Ένα χάλκινο βραχιόλι - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)
02
ημέρες
13
ώρες
08
λεπτά
57
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 2
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 230 - € 270
 | 2 € | |
|---|---|---|
 | 1 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145217 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Το χάλκινο βραχιόλι με τίτλο «A bronze bracelet» αποδίδεται στον πολιτισμό Baule της Ακτής Ελεφαντοστού και φέρει γεωμετρική διακόσμηση.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Χάλκινο βραχιόλι με γεωμετρική διακόσμηση — Baoulé
Πολιτισμική απόδοση: Baoulé (Baule), πολιτισμική ομάδα των Akan
Προέλευση: περιοχή Bouaké, κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό: πιθανότατα μπρούντζος, κράμα χαλκού
Τεχνική: πιθανότατα χύτευση, χάραξη και σφυρηλάτηση ανάγλυφου
Τυπολογία: πλατύ ανοιχτό βραχιόλι, πιθανώς ποδοβραχιόλι
Χρονολόγηση: απροσδιόριστη
Διαστάσεις: 13 cm, βάρος: 770 g
Αρ. ευρ.: MAZ35750
Περιγραφή
Το βραχιόλι έχει σχήμα ογκώδους δακτυλίου και χαρακτηρίζεται από μια πλατιά μεταλλική ταινία, το περίγραμμα της οποίας διευρύνεται προς το μέσο, σχηματίζοντας μια έντονα προεξέχουσα κυκλική ακμή. Τα άνω και κάτω τμήματα, που έχουν ελαφρώς κωνικό σχήμα με αποκομμένη κορυφή, οριοθετούνται από συνεχείς διακοσμητικές νευρώσεις. Ένα κατακόρυφο άνοιγμα διακόπτει τον δακτύλιο και αποκαλύπτει τα παχιά άκρα του κοσμήματος. Η εξωτερική επιφάνεια καλύπτεται εξ ολοκλήρου από λεπτοχαραγμένα γεωμετρικά μοτίβα: παράλληλες γραμμές, λοξές γραμμώσεις, σταυρωτή χάραξη, ορθογώνια και δικτυωτά σχέδια. Κατακόρυφες ζώνες από μικρά ορθογώνια ανάγλυφα χωρίζουν τη διακόσμηση σε διάφορα πλαίσια. Το μέταλλο παρουσιάζει καστανοκίτρινη πατίνα με πράσινες αποχρώσεις, επιφανειακές επικαθίσεις, μικρές ανωμαλίες και τοπικές ρωγμές. Το συνολικό αποτέλεσμα φανερώνει την επιδίωξη ισορροπίας ανάμεσα στη μνημειακότητα, τον διάκοσμο και τη γεωμετρική κανονικότητα.
Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση
Με βάση την απόδοσή του, το αντικείμενο ανήκει στη μεταλλουργική παράδοση των Baoulé, η οποία συνδέεται ιστορικά με τη δεξιοτεχνία των λαών Akan της Δυτικής Αφρικής. Η ογκώδης μορφή του θυμίζει τα μεγάλα μεταλλικά κοσμήματα που κατασκευάζονταν στην Ακτή Ελεφαντοστού, ορισμένα από τα οποία προορίζονταν για τους αστραγάλους. Η μεταλλοτεχνία εδώ συνδυάζει αυστηρά δομημένους όγκους με σχολαστική διακόσμηση. Οι υπερυψωμένες ακμές ενδέχεται να διαμορφώθηκαν κατά τη χύτευση, ενώ τα γραμμικά μοτίβα υποδηλώνουν πρόσθετη χάραξη ή σφυρηλάτηση ανάγλυφου. Η χύτευση με τη μέθοδο του χαμένου κεριού αποτελεί εύλογη τεχνική υπόθεση, χωρίς όμως να έχει επιβεβαιωθεί για το συγκεκριμένο αντικείμενο. Η σύνθεση φανερώνει δεξιοτεχνία στην οργάνωση του διακόσμου: οι οριζόντιες ζώνες διαρθρώνουν ρυθμικά το ύψος, ενώ οι κάθετοι διαχωρισμοί διαιρούν αρμονικά την περιφέρεια. Βραχιόλια των Baoulé από μπρούντζο ή κράμα χαλκού, ορισμένα από τα οποία χρονολογούνται στον 19ο και τον 20ό αιώνα, φυλάσσονται σε αρκετές μουσειακές συλλογές. Αυτές οι υφολογικές ομοιότητες, ωστόσο, δεν επιτρέπουν την ακριβή χρονολόγηση του συγκεκριμένου έργου.
Εικονογραφία
Η εικονογραφία βασίζεται αποκλειστικά σε ένα αφηρημένο γεωμετρικό λεξιλόγιο. Τα γραμμωμένα ορθογώνια, τα δικτυωτά σχέδια και οι διαγώνιες γραμμές δημιουργούν μια διαδοχή επιφανειών με διαφορετικές υφές. Ορισμένα πλαίσια ενδέχεται να παραπέμπουν οπτικά σε μοτίβα ύφανσης, καλαθοπλεκτικής ή ουλών στο δέρμα. Αυτή η μορφολογική ομοιότητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το βραχιόλι αναπαράγει κάποιο συγκεκριμένο ύφασμα ή σημάδι στο σώμα. Η διάταξη σε ζώνες φανερώνει πρωτίστως την επιθυμία να καλυφθεί το μέταλλο με οργανωμένο διάκοσμο, χωρίς να χρησιμοποιούνται ανθρώπινες ή ζωικές παραστάσεις.
Συμβολισμός
Σε αρκετές καλλιτεχνικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, οι γεωμετρικές μορφές μπορούν να συμβάλουν στην έκφραση ιδεών που σχετίζονται με την τάξη, τη συνέχεια και τις κοινωνικές σχέσεις. Η τακτική επανάληψη των μοτίβων θα μπορούσε, στο πλαίσιο μιας αισθητικής ερμηνείας, να παραπέμπει στη διάρκεια και τη συνοχή. Το κυκλικό σχήμα υποδηλώνει επίσης την ενότητα, ενώ ο όγκος του αντικειμένου μπορεί να συνδεθεί με την επίδειξη πλούτου. Ωστόσο, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία που να επιτρέπουν να αποδοθεί συγκεκριμένη τελετουργική σημασία των δικτυωτών σχεδίων ή των κατακόρυφων ζωνών στους Baoulé. Μια οριστική συμβολική ερμηνεία θα απαιτούσε εθνογραφικά τεκμήρια ή τεκμηριωμένες συγκρίσεις.
Πολιτισμικό πλαίσιο
Οι Baoulé κατοικούν κυρίως στην κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού, ιδιαίτερα στις περιοχές Bouaké, Sakassou και Yamoussoukro. Η ιστορία τους έχει τις ρίζες της στις μετακινήσεις πληθυσμών και στις ανταλλαγές μεταξύ των λαών Akan, οι οποίες εντάθηκαν ιδίως από τον 18ο αιώνα και έπειτα. Οι καλλιτεχνικές τους παραδόσεις περιλαμβάνουν ξυλογλυπτική, μάσκες, χρυσοχοΐα και διάφορες μορφές μεταλλοτεχνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κοσμήματα έχουν σημαντική αισθητική και κοινωνική διάσταση. Τα μεταλλικά αντικείμενα μπορούν να συμβάλουν στην προβολή της προσωπικής θέσης, της ευημερίας και των οικογενειακών δεσμών. Η περιοχή Bouaké, σε σταυροδρόμι εμπορικών δικτύων, αποτελεί ιστορικό χώρο πρόσφορο για την ανταλλαγή πρώτων υλών, τεχνικών και καλλιτεχνικών μορφών.
Τελετουργική χρήση και κοινωνική λειτουργία
Μεγάλα μεταλλικά βραχιόλια μπορούσαν να φοριούνται ως κοσμήματα κατά τις συναθροίσεις, τις γιορτές και ορισμένες τελετές. Ανάλογα με το μέγεθος, το βάρος και τον τρόπο κατασκευής τους, μπορεί να προορίζονταν για τους καρπούς ή τους αστραγάλους. Η υλική τους αξία και η προβολή τους μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν στην επίδειξη κοινωνικής θέσης ή οικονομικής επιτυχίας. Ωστόσο, είναι αδύνατο να δηλωθεί με βεβαιότητα ότι αυτό το βραχιόλι προοριζόταν αποκλειστικά για γάμο, κηδεία, τελετή μύησης ή λατρεία των προγόνων. Ομοίως, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί η πιθανή χρήση του ως αντικειμένου ανταλλαγής ή ως μέσου αποθήκευσης πλούτου χωρίς περαιτέρω στοιχεία.Ιστορική σημασία της τέχνης
Αυτό το κόσμημα μαρτυρεί την ιστορική σημασία της κατεργασίας κραμάτων χαλκού στις κοινωνίες της Ακτής Ελεφαντοστού. Δείχνει πώς ένα αντικείμενο που φοριέται στο σώμα μετατρέπεται σε καλλιτεχνική δημιουργία, της οποίας οι μορφές, οι υφές και οι οπτικοί ρυθμοί έχουν εγγενή αξία. Ο συνδυασμός μιας ισχυρής μεταλλικής δομής με έναν επιμελώς οργανωμένο διάκοσμο αποτελεί το κύριο ιστορικό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον του. Εφόσον επιβεβαιωθεί η απόδοσή του, το βραχιόλι μπορεί να θεωρηθεί μαρτυρία της σχέσης ανάμεσα στην αισθητική του σώματος, την τεχνική δεξιοτεχνία και την κοινωνική έκφραση στον πολιτισμό των Baoulé.
Βιβλιογραφία — Αναφορές
Vogel, Susan Mullin. Baule: African Art, Western Eyes. New Haven: Yale University Press, 1997.
Boyer, Alain-Michel. Baule. Συλλογή «Visions of Africa». Μιλάνο: 5 Continents Éditions, 2008.
Garrard, Timothy F. Gold of Africa: Jewellery and Ornaments from Ghana, Côte d'Ivoire, Mali and Senegal in the Collection of the Barbier-Mueller Museum. Μόναχο: Prestel, 1989.
Neyt, François, με τη συνεργασία της Anne-Chantal Olbrechts. Treasures of Côte d'Ivoire: The Great Artistic Traditions of Côte d'Ivoire. Βρυξέλλες: Fonds Mercator, 2014.
Meyer, Laure. The Arts of Metals in Black Africa. Saint-Maur-des-Fossés: Éditions Sépia, 1997.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΧάλκινο βραχιόλι με γεωμετρική διακόσμηση — Baoulé
Πολιτισμική απόδοση: Baoulé (Baule), πολιτισμική ομάδα των Akan
Προέλευση: περιοχή Bouaké, κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό: πιθανότατα μπρούντζος, κράμα χαλκού
Τεχνική: πιθανότατα χύτευση, χάραξη και σφυρηλάτηση ανάγλυφου
Τυπολογία: πλατύ ανοιχτό βραχιόλι, πιθανώς ποδοβραχιόλι
Χρονολόγηση: απροσδιόριστη
Διαστάσεις: 13 cm, βάρος: 770 g
Αρ. ευρ.: MAZ35750
Περιγραφή
Το βραχιόλι έχει σχήμα ογκώδους δακτυλίου και χαρακτηρίζεται από μια πλατιά μεταλλική ταινία, το περίγραμμα της οποίας διευρύνεται προς το μέσο, σχηματίζοντας μια έντονα προεξέχουσα κυκλική ακμή. Τα άνω και κάτω τμήματα, που έχουν ελαφρώς κωνικό σχήμα με αποκομμένη κορυφή, οριοθετούνται από συνεχείς διακοσμητικές νευρώσεις. Ένα κατακόρυφο άνοιγμα διακόπτει τον δακτύλιο και αποκαλύπτει τα παχιά άκρα του κοσμήματος. Η εξωτερική επιφάνεια καλύπτεται εξ ολοκλήρου από λεπτοχαραγμένα γεωμετρικά μοτίβα: παράλληλες γραμμές, λοξές γραμμώσεις, σταυρωτή χάραξη, ορθογώνια και δικτυωτά σχέδια. Κατακόρυφες ζώνες από μικρά ορθογώνια ανάγλυφα χωρίζουν τη διακόσμηση σε διάφορα πλαίσια. Το μέταλλο παρουσιάζει καστανοκίτρινη πατίνα με πράσινες αποχρώσεις, επιφανειακές επικαθίσεις, μικρές ανωμαλίες και τοπικές ρωγμές. Το συνολικό αποτέλεσμα φανερώνει την επιδίωξη ισορροπίας ανάμεσα στη μνημειακότητα, τον διάκοσμο και τη γεωμετρική κανονικότητα.
Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση
Με βάση την απόδοσή του, το αντικείμενο ανήκει στη μεταλλουργική παράδοση των Baoulé, η οποία συνδέεται ιστορικά με τη δεξιοτεχνία των λαών Akan της Δυτικής Αφρικής. Η ογκώδης μορφή του θυμίζει τα μεγάλα μεταλλικά κοσμήματα που κατασκευάζονταν στην Ακτή Ελεφαντοστού, ορισμένα από τα οποία προορίζονταν για τους αστραγάλους. Η μεταλλοτεχνία εδώ συνδυάζει αυστηρά δομημένους όγκους με σχολαστική διακόσμηση. Οι υπερυψωμένες ακμές ενδέχεται να διαμορφώθηκαν κατά τη χύτευση, ενώ τα γραμμικά μοτίβα υποδηλώνουν πρόσθετη χάραξη ή σφυρηλάτηση ανάγλυφου. Η χύτευση με τη μέθοδο του χαμένου κεριού αποτελεί εύλογη τεχνική υπόθεση, χωρίς όμως να έχει επιβεβαιωθεί για το συγκεκριμένο αντικείμενο. Η σύνθεση φανερώνει δεξιοτεχνία στην οργάνωση του διακόσμου: οι οριζόντιες ζώνες διαρθρώνουν ρυθμικά το ύψος, ενώ οι κάθετοι διαχωρισμοί διαιρούν αρμονικά την περιφέρεια. Βραχιόλια των Baoulé από μπρούντζο ή κράμα χαλκού, ορισμένα από τα οποία χρονολογούνται στον 19ο και τον 20ό αιώνα, φυλάσσονται σε αρκετές μουσειακές συλλογές. Αυτές οι υφολογικές ομοιότητες, ωστόσο, δεν επιτρέπουν την ακριβή χρονολόγηση του συγκεκριμένου έργου.
Εικονογραφία
Η εικονογραφία βασίζεται αποκλειστικά σε ένα αφηρημένο γεωμετρικό λεξιλόγιο. Τα γραμμωμένα ορθογώνια, τα δικτυωτά σχέδια και οι διαγώνιες γραμμές δημιουργούν μια διαδοχή επιφανειών με διαφορετικές υφές. Ορισμένα πλαίσια ενδέχεται να παραπέμπουν οπτικά σε μοτίβα ύφανσης, καλαθοπλεκτικής ή ουλών στο δέρμα. Αυτή η μορφολογική ομοιότητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το βραχιόλι αναπαράγει κάποιο συγκεκριμένο ύφασμα ή σημάδι στο σώμα. Η διάταξη σε ζώνες φανερώνει πρωτίστως την επιθυμία να καλυφθεί το μέταλλο με οργανωμένο διάκοσμο, χωρίς να χρησιμοποιούνται ανθρώπινες ή ζωικές παραστάσεις.
Συμβολισμός
Σε αρκετές καλλιτεχνικές παραδόσεις της Δυτικής Αφρικής, οι γεωμετρικές μορφές μπορούν να συμβάλουν στην έκφραση ιδεών που σχετίζονται με την τάξη, τη συνέχεια και τις κοινωνικές σχέσεις. Η τακτική επανάληψη των μοτίβων θα μπορούσε, στο πλαίσιο μιας αισθητικής ερμηνείας, να παραπέμπει στη διάρκεια και τη συνοχή. Το κυκλικό σχήμα υποδηλώνει επίσης την ενότητα, ενώ ο όγκος του αντικειμένου μπορεί να συνδεθεί με την επίδειξη πλούτου. Ωστόσο, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία που να επιτρέπουν να αποδοθεί συγκεκριμένη τελετουργική σημασία των δικτυωτών σχεδίων ή των κατακόρυφων ζωνών στους Baoulé. Μια οριστική συμβολική ερμηνεία θα απαιτούσε εθνογραφικά τεκμήρια ή τεκμηριωμένες συγκρίσεις.
Πολιτισμικό πλαίσιο
Οι Baoulé κατοικούν κυρίως στην κεντρική Ακτή Ελεφαντοστού, ιδιαίτερα στις περιοχές Bouaké, Sakassou και Yamoussoukro. Η ιστορία τους έχει τις ρίζες της στις μετακινήσεις πληθυσμών και στις ανταλλαγές μεταξύ των λαών Akan, οι οποίες εντάθηκαν ιδίως από τον 18ο αιώνα και έπειτα. Οι καλλιτεχνικές τους παραδόσεις περιλαμβάνουν ξυλογλυπτική, μάσκες, χρυσοχοΐα και διάφορες μορφές μεταλλοτεχνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα κοσμήματα έχουν σημαντική αισθητική και κοινωνική διάσταση. Τα μεταλλικά αντικείμενα μπορούν να συμβάλουν στην προβολή της προσωπικής θέσης, της ευημερίας και των οικογενειακών δεσμών. Η περιοχή Bouaké, σε σταυροδρόμι εμπορικών δικτύων, αποτελεί ιστορικό χώρο πρόσφορο για την ανταλλαγή πρώτων υλών, τεχνικών και καλλιτεχνικών μορφών.
Τελετουργική χρήση και κοινωνική λειτουργία
Μεγάλα μεταλλικά βραχιόλια μπορούσαν να φοριούνται ως κοσμήματα κατά τις συναθροίσεις, τις γιορτές και ορισμένες τελετές. Ανάλογα με το μέγεθος, το βάρος και τον τρόπο κατασκευής τους, μπορεί να προορίζονταν για τους καρπούς ή τους αστραγάλους. Η υλική τους αξία και η προβολή τους μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν στην επίδειξη κοινωνικής θέσης ή οικονομικής επιτυχίας. Ωστόσο, είναι αδύνατο να δηλωθεί με βεβαιότητα ότι αυτό το βραχιόλι προοριζόταν αποκλειστικά για γάμο, κηδεία, τελετή μύησης ή λατρεία των προγόνων. Ομοίως, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί η πιθανή χρήση του ως αντικειμένου ανταλλαγής ή ως μέσου αποθήκευσης πλούτου χωρίς περαιτέρω στοιχεία.Ιστορική σημασία της τέχνης
Αυτό το κόσμημα μαρτυρεί την ιστορική σημασία της κατεργασίας κραμάτων χαλκού στις κοινωνίες της Ακτής Ελεφαντοστού. Δείχνει πώς ένα αντικείμενο που φοριέται στο σώμα μετατρέπεται σε καλλιτεχνική δημιουργία, της οποίας οι μορφές, οι υφές και οι οπτικοί ρυθμοί έχουν εγγενή αξία. Ο συνδυασμός μιας ισχυρής μεταλλικής δομής με έναν επιμελώς οργανωμένο διάκοσμο αποτελεί το κύριο ιστορικό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον του. Εφόσον επιβεβαιωθεί η απόδοσή του, το βραχιόλι μπορεί να θεωρηθεί μαρτυρία της σχέσης ανάμεσα στην αισθητική του σώματος, την τεχνική δεξιοτεχνία και την κοινωνική έκφραση στον πολιτισμό των Baoulé.
Βιβλιογραφία — Αναφορές
Vogel, Susan Mullin. Baule: African Art, Western Eyes. New Haven: Yale University Press, 1997.
Boyer, Alain-Michel. Baule. Συλλογή «Visions of Africa». Μιλάνο: 5 Continents Éditions, 2008.
Garrard, Timothy F. Gold of Africa: Jewellery and Ornaments from Ghana, Côte d'Ivoire, Mali and Senegal in the Collection of the Barbier-Mueller Museum. Μόναχο: Prestel, 1989.
Neyt, François, με τη συνεργασία της Anne-Chantal Olbrechts. Treasures of Côte d'Ivoire: The Great Artistic Traditions of Côte d'Ivoire. Βρυξέλλες: Fonds Mercator, 2014.
Meyer, Laure. The Arts of Metals in Black Africa. Saint-Maur-des-Fossés: Éditions Sépia, 1997.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Baule
Χώρα προέλευσης
Ακτή Ελεφαντοστού
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze bracelet
Height
13 cm
Βάρος
770 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
