Πτολεμαϊκή–Ρωμαϊκή Περίοδος Terracotta Αρχαίο θραύσμα μορφής από τερακότα του Χαρποκράτη (Παιδί του Ήρους) - 8 cm

Θραύσμα λεπτοδουλεμένου πήλινου ειδωλίου που απεικονίζει τον νεαρό θεό Ώρο (Αρποκράτη). Η μορφή έχει νεανικά, απαλά διαπλασμένα χαρακτηριστικά προσώπου και τις χαρακτηριστικές κατσαρές μπούκλες που πέφτουν στο μέτωπο. Το κεφάλι γέρνει ελαφρά, προσδίδοντας στη μορφή μια ήρεμη και γαλήνια έκφραση.

Το σωζόμενο θραύσμα διατηρεί το κεφάλι και το πάνω μέρος του κορμού. Η μορφή πιθανότατα απεικονιζόταν αρχικά γυμνή, με το ένα δάχτυλο υψωμένο προς το στόμα — τη χαρακτηριστική χειρονομία του παιδικού Ώρου. Αργότερα, οι Έλληνες ερμήνευσαν αυτή τη χειρονομία ως σύμβολο της σιωπής, γεγονός που οδήγησε στην ονομασία Αρποκράτης, αν και στην αιγυπτιακή παράδοση αρχικά συμβόλιζε την παιδική ηλικία του θεού.

Στην επιφάνεια σώζονται ίχνη από το αρχικό λευκό επίχρισμα (engobe), τα οποία υποδηλώνουν ότι η μορφή ήταν κάποτε ζωγραφισμένη. Πήλινα ειδώλια αυτού του τύπου κατασκευάζονταν συχνά κατά την πτολεμαϊκή και τη ρωμαϊκή περίοδο, ιδίως σε εργαστήρια που συνδέονταν με κέντρα όπως η Αλεξάνδρεια, η Ναύκρατις και η Μέμφιδα. Χρησιμοποιούνταν ευρέως ως λατρευτικά αντικείμενα οικιακής χρήσης, αναθηματικά αφιερώματα ή μορφές για ευλάβεια.

Η επιφάνεια παρουσιάζει ελκυστική αρχαία πατίνα, με καλά διατηρημένη απόδοση των χαρακτηριστικών του προσώπου, καθώς και κατάλοιπα της αρχικής λευκής επίστρωσης.

Κατάσταση: Αποσπασματικό, διατηρεί το κεφάλι και το πάνω μέρος του κορμού. Μικρά χτυπήματα και φθορές λόγω παλαιότητας, ανάλογες με την ηλικία του αντικειμένου. Χωρίς βάση

Προέλευση

Παλαιότερα στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία.

Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων ταξιδιών των συλλεκτών, μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή τεκμηριώνεται στη Γερμανία έως το 1970 μέσω ιστορικών φωτογραφιών της οικογενειακής κατοικίας και στη συνέχεια παρέμεινε αδιάλειπτα στην οικογενειακή κατοχή.

Τα αντικείμενα αποκτήθηκαν ιδιωτικά κατά τη διάρκεια των ταξιδιών των συλλεκτών. Όπως ήταν σύνηθες στις ιδιωτικές αγορές από τοπικές αγορές κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, γενικά δεν εκδίδονταν ούτε ζητούνταν αποδείξεις ή τιμολόγια αγοράς.

Υπάρχουν διαθέσιμες ιστορικές φωτογραφίες και βιογραφικά τεκμήρια σχετικά με τη Συλλογή Dammann, τα οποία τεκμηριώνουν τη μακρόχρονη προέλευση της συλλογής.