Ένα μπρούτζινο σκεύος - Akan - Γκάνα
02
ημέρες
13
ώρες
16
λεπτά
41
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 3
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 1,400 - € 1,600
 | 3 € | |
|---|---|---|
 | 2 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145217 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Το χάλκινο αγγείο με τίτλο «A bronze vessel» είναι έργο των Akan από την Γκάνα, συλλέχθηκε στην περιοχή Κουμάσι και απεικονίζει μια λεοπάρδαλη με μια αντιλόπη.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Άκαν – Τελετουργικό αγγείο σε σχήμα λεοπάρδαλης με αντιλόπη
Γκάνα, περιοχή Κουμάσι
Κράμα χαλκού με υψηλή περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο, χύτευση με τη μέθοδο του χαμένου κεριού
Ύψος: 18 cm
Μήκος: 24 cm
Βάρος: 1.9 kg
Αρ. ευρετηρίου CAB21714
Προέλευση: Συλλέχθηκε στην περιοχή Κουμάσι, Γκάνα
Δεν παρέχεται έκθεση επιστημονικών εξετάσεων για αυτό το αντικείμενο. Επομένως, η ηλικία και η γεωγραφική προέλευσή του δεν έχουν επαληθευτεί
Περιγραφή
Αυτό το εξαιρετικό παραστατικό αγγείο από κράμα χαλκού προέρχεται από τον πολιτισμικό χώρο των Άκαν στη σημερινή Γκάνα και συλλέχθηκε στην περιοχή Κουμάσι, το ιστορικό κέντρο του Βασιλείου των Ασάντι. Απεικονίζει μια δυναμικά στιλιζαρισμένη λεοπάρδαλη που κρατά στο στόμα της μια σκοτωμένη αντιλόπη. Από τη ράχη της υψώνεται ένα σφαιρικό αγγείο με καπάκι, τα τοιχώματα του οποίου είναι διακοσμημένα με ανάγλυφα σκαλισμένους κροκόδειλους. Η λεοπάρδαλη έχει επιμήκες σώμα, δυνατά πόδια, χαμηλωμένο κεφάλι με προεξέχοντα μάτια και ουρά κυρτωμένη σε σχεδόν κυκλικό σχήμα. Πολυάριθμα κυκλικά κοσμήματα με ανάγλυφα περιγράμματα καλύπτουν το σώμα της, συμβολίζοντας το χαρακτηριστικό μοτίβο του τριχώματός της. Το σφαιρικό αγγείο συνδέεται με το σώμα του ζώου μέσω ενός κωνικού λαιμού. Στα πλευρικά τοιχώματα απεικονίζονται κροκόδειλοι με ανασηκωμένες σειρές λεπιών, έντονα προεξέχοντα μάτια και προσεκτικά διαμορφωμένα άκρα. Δύο πλευρικές λαβές σε σχήμα κρίκου, καθώς και λεπτοδουλεμένα πλεκτά και τοξωτά κοσμήματα κατά μήκος του χείλους του αγγείου, συμπληρώνουν τον περίτεχνο σχεδιασμό. Ένα επίπεδο, ελαφρώς θολωτό καπάκι σφραγίζει το δοχείο. Στο εσωτερικό του απεικονίζεται μια αξιοσημείωτη παραστατική σκηνή: Μια μητέρα λεοπάρδαλη έχει φέρει πίσω μια σκοτωμένη αντιλόπη και την προσφέρει στα μικρά της για να φάνε. Τα μικρά μαζεύονται γύρω από τη λεία, ενώ η μητέρα στέκεται από πάνω τους. Η απεικόνιση αυτή συμπληρώνει την εξωτερική σκηνή του κυνηγιού με το μοτίβο της τροφής και της φροντίδας. Η επιφάνεια έχει θερμή χρυσοκάστανη απόχρωση, με πιο σκούρες περιοχές οξείδωσης, πρασινωπές επικαθίσεις και εμφανή σημάδια φθοράς. Η παραδοσιακά υψηλή περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο συμβάλλει στη χαρακτηριστική χρυσόχρωμη όψη του κράματος χαλκού.
Ιστορικοκαλλιτεχνική ανάλυση
Η μεταλλοτεχνία των Άκαν αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής. Εκτός από σταθμά χρυσού, σύμβολα εξουσίας και διακοσμητικά αντικείμενα, κατασκευάζονταν πλούσια διακοσμημένα αγγεία, τα οποία μπορούσαν να εξυπηρετούν τόσο αυλικούς όσο και τελετουργικούς σκοπούς. Κατασκευάζονταν κυρίως με την τεχνική της χύτευσης με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, η οποία επέτρεπε περίτεχνο τρισδιάστατο σχεδιασμό. Τα κράματα χαλκού έφταναν στην περιοχή μέσω εκτεταμένων εμπορικών δικτύων, ενώ το ευρωπαϊκό εμπόριο απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη σημασία από τον 15ο αιώνα και έπειτα. Ιδιαίτερα ο χρυσόχρωμος ορείχαλκος εκτιμούνταν για την ανθεκτικότητά του και την οπτική ομοιότητά του με τον πολύτιμο χρυσό.
Η λεοπάρδαλη ως σύμβολο βασιλικής εξουσίας
Στον πολιτισμό των Άκαν και των Ασάντι, η λεοπάρδαλη ενσαρκώνει τη δύναμη, την εξουσία και τη βασιλική κυριαρχία. Η ικανότητά της να υπερισχύει της λείας της συμβολίζει την πολιτική αποφασιστικότητα και την κυριαρχική ισχύ. Κατά συνέπεια, η απεικόνιση της λεοπάρδαλης με μια αντιλόπη στο στόμα μπορεί να ερμηνευτεί ως έκφραση υπεροχής. Ο συμβολισμός αυτός διευρύνεται αξιοσημείωτα από τη σκηνή στο εσωτερικό του καπακιού. Εδώ, η μητέρα λεοπάρδαλη δεν παρουσιάζεται μόνο ως επικίνδυνο αρπακτικό, αλλά και ως στοργικό πλάσμα που χρησιμοποιεί τη λεία της για να ταΐσει τα μικρά της. Η αντιλόπη που έχει σκοτώσει γίνεται έτσι τόσο σύμβολο δύναμης όσο και προϋπόθεση για την επιβίωση. Αυτή η αντιπαραβολή επιτρέπει μια πιθανή ερμηνεία της ιδανικής διακυβέρνησης, όπου η εξουσία βασίζεται όχι μόνο στη δύναμη, αλλά εξίσου στην προστασία και την ευθύνη απέναντι στην κοινότητα. Η σκόπιμη τοποθέτηση των δύο σκηνών στο εξωτερικό και το εσωτερικό του αγγείου προσδίδει σε αυτό μια επιπλέον αφηγηματική διάσταση. Μόνο όταν ανοίγει το καπάκι γίνεται αντιληπτό το συμπληρωματικό εικαστικό μήνυμα. Τέτοιες απεικονίσεις μπορεί να συνδέονται με την παροιμιακή παράδοση των Άκαν, στην οποία οι εικόνες ζώων μεταφέρουν κοινωνικές και ηθικές έννοιες.
Ο συμβολισμός των κροκοδείλων
Οι κροκόδειλοι, αποδοσμένοι τρισδιάστατα, διευρύνουν το εικονογραφικό πρόγραμμα, προσθέτοντας ένα ακόμη σημαντικό συμβολικό ζώο. Στην κοσμολογία των Άκαν, οι κροκόδειλοι μπορούν να ενσαρκώνουν την προσαρμοστικότητα, τη δύναμη και την προστασία. Η παρουσία τους τόσο στο νερό όσο και στη στεριά επιτρέπει επίσης συμβολικές αναφορές σε διαφορετικές σφαίρες της ζωής. Σε συνδυασμό με τη λεοπάρδαλη, διαμορφώνεται μια πολυεπίπεδη εικαστική σύνθεση, στην οποία η δύναμη, η επιβίωση και οι φυσικές δυνάμεις παρουσιάζονται ως αλληλένδετες.
Τελετουργική λειτουργία και ιστορικοκαλλιτεχνική κατάταξη
Το αγγείο παρουσιάζει σαφείς συνδέσεις με την παράδοση των λεγόμενων kuduo — πλούσια διακοσμημένων μεταλλικών δοχείων που συνδέονταν με το κύρος, τον πλούτο και τις πνευματικές πεποιθήσεις στην κοινωνία των Άκαν. Τέτοια αντικείμενα μπορούσαν να περιέχουν πολύτιμες ουσίες και να χρησιμοποιούνται σε αυλικές ή τελετουργικές περιστάσεις. Αυτό το χάλκινο αγγείο ξεχωρίζει λόγω του ασυνήθιστου συνδυασμού μιας πλήρως τρισδιάστατης λεοπάρδαλης με ένα αγγείο που στηρίζεται στη ράχη της. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η κρυφή σκηνή στο εσωτερικό του καπακιού, η οποία γίνεται ορατή μόνο όταν χρησιμοποιείται το αγγείο. Η παλαιά πατίνα και τα σημάδια φθοράς συνάδουν με μακρά περίοδο χρήσης, αλλά από μόνα τους δεν υποδηλώνουν συγκεκριμένη τελετουργική λειτουργία. Η περίτεχνη τεχνική χύτευσης και η σύνθετη εικονογραφία ζώων υποδηλώνουν έργο εξειδικευμένου μεταλλουργού. Το Κουμάσι, το Μπόνο Μάνσο και το Μπέγκο συγκαταλέγονταν στα σημαντικότερα ιστορικά κέντρα μεταλλοτεχνίας.
Ιστορικοκαλλιτεχνική αποτίμηση
Το αγγείο συνδυάζει παραστατικό σχεδιασμό, τεχνική ακρίβεια και συμβολική σημασία. Η μοναδικότητά του έγκειται στην αντιπαραβολή του κυνηγιού και της μητρικής φροντίδας, μέσα από την οποία η δύναμη και η ευθύνη παρουσιάζονται ως αλληλένδετες αρχές. Ο συνδυασμός της λεοπάρδαλης, της αντιλόπης και των κροκοδείλων, καθώς και η αφηγηματική σχέση ανάμεσα στο εξωτερικό και το εσωτερικό, καθιστούν το έργο αξιοσημείωτο δείγμα της παραστατικής μεταλλοτεχνίας των Άκαν.
Βιβλιογραφία
Frank Willett, *African Art: An Introduction*, 1971. Συγκρίσιμα δείγματα μεταλλοτεχνίας των Άκαν βρίσκονται, μεταξύ άλλων, στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, στο Musée du quai Branly – Jacques Chirac στο Παρίσι και στο Εθνικό Μουσείο της Γκάνας στην Άκρα.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες πληροφορίες και φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.
Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για παραδοσιακά ή αρχαία αντικείμενα αφρικανικής τέχνης. Οι Όροι μας και οι Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την αυθεντικότητα, την προέλευση και τη νόμιμη προέλευση των αντικειμένων τους, καθώς και, όπου εφαρμόζεται, τα σχετικά αποδεικτικά έγγραφα. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα έγγραφα αυτά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που εκδίδεται ανεξάρτητα.
Όταν ένας πωλητής παρέχει πιστοποιητικό ή δήλωση που έχει εκδώσει ο ίδιος σχετικά με την αυθεντικότητα, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή ως πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν η καταχώριση αναφέρει ρητά ότι θα παραδοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας μαζί με το αντικείμενο, αναμένεται από τον πωλητή να παράσχει το έγγραφο όπως περιγράφεται.
Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική αξιολόγηση βάσει των πληροφοριών, των φωτογραφιών, των στοιχείων προέλευσης και των δικαιολογητικών που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αντικειμένου αφρικανικής τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη εξακρίβωση της αυθεντικότητας ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει εξακριβώσει την αυθεντικότητα, αναλύσει την πατίνα ή χρονολογήσει το αντικείμενο με φυσικές ή επιστημονικές μεθόδους. Σύμφωνα με τους Όρους μας και τις Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου, καθώς και για τις πληροφορίες που παρέχονται.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΆκαν – Τελετουργικό αγγείο σε σχήμα λεοπάρδαλης με αντιλόπη
Γκάνα, περιοχή Κουμάσι
Κράμα χαλκού με υψηλή περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο, χύτευση με τη μέθοδο του χαμένου κεριού
Ύψος: 18 cm
Μήκος: 24 cm
Βάρος: 1.9 kg
Αρ. ευρετηρίου CAB21714
Προέλευση: Συλλέχθηκε στην περιοχή Κουμάσι, Γκάνα
Δεν παρέχεται έκθεση επιστημονικών εξετάσεων για αυτό το αντικείμενο. Επομένως, η ηλικία και η γεωγραφική προέλευσή του δεν έχουν επαληθευτεί
Περιγραφή
Αυτό το εξαιρετικό παραστατικό αγγείο από κράμα χαλκού προέρχεται από τον πολιτισμικό χώρο των Άκαν στη σημερινή Γκάνα και συλλέχθηκε στην περιοχή Κουμάσι, το ιστορικό κέντρο του Βασιλείου των Ασάντι. Απεικονίζει μια δυναμικά στιλιζαρισμένη λεοπάρδαλη που κρατά στο στόμα της μια σκοτωμένη αντιλόπη. Από τη ράχη της υψώνεται ένα σφαιρικό αγγείο με καπάκι, τα τοιχώματα του οποίου είναι διακοσμημένα με ανάγλυφα σκαλισμένους κροκόδειλους. Η λεοπάρδαλη έχει επιμήκες σώμα, δυνατά πόδια, χαμηλωμένο κεφάλι με προεξέχοντα μάτια και ουρά κυρτωμένη σε σχεδόν κυκλικό σχήμα. Πολυάριθμα κυκλικά κοσμήματα με ανάγλυφα περιγράμματα καλύπτουν το σώμα της, συμβολίζοντας το χαρακτηριστικό μοτίβο του τριχώματός της. Το σφαιρικό αγγείο συνδέεται με το σώμα του ζώου μέσω ενός κωνικού λαιμού. Στα πλευρικά τοιχώματα απεικονίζονται κροκόδειλοι με ανασηκωμένες σειρές λεπιών, έντονα προεξέχοντα μάτια και προσεκτικά διαμορφωμένα άκρα. Δύο πλευρικές λαβές σε σχήμα κρίκου, καθώς και λεπτοδουλεμένα πλεκτά και τοξωτά κοσμήματα κατά μήκος του χείλους του αγγείου, συμπληρώνουν τον περίτεχνο σχεδιασμό. Ένα επίπεδο, ελαφρώς θολωτό καπάκι σφραγίζει το δοχείο. Στο εσωτερικό του απεικονίζεται μια αξιοσημείωτη παραστατική σκηνή: Μια μητέρα λεοπάρδαλη έχει φέρει πίσω μια σκοτωμένη αντιλόπη και την προσφέρει στα μικρά της για να φάνε. Τα μικρά μαζεύονται γύρω από τη λεία, ενώ η μητέρα στέκεται από πάνω τους. Η απεικόνιση αυτή συμπληρώνει την εξωτερική σκηνή του κυνηγιού με το μοτίβο της τροφής και της φροντίδας. Η επιφάνεια έχει θερμή χρυσοκάστανη απόχρωση, με πιο σκούρες περιοχές οξείδωσης, πρασινωπές επικαθίσεις και εμφανή σημάδια φθοράς. Η παραδοσιακά υψηλή περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο συμβάλλει στη χαρακτηριστική χρυσόχρωμη όψη του κράματος χαλκού.
Ιστορικοκαλλιτεχνική ανάλυση
Η μεταλλοτεχνία των Άκαν αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής. Εκτός από σταθμά χρυσού, σύμβολα εξουσίας και διακοσμητικά αντικείμενα, κατασκευάζονταν πλούσια διακοσμημένα αγγεία, τα οποία μπορούσαν να εξυπηρετούν τόσο αυλικούς όσο και τελετουργικούς σκοπούς. Κατασκευάζονταν κυρίως με την τεχνική της χύτευσης με τη μέθοδο του χαμένου κεριού, η οποία επέτρεπε περίτεχνο τρισδιάστατο σχεδιασμό. Τα κράματα χαλκού έφταναν στην περιοχή μέσω εκτεταμένων εμπορικών δικτύων, ενώ το ευρωπαϊκό εμπόριο απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη σημασία από τον 15ο αιώνα και έπειτα. Ιδιαίτερα ο χρυσόχρωμος ορείχαλκος εκτιμούνταν για την ανθεκτικότητά του και την οπτική ομοιότητά του με τον πολύτιμο χρυσό.
Η λεοπάρδαλη ως σύμβολο βασιλικής εξουσίας
Στον πολιτισμό των Άκαν και των Ασάντι, η λεοπάρδαλη ενσαρκώνει τη δύναμη, την εξουσία και τη βασιλική κυριαρχία. Η ικανότητά της να υπερισχύει της λείας της συμβολίζει την πολιτική αποφασιστικότητα και την κυριαρχική ισχύ. Κατά συνέπεια, η απεικόνιση της λεοπάρδαλης με μια αντιλόπη στο στόμα μπορεί να ερμηνευτεί ως έκφραση υπεροχής. Ο συμβολισμός αυτός διευρύνεται αξιοσημείωτα από τη σκηνή στο εσωτερικό του καπακιού. Εδώ, η μητέρα λεοπάρδαλη δεν παρουσιάζεται μόνο ως επικίνδυνο αρπακτικό, αλλά και ως στοργικό πλάσμα που χρησιμοποιεί τη λεία της για να ταΐσει τα μικρά της. Η αντιλόπη που έχει σκοτώσει γίνεται έτσι τόσο σύμβολο δύναμης όσο και προϋπόθεση για την επιβίωση. Αυτή η αντιπαραβολή επιτρέπει μια πιθανή ερμηνεία της ιδανικής διακυβέρνησης, όπου η εξουσία βασίζεται όχι μόνο στη δύναμη, αλλά εξίσου στην προστασία και την ευθύνη απέναντι στην κοινότητα. Η σκόπιμη τοποθέτηση των δύο σκηνών στο εξωτερικό και το εσωτερικό του αγγείου προσδίδει σε αυτό μια επιπλέον αφηγηματική διάσταση. Μόνο όταν ανοίγει το καπάκι γίνεται αντιληπτό το συμπληρωματικό εικαστικό μήνυμα. Τέτοιες απεικονίσεις μπορεί να συνδέονται με την παροιμιακή παράδοση των Άκαν, στην οποία οι εικόνες ζώων μεταφέρουν κοινωνικές και ηθικές έννοιες.
Ο συμβολισμός των κροκοδείλων
Οι κροκόδειλοι, αποδοσμένοι τρισδιάστατα, διευρύνουν το εικονογραφικό πρόγραμμα, προσθέτοντας ένα ακόμη σημαντικό συμβολικό ζώο. Στην κοσμολογία των Άκαν, οι κροκόδειλοι μπορούν να ενσαρκώνουν την προσαρμοστικότητα, τη δύναμη και την προστασία. Η παρουσία τους τόσο στο νερό όσο και στη στεριά επιτρέπει επίσης συμβολικές αναφορές σε διαφορετικές σφαίρες της ζωής. Σε συνδυασμό με τη λεοπάρδαλη, διαμορφώνεται μια πολυεπίπεδη εικαστική σύνθεση, στην οποία η δύναμη, η επιβίωση και οι φυσικές δυνάμεις παρουσιάζονται ως αλληλένδετες.
Τελετουργική λειτουργία και ιστορικοκαλλιτεχνική κατάταξη
Το αγγείο παρουσιάζει σαφείς συνδέσεις με την παράδοση των λεγόμενων kuduo — πλούσια διακοσμημένων μεταλλικών δοχείων που συνδέονταν με το κύρος, τον πλούτο και τις πνευματικές πεποιθήσεις στην κοινωνία των Άκαν. Τέτοια αντικείμενα μπορούσαν να περιέχουν πολύτιμες ουσίες και να χρησιμοποιούνται σε αυλικές ή τελετουργικές περιστάσεις. Αυτό το χάλκινο αγγείο ξεχωρίζει λόγω του ασυνήθιστου συνδυασμού μιας πλήρως τρισδιάστατης λεοπάρδαλης με ένα αγγείο που στηρίζεται στη ράχη της. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η κρυφή σκηνή στο εσωτερικό του καπακιού, η οποία γίνεται ορατή μόνο όταν χρησιμοποιείται το αγγείο. Η παλαιά πατίνα και τα σημάδια φθοράς συνάδουν με μακρά περίοδο χρήσης, αλλά από μόνα τους δεν υποδηλώνουν συγκεκριμένη τελετουργική λειτουργία. Η περίτεχνη τεχνική χύτευσης και η σύνθετη εικονογραφία ζώων υποδηλώνουν έργο εξειδικευμένου μεταλλουργού. Το Κουμάσι, το Μπόνο Μάνσο και το Μπέγκο συγκαταλέγονταν στα σημαντικότερα ιστορικά κέντρα μεταλλοτεχνίας.
Ιστορικοκαλλιτεχνική αποτίμηση
Το αγγείο συνδυάζει παραστατικό σχεδιασμό, τεχνική ακρίβεια και συμβολική σημασία. Η μοναδικότητά του έγκειται στην αντιπαραβολή του κυνηγιού και της μητρικής φροντίδας, μέσα από την οποία η δύναμη και η ευθύνη παρουσιάζονται ως αλληλένδετες αρχές. Ο συνδυασμός της λεοπάρδαλης, της αντιλόπης και των κροκοδείλων, καθώς και η αφηγηματική σχέση ανάμεσα στο εξωτερικό και το εσωτερικό, καθιστούν το έργο αξιοσημείωτο δείγμα της παραστατικής μεταλλοτεχνίας των Άκαν.
Βιβλιογραφία
Frank Willett, *African Art: An Introduction*, 1971. Συγκρίσιμα δείγματα μεταλλοτεχνίας των Άκαν βρίσκονται, μεταξύ άλλων, στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο, στο Musée du quai Branly – Jacques Chirac στο Παρίσι και στο Εθνικό Μουσείο της Γκάνας στην Άκρα.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες πληροφορίες και φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.
Η Catawiki δεν εκδίδει Πιστοποιητικά Αυθεντικότητας για παραδοσιακά ή αρχαία αντικείμενα αφρικανικής τέχνης. Οι Όροι μας και οι Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης απαιτούν από τους πωλητές να παρέχουν ακριβείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την αυθεντικότητα, την προέλευση και τη νόμιμη προέλευση των αντικειμένων τους, καθώς και, όπου εφαρμόζεται, τα σχετικά αποδεικτικά έγγραφα. Οι οδηγίες δεν απαιτούν τα έγγραφα αυτά να έχουν σε κάθε περίπτωση τη μορφή Πιστοποιητικού Αυθεντικότητας που εκδίδεται ανεξάρτητα.
Όταν ένας πωλητής παρέχει πιστοποιητικό ή δήλωση που έχει εκδώσει ο ίδιος σχετικά με την αυθεντικότητα, αυτό αποτελεί δήλωση του ίδιου του πωλητή και δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ανεξάρτητη πιστοποίηση από τρίτο μέρος ή ως πιστοποίηση από την Catawiki. Εάν η καταχώριση αναφέρει ρητά ότι θα παραδοθεί Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας μαζί με το αντικείμενο, αναμένεται από τον πωλητή να παράσχει το έγγραφο όπως περιγράφεται.
Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική αξιολόγηση βάσει των πληροφοριών, των φωτογραφιών, των στοιχείων προέλευσης και των δικαιολογητικών που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αντικειμένου αφρικανικής τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη εξακρίβωση της αυθεντικότητας ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει εξακριβώσει την αυθεντικότητα, αναλύσει την πατίνα ή χρονολογήσει το αντικείμενο με φυσικές ή επιστημονικές μεθόδους. Σύμφωνα με τους Όρους μας και τις Οδηγίες Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής εξακολουθεί να είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου, καθώς και για τις πληροφορίες που παρέχονται.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Akan
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze vessel
Height
18 cm
Depth
24 cm
Βάρος
1.9 kg
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
