École européenne (XX) - Les Buveurs





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Εντυπωσιακό πίνακα από την ευρωπαϊκή σχολή του 20ού αιώνα, που απεικονίζει μια ζωντανή εικόνα τυπικοτήτων μέσα σε μια παραδοσιακή ταβέρνα, με αρκετούς χαρακτήρες μαζεμένους γύρω από ξύλινα τραπέζια, να μοιράζονται ποτά και να λαμβάνουν μέρος σε μια σκηνή καθημερινής ζωής.
Το έργο ξεχωρίζει για τη μοναδική γλωσσική έκφραση, τη συναισθηματική απλούστευση των μορφών και την έντονη ευαισθησία προς τα λαϊκά περιβάλλοντα, χαρακτηριστικά που το συνδέουν με ορισμένες τάσεις του ευρωπαϊκού ρεαλισμού των ζωγραφικών σκηνών καθημερινότητας και, ιδιαίτερα, με την παράδοση της βόσκα (βασκικής) περιφερειακής ζωγραφικής του 20ού αιώνα.
Η σύνθεση συνδυάζει μια θεματολογία ρίζας παράδοσης με μια φιλοπεριφερειακή εικονοπλαστική προσέγγιση, κοντά στον αφελή ρεαλισμό και σε ορισμένες μετα-Impressionist κατευθύνσεις.
Ο καλλιτέχνης αναπτύσσει μια σκηνή με notable προσωπικότητα, στην οποία η απεικόνιση των χαρακτήρων, η οργάνωση του χώρου και η επεξεργασία του χρώματος συμβάλλουν στη δημιουργία μιας οικείας, λαϊκής και βαθιάς ανθρώπινης ατμόσφαιρας.
Περιγραφή του έργου
Ο πίνακας απεικονίζει τον εσωτερικό χώρο μιας ταβέρνας ή ενός λαϊκού καταστήματος, οργανωμένο μέσω μιας σειράς ξύλινών τραπεζιών και διαφορετικών ομάδων χαρακτήρων.
Στο πρώτο επίπεδο εμφανίζονται δύο άντρες καθισμένοι, αποτυπωμένοι από οπίσθια ματιά και ελαφρά ψηλότερη προοπτική.
Και οι δύο κρατούν ποτήρια με ένα σκούρο ποτό, σε μια κίνηση που υποδηλώνει μια συνομιλία ή ένα κοινό πρόσταγμα.
Ο χαρακτήρας που βρίσκεται στα αριστερά φορεί ένα γαλαζωπό πουκάμισο και ένα σκούρο φέσι, ενώ ο δεξιά φορά ένα ρούχο σε μωβ αποχρώσεις και ένα αντίστοιχο σκούρο καπέλο.
Η διάταξη αυτών των μορφών, αποτυπωμένων με την πλάτη και καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος του πρωτεύοντος πλάνου, εισάγει τον θεατή απευθείας στο περιβάλλον της ταβέρνας.
Τα χέρια και οι βραχίονες αποκτούν ξεχωριστό ρόλο, δημιουργώντας οπτική σχέση ανάμεσα στους χαρακτήρες και τα ποτήρια που κρατούν.
Στο ενδιάμεσο επίπεδο εμφανίζεται μια φιγούρα καθισμένη απέναντι από ένα άλλο τραπέζι, με το κεφάλι ελαφρά κεκλιμένο και μια έκφραση που φαίνεται να υποδηλώνει κούραση, περισυλλογή ή συγκέντρωση.
Αυτός ο χαρακτήρας φορά σκούρο μπλε ενδύμα και κρατά ένα μικρό ποτήρι, προσθέτοντας μια νότα ενδοσκόπησης στη σκηνή.
Στο βάθος, αριστερά, διακρίνεται μια ξύλινη μπάρα πίσω από την οποία υπάρχει ένας γέρος άντρας, πιθανώς ο ταβερνιάρης, που φροντίζει έναν ακόμη χαρακτήρα που βρίσκεται απέναντί του.
Η εσωτερική αρχιτεκτονική ορίζεται με μεγάλους τοξωτούς θόλους και τοίχους σε γήινες αποχρώσεις ώχρας και καφέ.
Στους τοίχους εμφανίζονται ραφιέρες με μπουκάλια και διάφορα αντικείμενα συνδεδεμένα με την καθημερινή λειτουργία του καταστήματος.
Σ区域 δεξιά του φόντου διακρίνονται δοχεία και σκεύη που ενισχύουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα του περιβάλλοντος.
Η σύνθεση μεταφέρει μια αίσθηση οικειότητας και εγκάρδιας αυθεντικότητας, υπενθυμίζοντας την καθημερινή ζωή μιας αγροτικής ή λαϊκής κοινότητας.
Στιλ και καλλιτεχνικές επιρροές
Από άποψη στυλιστική, το έργο εντάσσεται στη βιτρίνα της ευρωπαϊκής κατηγορίας της ζωγραφικής ρεαλιστικής απεικόνισης του 20ού αιώνα, δείχνοντας έναν ενδιαφέροντα συνδυασμό παραδοσιακών στοιχείων και μοντέρνων.
Η θεματολογία απαντά σε μακρόχρονη καλλιτεχνική παράδοση που ασχολείται με την απεικόνιση λαϊκών σκηνών, κοινωνικών συγκεντρώσεων και καθημερινού περιβάλλοντος.
Ωστόσο, η εκτέλεση απομακρύνεται από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό μέσω μιας συνειδητής απλούστευσης των μορφών και μιας προσωπικής ερμηνείας της προοπτικής.
Οι χαρακτήρες εμφανίζονται δομημένοι με συμπαγείς όγκους, οριοθετημένες περιγράμματα και σχεδόν ομοιογενείς επιφάνειες χρωμάτων.
Οι ανατομίες φέρουν μια ορισμένη στυλιζαρισμένη μορφή, ενώ τα πρόσωπα και τα χέρια αποτυπώνονται με οικονομία λεπτομερειών που συμβάλλει στον εκφραστικό χαρακτήρα του συνόλου.
Αυτά τα χαρακτηριστικά επιτρέπουν να βρεθούν ομοφυείς με ορισμένες εκφράσεις του αφελούς ή ναϊφ ύφους, όπου η αυθορμησία της φόρμας και η απλούστευση των μορφών αποκτούν ιδιαίτερο ρόλο.
Παρά ταύτα, η σύνθεση παρουσιάζει μια προσεκτικά μελετημένη χωρική οργάνωση, οπότε δεν πρέπει να θεωρείται απαραίτητα ως έργο που ανήκει στην τέχνη του ναϊφ με αυστηρό τρόπο.
Ακόμη παρατηρούνται σχέσεις με ορισμένες κατευθύνσεις του μετα-Impressionism, ειδικά στην κατασκευή των όγκων μέσω μεγάλων μαζών χρώματος και στην γεωμετρική απλούστευση των αρχιτεκτονικών στοιχείων.
Έτσι, ο πίνακας συνδυάζει την αναγνωρίσιμη απεικόνιση μιας καθημερινής σκηνής με μια σύγχρονη εικαστική γλώσσα, χαρακτηριστική για τη μορφολογική συνθετικότητα και την εκφραστικότητα της σύνθεσης.
Αφιντιέρες με τη βασκική ζωγραφική του 20ού αιώνα
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου είναι η εγγύτητα θεματική και στυλιστική με ορισμένες εκφράσεις της βορυσκικής (επιρροές από τη βάση) ζωγραφικής.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, πολλοί καλλιτέχνες που συνδέονται με την περιοχή της χώρας του οβόβου (Ισπανίας) ανέπτυξαν μια ζωγραφική που εστιάζει στην απεικόνιση των λαϊκών παραδόσεων, των αγροτικών περιβάλλοντων, των κοινωνικών συνευρέσεων και των χαρακτήρων της καθημερινής ζωής.
Οι σκηνές ταβέρνας, τα εσωτερικά λαϊκά και οι συγκεντρώσεις ανδρών με παραδοσιακή ενδυμασία αποτελούσαν επαναλαμβανόμενα θέματα σε αυτή τη αισθητική.
Στην παρούσα δουλειά, η χρήση σκουρόχρωμων φέσι/μπέρνα, η παρουσία αντρικών προσώπων γύρω από ξύλινα τραπέζια και ο περιβάλλοντας χώρος σε ένα παραδοσιακό κατάστημα, προβάλλουν σαφώς αυτόν τον οντολογικό κόσμο.
Η σύνθεση θυμίζει, από θεματική άποψη, την παράδοση που ανέπτυξαν καλλιτέχνες όπως ο Aurelio Arteta, οι αδερφοί Valentín και Ramón de Zubiaurre και άλλοι εκπρόσωποι της ζωγραφικής περιφερειακής της χώρας.
Ιδιαίτερα, η απλούστευση των όγκων, η κατασκευή των χαρακτήρων με συμπαγείς μορφές και το ενδιαφέρον για τα λαϊκά περιβάλλοντα επιτρέπουν να καθοριστούν ορισμένες ομοιότητες με τη γλωσσά figurativa της ισπανικής βορειοανατολικής ζωγραφικής της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα.
Η παρουσία χαρακτήρων με συνθετικά χαρακτηριστικά, ενδυμασία παραδοσιακή και απεικόνιση σε καθημερινές στάσεις, ενισχύει αυτή τη αισθητική σχέση.
Επίσης, η επιλογή μιας σχετικής ήπιας παλέτας, κυριαρχούμενης από σκούρα μπλε, καφέ, ώχρες και γήινους τόνους, συνεισφέρει στην επίκληση της ατμόσφαιρας ορισμένων συνθέσεων της βορειότερης περιοχής της Ισπανίας.
Αυτές οι αναφορές πρέπει να νοηθούν ως στυλιστικές και εικονογραφικές συγγένειες, χωρίς να συνεπάγονται άμεση απόδοση στους προαναφερόμενους καλλιτέχνες ή οριστική ταύτιση της γεωγραφικής προέλευσης του πίνακα.
Το έργο προσφέρει, σε κάθε περίπτωση, μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία της ευρωπαϊκής παράδοσης της καθημερινής ζωής, με ιδιαίτερα κοντινή ευαισθησία στην φαντασία της ιστότοπου της βασκικής περιφερειακής ζωγραφικής.
Η αφελής απεικόνιση και η απλούστευση των μορφών
Ο πίνακας παρουσιάζει μια σειρά από μορφολογικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν τη σύνδεσή του με τάσεις του αφελούς ύφους που αναπτύχθηκαν εντός της ευρωπαϊκής ζωγραφικότητας του 20ού αιώνα.
Οι χαρακτήρες απεικονίζονται με σχετικά απλές μορφές, με στρογγυλεμένα κεφάλια, συμπαγείς σωμάτων και ευανάγνωστα gestures.
Οι ανατομικές αναλογίες δεν απαντούν πάντοτε σε αυστηρή ακαδημαϊκή μελέτη, αλλά σε εκφραστική ερμηνεία που αποσκοπεί στην ενίσχυση της παρουσίας των μορφών.
Η προοπτική των τραπεζιών και του εσωτερικού χώρου παρουσιάζει επίσης μια ελευθερία στην κατασκευή.
Αυτή η μεταχείριση επιτρέπει στα διάφορα στοιχεία να οργανωθούν κατά τις ανάγκες της εκφραστικής σύνθεσης, παρά με μια αυστηρά φυσιοκρατική αναπαραγωγή.
Το αποτέλεσμα είναι μια σκηνή μεγάλης οπτικής αυθορμησίας, όπου η μορφολογική απλότητα συμβάλλει στη μεταφορά οικειότητας και αυθεντικότητας.
Σε αντίθεση με ορισμένες εκφράσεις της αυθόρμητης ναϊφ τέχνης, το παρόν έργο επιδεικνύει σαφή συνθετική πρόθεση, ιδιαίτερα ορατή στην κατανομή των χαρακτήρων και στην οργάνωση των διαφόρων επιπέδων.
Η συγχώνευση αυτών των χαρακτηριστικών τοποθετεί τον πίνακα σε ένα ενδιαφέρον ενδιάμεσο έδαφος μεταξύ ρεαλισμού της καθημερινότητας, μοντέρνας απεικόνισης και του αφελούς.
Το χρώμα και ο φωτισμός
Ο πίνακας παρουσιάζει μια ήπια και ισορροπημένη παλέτα χρωμάτων, κυριαρχούμενη από βαθιά μπλε, καφέ, ώχρες, θερμούς γκρι και μωβ αποχρώσεις.
Οι χαρακτήρες στο πρώτο επίπεδο ξεχωρίζουν για τα σκούρα ενδύματά τους, που αντιπαραβάλλονται με τους θερμότερους τόνους των τραπεζιών και των τοίχων.
Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το χρώμα για να διαφοροποιήσει τα διάφορα επίπεδα και να οργανώσει οπτικά τη σύνθεση.
Τα μπλε των φεσιών και των ενδυμάτων δημιουργούν μια συνεχή χρωματική συνέχεια ανάμεσα στους χαρακτήρες, ενώ τα καφέ και οι ώχρες προσφέρουν ενότητα στον αρχιτεκτονικό χώρο.
Ο φωτισμός είναι απαλός και σχετικά ομοιόμορφος, χωρίς βίαια αντίθετα φωτισμού-σκιάς.
Τα πρόσωπα και τα χέρια λαμβάνουν μεγαλύτερη φωτεινότητα, μετατρέποντας τα σε κέντρα ενδιαφέροντος μέσα στη σκηνή.
Η χρήση μεγάλων χρωματικών επιφανειών συμβάλλει στην ενίσχυση της σταθερότητας των μορφών και στην αίσθηση οικειότητας του χώρου.
Η χρωματική γκάμα μεταφέρει μια ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα, χαρακτηριστική των λαϊκών εσωτερικών χώρων που εικονογραφούν πολλοί ευρωπαίοι ζωγράφοι καθημερινότητας.
Τεχνική και εκτέλεση της ζωγραφικής
Ο πίνακας παρουσιάζει μια εκτέλεση με ορισμένες μορφές συνθετικής υπόστασης, βασισμένη στην κατασκευή των στοιχείων μέσω επιπέδων χρώματος και οριογραμμών.
Οι ανθρώπινες μορφές λύνονται με περιορισμένες πινελιές, προτιμώντας την καθαρότητα των φορμών παρά την εκτενή περιγραφή λεπτομερειών.
Τα πρόσωπα δείχνουν μια απλουστευμένη ερμηνεία, αν και αρκετά εκφραστική για να υπαινιχθούν διαφορετικές στάσεις και διαθέσεις.
Τα χέρια και οι βραχίονες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς επιτρέπουν την ταυτοποίηση των πράξεων των χαρακτήρων και τη δημιουργία σχέσεων μεταξύ τους.
Τα τραπέζια αποδίδονται με εκτεταμένες καφέ επιφάνειες, με ελαφρές χρωματικές παραλλαγές για να υπαινχθούν τον όγκο του ξύλου.
Η εσωτερική αρχιτεκτονική χτίζεται από μεγάλες γεωμετρικές μορφές, εμφανώς στους τοίχους του φόντου και τα τόξα.
Ο χειρισμός αυτών των στοιχείων συντελεί στη δημιουργία ενός αναγνωρίσιμου, έστω και επιμελώς απλοποιημένου, χώρου.
Η εκτέλεση αποκαλύπτει ενδιαφέρον για την εκφραστική αφήγηση και την καθαρότητα της σύνθεσης, στοιχεία που υπερισχύουν έναντι της επιδίωξης μιας αυστηρά ακαδημαϊκής τελειότητας.
Σύνθεση και προοπτική
Η σύνθεση οργανώνεται μέσω μιας ακολουθίας επιπέδων που οδηγεί σταδιακά το βλέμμα από τους χαρακτήρες στο πρώτο επίπεδο προς τον εσωτερικό χώρο της ταβέρνας.
Οι δύο φιγούρες στην κάτω ζώνη λειτουργούν ως στοιχεία πλαισίωσης, εισάγοντας τον θεατή στη σκηνή.
Η διάταξη των βραχιόνων και των ποτηριών δημιουργεί έναν ενδιαφέροντα συνδυασμό διαγωνίων γραμμών που προσδίδει δυναμισμό στο σύνολο.
Στο κέντρο εμφανίζεται ένα τραπέζι με έναν μοναχικό χαρακτήρα, η θέση του οποίου θέτει μια μετάβαση ανάμεσα στο πρώτο επίπεδο και το βάθος.
Η μπάρα του καταστήματος και οι φιγούρες πίσω από αυτή συνιστούν το τελευταίο αφήγητικό επίπεδο.
Οι μεγάλοι αρχιτεκτονικοί θόλοι συνεισφέρουν στην οργάνωση του χώρου και στην παροχή βάθος στη σύνθεση.
Η προοπτική παρουσιάζει μια ελεύθερη ερμηνεία, ιδιαίτερα ορατή στην κατανομή των τραπεζιών και στις σχέσεις κλίμακας μεταξύ των χαρακτήρων.
Αυτή η παιδεία ελευθερίας στην κατασκευή ενισχύει τον μοντέρνο και αφελή χαρακτήρα της ζωγραφικής.
Το σκηνικό συνθέτει έτσι μια ισορροπημένη δομή με μια αυθόρμητη και προσωπική ερμηνεία του χώρου.
Η θεματική της καθημερινότητας και το νόημά της
Οι σκηνές ταβερνών κατείχαν εξέχοντα θέση στη δυτική ευρωπαϊκή παράδοση της ζωγραφικής.
Αυτοί οι χώροι απεικονίζονταν συχνά ως τόποι συνάντησης, συζήτησης και συνύπαρξης, συνδεδεμένοι με τη ζωή της καθημερινότητας των κοινοτήτων.
Στη ισπανική ζωγραφική, και ειδικά σε ορισμένα περιφερειακά σχολεία, οι ταβέρνες και οι παραδοσιακές εγκαταστάσεις αποτελούσαν ιδανικά σκηνικά για την απεικόνιση των εθίμων και της κοινωνικής ταυτότητας διαφορετικών περιοχών.
Το παρόν έργο συμμετέχει σε αυτήν την παράδοση μέσω μιας σκηνής στην οποία οι χαρακτήρες φαίνονται απορροφημένοι σε καθημερινές ασχολίες.
Η απουσία θεατρικών γυρισμάτων ή εξαιρετικών γεγονότων ενισχύει το φυσικό και κοντινό χαρακτήρα της σύνθεσης.
Ο καλλιτέχνης φαίνεται να ενδιαφέρεται να αποτυπώσει ένα στιγμιότυπο της καθημερινής ζωής, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στους ανώνυμους χαρακτήρες και στις σχέσεις τους με το περιβάλλον.
Η σκηνή μεταφέρει μια ατμόσφαιρα λαϊκής συμβίωσης, αν και εισάγει μικρές αποχρώσεις ενδοσκόπησης μέσω των διαφορετικών στάσεων των χαρακτήρων.
Αυτός ο ισορροπημένος συνδυασμός κοινωνικής παρατήρησης και εκφραστικής ευαισθησίας αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία της ζωγραφικής.
Χρονολογία και καλλιτεχνικό πλαίσιο
Λόγω των μορφολογικών του χαρακτηριστικών, το έργο μπορεί να τοποθετηθεί στιλιστικά μέσα στην ευρωπαϊκή ζωγραφική απεικονιστική του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερη συγγένεια προς ορισμένες κατευθύνσεις που αναπτύχθηκαν κατά τη δεύτερη μισή του αιώνα.
Η απλούστευση της ανατομίας, η συνθετική επεξεργασία των όγκων και η ελευθερία στην κατασκευή του χώρου ανταποκρίνονται σε ένα μοντέρνο εικαστικό γλώσσα.
Η θεματολογία, ωστόσο, διατηρεί σαφή συνέχεια με τις παραδόσεις της καθημερινότητας και της περιφερειακής ζωγραφικής που αναπτύχθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Αυτός ο συνδυασμός παραδοσιακών και μοντέρνων στοιχείων αποτελεί χαρακτηριστικό πολλών ευρωπαίων φιγουριστών που, κατά τον 20ό αιώνα, διατήρησαν το ενδιαφέρον τους για την απεικόνιση της καθημερινής ζωής χωρίς να θυσιάσουν μια προσωπική ερμηνεία της ζωγραφικής γλώσσας.
Έτσι, η ζωγραφική μπορεί να νοηθεί ως ένα έργο που εισάγει διάλογο ανάμεσα στην παράδοση της καθημερινότητας και στη μοντερνότητα της φιγούρας.
Υπογραφή
Στη δεξιά πλευρά του πλάνου διακρίνεται μια επιγραφή ή υπογραφή σε με κόκκινη απόχρωση, τοποθετημένη κάθετα κοντά στο αρχιτεκτονικό στοιχείο.
Η γραφή φαίνεται στις φωτογραφίες, αν και δεν επιτρέπει με βεβαιότητα τον εντοπισμό της ταυτότητας του καλλιτέχνη.
Η παρουσία αυτής της επιγραφής αποτελεί στοιχείο ενδιαφέροντος για τη μελέτη και την καταγραφή του έργου.
Πλαίσιο και παρουσίαση
Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο με εξωτερικό τρανό πλαίσιο λευκής ή ιβουάρ απόχρωσης, με απλές γραμμές, που περιβάλλει ένα ευρύ passe-partout υφασμάτινης υφής σε ώχρα απόχρωση.
Ένα δεύτερο εσωτερικό λευκό περίγραμμα οριοθετεί άμεσα την επιφάνεια της ζωγραφικής.
Ο συνδυασμός αυτών των ανοιχτών αποχρώσεων με την υφή του θερμού passe-partout προσδίδει βάθος στην παρουσίαση και αναδεικνύει τα μπλε, καφέ και ώχρες της ζωγραφικής.
Το σύνολο παρουσιάζει αισθητική χαρακτηριστική ορισμένων διακοσμητικών περιφερειακών πλαισίων του 20ού αιώνα.
Το πλαίσιο προσφέρεται ως δώρο στον αγοραστή, χωρίς εμπορική αξία, και δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του έργου, οπότε κάθε πιθανή αστοχία του δεν θα αποτελέσει αντικείμενο ένστασης.
Συνιστάται να εξετάζονται προσεκτικά όλες οι φωτογραφίες, που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής, για να εκτιμηθεί κατάλληλα η κατάσταση διατήρησης του πίνακα και της κορνίζας.
Χαρακτηριστικά
Πρωτοτυπία: ευρωπαϊκή σχολή του 20ού αιώνα.
Χρονολογία: 20ός αιώνας.
Είδος: ζωγραφική φιγούρα-τρόπος ζωής.
Θέμα: σκηνή ταβέρνας με λαϊκούς χαρακτήρες.
Στιλ: ρεαλισμός καθημερινότητας, με επιρροές από τη βασκική περιφερειακή ζωγραφική, τον αφελή ρεαλισμό και τη μοντέρνα φιγούρα.
Επηρεασμοί: ευρωπαϊκός καθημερινότητα, βασκική ζωγραφική του 20ού αιώνα και μετα-Impressionist τάσεις.
Υπογραφή: επιγραφή ή υπογραφή σε κόκκινο περιθώριο δεξιά, αόριστη ανάγνωση.
Παρουσίαση: σε κάδρο.
Αποστολή
Το έργο θα συσκευαστεί με προσοχή και επαγγελματικά, χρησιμοποιώντας κατάλληλα υλικά προστασίας για να εξασφαλιστεί η ασφάλειά του κατά τη μεταφορά.
Οι αποστολές προς χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδέχεται να υπόκεινται σε φόρους, δασμούς, τέλη εισαγωγής, έξοδα αποστολής και/ή τελωνειακές διαδικασίες. Αυτά τα πιθανόν έξοδα θα βαρύνουν εξ ολοκλήρου τον αγοραστή και δεν συμπεριλαμβάνονται στην τιμή αγοράς ούτε στα έξοδα αποστολής.
Επιπλέον, οι αποστολές προς νησιά, θαλάσσια ή απομακρυσμένες ζώνες ενδέχεται να συνεπάγονται πρόσθετα έξοδα. Οποιοδήποτε προσαύξηση από την εταιρεία μεταφορών λόγω αυτού του λόγου θα πρέπει να καλυφθεί από τον αγοραστή.
Συνίσταται στους αγοραστές να συμβουλεύονται προ πριν από την αγορά τις τελωνειακές συνθήκες και τα πιθανά μεταφορικά επιπλέον ποσά που ισχύουν για τον προορισμό τους.
Ιστορία πωλητή
Εντυπωσιακό πίνακα από την ευρωπαϊκή σχολή του 20ού αιώνα, που απεικονίζει μια ζωντανή εικόνα τυπικοτήτων μέσα σε μια παραδοσιακή ταβέρνα, με αρκετούς χαρακτήρες μαζεμένους γύρω από ξύλινα τραπέζια, να μοιράζονται ποτά και να λαμβάνουν μέρος σε μια σκηνή καθημερινής ζωής.
Το έργο ξεχωρίζει για τη μοναδική γλωσσική έκφραση, τη συναισθηματική απλούστευση των μορφών και την έντονη ευαισθησία προς τα λαϊκά περιβάλλοντα, χαρακτηριστικά που το συνδέουν με ορισμένες τάσεις του ευρωπαϊκού ρεαλισμού των ζωγραφικών σκηνών καθημερινότητας και, ιδιαίτερα, με την παράδοση της βόσκα (βασκικής) περιφερειακής ζωγραφικής του 20ού αιώνα.
Η σύνθεση συνδυάζει μια θεματολογία ρίζας παράδοσης με μια φιλοπεριφερειακή εικονοπλαστική προσέγγιση, κοντά στον αφελή ρεαλισμό και σε ορισμένες μετα-Impressionist κατευθύνσεις.
Ο καλλιτέχνης αναπτύσσει μια σκηνή με notable προσωπικότητα, στην οποία η απεικόνιση των χαρακτήρων, η οργάνωση του χώρου και η επεξεργασία του χρώματος συμβάλλουν στη δημιουργία μιας οικείας, λαϊκής και βαθιάς ανθρώπινης ατμόσφαιρας.
Περιγραφή του έργου
Ο πίνακας απεικονίζει τον εσωτερικό χώρο μιας ταβέρνας ή ενός λαϊκού καταστήματος, οργανωμένο μέσω μιας σειράς ξύλινών τραπεζιών και διαφορετικών ομάδων χαρακτήρων.
Στο πρώτο επίπεδο εμφανίζονται δύο άντρες καθισμένοι, αποτυπωμένοι από οπίσθια ματιά και ελαφρά ψηλότερη προοπτική.
Και οι δύο κρατούν ποτήρια με ένα σκούρο ποτό, σε μια κίνηση που υποδηλώνει μια συνομιλία ή ένα κοινό πρόσταγμα.
Ο χαρακτήρας που βρίσκεται στα αριστερά φορεί ένα γαλαζωπό πουκάμισο και ένα σκούρο φέσι, ενώ ο δεξιά φορά ένα ρούχο σε μωβ αποχρώσεις και ένα αντίστοιχο σκούρο καπέλο.
Η διάταξη αυτών των μορφών, αποτυπωμένων με την πλάτη και καλύπτοντας ένα μεγάλο μέρος του πρωτεύοντος πλάνου, εισάγει τον θεατή απευθείας στο περιβάλλον της ταβέρνας.
Τα χέρια και οι βραχίονες αποκτούν ξεχωριστό ρόλο, δημιουργώντας οπτική σχέση ανάμεσα στους χαρακτήρες και τα ποτήρια που κρατούν.
Στο ενδιάμεσο επίπεδο εμφανίζεται μια φιγούρα καθισμένη απέναντι από ένα άλλο τραπέζι, με το κεφάλι ελαφρά κεκλιμένο και μια έκφραση που φαίνεται να υποδηλώνει κούραση, περισυλλογή ή συγκέντρωση.
Αυτός ο χαρακτήρας φορά σκούρο μπλε ενδύμα και κρατά ένα μικρό ποτήρι, προσθέτοντας μια νότα ενδοσκόπησης στη σκηνή.
Στο βάθος, αριστερά, διακρίνεται μια ξύλινη μπάρα πίσω από την οποία υπάρχει ένας γέρος άντρας, πιθανώς ο ταβερνιάρης, που φροντίζει έναν ακόμη χαρακτήρα που βρίσκεται απέναντί του.
Η εσωτερική αρχιτεκτονική ορίζεται με μεγάλους τοξωτούς θόλους και τοίχους σε γήινες αποχρώσεις ώχρας και καφέ.
Στους τοίχους εμφανίζονται ραφιέρες με μπουκάλια και διάφορα αντικείμενα συνδεδεμένα με την καθημερινή λειτουργία του καταστήματος.
Σ区域 δεξιά του φόντου διακρίνονται δοχεία και σκεύη που ενισχύουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα του περιβάλλοντος.
Η σύνθεση μεταφέρει μια αίσθηση οικειότητας και εγκάρδιας αυθεντικότητας, υπενθυμίζοντας την καθημερινή ζωή μιας αγροτικής ή λαϊκής κοινότητας.
Στιλ και καλλιτεχνικές επιρροές
Από άποψη στυλιστική, το έργο εντάσσεται στη βιτρίνα της ευρωπαϊκής κατηγορίας της ζωγραφικής ρεαλιστικής απεικόνισης του 20ού αιώνα, δείχνοντας έναν ενδιαφέροντα συνδυασμό παραδοσιακών στοιχείων και μοντέρνων.
Η θεματολογία απαντά σε μακρόχρονη καλλιτεχνική παράδοση που ασχολείται με την απεικόνιση λαϊκών σκηνών, κοινωνικών συγκεντρώσεων και καθημερινού περιβάλλοντος.
Ωστόσο, η εκτέλεση απομακρύνεται από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό μέσω μιας συνειδητής απλούστευσης των μορφών και μιας προσωπικής ερμηνείας της προοπτικής.
Οι χαρακτήρες εμφανίζονται δομημένοι με συμπαγείς όγκους, οριοθετημένες περιγράμματα και σχεδόν ομοιογενείς επιφάνειες χρωμάτων.
Οι ανατομίες φέρουν μια ορισμένη στυλιζαρισμένη μορφή, ενώ τα πρόσωπα και τα χέρια αποτυπώνονται με οικονομία λεπτομερειών που συμβάλλει στον εκφραστικό χαρακτήρα του συνόλου.
Αυτά τα χαρακτηριστικά επιτρέπουν να βρεθούν ομοφυείς με ορισμένες εκφράσεις του αφελούς ή ναϊφ ύφους, όπου η αυθορμησία της φόρμας και η απλούστευση των μορφών αποκτούν ιδιαίτερο ρόλο.
Παρά ταύτα, η σύνθεση παρουσιάζει μια προσεκτικά μελετημένη χωρική οργάνωση, οπότε δεν πρέπει να θεωρείται απαραίτητα ως έργο που ανήκει στην τέχνη του ναϊφ με αυστηρό τρόπο.
Ακόμη παρατηρούνται σχέσεις με ορισμένες κατευθύνσεις του μετα-Impressionism, ειδικά στην κατασκευή των όγκων μέσω μεγάλων μαζών χρώματος και στην γεωμετρική απλούστευση των αρχιτεκτονικών στοιχείων.
Έτσι, ο πίνακας συνδυάζει την αναγνωρίσιμη απεικόνιση μιας καθημερινής σκηνής με μια σύγχρονη εικαστική γλώσσα, χαρακτηριστική για τη μορφολογική συνθετικότητα και την εκφραστικότητα της σύνθεσης.
Αφιντιέρες με τη βασκική ζωγραφική του 20ού αιώνα
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου είναι η εγγύτητα θεματική και στυλιστική με ορισμένες εκφράσεις της βορυσκικής (επιρροές από τη βάση) ζωγραφικής.
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, πολλοί καλλιτέχνες που συνδέονται με την περιοχή της χώρας του οβόβου (Ισπανίας) ανέπτυξαν μια ζωγραφική που εστιάζει στην απεικόνιση των λαϊκών παραδόσεων, των αγροτικών περιβάλλοντων, των κοινωνικών συνευρέσεων και των χαρακτήρων της καθημερινής ζωής.
Οι σκηνές ταβέρνας, τα εσωτερικά λαϊκά και οι συγκεντρώσεις ανδρών με παραδοσιακή ενδυμασία αποτελούσαν επαναλαμβανόμενα θέματα σε αυτή τη αισθητική.
Στην παρούσα δουλειά, η χρήση σκουρόχρωμων φέσι/μπέρνα, η παρουσία αντρικών προσώπων γύρω από ξύλινα τραπέζια και ο περιβάλλοντας χώρος σε ένα παραδοσιακό κατάστημα, προβάλλουν σαφώς αυτόν τον οντολογικό κόσμο.
Η σύνθεση θυμίζει, από θεματική άποψη, την παράδοση που ανέπτυξαν καλλιτέχνες όπως ο Aurelio Arteta, οι αδερφοί Valentín και Ramón de Zubiaurre και άλλοι εκπρόσωποι της ζωγραφικής περιφερειακής της χώρας.
Ιδιαίτερα, η απλούστευση των όγκων, η κατασκευή των χαρακτήρων με συμπαγείς μορφές και το ενδιαφέρον για τα λαϊκά περιβάλλοντα επιτρέπουν να καθοριστούν ορισμένες ομοιότητες με τη γλωσσά figurativa της ισπανικής βορειοανατολικής ζωγραφικής της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα.
Η παρουσία χαρακτήρων με συνθετικά χαρακτηριστικά, ενδυμασία παραδοσιακή και απεικόνιση σε καθημερινές στάσεις, ενισχύει αυτή τη αισθητική σχέση.
Επίσης, η επιλογή μιας σχετικής ήπιας παλέτας, κυριαρχούμενης από σκούρα μπλε, καφέ, ώχρες και γήινους τόνους, συνεισφέρει στην επίκληση της ατμόσφαιρας ορισμένων συνθέσεων της βορειότερης περιοχής της Ισπανίας.
Αυτές οι αναφορές πρέπει να νοηθούν ως στυλιστικές και εικονογραφικές συγγένειες, χωρίς να συνεπάγονται άμεση απόδοση στους προαναφερόμενους καλλιτέχνες ή οριστική ταύτιση της γεωγραφικής προέλευσης του πίνακα.
Το έργο προσφέρει, σε κάθε περίπτωση, μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία της ευρωπαϊκής παράδοσης της καθημερινής ζωής, με ιδιαίτερα κοντινή ευαισθησία στην φαντασία της ιστότοπου της βασκικής περιφερειακής ζωγραφικής.
Η αφελής απεικόνιση και η απλούστευση των μορφών
Ο πίνακας παρουσιάζει μια σειρά από μορφολογικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν τη σύνδεσή του με τάσεις του αφελούς ύφους που αναπτύχθηκαν εντός της ευρωπαϊκής ζωγραφικότητας του 20ού αιώνα.
Οι χαρακτήρες απεικονίζονται με σχετικά απλές μορφές, με στρογγυλεμένα κεφάλια, συμπαγείς σωμάτων και ευανάγνωστα gestures.
Οι ανατομικές αναλογίες δεν απαντούν πάντοτε σε αυστηρή ακαδημαϊκή μελέτη, αλλά σε εκφραστική ερμηνεία που αποσκοπεί στην ενίσχυση της παρουσίας των μορφών.
Η προοπτική των τραπεζιών και του εσωτερικού χώρου παρουσιάζει επίσης μια ελευθερία στην κατασκευή.
Αυτή η μεταχείριση επιτρέπει στα διάφορα στοιχεία να οργανωθούν κατά τις ανάγκες της εκφραστικής σύνθεσης, παρά με μια αυστηρά φυσιοκρατική αναπαραγωγή.
Το αποτέλεσμα είναι μια σκηνή μεγάλης οπτικής αυθορμησίας, όπου η μορφολογική απλότητα συμβάλλει στη μεταφορά οικειότητας και αυθεντικότητας.
Σε αντίθεση με ορισμένες εκφράσεις της αυθόρμητης ναϊφ τέχνης, το παρόν έργο επιδεικνύει σαφή συνθετική πρόθεση, ιδιαίτερα ορατή στην κατανομή των χαρακτήρων και στην οργάνωση των διαφόρων επιπέδων.
Η συγχώνευση αυτών των χαρακτηριστικών τοποθετεί τον πίνακα σε ένα ενδιαφέρον ενδιάμεσο έδαφος μεταξύ ρεαλισμού της καθημερινότητας, μοντέρνας απεικόνισης και του αφελούς.
Το χρώμα και ο φωτισμός
Ο πίνακας παρουσιάζει μια ήπια και ισορροπημένη παλέτα χρωμάτων, κυριαρχούμενη από βαθιά μπλε, καφέ, ώχρες, θερμούς γκρι και μωβ αποχρώσεις.
Οι χαρακτήρες στο πρώτο επίπεδο ξεχωρίζουν για τα σκούρα ενδύματά τους, που αντιπαραβάλλονται με τους θερμότερους τόνους των τραπεζιών και των τοίχων.
Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί το χρώμα για να διαφοροποιήσει τα διάφορα επίπεδα και να οργανώσει οπτικά τη σύνθεση.
Τα μπλε των φεσιών και των ενδυμάτων δημιουργούν μια συνεχή χρωματική συνέχεια ανάμεσα στους χαρακτήρες, ενώ τα καφέ και οι ώχρες προσφέρουν ενότητα στον αρχιτεκτονικό χώρο.
Ο φωτισμός είναι απαλός και σχετικά ομοιόμορφος, χωρίς βίαια αντίθετα φωτισμού-σκιάς.
Τα πρόσωπα και τα χέρια λαμβάνουν μεγαλύτερη φωτεινότητα, μετατρέποντας τα σε κέντρα ενδιαφέροντος μέσα στη σκηνή.
Η χρήση μεγάλων χρωματικών επιφανειών συμβάλλει στην ενίσχυση της σταθερότητας των μορφών και στην αίσθηση οικειότητας του χώρου.
Η χρωματική γκάμα μεταφέρει μια ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα, χαρακτηριστική των λαϊκών εσωτερικών χώρων που εικονογραφούν πολλοί ευρωπαίοι ζωγράφοι καθημερινότητας.
Τεχνική και εκτέλεση της ζωγραφικής
Ο πίνακας παρουσιάζει μια εκτέλεση με ορισμένες μορφές συνθετικής υπόστασης, βασισμένη στην κατασκευή των στοιχείων μέσω επιπέδων χρώματος και οριογραμμών.
Οι ανθρώπινες μορφές λύνονται με περιορισμένες πινελιές, προτιμώντας την καθαρότητα των φορμών παρά την εκτενή περιγραφή λεπτομερειών.
Τα πρόσωπα δείχνουν μια απλουστευμένη ερμηνεία, αν και αρκετά εκφραστική για να υπαινιχθούν διαφορετικές στάσεις και διαθέσεις.
Τα χέρια και οι βραχίονες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς επιτρέπουν την ταυτοποίηση των πράξεων των χαρακτήρων και τη δημιουργία σχέσεων μεταξύ τους.
Τα τραπέζια αποδίδονται με εκτεταμένες καφέ επιφάνειες, με ελαφρές χρωματικές παραλλαγές για να υπαινχθούν τον όγκο του ξύλου.
Η εσωτερική αρχιτεκτονική χτίζεται από μεγάλες γεωμετρικές μορφές, εμφανώς στους τοίχους του φόντου και τα τόξα.
Ο χειρισμός αυτών των στοιχείων συντελεί στη δημιουργία ενός αναγνωρίσιμου, έστω και επιμελώς απλοποιημένου, χώρου.
Η εκτέλεση αποκαλύπτει ενδιαφέρον για την εκφραστική αφήγηση και την καθαρότητα της σύνθεσης, στοιχεία που υπερισχύουν έναντι της επιδίωξης μιας αυστηρά ακαδημαϊκής τελειότητας.
Σύνθεση και προοπτική
Η σύνθεση οργανώνεται μέσω μιας ακολουθίας επιπέδων που οδηγεί σταδιακά το βλέμμα από τους χαρακτήρες στο πρώτο επίπεδο προς τον εσωτερικό χώρο της ταβέρνας.
Οι δύο φιγούρες στην κάτω ζώνη λειτουργούν ως στοιχεία πλαισίωσης, εισάγοντας τον θεατή στη σκηνή.
Η διάταξη των βραχιόνων και των ποτηριών δημιουργεί έναν ενδιαφέροντα συνδυασμό διαγωνίων γραμμών που προσδίδει δυναμισμό στο σύνολο.
Στο κέντρο εμφανίζεται ένα τραπέζι με έναν μοναχικό χαρακτήρα, η θέση του οποίου θέτει μια μετάβαση ανάμεσα στο πρώτο επίπεδο και το βάθος.
Η μπάρα του καταστήματος και οι φιγούρες πίσω από αυτή συνιστούν το τελευταίο αφήγητικό επίπεδο.
Οι μεγάλοι αρχιτεκτονικοί θόλοι συνεισφέρουν στην οργάνωση του χώρου και στην παροχή βάθος στη σύνθεση.
Η προοπτική παρουσιάζει μια ελεύθερη ερμηνεία, ιδιαίτερα ορατή στην κατανομή των τραπεζιών και στις σχέσεις κλίμακας μεταξύ των χαρακτήρων.
Αυτή η παιδεία ελευθερίας στην κατασκευή ενισχύει τον μοντέρνο και αφελή χαρακτήρα της ζωγραφικής.
Το σκηνικό συνθέτει έτσι μια ισορροπημένη δομή με μια αυθόρμητη και προσωπική ερμηνεία του χώρου.
Η θεματική της καθημερινότητας και το νόημά της
Οι σκηνές ταβερνών κατείχαν εξέχοντα θέση στη δυτική ευρωπαϊκή παράδοση της ζωγραφικής.
Αυτοί οι χώροι απεικονίζονταν συχνά ως τόποι συνάντησης, συζήτησης και συνύπαρξης, συνδεδεμένοι με τη ζωή της καθημερινότητας των κοινοτήτων.
Στη ισπανική ζωγραφική, και ειδικά σε ορισμένα περιφερειακά σχολεία, οι ταβέρνες και οι παραδοσιακές εγκαταστάσεις αποτελούσαν ιδανικά σκηνικά για την απεικόνιση των εθίμων και της κοινωνικής ταυτότητας διαφορετικών περιοχών.
Το παρόν έργο συμμετέχει σε αυτήν την παράδοση μέσω μιας σκηνής στην οποία οι χαρακτήρες φαίνονται απορροφημένοι σε καθημερινές ασχολίες.
Η απουσία θεατρικών γυρισμάτων ή εξαιρετικών γεγονότων ενισχύει το φυσικό και κοντινό χαρακτήρα της σύνθεσης.
Ο καλλιτέχνης φαίνεται να ενδιαφέρεται να αποτυπώσει ένα στιγμιότυπο της καθημερινής ζωής, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στους ανώνυμους χαρακτήρες και στις σχέσεις τους με το περιβάλλον.
Η σκηνή μεταφέρει μια ατμόσφαιρα λαϊκής συμβίωσης, αν και εισάγει μικρές αποχρώσεις ενδοσκόπησης μέσω των διαφορετικών στάσεων των χαρακτήρων.
Αυτός ο ισορροπημένος συνδυασμός κοινωνικής παρατήρησης και εκφραστικής ευαισθησίας αποτελεί ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία της ζωγραφικής.
Χρονολογία και καλλιτεχνικό πλαίσιο
Λόγω των μορφολογικών του χαρακτηριστικών, το έργο μπορεί να τοποθετηθεί στιλιστικά μέσα στην ευρωπαϊκή ζωγραφική απεικονιστική του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερη συγγένεια προς ορισμένες κατευθύνσεις που αναπτύχθηκαν κατά τη δεύτερη μισή του αιώνα.
Η απλούστευση της ανατομίας, η συνθετική επεξεργασία των όγκων και η ελευθερία στην κατασκευή του χώρου ανταποκρίνονται σε ένα μοντέρνο εικαστικό γλώσσα.
Η θεματολογία, ωστόσο, διατηρεί σαφή συνέχεια με τις παραδόσεις της καθημερινότητας και της περιφερειακής ζωγραφικής που αναπτύχθηκαν από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Αυτός ο συνδυασμός παραδοσιακών και μοντέρνων στοιχείων αποτελεί χαρακτηριστικό πολλών ευρωπαίων φιγουριστών που, κατά τον 20ό αιώνα, διατήρησαν το ενδιαφέρον τους για την απεικόνιση της καθημερινής ζωής χωρίς να θυσιάσουν μια προσωπική ερμηνεία της ζωγραφικής γλώσσας.
Έτσι, η ζωγραφική μπορεί να νοηθεί ως ένα έργο που εισάγει διάλογο ανάμεσα στην παράδοση της καθημερινότητας και στη μοντερνότητα της φιγούρας.
Υπογραφή
Στη δεξιά πλευρά του πλάνου διακρίνεται μια επιγραφή ή υπογραφή σε με κόκκινη απόχρωση, τοποθετημένη κάθετα κοντά στο αρχιτεκτονικό στοιχείο.
Η γραφή φαίνεται στις φωτογραφίες, αν και δεν επιτρέπει με βεβαιότητα τον εντοπισμό της ταυτότητας του καλλιτέχνη.
Η παρουσία αυτής της επιγραφής αποτελεί στοιχείο ενδιαφέροντος για τη μελέτη και την καταγραφή του έργου.
Πλαίσιο και παρουσίαση
Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο με εξωτερικό τρανό πλαίσιο λευκής ή ιβουάρ απόχρωσης, με απλές γραμμές, που περιβάλλει ένα ευρύ passe-partout υφασμάτινης υφής σε ώχρα απόχρωση.
Ένα δεύτερο εσωτερικό λευκό περίγραμμα οριοθετεί άμεσα την επιφάνεια της ζωγραφικής.
Ο συνδυασμός αυτών των ανοιχτών αποχρώσεων με την υφή του θερμού passe-partout προσδίδει βάθος στην παρουσίαση και αναδεικνύει τα μπλε, καφέ και ώχρες της ζωγραφικής.
Το σύνολο παρουσιάζει αισθητική χαρακτηριστική ορισμένων διακοσμητικών περιφερειακών πλαισίων του 20ού αιώνα.
Το πλαίσιο προσφέρεται ως δώρο στον αγοραστή, χωρίς εμπορική αξία, και δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του έργου, οπότε κάθε πιθανή αστοχία του δεν θα αποτελέσει αντικείμενο ένστασης.
Συνιστάται να εξετάζονται προσεκτικά όλες οι φωτογραφίες, που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής, για να εκτιμηθεί κατάλληλα η κατάσταση διατήρησης του πίνακα και της κορνίζας.
Χαρακτηριστικά
Πρωτοτυπία: ευρωπαϊκή σχολή του 20ού αιώνα.
Χρονολογία: 20ός αιώνας.
Είδος: ζωγραφική φιγούρα-τρόπος ζωής.
Θέμα: σκηνή ταβέρνας με λαϊκούς χαρακτήρες.
Στιλ: ρεαλισμός καθημερινότητας, με επιρροές από τη βασκική περιφερειακή ζωγραφική, τον αφελή ρεαλισμό και τη μοντέρνα φιγούρα.
Επηρεασμοί: ευρωπαϊκός καθημερινότητα, βασκική ζωγραφική του 20ού αιώνα και μετα-Impressionist τάσεις.
Υπογραφή: επιγραφή ή υπογραφή σε κόκκινο περιθώριο δεξιά, αόριστη ανάγνωση.
Παρουσίαση: σε κάδρο.
Αποστολή
Το έργο θα συσκευαστεί με προσοχή και επαγγελματικά, χρησιμοποιώντας κατάλληλα υλικά προστασίας για να εξασφαλιστεί η ασφάλειά του κατά τη μεταφορά.
Οι αποστολές προς χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενδέχεται να υπόκεινται σε φόρους, δασμούς, τέλη εισαγωγής, έξοδα αποστολής και/ή τελωνειακές διαδικασίες. Αυτά τα πιθανόν έξοδα θα βαρύνουν εξ ολοκλήρου τον αγοραστή και δεν συμπεριλαμβάνονται στην τιμή αγοράς ούτε στα έξοδα αποστολής.
Επιπλέον, οι αποστολές προς νησιά, θαλάσσια ή απομακρυσμένες ζώνες ενδέχεται να συνεπάγονται πρόσθετα έξοδα. Οποιοδήποτε προσαύξηση από την εταιρεία μεταφορών λόγω αυτού του λόγου θα πρέπει να καλυφθεί από τον αγοραστή.
Συνίσταται στους αγοραστές να συμβουλεύονται προ πριν από την αγορά τις τελωνειακές συνθήκες και τα πιθανά μεταφορικά επιπλέον ποσά που ισχύουν για τον προορισμό τους.

