Max H. Mahlmann (1912-2000) - Minimalist composition

Max H. Mahlmann: Σύνθεση, από το χαρτοφυλάκιο La Lune en Rodage III

Πρωτότυπη μεταξοτυπία σε χαρτόνι, που εκδόθηκε από την Edition Panderma, Carl Laszlo, Βασιλεία, στον τρίτο τόμο του La Lune en Rodage (1977). Υπογεγραμμένη και χρονολογημένη ιδιοχείρως από τον καλλιτέχνη το 1966. Από έκδοση 230 αντιτύπων· επιπλέον, εκδόθηκαν 65 αντίτυπα εκτός εμπορίου, χωρίς αρίθμηση. [Με αρίθμηση XX/230 ή χωρίς αρίθμηση — προς έλεγχο]

Διαστάσεις: 28 × 28 cm.

Σε άριστη αρχειακή κατάσταση. Σημείωση: η φωτογραφία με την κορνίζα παρουσιάζει μόνο μια πρόταση κορνιζαρίσματος. Δεν περιλαμβάνεται κορνίζα.

Το έργο χρονολογείται σε μια καθοριστική φάση της καλλιτεχνικής πορείας του Mahlmann. Κατά τη δεκαετία του 1960 ανέπτυξε μια μεθοδική βάση για τις γεωμετρικές συνθέσεις του: υπερτιθέμενες δομές που βασίζονταν σε υποκείμενα πλέγματα και οι οποίες οδήγησαν το 1968 σε αυτό που ονόμασε «προγραμματισμένα σχέδια». Τα αντιλαμβανόταν ως περαιτέρω εξέλιξη του Κονστρουκτιβισμού, έναν τρόπο δημιουργίας εικόνων σύμφωνα με κανόνες που όριζε εκ των προτέρων. Από το 1970, δίκτυα συντεταγμένων διέπουν τις δομές των πλεγμάτων του, ενώ τα χρώματα επιλέγονται βάσει θεωρητικών αρχών και όχι με το μάτι.

Το La Lune en Rodage είναι το τρίτομο χαρτοφυλάκιο που συγκρότησε ο εκδότης, ψυχαναλυτής και συλλέκτης από τη Βασιλεία Carl Laszlo (Πετς 1923 – Βασιλεία 2013). Εκδόθηκε από την Edition Panderma το 1960, το 1965 και το 1977 και περιλαμβάνει περίπου 180 πρωτότυπα έργα, σκιαγραφώντας την ευρωπαϊκή πρωτοπορία από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970. Στους καλλιτέχνες που συμμετέχουν συγκαταλέγονται οι Lucio Fontana, Piero Manzoni, Enrico Castellani, Heinz Mack, Otto Piene, Meret Oppenheim, Bruno Munari, Hans Arp και Victor Vasarely. Αρκετές συμμετοχές σηματοδοτούν καμπές στην καλλιτεχνική πορεία των δημιουργών τους. Το φύλλο του Castellani θεωρείται το πρώτο τεκμηριωμένο χαρακτικό έργο του, ενώ το Achrome του Manzoni είναι το μοναδικό πολλαπλό έργο που δημιούργησε.

Ο Max Hermann Mahlmann (Αμβούργο 1912 – Βέντελ 2000) ήταν Γερμανός κονστρουκτιβιστής ζωγράφος. Σπούδασε από το 1934 έως το 1938 κοντά στον Richard Müller στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δρέσδης και αρχικά εργάστηκε ως σκηνογράφος και εμπορικός καλλιτέχνης. Μετά το 1945 στράφηκε στη μη αναπαραστατική ζωγραφική, επηρεασμένος από το έργο του Wassily Kandinsky και του Josef Albers. Το 1949 προσηλώθηκε στον Κονστρουκτιβισμό και περίπου δέκα χρόνια αργότερα δημιούργησε τα πρώτα λευκά ανάγλυφά του. Από το 1958 έως το 1977 δίδαξε στην Fachhochschule für Gestaltung του Αμβούργου, όπου συγκέντρωσε γύρω του έναν κύκλο μαθητών. Ήταν μέλος της Deutscher Künstlerbund. Μαζί με τη σύζυγό του, τη ζωγράφο Gudrun Piper, τιμήθηκε με το Βραβείο Edwin Scharff της πόλης του Αμβούργου (1986), τον Ομοσπονδιακό Σταυρό Αξίας (1995) και το Μετάλλιο Biermann-Ratjen (1997). Έργα του βρίσκονται στο Museum für Konkrete Kunst, στο Ίνγκολσταντ· στο Museum gegenstandsfreier Kunst, στο Ότερντορφ· και στη Συλλογή Σύγχρονης Τέχνης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Προέλευση: Edition Panderma, Carl Laszlo, Βασιλεία· ιδιωτική συλλογή, Βασιλεία.