Maarten Van Zijl (1889-1968) - Stilleven






Μεταπτυχιακό στην πρώιμη αναγεννησιακή ζωγραφική, πρακτική στη Sotheby’s και 15 χρόνια εμπειρίας.
1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145662 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Maarten van Zijl (1889–1969) ήταν ολλανδός ζωγράφος ειδικευμένος σε νεκρή φύση, τοπία, υδάτινα χρώματα, χαρακτικά, λιθογραφίες και γλυπτική. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ρόττερνταμ και δίδαξε από το 1960.
Το έργο παρουσιάζεται ως μια οικεία και σιωπηρή νεκρή φύση, έντονα ριζωμένη στην ολλανδική ζωγραφική παράδοση του 20ού αιώνα. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, μελετημένη ώστε να επιτρέπει τον διάλογο μεταξύ απλών γεωμετρικών μορφών και καθημερινούς όγκους. Στο τραπέζι υποστηρίζει μια χρυσή μπολ, πλαισιωμένη από ένα πιάτο που φιλοξενεί, σε απόκεντρη θέση, ένα μόνο αυγό. Το ωοειδές σχήμα και η λευκή επιφάνεια του αυγού δημιουργούν ένα σημείο καθαρού φωτός, που τραβά αμέσως το μάτι του παρατηρητή, σαν σύμβολο ευθραυστότητας και γεωμετρικής τελειότητας. Πίσω από το πιάτο βρίσκεται μια κανάτα, συνοδευόμενη από μια ομάδα βάζων σε διαφορετικά ύψη, που δημιουργούν ένα παιχνίδι φόντων που προσφέρει βάθος και ρυθμό στο φόντο. Μια κατευθυνόμενη πηγή φωτός αγκαλιάζει τα αντικείμενα. Το φως γλιστρά πάνω στις καμπύλες της κανάτας και των βάζων, χαράζει το κοίλωμα της λεκάνης και κάνει να λαμπρύνει το κέλυφος του αυγού. Η γενική ατμόσφαιρα προκαλεί ένα αίσθημα οικιακής ηρεμίας και χρονικής αναστολής. Δεν υπάρχει πολυτέλεια αλλά μια γιορτή μιας ήπιας και γεωμετρικής ομορφιάς των κοινών αντικειμένων, σε πλήρες στυλ Nieuwe Zakelijkheid (Νέα Αντικειμενικότητα) ή ρεαλισμού λирικού που χαρακτηρίζει τη ζωγραφική ολλανδική της πρώτης μισής του αιώνα.
Maarten van Zijl (1889–1969) ήταν ολλανδός ζωγράφος ειδικευμένος σε νεκρή φύση, τοπία, υδάτινα χρώματα, χαρακτικά, λιθογραφίες και γλυπτική. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ρόττερνταμ και δίδαξε από το 1960.
Το έργο παρουσιάζεται ως μια οικεία και σιωπηρή νεκρή φύση, έντονα ριζωμένη στην ολλανδική ζωγραφική παράδοση του 20ού αιώνα. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, μελετημένη ώστε να επιτρέπει τον διάλογο μεταξύ απλών γεωμετρικών μορφών και καθημερινούς όγκους. Στο τραπέζι υποστηρίζει μια χρυσή μπολ, πλαισιωμένη από ένα πιάτο που φιλοξενεί, σε απόκεντρη θέση, ένα μόνο αυγό. Το ωοειδές σχήμα και η λευκή επιφάνεια του αυγού δημιουργούν ένα σημείο καθαρού φωτός, που τραβά αμέσως το μάτι του παρατηρητή, σαν σύμβολο ευθραυστότητας και γεωμετρικής τελειότητας. Πίσω από το πιάτο βρίσκεται μια κανάτα, συνοδευόμενη από μια ομάδα βάζων σε διαφορετικά ύψη, που δημιουργούν ένα παιχνίδι φόντων που προσφέρει βάθος και ρυθμό στο φόντο. Μια κατευθυνόμενη πηγή φωτός αγκαλιάζει τα αντικείμενα. Το φως γλιστρά πάνω στις καμπύλες της κανάτας και των βάζων, χαράζει το κοίλωμα της λεκάνης και κάνει να λαμπρύνει το κέλυφος του αυγού. Η γενική ατμόσφαιρα προκαλεί ένα αίσθημα οικιακής ηρεμίας και χρονικής αναστολής. Δεν υπάρχει πολυτέλεια αλλά μια γιορτή μιας ήπιας και γεωμετρικής ομορφιάς των κοινών αντικειμένων, σε πλήρες στυλ Nieuwe Zakelijkheid (Νέα Αντικειμενικότητα) ή ρεαλισμού λирικού που χαρακτηρίζει τη ζωγραφική ολλανδική της πρώτης μισής του αιώνα.
