χ.–200 μ.Χ. παραμένει ευρέως διαδεδομένος, αλλά η αρχαιολογική έρευνα των τελευταίων δεκαετιών έχει διαμορφώσει μια πολύ πιο διαφοροποιημένη χρονολόγηση του πολιτισμικού φαινομένου Nok. Για ένα αντικείμενο χωρίς τεκμηριωμένο αρχαιολογικό πλαίσιο, μπορεί επομένως να προτιμηθεί μια ευρύτερη απόδοση στο πολιτισμικό σύμπλεγμα Nok, από την πρώτη χιλιετία π.Χ. έως την πρώτη χιλιετία μ.Χ., εκτός εάν τα αποτελέσματα της θερμοφωταύγειας ή η ασφαλώς τεκμηριωμένη προέλευση υποστηρίζουν στενότερο χρονολογικό προσδιορισμό.

Επιλεγμένη βιβλιογραφία

Bernard Fagg, Nok Terracottas, Λονδίνο και Λάγος, 1990.

Joseph F. Jemkur, Aspects of the Nok Culture, Zaria, 1992.

Angela Fagg, «Thoughts on Nok», African Arts, τόμ. 27, αρ. 3, 1994, σσ. 79–83, 103.

Bernard de Grunne, The Birth of Art in Africa: Nok Statuary in Nigeria, Παρίσι, 1998.

Claire Boullier και Alain Person, «Male Statuary of Nok: An Iconography of Seated Male Figures», Tribal Arts, αρ. 21, 1999, σσ. 98–113.

Nicole Rupp, James Ameje και Peter Breunig, «New Studies on the Nok Culture of Central Nigeria», Journal of African Archaeology, τόμ. 3, αρ. 2, 2005, σσ. 283–290.

Peter Breunig, επιμ., Nok: African Sculpture in Archaeological Context, Φρανκφούρτη επί του Μάιν, 2014.

Peter Breunig και Nicole Rupp, «An Outline of Recent Studies on the Nigerian Nok Culture», Journal of African Archaeology, τόμ. 14, αρ. 3, 2016, σσ. 237–255.

Gabriele Franke, «A Chronology of the Central Nigerian Nok Culture – 1500 BC to the Beginning of the Common Era», Journal of African Archaeology, τόμ. 14, αρ. 3, 2016, σσ. 257–289.

Tanja M. Männel και Peter Breunig, «The Nok Terracotta Sculptures of Pangwari», Journal of African Archaeology, τόμ. 14, αρ. 3, 2016, σσ. 313–329.

Μέρος των πληροφοριών έχει παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζεται σε δημοσιευμένες πηγές στους τομείς της εθνογραφίας, της αρχαιολογίας και της ιστορίας της τέχνης.

Αρ. ευρετηρίου MAZ26990

Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για παραδοσιακά ή αρχαία αντικείμενα αφρικανικής τέχνης. Οι Όροι μας και οι Οδηγίες Υποβολής για την Παραδοσιακή Αφρικανική Τέχνη απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την αυθεντικότητα, την προέλευση και τη νόμιμη κατοχή των αντικειμένων τους, καθώς και τα σχετικά δικαιολογητικά, όπου εφαρμόζεται. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα δικαιολογητικά αυτά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που έχει εκδοθεί ανεξάρτητα.

Όταν ο πωλητής παρέχει πιστοποιητικό ή δήλωση που έχει εκδώσει ο ίδιος σχετικά με την αυθεντικότητα, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή ως πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν στην καταχώριση αναφέρεται ρητά ότι θα παραδοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας μαζί με το αντικείμενο, ο πωλητής αναμένεται να παράσχει το έγγραφο όπως περιγράφεται.

Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική αξιολόγηση βάσει των πληροφοριών, των φωτογραφιών, της προέλευσης και των δικαιολογητικών που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αντικειμένου αφρικανικής τέχνης σε δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη επαλήθευση ή πιστοποίηση από την Catawiki ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει επαληθεύσει την αυθεντικότητα του αντικειμένου διά ζώσης ή επιστημονικά, έχει αναλύσει την πατίνα του ή το έχει χρονολογήσει. Σύμφωνα με τους Όρους μας και τις Οδηγίες Υποβολής για την Παραδοσιακή Αφρικανική Τέχνη, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου, καθώς και για τις πληροφορίες που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Nok
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
57 cm
Βάρος
7 kg
Γνησιότητα
Αντίγραφο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.22%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​