Ronak moshiri - "emotional connection

Περσοκαναδός ζωγράφος, γεννημένος στην Τεχεράνη και σήμερα κάτοικος της Φλωρεντίας, στην Ιταλία.
Μόνιμος καλλιτέχνης σε γκαλερί της Μπολόνια.
Βραβευμένος καλλιτέχνης σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς, με έργα δημοσιευμένα σε σημαντικά ιταλικά έντυπα (όπως κριτικές και άρθρα σε εφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας, καθώς και στους τόμους 50, 53, 54 και 55 του Catalogo della Arte Moderna) και σε περσικούς καταλόγους.

Τα έργα μου αντλούν κυρίως έμπνευση από την αρχαία περσική ποίηση. Είναι πολύ εκφραστικά και φέρουν στοιχεία ανατολίτικης τέχνης.

Οι πρωτότυπες δημιουργίες μου είναι κυρίως φτιαγμένες με ακρυλικά, λάδια και μικτές τεχνικές. Το ακρυλικό με βοηθά πολύ να δημιουργήσω την υφή που χρησιμοποιώ. Μερικές φορές το συνδυάζω με λάδι για τη λάμψη του.

Είμαι καλλιτέχνης και θεωρώ τον εαυτό μου και αφηγητή. Αποτελώ τον σύνδεσμο με την περσική παράδοση, με έναν απολύτως σύγχρονο τρόπο. Θέλω να διαφυλάξω το λυρικό της βάθος και την ικανότητά της για ενδοσκόπηση.

Θεωρώ την καλλιτεχνική έρευνα μια ενδοσκοπική ανάλυση. Όταν ζωγραφίζω, οι μορφές αναδύονται στην επιφάνεια σαν να προέρχονται από ένα μυστικιστικό όραμα.
Η ομορφιά αποκαλύπτεται μέσα από συμβολικά σχήματα. Βρίσκουν τη θέση τους στον καμβά και υπενθυμίζουν στον θεατή τη σημασία των συναισθημάτων.

Το έργο αυτό συνδυάζει το παραστατικό και το εξπρεσιονιστικό ύφος. Τα επιμήκη άκρα των μορφών και τα ελαφρώς αφαιρετικά χαρακτηριστικά τους αποπνέουν ευαλωτότητα. Οι στάσεις τους—απαλές, καθώς γέρνουν η μία προς την άλλη—υπαινίσσονται θέματα αγάπης, στήριξης ή κοινής περισυλλογής. Το σκοτεινό, στροβιλιζόμενο φόντο θα μπορούσε να συμβολίζει εξωτερικές προκλήσεις, συναισθηματικές καταιγίδες ή το άγνωστο, ενώ οι φωτεινές μορφές ίσως αντιπροσωπεύουν την ελπίδα ή τη σύνδεση μέσα σε αυτό το χάος. Η χρήση απαλών, σβησμένων παστέλ αποχρώσεων στα σώματα προσδίδει στο έργο μια ονειρική, σχεδόν πνευματική ατμόσφαιρα. Όλα αυτά τα στοιχεία μαζί υποδηλώνουν μια ιστορία ανθεκτικότητας μέσα από τη συντροφικότητα ή ενός εσωτερικού καταφυγίου που βρίσκει κανείς στην εγγύτητα. Αποπνέει οικειότητα, μελαγχολία και προστατευτικότητα. Μιλά για μια ήσυχη δύναμη που γεννιέται από την ενότητα, ενώ το σκοτεινό, ανάγλυφο περιβάλλον εντείνει την τρυφερότητα του ζευγαριού. Το έργο προσκαλεί σε στοχασμό πάνω σε θέματα αγάπης και καταφυγίου, με το συναισθηματικό του βάθος να ενισχύεται από την απτή επιφάνεια και τη συγκρατημένη χρωματική παλέτα.