Φουτζιβάρα νο Γιουκινάρι και Φουτζιβάρα νο Σανεκάτα · Ανέκδοτο από την αυλή της περιόδου Χεϊάν για - Ιαπωνία - Meiji period (1868-1912)






Έχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία Ιαπωνικής Τέχνης με άνω των 10 ετών εμπειρία.
3 € | ||
|---|---|---|
2 € |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145304 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Αυτή η αυθεντική ιαπωνική ξυλογραφία της περιόδου Meiji, έργο του Inoue Tankei, απεικονίζει τους Fujiwara no Yukinari και Fujiwara no Sanekata και έχει διαστάσεις 37 × 25 εκ.
Περιγραφή από τον πωλητή
** Το καπέλο που εκσφενδονίστηκε · Φουτζιγουάρα νο Γιουκιναρί και Φουτζιγουάρα νο Σανεκάτα · Ανέκδοτο της αυλής της περιόδου Χεϊάν για την ψυχραιμία · έργο του Ινούε Τανκέι, του βραχύβιου μαθητή του Κιγιοτσικά **
Καλλιτέχνης: Inoue Tankei 井上探景 (Inoue Yasuji, 1864–1889), μαθητής του Kobayashi Kiyochika
Σειρά: Kyōdō risshi no motoi 教導立志基 (Διδακτικά πρότυπα υψηλών φιλοδοξιών)
Τίτλος: Fujiwara no Yukinari και Chūjō Sanekata (Αρ. 4, 四)
Εκδότης: Matsuki Heikichi 松木平吉, Ryōgoku Yoshikawa-chō, Τόκιο
Ημερομηνία: 1886 (Meiji 19), σύμφωνα με την ημερομηνία στη γραμμή έκδοσης κάτω από την εικόνα
Υπογραφή: 井上探景 (Inoue Tankei), με κόκκινη σφραγίδα του καλλιτέχνη
Τεχνική: Ξυλογραφία (nishiki-e), μελάνι και χρώμα σε χαρτί
Μέγεθος: Ōban tate-e, περίπου 37 × 25 εκ.
----------------------------------------------------------------
Κατάσταση
Τύπωμα και χρώματα: Ένα έντονο, καλοδιατηρημένο τύπωμα, με καλή χρωματική ένταση σε όλη την επιφάνεια.
Χαρτί: Εξαιρετικό! Δείτε τις εικόνες!
-------------------------------------------------------
Σχετικά με την ξυλογραφία
Το κείμενο στο πλαίσιο αφηγείται ένα από τα πιο γνωστά ανέκδοτα της αυλής της περιόδου Χεϊάν, που καταγράφεται σε μεσαιωνικές συλλογές ιστοριών όπως τα Kojidan και Jikkinshō. Ο Φουτζιγουάρα νο Σανεκάτα, επικεφαλής της φρουράς του παλατιού (chūjō), λογομάχησε μέσα στο παλάτι με τον νεαρό αυλικό Φουτζιγουάρα νο Γιουκιναρί. Πάνω στον θυμό του, έριξε κάτω το επίσημο καπέλο του Γιουκιναρί και το πέταξε στη μικρή αυλή. Ο Γιουκιναρί δεν έδειξε κανένα σημάδι θυμού. Φώναξε ήρεμα έναν υπηρέτη του παλατιού για να φέρει πίσω το καπέλο, το φόρεσε ξανά και ρώτησε ήσυχα τι είχε κάνει για να του συμπεριφερθούν έτσι.
Ο αυτοκράτορας Ιτσιτζό είχε παρακολουθήσει τη σκηνή χωρίς να τον δουν. Εντυπωσιασμένος από την αυτοκυριαρχία του Γιουκιναρί, τον διόρισε επικεφαλής του Γραφείου Αυλικών (kurōdo no tō). Ο Σανεκάτα στάλθηκε στην απομακρυσμένη επαρχία Μούτσου, στον μακρινό βορρά, όπου πέθανε το 998. Σύμφωνα με την παράδοση, η εντολή του αυτοκράτορα ήταν ένας ευγενικός τρόπος εξορίας: ο Σανεκάτα έπρεπε να πάει να «δει τα ξακουστά ποιητικά μέρη» του βορρά.
Και οι δύο άνδρες ήταν εξαιρετικές προσωπικότητες. Ο Γιουκιναρί (972–1027) μνημονεύεται ως ένας από τους Sanseki, τους «Τρεις Καλλιγραφικούς Σχεδιασμούς», τους σπουδαιότερους καλλιγράφους της περιόδου Χεϊάν. Ο Σανεκάτα ήταν διακεκριμένος ποιητής, στίχοι του οποίου περιλαμβάνονται στην ανθολογία Hyakunin isshu. Για το κοινό της περιόδου Μεϊτζί, το δίδαγμα ήταν σαφές: η αξιοπρέπεια και η αυτοσυγκράτηση οδηγούν στην πρόοδο, ενώ ο θυμός στην καταστροφή.
______________________________________________
Σχετικά με τη σειρά
Η σειρά Kyōdō risshi no motoi εκδόθηκε από τον Matsuki Heikichi μεταξύ Οκτωβρίου 1885 και Νοεμβρίου 1890. Παρουσιάζει ήρωες και ηρωίδες από την αρχαιότητα έως την περίοδο Μεϊτζί ως πρότυπα ηθικού χαρακτήρα και επιτευγμάτων και προοριζόταν τόσο για διδασκαλία όσο και για συλλογή. Η σειρά έφτασε τις 58 ξυλογραφίες, συν ένα φύλλο περιεχομένων, στο οποίο ο Takayama Hikokurō αναφέρεται ως αρ. 45. Η ίδια η ξυλογραφία δεν έχει αριθμό, κάτι συνηθισμένο για τα όψιμα φύλλα της σειράς.
Συνέβαλαν επτά καλλιτέχνες. Ο Kobayashi Kiyochika σχεδίασε τα περισσότερα φύλλα (20), ακολουθούμενος από τον Mizuno Toshikata με 16, τον Inoue Tankei με 13 και τον δάσκαλο του Toshikata, Yoshitoshi, με 5. Οι συνεισφορές του Toshikata ανήκουν στα τελευταία χρόνια της σειράς, 1888–1890, όταν ήταν λίγο πάνω από είκοσι ετών και καθιερωνόταν ως ένας από τους κορυφαίους σχεδιαστές μορφών της περιόδου Μεϊτζί.
Ιστορία πωλητή
** Το καπέλο που εκσφενδονίστηκε · Φουτζιγουάρα νο Γιουκιναρί και Φουτζιγουάρα νο Σανεκάτα · Ανέκδοτο της αυλής της περιόδου Χεϊάν για την ψυχραιμία · έργο του Ινούε Τανκέι, του βραχύβιου μαθητή του Κιγιοτσικά **
Καλλιτέχνης: Inoue Tankei 井上探景 (Inoue Yasuji, 1864–1889), μαθητής του Kobayashi Kiyochika
Σειρά: Kyōdō risshi no motoi 教導立志基 (Διδακτικά πρότυπα υψηλών φιλοδοξιών)
Τίτλος: Fujiwara no Yukinari και Chūjō Sanekata (Αρ. 4, 四)
Εκδότης: Matsuki Heikichi 松木平吉, Ryōgoku Yoshikawa-chō, Τόκιο
Ημερομηνία: 1886 (Meiji 19), σύμφωνα με την ημερομηνία στη γραμμή έκδοσης κάτω από την εικόνα
Υπογραφή: 井上探景 (Inoue Tankei), με κόκκινη σφραγίδα του καλλιτέχνη
Τεχνική: Ξυλογραφία (nishiki-e), μελάνι και χρώμα σε χαρτί
Μέγεθος: Ōban tate-e, περίπου 37 × 25 εκ.
----------------------------------------------------------------
Κατάσταση
Τύπωμα και χρώματα: Ένα έντονο, καλοδιατηρημένο τύπωμα, με καλή χρωματική ένταση σε όλη την επιφάνεια.
Χαρτί: Εξαιρετικό! Δείτε τις εικόνες!
-------------------------------------------------------
Σχετικά με την ξυλογραφία
Το κείμενο στο πλαίσιο αφηγείται ένα από τα πιο γνωστά ανέκδοτα της αυλής της περιόδου Χεϊάν, που καταγράφεται σε μεσαιωνικές συλλογές ιστοριών όπως τα Kojidan και Jikkinshō. Ο Φουτζιγουάρα νο Σανεκάτα, επικεφαλής της φρουράς του παλατιού (chūjō), λογομάχησε μέσα στο παλάτι με τον νεαρό αυλικό Φουτζιγουάρα νο Γιουκιναρί. Πάνω στον θυμό του, έριξε κάτω το επίσημο καπέλο του Γιουκιναρί και το πέταξε στη μικρή αυλή. Ο Γιουκιναρί δεν έδειξε κανένα σημάδι θυμού. Φώναξε ήρεμα έναν υπηρέτη του παλατιού για να φέρει πίσω το καπέλο, το φόρεσε ξανά και ρώτησε ήσυχα τι είχε κάνει για να του συμπεριφερθούν έτσι.
Ο αυτοκράτορας Ιτσιτζό είχε παρακολουθήσει τη σκηνή χωρίς να τον δουν. Εντυπωσιασμένος από την αυτοκυριαρχία του Γιουκιναρί, τον διόρισε επικεφαλής του Γραφείου Αυλικών (kurōdo no tō). Ο Σανεκάτα στάλθηκε στην απομακρυσμένη επαρχία Μούτσου, στον μακρινό βορρά, όπου πέθανε το 998. Σύμφωνα με την παράδοση, η εντολή του αυτοκράτορα ήταν ένας ευγενικός τρόπος εξορίας: ο Σανεκάτα έπρεπε να πάει να «δει τα ξακουστά ποιητικά μέρη» του βορρά.
Και οι δύο άνδρες ήταν εξαιρετικές προσωπικότητες. Ο Γιουκιναρί (972–1027) μνημονεύεται ως ένας από τους Sanseki, τους «Τρεις Καλλιγραφικούς Σχεδιασμούς», τους σπουδαιότερους καλλιγράφους της περιόδου Χεϊάν. Ο Σανεκάτα ήταν διακεκριμένος ποιητής, στίχοι του οποίου περιλαμβάνονται στην ανθολογία Hyakunin isshu. Για το κοινό της περιόδου Μεϊτζί, το δίδαγμα ήταν σαφές: η αξιοπρέπεια και η αυτοσυγκράτηση οδηγούν στην πρόοδο, ενώ ο θυμός στην καταστροφή.
______________________________________________
Σχετικά με τη σειρά
Η σειρά Kyōdō risshi no motoi εκδόθηκε από τον Matsuki Heikichi μεταξύ Οκτωβρίου 1885 και Νοεμβρίου 1890. Παρουσιάζει ήρωες και ηρωίδες από την αρχαιότητα έως την περίοδο Μεϊτζί ως πρότυπα ηθικού χαρακτήρα και επιτευγμάτων και προοριζόταν τόσο για διδασκαλία όσο και για συλλογή. Η σειρά έφτασε τις 58 ξυλογραφίες, συν ένα φύλλο περιεχομένων, στο οποίο ο Takayama Hikokurō αναφέρεται ως αρ. 45. Η ίδια η ξυλογραφία δεν έχει αριθμό, κάτι συνηθισμένο για τα όψιμα φύλλα της σειράς.
Συνέβαλαν επτά καλλιτέχνες. Ο Kobayashi Kiyochika σχεδίασε τα περισσότερα φύλλα (20), ακολουθούμενος από τον Mizuno Toshikata με 16, τον Inoue Tankei με 13 και τον δάσκαλο του Toshikata, Yoshitoshi, με 5. Οι συνεισφορές του Toshikata ανήκουν στα τελευταία χρόνια της σειράς, 1888–1890, όταν ήταν λίγο πάνω από είκοσι ετών και καθιερωνόταν ως ένας από τους κορυφαίους σχεδιαστές μορφών της περιόδου Μεϊτζί.
