Fred Arends (1949) - Winterkoud

Κάποτε τον έλεγαν Φρεντ Άρεντς (1949), αλλά σήμερα προτιμά να τον αποκαλούν «Φρέντερικ Άρεντς». Καταλαβαίνω γιατί. Τα έργα τέχνης του, με την κλασική τους όψη και ζωγραφισμένα κυρίως στο ύφος της ολλανδικής σχολής του 19ου αιώνα, έχουν μεγάλη ζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επειδή έχει επίγνωση της αγοράς, αποκαλεί τον εαυτό του «Φρέντερικ». Αυτό ακούγεται κάπως πιο κομψό στις αγγλοσαξονικές χώρες από το «Φρεντ» και, για να είμαστε ειλικρινείς, το συγκεκριμένο όνομα ταιριάζει επίσης καλύτερα στην εικόνα του ως παραδοσιακού ζωγράφου.

Είναι λόγω του ζεστού κλίματος; Ή θέλει να μένει κοντά στη μεγαλύτερη αγορά του; Όπως και να ’χει, ο Φρεντ (γνωστός και ως Φρέντερικ) ζει εδώ και χρόνια στο τροπικό νησί Κουρασάο, όπου εκθέτει τα έργα του σε μια γκαλερί τέχνης, την «Art Gallery Absolute». Βολικό, αφού κάθε χρόνο επισκέπτονται το νησί περισσότεροι από 200.000 Αμερικανοί τουρίστες. Οι περισσότεροι, ξεκινώντας από την αποβάθρα όπου δένουν τα κρουαζιερόπλοια, κατευθύνονται προς την καρδιά της ιστορικής πόλης. Στη ζώνη Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, βλέπουν στην πρόσοψη ενός ιστορικού κτιρίου μια χαρακτηριστική καφέ πινακίδα της υπηρεσίας προστασίας μνημείων. Με χάλκινα γράμματα, η πινακίδα που οι Αμερικανοί συνδέουν με «Σημαντικό ιστορικό χώρο» αναγράφει: «Φρεντ Άρεντς – ο παραδοσιακός Ολλανδός μάστορας». Το σύντομο συνοδευτικό κείμενο από κάτω αποτελεί δείγμα στρατηγικής μάρκετινγκ: «Ο Άρεντς εμπνεύστηκε από τους Ολλανδούς δασκάλους του 17ου αιώνα και τις τεχνικές τους». Μια άμεση αναφορά, για τους Αμερικανούς επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων, στον αιώνα του Ρέμπραντ και του Βερμέερ, αλλά και στην εποχή των «Ολλανδών ιδρυτών» της Νέας Υόρκης.