Η εποχή των ανθισμένων κερασιών στον ποταμό Σουμίντα · 48 ΔΙΑΣΗΜΕΣ ΘΕΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟ · HIROSHIGE - Ιαπωνία - Edo Period (1600-1868)

Η Σεζόν της Κερασίας την άνοιξη στον Ποταμό Σούμιδα — Χιροσίγε ΙΙ — Μπακουμάτσου Έντο — Άνοιξη Meisho — Η Αγαπημένη Παραλία του Έντο κατά μήκος του Ρυμιού.

Καλλιτέχνης: Utagawa Hiroshige II 二代歌川広重 (1826–1869)
Τίτλος: Kameido umeyashiki 亀戸梅やしき — Κοινότητα αχλαδιών στο Kameido (Αρ. 24, 廿四)
Σειρά: Edo meisho shijūhakkei 江戸名所四十八景 — Τεσσερα-οστά 48 διάσημες θέσεις του Έντο

Εκδότης: Tsutaya Kichizō 蔦屋吉蔵 (σφραγίδα Tsutakichi, δεξί περιθώριο)
Ημερομηνία: 1860–1861 (Man'en 1 / Bunkyū 1)
Μορφή: Chūban tate-e, 25 × 17 cm
Τεχνική: Εκτύπωση ξύλου (nishiki-e), μελάνι και χρώμα σε χαρτί
Υπογραφή: Hiroshige ga 廣重画, σε ένα μπλε cartouche tzuruka στο κάτω δεξιά
__________________________________________________________________

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ισχυρή εντύπωση και χρώματα διατηρούνται καλά με μικρή τόνοση και λίγη μόλυνση· μικρή περικοπή στα περιθώρια. Το χαρτί είναι σταθερό και διακριτικό. Παρακαλούμε ελέγξτε τις εικόνες!
__________________________________________________________________

ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΤΙ

Κανένα ποτάμι δεν βρισκόταν τόσο κεντρικό στη ζωή του Έντο όσο ο Σούμιδα. Έθετε το ανατολικό όριο της παλιάς πόλης, μετέφερε πλεούμενα προς τον κόλπο και στις όχθες του η πρόσφατη εκδρομή της πόλης είχε τα μεγαλύτερα εποχιακά γεγονότα: πυροτεχνήματα στο Ryōgoku το καλοκαίρι, παρατήρηση φεγγαριού το φθινόπωρο και θέαση κερασιών την άνοιξη.

Οι κερασιές κατά μήκος του αναχώματος του Σούμιδα χρονολογούνται από τον όγδοο shōgun, Tokugawa Yoshimune. Στην περίοδο Kyōhō (1716–1736) φύτεψε δέντρα κατά μήκος της εσφαλμένης όχθης ως δημόσιο σημείο θέασης της άνθησης για τους κατοίκους. Συχνά λέγεται ότι υπήρχε και πρακτικός λόγος: οι ορδές που περπατούσαν κατά μήκος της όχθης κάθε άνοιξη θα περπατούσαν τη γη σταθερά και θα ενίσχυαν την ανάχωμα. Το ανάχωμα έγινε ένας από τους κλασικούς προορισμούς hanami του Έντο. Οι επισκέπτες προσέρχονταν με βάρκα ή πεζή, και η περιοχή κοντά ναό Chōmeiji έγινε γνωστή για τα sakura-mochi, γλυκίσματα τυλιγμένα σε αλατισμένα φύλλα κερασιού, που εξακολουθούν να παρασκευάζονται και σήμερα.

Στη σειρά αυτή το φύλλο αυτό ακολουθεί λίγο αργότερα από το Αρ. 19, Matsuchiyama, μια άλλη θέα από το ίδιο εφαλτήριο ποταμού. Τα αντίτυπα αυτής της σχεδίασης (εγγραφή 江戸名所四十八景 十七 すみ田川) φυλάσσονται στη βιβλιοθήκη Central Library του Δήμου Τοσίμα και στη βιβλιοθήκη Taito City Library.
__________________________________________________________________

ΓΙΑ ΤΗ ΣΕΙΡΑ

Edo Meisho Shijūhakkei είναι ένα πλήρες σύνολο σαράντα οκτώ φύλλων chūban, κάθε ένα από τα οποία συνδυάζει έναν από τους διάσημους τόπους του Έντο με το εποχικό χαρακτηριστικό για το οποίο ήταν γνωστός. Η σφραγίδα του εκδότη και η σφραγίδα του λογοκριτή εναλλάσσονται από φύλλο σε φύλλο, και两 εκτυπωτικές ημερομηνίες τεκμηριώνονται — ο δωδέκατος μήνας του Man'en 1 (1860) και ο πρώτος μήνας του Bunkyū 1 (1861). Ο εκδότης ήταν ο Kōeidō, Tsutaya Kichizō.

Ο Hiroshige II — γεννηθείς ως Suzuki Chinpei, μαθητής και υιοθετημένος γαμπρός του πρώτου Hiroshige — κληρονόμησε το όνομα το 1858 και, μαζί του, την υποχρέωση να διατηρεί τη γραμμή των διάσημων τόπων του στο στούντιο. Αυτή η σειρά ανήκει στα τελευταία χρόνια του Έντο: μέσα σε επτά χρόνια από την έκδοση η πόλη είχε νέο όνομα και νέα κυβέρνηση, και οι περιοχές ψυχαγωγίας που καταγράφει θα άλλαζαν αναγνωρίσιμα. Το φορμάτ chūban τις έκανε προσιτά αναμνηστικά της εποχής, ακριβώς γι' αυτό διαβάζονται τώρα ως μια ασυνήθιστα ειλικρινής καταγραφή του πού πήγαιναν οι πολίτες των πόλεων.