Ένα χάλκινο κεφάλι - Κεφάλι - Ife - Νιγηρία

02
ημέρες
13
ώρες
07
λεπτά
10
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 88
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 1,400 - € 1,600
IT
88 €
DE
49 €
ES
32 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145217 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Αυτή η χάλκινη κεφαλή ύψους 21 εκ., με τίτλο «A bronze head», αποδίδεται στον πολιτισμό Ίφε της Νιγηρίας.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Μπρού **χάλκινη κεφαλή Ife**, περιοχή της πόλης Μπενίν, Νιγηρία.

Αυτή η ανθρωπόμορφη κεφαλή από κράμα χαλκού, από το Ifẹ̀, έχει τη μορφή κοίλου αγγείου με κυλινδρική βάση και κυριαρχείται από ένα επίμηκες πρόσωπο με προσεκτικά ισορροπημένες αναλογίες και στρογγυλεμένο κρανίο, το επάνω μέρος του οποίου είναι ανοιχτό. Η απόδοση συνδυάζει την επιδίωξη του νατουραλισμού με έντονη γραφιστική σχηματοποίηση, χαρακτηριστική πολλών εντυπωσιακών ομοιωμάτων που συνδέονται με τις αρχαίες αυλικές παραδόσεις των Γιορούμπα. Το πρόσωπο, μετωπικό και ανέκφραστο, διαμορφώνεται από μια μακριά, ίσια μύτη, χείλη παχιά αλλά συγκρατημένα, αμυγδαλωτά μάτια με σαφώς αποδοσμένα βλέφαρα και αυτιά με έντονη ανατομική ακρίβεια. Η επιφάνεια του μετώπου, των παρειών και του πηγουνιού καλύπτεται από ένα εξαιρετικά κανονικό δίκτυο λεπτών κάθετων και καμπύλων γραμμώσεων που ακολουθούν τα περιγράμματα του προσώπου, ενώ μια σειρά κυκλικών οπών γύρω από τα ρουθούνια, το στόμα, τις παρειές, το περίγραμμα του προσώπου και την άκρη του καλύμματος κεφαλής φαίνεται πως προοριζόταν για τη συγκράτηση ή στερέωση πρόσθετων στοιχείων —κοσμημάτων, πέπλων, νημάτων, χαντρών ή τελετουργικών αντικειμένων— αν και η φύση τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο με την παρατήρηση. Ο λαιμός, ψηλός και κυλινδρικός, διακόπτεται από αρκετές οριζόντιες εγχάρακτες γραμμές και φέρει μεγάλα πλευρικά ανοίγματα, καθώς και μία πρόσθια οπή, γεγονός που υποδηλώνει ότι το αντικείμενο αποτελούσε πιθανότατα μέρος ενός πιο σύνθετου συνόλου και δεν είχε σχεδιαστεί ως αυτοτελές γλυπτό. Η διάκριση ανάμεσα στο λεπτογραμμωμένο πρόσθιο τμήμα και το πιο λιτό οπίσθιο μέρος —τα οποία χωρίζονται από μια γραμμή με οπές— ενισχύει την υπόθεση ότι επρόκειτο για κατασκευή συναρμολογούμενη ή για σύστημα διακόσμησης. Η καστανομέλαινη πατίνα, με πράσινα ίχνη οξείδωσης του χαλκού και κοκκινωπά κατάλοιπα, καθώς και η ανομοιομορφία των εσωτερικών επιφανειών, φανερώνουν την υλικότητα του χυτού σιδήρου και τη φυσική ιστορία του αντικειμένου. Από ανθρωπολογική σκοπιά, επομένως, μια τέτοια κεφαλή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως απλό πορτρέτο με τη δυτική έννοια, αλλά ως εικόνα παρουσίας και κύρους, όπου η ελεγχόμενη εξιδανίκευση του προσώπου, η μετωπική στάση, η συμμετρία και τα χαρακτηριστικά που έχουν σχεδιαστεί για να φέρουν κοσμήματα συμβάλλουν πιθανότατα στην οπτική κατασκευή ενός προσώπου με κοινωνική, πολιτική ή τελετουργική εξουσία. Έτσι, εντάσσεται σε μια αντίληψη της αναπαράστασης ειδική για τις παραδόσεις του Ifẹ̀, όπου η ανθρώπινη μορφή συνδυάζει την ατομικότητα, την αξιοπρέπεια, τη δύναμη και τη διαμεσολάβηση με την προγονική και ιερή τάξη.

Παρόμοιες χάλκινες κεφαλές, όπως εκείνη του τύπου Wunmonije Compound, απαντούν αρκετά συχνά, γεγονός που εγείρει το ερώτημα της χρήσης τους. Θεωρείται ότι προσαρμόζονταν σε ξύλινο ομοίωμα φυσικού μεγέθους, πιθανώς με κινητά άκρα. Τα ομοιώματα αυτά ντύνονταν με τον ίδιο τρόπο που θα ντυνόταν το πρόσωπο που απεικόνιζαν. Ίσως έτσι ο Όμπα να μπορούσε να παρευρίσκεται σε τελετές και κηδείες χωρίς να είναι ο ίδιος παρών. Όταν αναλάμβανε την εξουσία ένας νέος Όμπα, ίσως αντικαθιστούσαν μόνο τη χάλκινη κεφαλή.

Ο νατουραλισμός που διακρίνεται στις χάλκινες κεφαλές του Ife βρίσκεται σε έντονη αντίθεση με τις υφολογικές συμβάσεις της αρχαίας αιγυπτιακής προσωπογραφίας. Παρότι και οι δύο παραδόσεις ενδιαφέρονται βαθιά για την απεικόνιση της ανθρώπινης μορφής, οι προσεγγίσεις τους αντανακλούν διαφορετικές πολιτισμικές αξίες και καλλιτεχνικούς στόχους. Η αρχαία αιγυπτιακή προσωπογραφία, ιδίως εκείνη του Αρχαίου και του Μέσου Βασιλείου, δίνει προτεραιότητα στην εξιδανίκευση και τον συμβολισμό έναντι του εξατομικευμένου νατουραλισμού. Οι μορφές απεικονίζονται συνήθως σύμφωνα με αυστηρούς κανόνες αναλογιών και συμβάσεις, οι οποίες τονίζουν την αιώνια τάξη και την κοινωνική ιεραρχία αντί της προσωπικής ομοιότητας. Τα πρόσωπα στην αιγυπτιακή γλυπτική και στα ανάγλυφα παρουσιάζουν συχνά τυποποιημένη συμμετρία και εξιδανικευμένα χαρακτηριστικά που δηλώνουν κύρος, θεϊκή υπόσταση ή ηθικές ιδιότητες, αντί για συγκεκριμένα ατομικά γνωρίσματα.
Αντίθετα, τα χάλκινα έργα του Ife φανερώνουν βαθιά προσήλωση στην παρατήρηση και την απόδοση της ατομικής φυσιογνωμίας. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου αποδίδονται με εξαιρετική ανατομική ακρίβεια, με λεπτομερή πλάση της υφής του δέρματος και των μυών, καθώς και λεπτές εκφράσεις που υποδηλώνουν μοναδικές προσωπικότητες. Αυτή η νατουραλιστική απόδοση υποδηλώνει πολιτισμική έμφαση στην ατομικότητα του εικονιζόμενου προσώπου και συχνά ερμηνεύεται ως βασιλική προσωπογραφία ή μνημόνευση προγόνων. Η τεχνολογία της χύτευσης με τη μέθοδο του χαμένου κεριού επέτρεψε στους καλλιτέχνες του Ife να αποδώσουν αυτές τις λεπτές αποχρώσεις στον χαλκό με αξιοσημείωτη πιστότητα, αναδεικνύοντας την τεχνική και καλλιτεχνική πολυπλοκότητα της παράδοσής τους.

Επιπλέον, τα διαφορετικά υλικά και καλλιτεχνικά περιβάλλοντα υπογραμμίζουν περαιτέρω τους διαφορετικούς στόχους αυτών των παραδόσεων. Οι Αιγύπτιοι καλλιτέχνες εργάζονταν συνήθως σε πέτρα ή σε ζωγραφισμένα ανάγλυφα, σε ταφικά ή ναϊκά περιβάλλοντα, όπου η τέχνη λειτουργούσε ως μέσο θρησκευτικής ιδεολογίας και διατήρησης της κοσμικής τάξης. Αντίθετα, οι καλλιτέχνες του Ife δημιουργούσαν τρισδιάστατα χάλκινα έργα, πιθανότατα προορισμένα για τελετουργική ή αυλική χρήση, δίνοντας έμφαση στη φυσική παρουσία και την ατομικότητα των εικονιζόμενων προσώπων μέσα σε ένα ζωντανό πολιτισμικό πλαίσιο.

Έτσι, ενώ και οι δύο πολιτισμοί δημιούργησαν παραστατική τέχνη που μεταφέρει κοινωνικά και πνευματικά νοήματα, η αρχαία αιγυπτιακή προσωπογραφία ενσαρκώνει έναν στιλιζαρισμένο ιδεαλισμό, θεμελιωμένο σε θεολογικές και ιεραρχικές αντιλήψεις, ενώ τα χάλκινα έργα του Ife αποτελούν παράδειγμα νατουραλισμού που εξυμνεί την ατομική ταυτότητα και τον καλλιτεχνικό ρεαλισμό. Αυτές οι διαφορετικές προσεγγίσεις αναδεικνύουν τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους οι κοινωνίες της Αφρικής και της αρχαίας Εγγύς Ανατολής αντιλαμβάνονταν την ανθρώπινη αναπαράσταση.

Μια εκδοχή με λεπτομερέστερο ιστορικό υπόβαθρο ή με προσθήκη συζήτησης για συγκεκριμένα έργα τέχνης και από τις δύο παραδόσεις:
1- Gay Robins, The Art of Ancient Egypt (Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη: Harvard University Press, 1997), 45–48.
2- Henry John Drewal, John Pemberton III και Rowland Abiodun, Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought (Νέα Υόρκη: The Center for African Art, 1989), 85–90.
3- Frank Willett, African Art (Λονδίνο: Thames & Hudson, 2002), 52–54.

Ορισμένες πληροφορίες έχουν παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στους τομείς της εθνογραφίας, της αρχαιολογίας και της ιστορίας της τέχνης.

Αρ. ευρετηρίου MAZ21501

Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για αντικείμενα παραδοσιακής ή αρχαίας αφρικανικής τέχνης. Οι Όροι και οι Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την αυθεντικότητα, την προέλευση και τη νόμιμη προέλευση των αντικειμένων τους και, όπου ενδείκνυται, τα σχετικά δικαιολογητικά. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα εν λόγω δικαιολογητικά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που έχει εκδοθεί ανεξάρτητα.

Όταν ένας πωλητής παρέχει δικό του πιστοποιητικό ή δήλωση σχετικά με την αυθεντικότητα, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή ως πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν στην καταχώριση αναφέρεται ρητά ότι μαζί με το αντικείμενο θα δοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας, αναμένεται από τον πωλητή να προσκομίσει το έγγραφο όπως περιγράφεται.

Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονικό έλεγχο με βάση τις πληροφορίες, τις φωτογραφίες, τα στοιχεία προέλευσης και τα δικαιολογητικά που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή αντικειμένου παραδοσιακής ή αρχαίας αφρικανικής τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επιβεβαίωση της αυθεντικότητάς του από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει προβεί σε φυσική ή επιστημονική εξέταση, ανάλυση της πατίνας ή χρονολόγηση του αντικειμένου. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια και τη νομιμότητα των πληροφοριών, καθώς και για την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Μπρού **χάλκινη κεφαλή Ife**, περιοχή της πόλης Μπενίν, Νιγηρία.

Αυτή η ανθρωπόμορφη κεφαλή από κράμα χαλκού, από το Ifẹ̀, έχει τη μορφή κοίλου αγγείου με κυλινδρική βάση και κυριαρχείται από ένα επίμηκες πρόσωπο με προσεκτικά ισορροπημένες αναλογίες και στρογγυλεμένο κρανίο, το επάνω μέρος του οποίου είναι ανοιχτό. Η απόδοση συνδυάζει την επιδίωξη του νατουραλισμού με έντονη γραφιστική σχηματοποίηση, χαρακτηριστική πολλών εντυπωσιακών ομοιωμάτων που συνδέονται με τις αρχαίες αυλικές παραδόσεις των Γιορούμπα. Το πρόσωπο, μετωπικό και ανέκφραστο, διαμορφώνεται από μια μακριά, ίσια μύτη, χείλη παχιά αλλά συγκρατημένα, αμυγδαλωτά μάτια με σαφώς αποδοσμένα βλέφαρα και αυτιά με έντονη ανατομική ακρίβεια. Η επιφάνεια του μετώπου, των παρειών και του πηγουνιού καλύπτεται από ένα εξαιρετικά κανονικό δίκτυο λεπτών κάθετων και καμπύλων γραμμώσεων που ακολουθούν τα περιγράμματα του προσώπου, ενώ μια σειρά κυκλικών οπών γύρω από τα ρουθούνια, το στόμα, τις παρειές, το περίγραμμα του προσώπου και την άκρη του καλύμματος κεφαλής φαίνεται πως προοριζόταν για τη συγκράτηση ή στερέωση πρόσθετων στοιχείων —κοσμημάτων, πέπλων, νημάτων, χαντρών ή τελετουργικών αντικειμένων— αν και η φύση τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο με την παρατήρηση. Ο λαιμός, ψηλός και κυλινδρικός, διακόπτεται από αρκετές οριζόντιες εγχάρακτες γραμμές και φέρει μεγάλα πλευρικά ανοίγματα, καθώς και μία πρόσθια οπή, γεγονός που υποδηλώνει ότι το αντικείμενο αποτελούσε πιθανότατα μέρος ενός πιο σύνθετου συνόλου και δεν είχε σχεδιαστεί ως αυτοτελές γλυπτό. Η διάκριση ανάμεσα στο λεπτογραμμωμένο πρόσθιο τμήμα και το πιο λιτό οπίσθιο μέρος —τα οποία χωρίζονται από μια γραμμή με οπές— ενισχύει την υπόθεση ότι επρόκειτο για κατασκευή συναρμολογούμενη ή για σύστημα διακόσμησης. Η καστανομέλαινη πατίνα, με πράσινα ίχνη οξείδωσης του χαλκού και κοκκινωπά κατάλοιπα, καθώς και η ανομοιομορφία των εσωτερικών επιφανειών, φανερώνουν την υλικότητα του χυτού σιδήρου και τη φυσική ιστορία του αντικειμένου. Από ανθρωπολογική σκοπιά, επομένως, μια τέτοια κεφαλή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως απλό πορτρέτο με τη δυτική έννοια, αλλά ως εικόνα παρουσίας και κύρους, όπου η ελεγχόμενη εξιδανίκευση του προσώπου, η μετωπική στάση, η συμμετρία και τα χαρακτηριστικά που έχουν σχεδιαστεί για να φέρουν κοσμήματα συμβάλλουν πιθανότατα στην οπτική κατασκευή ενός προσώπου με κοινωνική, πολιτική ή τελετουργική εξουσία. Έτσι, εντάσσεται σε μια αντίληψη της αναπαράστασης ειδική για τις παραδόσεις του Ifẹ̀, όπου η ανθρώπινη μορφή συνδυάζει την ατομικότητα, την αξιοπρέπεια, τη δύναμη και τη διαμεσολάβηση με την προγονική και ιερή τάξη.

Παρόμοιες χάλκινες κεφαλές, όπως εκείνη του τύπου Wunmonije Compound, απαντούν αρκετά συχνά, γεγονός που εγείρει το ερώτημα της χρήσης τους. Θεωρείται ότι προσαρμόζονταν σε ξύλινο ομοίωμα φυσικού μεγέθους, πιθανώς με κινητά άκρα. Τα ομοιώματα αυτά ντύνονταν με τον ίδιο τρόπο που θα ντυνόταν το πρόσωπο που απεικόνιζαν. Ίσως έτσι ο Όμπα να μπορούσε να παρευρίσκεται σε τελετές και κηδείες χωρίς να είναι ο ίδιος παρών. Όταν αναλάμβανε την εξουσία ένας νέος Όμπα, ίσως αντικαθιστούσαν μόνο τη χάλκινη κεφαλή.

Ο νατουραλισμός που διακρίνεται στις χάλκινες κεφαλές του Ife βρίσκεται σε έντονη αντίθεση με τις υφολογικές συμβάσεις της αρχαίας αιγυπτιακής προσωπογραφίας. Παρότι και οι δύο παραδόσεις ενδιαφέρονται βαθιά για την απεικόνιση της ανθρώπινης μορφής, οι προσεγγίσεις τους αντανακλούν διαφορετικές πολιτισμικές αξίες και καλλιτεχνικούς στόχους. Η αρχαία αιγυπτιακή προσωπογραφία, ιδίως εκείνη του Αρχαίου και του Μέσου Βασιλείου, δίνει προτεραιότητα στην εξιδανίκευση και τον συμβολισμό έναντι του εξατομικευμένου νατουραλισμού. Οι μορφές απεικονίζονται συνήθως σύμφωνα με αυστηρούς κανόνες αναλογιών και συμβάσεις, οι οποίες τονίζουν την αιώνια τάξη και την κοινωνική ιεραρχία αντί της προσωπικής ομοιότητας. Τα πρόσωπα στην αιγυπτιακή γλυπτική και στα ανάγλυφα παρουσιάζουν συχνά τυποποιημένη συμμετρία και εξιδανικευμένα χαρακτηριστικά που δηλώνουν κύρος, θεϊκή υπόσταση ή ηθικές ιδιότητες, αντί για συγκεκριμένα ατομικά γνωρίσματα.
Αντίθετα, τα χάλκινα έργα του Ife φανερώνουν βαθιά προσήλωση στην παρατήρηση και την απόδοση της ατομικής φυσιογνωμίας. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου αποδίδονται με εξαιρετική ανατομική ακρίβεια, με λεπτομερή πλάση της υφής του δέρματος και των μυών, καθώς και λεπτές εκφράσεις που υποδηλώνουν μοναδικές προσωπικότητες. Αυτή η νατουραλιστική απόδοση υποδηλώνει πολιτισμική έμφαση στην ατομικότητα του εικονιζόμενου προσώπου και συχνά ερμηνεύεται ως βασιλική προσωπογραφία ή μνημόνευση προγόνων. Η τεχνολογία της χύτευσης με τη μέθοδο του χαμένου κεριού επέτρεψε στους καλλιτέχνες του Ife να αποδώσουν αυτές τις λεπτές αποχρώσεις στον χαλκό με αξιοσημείωτη πιστότητα, αναδεικνύοντας την τεχνική και καλλιτεχνική πολυπλοκότητα της παράδοσής τους.

Επιπλέον, τα διαφορετικά υλικά και καλλιτεχνικά περιβάλλοντα υπογραμμίζουν περαιτέρω τους διαφορετικούς στόχους αυτών των παραδόσεων. Οι Αιγύπτιοι καλλιτέχνες εργάζονταν συνήθως σε πέτρα ή σε ζωγραφισμένα ανάγλυφα, σε ταφικά ή ναϊκά περιβάλλοντα, όπου η τέχνη λειτουργούσε ως μέσο θρησκευτικής ιδεολογίας και διατήρησης της κοσμικής τάξης. Αντίθετα, οι καλλιτέχνες του Ife δημιουργούσαν τρισδιάστατα χάλκινα έργα, πιθανότατα προορισμένα για τελετουργική ή αυλική χρήση, δίνοντας έμφαση στη φυσική παρουσία και την ατομικότητα των εικονιζόμενων προσώπων μέσα σε ένα ζωντανό πολιτισμικό πλαίσιο.

Έτσι, ενώ και οι δύο πολιτισμοί δημιούργησαν παραστατική τέχνη που μεταφέρει κοινωνικά και πνευματικά νοήματα, η αρχαία αιγυπτιακή προσωπογραφία ενσαρκώνει έναν στιλιζαρισμένο ιδεαλισμό, θεμελιωμένο σε θεολογικές και ιεραρχικές αντιλήψεις, ενώ τα χάλκινα έργα του Ife αποτελούν παράδειγμα νατουραλισμού που εξυμνεί την ατομική ταυτότητα και τον καλλιτεχνικό ρεαλισμό. Αυτές οι διαφορετικές προσεγγίσεις αναδεικνύουν τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους οι κοινωνίες της Αφρικής και της αρχαίας Εγγύς Ανατολής αντιλαμβάνονταν την ανθρώπινη αναπαράσταση.

Μια εκδοχή με λεπτομερέστερο ιστορικό υπόβαθρο ή με προσθήκη συζήτησης για συγκεκριμένα έργα τέχνης και από τις δύο παραδόσεις:
1- Gay Robins, The Art of Ancient Egypt (Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη: Harvard University Press, 1997), 45–48.
2- Henry John Drewal, John Pemberton III και Rowland Abiodun, Yoruba: Nine Centuries of African Art and Thought (Νέα Υόρκη: The Center for African Art, 1989), 85–90.
3- Frank Willett, African Art (Λονδίνο: Thames & Hudson, 2002), 52–54.

Ορισμένες πληροφορίες έχουν παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στους τομείς της εθνογραφίας, της αρχαιολογίας και της ιστορίας της τέχνης.

Αρ. ευρετηρίου MAZ21501

Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για αντικείμενα παραδοσιακής ή αρχαίας αφρικανικής τέχνης. Οι Όροι και οι Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την αυθεντικότητα, την προέλευση και τη νόμιμη προέλευση των αντικειμένων τους και, όπου ενδείκνυται, τα σχετικά δικαιολογητικά. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα εν λόγω δικαιολογητικά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που έχει εκδοθεί ανεξάρτητα.

Όταν ένας πωλητής παρέχει δικό του πιστοποιητικό ή δήλωση σχετικά με την αυθεντικότητα, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή ως πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν στην καταχώριση αναφέρεται ρητά ότι μαζί με το αντικείμενο θα δοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας, αναμένεται από τον πωλητή να προσκομίσει το έγγραφο όπως περιγράφεται.

Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονικό έλεγχο με βάση τις πληροφορίες, τις φωτογραφίες, τα στοιχεία προέλευσης και τα δικαιολογητικά που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή αντικειμένου παραδοσιακής ή αρχαίας αφρικανικής τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επιβεβαίωση της αυθεντικότητάς του από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει προβεί σε φυσική ή επιστημονική εξέταση, ανάλυση της πατίνας ή χρονολόγηση του αντικειμένου. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια και τη νομιμότητα των πληροφοριών, καθώς και για την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Indigenous object name
Head
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ife
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze head
Height
21 cm
Βάρος
910 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.22%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​