Franco Cisternino (1969) - Pupa

Σημείωση: αν αγοράσετε περισσότερα έργα στην ίδια δημοπρασία, πληρώνετε ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΕΞΟΔΟ αποστολής
«Pupa»
Franco Cisternino, γεννήθηκε στη Foggia (Ιταλία) στις 21 Ιουλίου 1969
Έργο υπογεγραμμένο με το χέρι στην εμπρόσθια και στην οπίσθια όψη
με πιστοποιητικό γνησιότητας
τεχνική: οικολογικό μελάνι pigment, γκικλέ σε βαρύ χαρτί από 100% βαμβάκι
περιορισμένη έκδοση, αριθμημένη σε 30 αντίτυπα· η αρίθμηση του διαθέσιμου έργου μπορεί να κυμαίνεται από αρ. 1 έως 30
Αποστολή σε ανθεκτική, σκληρή συσκευασία
- ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ επίσης την πλατφόρμα μας για ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΕΣ στο διαδίκτυο με ελεύθερες προσφορές, στη διεύθυνση «delauretisart»
Τα έργα του Cisternini από τον ζωγραφικό κύκλο «Γυναίκα» αποτελούν μια σκηνογραφική και συμβολική απεικόνιση της γυναίκας, όπως τη βλέπει τόσο ένας καλλιτέχνης όσο κι ένας άνδρας.
Με αυτούς τους πίνακες επιδιώκεται να παρουσιαστεί η γυναίκα πέρα από τα κοινωνικά στερεότυπα: η ουσία της, η ανθρωπιά της, η ευθραυστότητά της και, ταυτόχρονα, η δύναμή της.
Η επιλογή του χρώματος, στη μονοχρωμία του, με μια ελαφριά απόχρωση σέπιας, αποσκοπεί στο να αποδώσει την αίσθηση του μυστηρίου, των βιωμάτων ή/και της ανάμνησης.
Το πέπλο που τυλίγει τη γυναίκα έχει πολλαπλό νόημα: το μέρος που αγκαλιάζει απαλά το σώμα της είναι ροζ, σχεδόν σαν να συγχωνεύεται με το ίδιο της το δέρμα· ενώ το υπόλοιπο μέρος του, μέσα από την έντασή του, θέλει να αναπαραστήσει την επιρροή του κοινωνικού στερεοτύπου της δυνατής, χειραφετημένης, όμορφης και αδύνατης γυναίκας.
Ο τίτλος του έργου θέλει να βοηθήσει στην κατανόησή του, χρησιμοποιώντας επίθετα ή ουσιαστικά που συνδέονται με την πρόθεση να το εξανθρωπίσει και να συλλάβει την ουσία του.
Τα έργα του ζωγραφικού κύκλου «Γυναίκα» αποτελούν μια σκηνογραφική και συμβολική απεικόνιση της γυναίκας, όπως τη βλέπει τόσο ένας καλλιτέχνης όσο κι ένας άνδρας.
Με αυτούς τους πίνακες επιδιώκεται να παρουσιαστεί η γυναίκα πέρα από τα κοινωνικά στερεότυπα: η ουσία της, η ανθρωπιά της, η ευθραυστότητά της και, ταυτόχρονα, η δύναμή της.
Η επιλογή του χρώματος, στη μονοχρωμία του, με μια ελαφριά απόχρωση σέπιας, αποσκοπεί στο να αποδώσει την αίσθηση του μυστηρίου, των βιωμάτων ή/και της ανάμνησης.
Το πέπλο που τυλίγει τη γυναίκα έχει πολλαπλό νόημα: το μέρος που αγκαλιάζει απαλά το σώμα της είναι ροζ, σχεδόν σαν να συγχωνεύεται με το ίδιο της το δέρμα· ενώ το υπόλοιπο μέρος του, μέσα από την έντασή του, θέλει να αναπαραστήσει την επιρροή του κοινωνικού στερεοτύπου της δυνατής, χειραφετημένης, όμορφης και αδύνατης γυναίκας.
Ο τίτλος του έργου θέλει να βοηθήσει στην κατανόησή του, χρησιμοποιώντας επίθετα ή ουσιαστικά που συνδέονται με την πρόθεση να το εξανθρωπίσει και να συλλάβει την ουσία του.