Αρχαία Ρωμαϊκή Τσακμάκι με λέοντα σε άλμα





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.

Διαθέτει σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας και έχει δειξει ρόλο συντονιστή σε αρκετές διαδικτυακές ομάδες έρευνας τέχνης.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 144785 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Προσοχή: λόγω των τελωνειακών κανονισμών, μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής εντός ΕΕ πριν υποβάλετε προσφορά.
Σπάνιος αρχαίος ρωμαϊκός πυροκρότης που απεικονίζει ένα λιοντάρι σε άλμα.
Το λιοντάρι απεικονίζεται με το σώμα τεντωμένο προς τα εμπρός και τα μπροστινά πόδια εκτεταμένα. Το εκφραστικό κεφάλι διαθέτει έντονα τονισμένο μάτι, πλατύ ρύγχος και ανοιχτό στόμα, ενώ η πλούσια ανάγλυφη χαίτη είναι διακοσμημένη με λεπτοδουλεμένες, αλληλοεπικαλυπτόμενες τούφες.
Η μακριά ουρά καμπυλώνει προς τα πάνω πάνω από τη ράχη του ζώου, σχηματίζοντας έναν κομψό βρόχο με ιδιαίτερα διαμορφωμένη απόληξη.
Κάτω από το λιοντάρι υπάρχει μια επιμήκης, ελαφρώς κυρτή ράβδος που συνδέει το μπροστινό με το πίσω μέρος της μορφής.
-> Το λιοντάρι αποτελούσε ισχυρό σύμβολο στον αρχαίο κόσμο και συνδεόταν με τη δύναμη, το θάρρος, την προστασία και την εξουσία. Στη ρωμαϊκή τέχνη, τα λιοντάρια συνδέονταν επίσης στενά με τον Ηρακλή και τη θρυλική ήττα του Λέοντα της Νεμέας. Τέτοια ζωικά μοτίβα ενσωματώνονταν συχνά σε διακοσμητικά μεταλλικά έργα και προσωπικά αντικείμενα.
Μέγεθος: ± 73,7 mm
Σε καλή, στιβαρή κατάσταση. Η επιφάνεια εμφανίζει μια θερμή, κοκκινοκάστανη πατίνα, με περιοχές εντονότερης οξείδωσης και ίχνη πράσινης πατίνας. Ίχνη σιδήρου στην κυρτή ράβδο. Μικρές ανωμαλίες στην επιφάνεια και ενδείξεις φθοράς ανάλογες με την ηλικία και τη χρήση.
Πιστοποιητικό γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (σε μορφή PDF) για τιμή πώλησης € 100 ή μεγαλύτερη.
-> Η χρήση πυριτόλιθου και σιδήρου είναι μια πρωτόγονη τεχνική ανάμματος φωτιάς, που ανάγεται στην Εποχή του Σιδήρου, όταν ο σίδηρος έγινε προσιτό υλικό. Ξηρό και εύφλεκτο υλικό (προσάναμμα) άναβε με τους σπινθήρες που δημιουργούνταν όταν χτυπούσαν ένα κομμάτι πυριτόλιθου πάνω στον σίδηρο.
Αυτή η ιδιαίτερα αποτελεσματική τεχνική χρησιμοποιήθηκε ευρέως για πολλούς αιώνες. Η εφεύρεση των σπίρτων κατέστησε παρωχημένη τη μέθοδο του πυριτόλιθου και του χάλυβα.
Ιστορία πωλητή
Προσοχή: λόγω των τελωνειακών κανονισμών, μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής εντός ΕΕ πριν υποβάλετε προσφορά.
Σπάνιος αρχαίος ρωμαϊκός πυροκρότης που απεικονίζει ένα λιοντάρι σε άλμα.
Το λιοντάρι απεικονίζεται με το σώμα τεντωμένο προς τα εμπρός και τα μπροστινά πόδια εκτεταμένα. Το εκφραστικό κεφάλι διαθέτει έντονα τονισμένο μάτι, πλατύ ρύγχος και ανοιχτό στόμα, ενώ η πλούσια ανάγλυφη χαίτη είναι διακοσμημένη με λεπτοδουλεμένες, αλληλοεπικαλυπτόμενες τούφες.
Η μακριά ουρά καμπυλώνει προς τα πάνω πάνω από τη ράχη του ζώου, σχηματίζοντας έναν κομψό βρόχο με ιδιαίτερα διαμορφωμένη απόληξη.
Κάτω από το λιοντάρι υπάρχει μια επιμήκης, ελαφρώς κυρτή ράβδος που συνδέει το μπροστινό με το πίσω μέρος της μορφής.
-> Το λιοντάρι αποτελούσε ισχυρό σύμβολο στον αρχαίο κόσμο και συνδεόταν με τη δύναμη, το θάρρος, την προστασία και την εξουσία. Στη ρωμαϊκή τέχνη, τα λιοντάρια συνδέονταν επίσης στενά με τον Ηρακλή και τη θρυλική ήττα του Λέοντα της Νεμέας. Τέτοια ζωικά μοτίβα ενσωματώνονταν συχνά σε διακοσμητικά μεταλλικά έργα και προσωπικά αντικείμενα.
Μέγεθος: ± 73,7 mm
Σε καλή, στιβαρή κατάσταση. Η επιφάνεια εμφανίζει μια θερμή, κοκκινοκάστανη πατίνα, με περιοχές εντονότερης οξείδωσης και ίχνη πράσινης πατίνας. Ίχνη σιδήρου στην κυρτή ράβδο. Μικρές ανωμαλίες στην επιφάνεια και ενδείξεις φθοράς ανάλογες με την ηλικία και τη χρήση.
Πιστοποιητικό γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (σε μορφή PDF) για τιμή πώλησης € 100 ή μεγαλύτερη.
-> Η χρήση πυριτόλιθου και σιδήρου είναι μια πρωτόγονη τεχνική ανάμματος φωτιάς, που ανάγεται στην Εποχή του Σιδήρου, όταν ο σίδηρος έγινε προσιτό υλικό. Ξηρό και εύφλεκτο υλικό (προσάναμμα) άναβε με τους σπινθήρες που δημιουργούνταν όταν χτυπούσαν ένα κομμάτι πυριτόλιθου πάνω στον σίδηρο.
Αυτή η ιδιαίτερα αποτελεσματική τεχνική χρησιμοποιήθηκε ευρέως για πολλούς αιώνες. Η εφεύρεση των σπίρτων κατέστησε παρωχημένη τη μέθοδο του πυριτόλιθου και του χάλυβα.
