Ksar Ghilane 022, αχονδρίτης μη ομαδοποιημένος. Η προέλευση του αμφισβητείται από πρόσφατες επιστημονικές μελέτες. - 1 g

Ksar Ghilane 022 (KG 022) 32.559°N, 9.508°E

Ταταουίν, Τυνησία

Αγοράστηκε: 2023

Ταξινόμηση: Αχονδρίτης μη ενταγμένος σε ομάδα

Ιστορικό: Βρέθηκε στην Τυνησία το 2023. Αγοράστηκε από τον Adam Aaronson τον Φεβρουάριο και τον Νοέμβριο του 2023 από έναν Λίβυο έμπορο. Τμήματα του υλικού δόθηκαν στη συνέχεια στον Craig Zlimen στην Έκθεση Πολύτιμων Λίθων και Ορυκτών του Tucson τον Φεβρουάριο του 2024 και κατόπιν αποκτήθηκαν από τους Robert Ward, Brian Caress και Ben Hoefnagels.

Φυσικά χαρακτηριστικά: Μία μεγάλη πέτρα (25 kg) και πολλά μικρότερα τεμάχια που βρέθηκαν μαζί της. Οι περισσότερες πέτρες δεν έχουν κρούστα τήξης και έχουν ανομοιόμορφες, σκούρες και ανοιχτόχρωμες γκρίζες κοκκώδεις εξωτερικές επιφάνειες. Ωστόσο, αρκετά τεμάχια καλύπτονται εν μέρει από μαύρη κρούστα τήξης. Το εσωτερικό των πετρών έχει την όψη ισοκοκκωδών συσσωματωμάτων ανοιχτόχρωμων γκρίζων και υπόλευκων κόκκων.

Πετρογραφία: (A. Irving, UWS, και P. Carpenter, WUSL) Το δείγμα αποτελείται κυρίως (>90 vol.%) από αυγίτη σχεδόν ακραίας σύστασης (κυρίως ισοδιάστατους κόκκους, με μέσο μέγεθος κόκκων ~1,5 mm), μαζί με μικρές ποσότητες ενστατίτη και επουσιώδη ορυκτά: Cr-τροϊλίτη, νταουμπρεελίτη, αλαβανδίτη και μια φάση οξειδίου Mn-Fe. Ο ενστατίτης απαντά ως μικρά, ακανόνιστα εγκλείσματα ή ως αραιές λεπτές λαμέλλες εντός των κόκκων αυγίτη, ενώ οι διαφορετικές μακροσκοπικές αποχρώσεις των κόκκων αυγίτη φαίνεται να αντανακλούν διαφορετικές συγκεντρώσεις εγκλεισμάτων σουλφιδίων. Σε όλο το δείγμα υπάρχουν ορισμένες δευτερογενείς φλέβες ασβεστίτη.

Γεωχημεία: Αυγίτης (Fs0.0-0.1Wo39.4-42.3, N = 3), ενστατίτης (Fs0.1±0.0Wo0.9-3.6, N = 3). Ισότοπα οξυγόνου (K. Ziegler, UNM): οι αναλύσεις υποδειγμάτων που είχαν πλυθεί με οξύ, με τη μέθοδο της φθορίωσης με λέιζερ, έδωσαν αντίστοιχα δ17O 3.018, 2.926· δ18O 5.781, 5.559· Δ17O -0.034, -0.009 ανά χιλίοις (όλα τα δεδομένα γραμμικοποιημένα, κλίση TFL = 0.528).

Ταξινόμηση: Αχονδρίτης (μη ενταγμένος σε ομάδα, πλούσιος σε Mg κλινοπυροξενίτης). Αυτός ο μετεωρίτης είναι υφής και ορυκτολογίας πολύ παρόμοια με τον αχονδρίτη NWA 15915, πλούσιο σε αυγίτη και μη ενταγμένο σε ομάδα, αλλά δεν παρουσιάζει τον ίδιο βαθμό ακανόνιστης απόμιξης ενστατίτη από το κυρίαρχο συστατικό, τον αυγίτη. Η συσχέτιση με επίγεια δείγματα αποκλείεται περαιτέρω λόγω της διαφορετικής φυσικής εμφάνισης των δύο μετεωριτών, του διαφορετικού βαθμού αποσάθρωσης και του γεγονότος ότι οι αναφερόμενες τοποθεσίες εύρεσής τους απέχουν εκατοντάδες χιλιόμετρα. Και οι δύο αυτοί μετεωρίτες ενδέχεται να έχουν κάποιες συγγένειες με τους αουβρίτες, αλλά διαφέρουν ως προς το ότι αποτελούνται κυρίως από αυγίτη σχεδόν χωρίς Fe και όχι από ενστατίτη.

Δείγματα: 41.3 g, συμπεριλαμβανομένης μιας στιλβωμένης λεπτοτομής στο UWB· 677 g στην κατοχή του κ. R. Ward· 770 g στην κατοχή του κ. B. Caress· 674 g στην κατοχή του κ. B. Hoefnagels· 800 g στην κατοχή του κ. D. Dickens· το υπόλοιπο, συμπεριλαμβανομένης της κύριας μάζας των 25 kg, στην κατοχή του Aaronson.

Βαθμός κρούσης: χαμηλός
Βαθμός αποσάθρωσης: χαμηλός
Ταξινομητές: A. Irving, UWS, και P. Carpenter, WUSL

Αυτή η παρτίδα δεν έχει τιμή επιφύλαξης και συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας.
Ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας.