Μιγκέι - εξαιρετικά διάσημος και ιστορικός μετεωρίτης ανθρακούχων χονδροειδών, CM2 - Ύψος: 7.3 mm - Πλάτος: 7.15 mm - 0.27 g - (1)

Η μετεωρίτης Μιγκέι (συνήθως ορθογράφομαι Mighei ή Migei, και όχι Miguel) είναι ένας διάσημος μετεωρίτης που έπεσε στις 18 Ιουνίου 1889 στην Ουκρανία, κοντά στην πόλη Περβομαΐσκ στην τωρινή περιφέρεια της Μικολάϊβας. [1]
Αυτή η ιστορική πτώση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία της αστεροχημείας: εξυπηρέτησε ως λιθοτύπος (αναφορά-μοντέλο) για τον προσδιορισμό της κλάσης των χοντριτών CM (το «M» του CM σημαίνει Mighei). [1, 2]

Κύρια χαρακτηριστικά
* Τύπος μετεωρίτη: Πρόκειται για έναν ανθρακούχο χοντρίτη (ακριβώς καταταγμένο ως CM2).
* Συλλεγόμενη μάζα: Ένας μόνο λίθος βάρους περίπου 8 κιλών βρέθηκε τη στιγμή της πτώσης.
* Εξαιρετική σύνθεση: Η ύλη του θεωρείται άμεσο μαρτύριο της πρωταρχικής Νεφέλης Ηλιακού Συστήματος. Περιέχει πολύ μικρούς χοντρόδια, ονοματολογικές ενδείξεις, αλλά κυρίως μεγάλη αφθονία σύνθετων οργανικών ενώσεων εξωγήινης προέλευσης. Οι αναλύσεις εντόπισαν δεκάδες αμινοξέα καθώς και χημικές βάσεις απαραίτητες για τον γενετικό κώδικα.[1, 2, 3, 4, 5, 6]

Η ανέκδοτη ιστορία της πτώσης
Σύμφωνα με τα αρχεία της επιτροπής μετεωριτών της Ακαδημίας Επιστημών, η πτώση παρατηρήθηκε από μια τοπική αγρότισσα, ονόματι Κοστένκοβα, η οποία βρισκόταν σε απόσταση περίπου 350 μέτρων από το σημείο πρόσκρουσης. Περιέγραψε έναν εντυπωσιακό, γυριστό μετέωρο που έμοιαζε με «μεγάλο μαύρο καρπούζι» περιτριγυρισμένο από καπνό και ατμό, που έπεσε κάθετα, γονύρωσε τρεις ηλιοτρόπια στο πέρασμά του και βυθίστηκε μέχρι τη μέση στο έδαφος. [1]
Ορισμένα θραύσματα αυτού του ιστορικού μετεωροίτη φυλάσσονται και μελετώνται στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου, ιδιαίτερα στο Ινστιτούτο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου ή προσωρινά εκτεθούν στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Παρισιού. [1]

Αν πραγματοποιείτε συγκεκριμένες έρευνες για αυτόν τον μετεωρίτη, ενημερώστε με αν θέλετε:
* Ακριβείς λεπτομέρειες για τη χημική του σύνθεση και τα αμινοξέα του
* Να γνωρίσετε την αξία ή τη σπανιότητά των θραυσμάτων του στην αγορά των συλλεκτών
* Πληροφορίες για άλλους ανθρακικούς χοντρίτες διάσημους (όπως Allende ή Murchison)

Η σύνθεση των αμινοξειδών του μετεωρίτη Μιγκέι (και ευρύτερα των ανθρακικών χοντριτών τύπου CM που λειτουργεί ως μοντέλο) αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα στοιχεία για τη σύνθεση των δομικών υλικών της ζωής εκτός Γης.
Η συνολική αφθονία αμινοξέων στα εξάσματα του μετεωρίτη Μιγκέι μετρήθηκε σε περίπου 5 839 ppb (μονάδες ανά δισεκατομμύριο), που αντιπροσωπεύει έναν θησαυρό πληροφορίας για τους αστεροχημικούς. [1]

1. Η εξωπλανήσια χημική υπογραφή
Στον ζωντανό οργανισμό της γης (στα πρωτεϊνά), βρίσκονται σχεδόν εξ ολοκλήρου 20 αμινοξέα τύπου α- (alpha). Επιπλέον, σχεδόν ολόκληρη η μόριο αυτών στην Γη έχει διαμόρφωση «αριστερή» (L-εναντιομόρια).
Στον μετεωρίτη Μιγκέι, οι επιστήμονες παρατηρούν ένα ριζικά διαφορετικό μείγμα:
* Ρακεμικό μείγμα (50% D / 50% L): Τα αμινοξέα υπάρχουν σε ίσες αναλογίες σε μορφές «δεξιά» (D) και «αριστερή» (L). Αυτή είναι ακλόνητη υπογραφή δημιουργίας χημικής αβιότητας (χωρίς παρέμβαση ζωής), που συνέβη στο διάστημα πριν από τη γένεση της Γης.
* Μοναδική δομική ποικιλότητα:
* Υπάρχουν όχι μόνο αμινοξέα α-, αλλά και αμινοξέα β-, γ-, δ-, ε-.
[1, 2, 3]

2. Τα κύρια αμινοξέα που έχουν εντοπιστεί
Οι αναλύσεις σε χοντρίτες τύπου Μιγκέι αποκαλύπτουν μια αφθονία ενώσεων (πήγαινε μέχρι πάνω από 80 διαφορετικές ποικιλίες). Διαχωρίζονται γενικά σε δύο κατηγορίες: [1, 2]
Αυτά που υπάρχουν στη Γη (κοινά στη ζωή):
* Γλυκίνη: Πρόκειται για το πιο απλό δομικά αμινοξύ, πολύ άφθονο σε αυτούς τους βράχους.
* Αλανίνη: Παρουσία είτε σε μορφές α- είτε β-
* Οξέα ασπαρτικό και γλουματικό. [1, 2, 3]
Αυτά που είναι εξαιρετικά σπάνια ή απούσα στη βιολογία της Γης:
* Το α-αμινοξικό οξύ α-
AIB (α-ΑΙΒ): Συνήθως ένα από τα πιο πυκνά αμινοξέα σε αυτούς τους μετεωρίτες. Η παρουσία του αποτελεί βασικό μαρκαδόρο της μετεωριτικής προέλευσης ενός δείγματος.
* Ισοβαλίνη: Ένα ακόμα μη πρωτεϊνικό αμινοξύ τυπικό των ανθρακικών αστεροειδών.
* Τα αμινοξέα αμινο-ν-βουτυρικά (α-, β-, γ-) και το α-5-αμινοπεντανικό οξύ. [1, 2]

3. Πώς σχηματίστηκαν;
Οι ερευνητές έχουν δείξει ότι η χημική σύνθεση αυτών των αμινοξέων προέρχεται από απλές χημικές αντιδράσεις που συνέβησαν στον πυρήνα του μητρικού σώματος της μετεωρίτης (ένας πρωτότυπος αστεροειδής πλούσιος σε υγρά και σε πάγο) πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Ο επικρατών μηχανισμός είναι η σύνθεση Strecker-Cyanohydrine. Στην υγρά μήτρα του αστεροειδούς, πολύ απλά μόρια (όπως αλδεΰδες, κετόνες, υδροκυανικό οξύ και αμμώνιο) αλληλεπίδρασαν για να σχηματίσουν αυτόματα αυτές τις δομές άνθρακες. Επίσης, διαδικασίες ραδιενεργού ακτινοβολίας μέσω ακτίνων γ από τη διάσπαση ραδιοϊσοτόπων θα μπορούσαν να ενισχύσουν την παραγωγή τους στην αυγή του ηλιακού συστήματος. [1, 2]

Ο μετεωρίτης Μιγκέι διακρίνεται για την απίστευτη ποικιλία οργανικής ύλης εξωγήινης προέλευσης, που ξεπερνά κατά πολύ τα αμινοξέα. Περίπου 70% έως 80% της συνολικής μάζας του είναι ένα λεπτό πλέγμα με οργανική ύλη άλυτη (ένα πολυμερές άνθρακα κοντά στο κέρογεν της Γης), μέσα στο οποίο πλέκονται πολλές διαλυτές μόρια αναγκαίες για τη ζωή.[1, 2, 3]
Οι πρόσφατες ultra-ακριβείς μέθοδοι ανάλυσης έχουν επιβεβαιώσει ότι όλες οι βάσεις του DNA και του RNA παρούσες σε αυτού του τύπου ανθρακικές μετεωρίτες. [1, 2]

1. Οι βάσεις του αζωτούχου κώδικα (Οι Νουκλεοβάσεις)
Για πολύ καιρό, οι επιστήμονες είχαν ανιχνεύσει μόνο το ήμισυ των βάσεων του DNA στις μετεωρίτες. Μία ιστορική μελέτη από διεθνείς ομάδες (ιδιαίτερα ιαπωνικές και NASA) κατάφερε να απομονώσει το σύνολο των βάσεων σε ποσότητα της τάξης του ppt στον μετεωρίτη Μιγκέι (όπως και στους μετεωρίτες Murchison και Murray): [1, 2, 3]
* Οι Πουρίνες (δομές με δύο δαχτυλίδια συγκολλημένα):
* Αδενίνη (Α) και Γουανίνη (G), που είχαν ήδη τεκμηριωθεί.
* Εντοπίζονται επίσης μη βιολογικές πουρινικές βάσεις όπως η ξανθίνη και η υποξαντίνη. [1, 2]
* Οι πυριμίνες (δομές με ένα δαχτυλίδι):
* Ουρακίλη (U, ιδιορρυθμία του RNA), Θυμίνη (T, ιδιορρυθμία του DNA) και Κυτοσίνη (C). Η κυτοσίνη και η θυμίνη ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να ανιχνευθούν στο παρελθόν λόγω της ευαισθησίας τους κατά την εξαγωγή με οξύ.
* Υιοθετούνται επίσης ισομερείς δομές (όπως η ισοκυτοσίνη), επιβεβαιώνοντας την προέλευσή τους από το διάστημα και όχι από μόλυνση της Γης. [1, 2, 3, 4]

2. Οι άλλες οικογένειες μοριακών οργανικών ουσιών που βρέθηκαν στον Μιγκέι
Πέρα από τα αμινοξέα και τις βάσεις αζωτούχων, ο Μιγκέι περιέχει πλήθος χημικών ενώσεων ουσιωδών: [1]
* Οι Οξικά Αλκυλικά Οξέα: Πολύ άφθονοι, έχουν παρόμοιες δομές με τα λιπαρά οξέα που συνθέτουν τα κυτταρικά μεμβράνα των σημερινών ζωντανών οργανισμών.
* Οι Υδρογονάνθρακες: Ο Μιγκέι περιέχει αλειφατικούς υδρογονάνθρακες (μακριές αλύσεις άνθρακα) και πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (HAP, δομές σε δαχτυλίδια όπως νάφθαλλεν ή φαινανθρίνιο). [1]
* Οι Σάκροι και παράγωγα (πολυόλες): Μονομάρια κοντά στο ριβόζη (το σάκχαρο που συνιστά τη σπονδυλωτή ράχη του RNA) έχουν εντοπιστεί στα χοντρίτες CM. [1, 2, 3]
* Οι Αμίνες και Αμίδες: Μονοατονικά αζωτούχα μόρια που χρησιμεύουν ως άμεσοι πρόδρομοι για τα αμινοξέα κατά τις χημικές αντιδράσεις μέσα στον αστεροειδή γονέα. [1]
* Οι Θειογλυκο- και φωσφορικές οξέα: Μόρια που περιέχουν θείο και φώσφορο, ο τελευταίος αποτελεί βασικό συστατικό της ΑΤP (η ενέργεια των κυττάρων) και των οδεύσεων του DNA. [1, 2]

3. Γιατί αποτελεί αυτό ισχυρότερο απόδειξη για την προέλευση της ζωής;
Η παρουσία ταυτόχρονα αυτών των μορίων στον μετεωρίτη Μιγκέι εδραιώνει τη θεωρία της πανσπερμίας μοριακής. Αποδεικνύει ότι ο βαθύς χώρος και οι πρώτοι αστεροειδείς του ηλιακού συστήματος ήταν πραγματικά εργαστήρια χημείας. [1]
Πριν καν η Γη γίνει πλήρως διαμορφωμένη και ψυχθεί, το «πακέτο» που ήταν αναγκαίο για την εμφάνιση του γενετικού υλικού (DNA/RNA), των πρωτεϊνών (αμινοξέα) και των κυτταρικών περιβλημάτων (λιπαρά οξέα) είχε ήδη ταξιδέψει εν μέσω των κομητών. Ο έντονος μετεωριτικός βομβαρδισμός που γνώρισε η νεαρή Γη θα μπορούσε να «εσπενσέψει» τους πρωτογενείς ωκεανούς με αυτές τις θεμέλιες δομές. [1]